Slogblog


“Ik heb twee Zielemans. Mijn eerste – jullie kennen mijn probleem – is zo ver weggestopt onder een hele stapel andere racefietsen dat het me een dag zou kosten om hem tevoorschijn te halen. Ik vermeld die fiets echter wel, omdat hij van Piet de Bruin is geweest. Piet de Bruin? Wie is Piet de Bruin? Nou, eigenlijk niemand in het bijzonder, maar hij is de broer van Petra de Bruin, wereldkampioene 1979 bij de vrouwen en dat straalt dan ook een beetje op de familie af.
Gelukkig heb ik sinds ...

Door Fred van Slogteren, 6 juni 2006 10:00

Bart Voskamp (1968)

Bart sloot eind vorig jaar een lange loopbaan als wielrenner af. In 1993 debuteerde hij bij de beroepsrenners in de TVM-ploeg. Hij groeide in die ploeg uit tot de meesterknecht van sprinter Jeroen Blijlevens, die veel aan de Wageninger te danken heeft. Maar Bart cijferde zich zelf niet helemaal weg en hij won etappes in de Ronde van Spanje en hij werd twee keer kampioen van Nederland in het tijdrijden. Ook in de Tour behaalde hij succes. In 1996 won hij de 18e etappe van Pamplona naar Hendaye en hij versloeg in de sprint de Duitser Christian Henn. Met een andere Duitser – Jens Heppner – ging hij een jaar later de sprint aan voor weer een Touretappe. Ze waren allebei zo kapot dat de inspanning van de sprint te veel werd en ze dodelijk vermoeid tegen elkaar hangend over de streep gingen. Eén Voskamp, twee Heppner, dacht iedereen, maar de jury oordeelde dat diskwalificatie op zijn plaats was omdat de heren van hun lijn waren afgeweken. Ze haalden zich de woede van Jean-Marie Leblanc op de hals die vond dat de twee veel te zwaar bestraft werden. “Iedereen heeft gezien dat er hier niets aan de hand was”, brieste de altijd zo aimabele Tourdirecteur. En Voskamp vloekte. “Zes juryleden die nooit hebben gefietst nemen een beslissing waarmee de wielersport belachelijk wordt gemaakt.” Ik ben benieuwd hoe Bart in zijn nieuwe functie van koersdirecteur van de Eneco Benelux Tour in de toekomst met blunderende juryleden omgaat? (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 6 juni 2006 0:00

“We beginnen vandaag weer eens met de toenmalige wereldkampioen Jan Raas, die in de Ronde van Luxemburg 1980 liet zien wie destijds de baas was. Nadat hij op 4 juni de proloog over 1,8 km had gewonnen, zegevierde hij een dag later ook in de eerste rit naar Esch sur Alzette. Vijf kilometer voor de finish demarreerde hij uit de kopgroep van twaalf en bereikte de streep met 31 seconden voorsprong. De sprint van het peloton werd gewonnen door Leo van Vliet voor Wim de Ruiter en Jan van Tilborg. In de kopgroep zat verder nog de nummer twee van de proloog Bert Oosterbosch. Fedor den Hertog voerde op 54 seconden de tweede groep aan. In het algemeen klassement leidde Jan Raas met op 35 seconden Jean Luc Vandenbroucke en Bert Oosterbosch.

Op 5 juni 1980 heersten de Franse ploeggenoten Jean-René Bernaudeau en Bernard Hinault in de ...

Door Fred van Slogteren, 5 juni 2006 10:00

Harry Rozendal (1965)

Harry komt uit Voorst, het Gelderse dorp waar ook Gert Bongers en Henk Lubberding ter wereld kwamen. Harry was een talentvol rennertje die bij de amateurs heel succesvol was. Hij werd opgemerkt door Peter Post en die bood hem in 1989 een contract aan bij de Panasonic-ploeg. Daar is hij drie jaar gebleven en veel kansen kreeg hij niet. In de schaduw van de sterren van die ploeg werd hij hoofdzakelijk opgesteld in kleine koersen. Wel won hij in zijn debuutjaar een rit in de Ronde van de Middellandse Zee en reed hij in 1990 de Ronde van Italië. Als 129e finishte hij in Milaan. Harry is tegenwoordig mekanieker bij de mountainbikers bij het Team Heijdens Ten Tusscher.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 5 juni 2006 0:00

Piet Kooyman (1929, overleden 07.04.1988)

In 1909 organiseerde de Amsterdamse wielervereniging ASC Olympia de Ronde van Nederland. Het was de bedoeling om hier een jaarlijks evenement van te maken. In 1910 lukte het nog, maar toen was het even over. Pas in 1927 werd nummer drie gehouden en toen viel er weer een lange stilte. In 1948 werd de vierde Ronde van Nederland gehouden, maar de organisatie daarvan was niet in handen van de vermaardste van alle hoofdstedelijke wielerverenigingen. Pas in 1955 werd de reeks door ASC Olympia hervat en sindsdien is het pas een jaarlijkse traditie, die al 52 jaar stand houdt. De eerste winnaar van die lange reeks was Piet Kooyman, destijds een van de beste amateurrenners van ons land. In 1952 was de Hagenaar zesde bij het wereldkampioenschap. In 1956 werd hij prof en zijn beste prestatie bij de broodrijders was een 32e plaats in de Ronde van Nederland.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 3 juni 2006 0:00

Jos van Beers (1948)

Deze in België wonende Nederlandse renner fietste in de eerste helft van de jaren zeventig een lange erelijst bijeen met 20 overwinningen. Toch bracht hij het niet tot bekende Nederlander en ook niet tot bekende Belg. Hij was gewoon een goede maar onopvallende vakman in de criteriums en kermiskoersen. Hij reed achtereenvolgens voor Caballero, Goudsmit-Hoff, Kela Tapijt en TI-Raleigh. Bij die laatste ploeg behoorde hij tot de pioniers, want 1974 was het beginjaar van deze fameuze wielerploeg die historie schreef en waarover vorig jaar een heel dik boek verscheen. Een smetje op de carrière van Van Beers is zijn positieve plasje in 1975 na het rijden van de Amstel Gold Race. Iemand enig idee wat er van Jos van Beers is geworden?

Door Fred van Slogteren, 2 juni 2006 0:00

MET BANDDIKTE
door Jan Derksen

“Jan Derksen staat als auteur op de cover vermeld, maar in werkelijkheid zijn de verhalen uit zijn mond opgetekend door de sportjournalist Dick Ariese. Het is een dun pocketboekje en de kwaliteit van het papier is niet best geweest, want het valt na 45 jaar van ellende uit elkaar. Wat opvalt is de oplage van de eerste druk. Maar liefst 15.000 exemplaren zijn er uitgegeven en ik weet dat er nog meer drukken zijn geweest. Dat geeft aan dat Jan Derksen in die tijd bij een groot publiek erg populair moet zijn geweest. Dat was ook zo en ik herinner me dat het Olympisch Stadion in Amsterdam altijd goed vol zat als Derksen met zijn internationale ...

Door Fred van Slogteren, 1 juni 2006 10:00

Jan La Grouw (1928, overleden omstreeks 1990)

Deze Amsterdammer was de zoon van een rondvaartreder, zoals er meerdere waren in het centrum van Amsterdam van net na de oorlog. Hij was vooral een sterke amateur die in 1949 geselecteerd werd voor het WK op de weg in Kopenhagen. Drie landgenoten streden die dag in de voorste linie. Henk Faanhof werd wereldkampioen, de Limburger Huub Vinken derde en La Grouw negende, nadat hij bergen werk had verzet in het belang van zijn stadgenoot Faanhof. Na 1949 werden zijn prestaties minder, maar hij werd in 1954 toch prof. Op verzoek, omdat er voor de Ronde van Nederland een Amsterdamse ploeg bij elkaar werd gescharreld. De kopman was Hein van Breenen en verder bestond de ploeg uit renners als Appie Donker, Cor Witteveen, Patsi Willekes, Wim Holleeder en nog één, waarvan ik de naam vergeten ben. Daarna is hij met wielrennen gstopt. Het is uiteindelijk niet goed met hem afgelopen, maar de details weet ik daar niet van.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 1 juni 2006 0:00

Al sinds het plotselinge overlijden van Gerrie Knetemann wordt er in Nederland gedacht aan een hommage aan dit grote wielermens in de vorm van een jaarlijks weerkerend evenement. Een happening die recht moest doen aan de interessesfeer van De Kneet, zo vonden de initiatiefnemers in nauwe samenspraak met Gré en de kinderen en de vrienden van de wereldkampioen van 1978. Zijn gedreven ambassadeurschap voor de Stichting Kika (Kinderen Kankervrij) speelde daarbij natuurlijk een hoofdrol. En zo kwam de molen op gang om Nederland naast de Amstel Gold Race en Veenendaal-Veenendaal een derde internationaal aansprekende profkoers te schenken. De naam stond uiteraard direct vast: De Grote Prijs Gerrie Knetemann.
Op woensdag 28 juni a.s. wordt om ...

Door Fred van Slogteren, 31 mei 2006 21:22

© Henk Theuns

“Deze prachtige Panasonic-trui is ooit door Henk Lubberding gedragen. Ik geloof dat het in de professionele wielersport redelijk uniek is dat een renner zestien jaar lang met dezelfde ploegleider samenwerkt. Henk Lubberding heeft dat gepresteerd en dat is knap want ieder weet dat Peter Post niet de makkelijkste baas was. Henk is een ontzettend aardige vent met wie je niet gauw ruzie krijgt, maar hij laat ook niet over zich lopen. Hij heeft een bepaalde instelling waardoor hij met bijna iedereen door één deur kan. Bovendien is hij bijzonder intelligent en heeft hij destijds een manier gevonden om met Post te kunnen omgaan zonder rottigheid. Er zal best wel eens ...

Door Fred van Slogteren, 31 mei 2006 10:00

« Vorige 1 2 3 ... 1092 1093 1094 1095 1096 1097 1098 1099 1100 1101 1102 ... 1128 1129 1130 Volgende »