ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Slogblog


“Vandaag is het precies 27 jaar geleden dat Jan Raas in de Tour van 1979 de vijfde etappe won van Neuville-de-Poitou naar Angers. Het was een fantastisch seizoen voor de Zeeuw, dat hij in september bekroonde met de wereldtitel. Maar zijn zege in Angers mocht er ook zijn. Hij versloeg in de massasprint het hele peloton (© Cor Vos) met mannetjesputters als Sean Kelly, Marc Demeyer en Jacques Esclassan. In 1983 was Frits Pirard succesvol in de eerste etappe Nogent-sur-Marne–Créteil. Twee jaar later won Gerrit Solleveld de vierde etappe Fougéres–Pont Audemer. Een dag later zegevierde Nico Verhoeven in de eerste rit in lijn rond West Berlijn. Twee jaar later viel de Muur en werden West-Berlijn en Oost-Berlijn na 44 jaar weer gewoon Berlijn. In 1990 streek de karavaan weer neer in Futuroscope waar de Panasonic-ploeg van Peter Post de ploegentijdrit won. Op de verjaardag van de Belgische sprinter en latere ploegleider Walter Godefroot (1943) die die dag 47 jaar werd. De sympathieke Gentenaar was tussen 1967 en 1975 winnaar van maar liefst tien etappes. De Italiaan Valerio Tebaldi (1965), is eveneens jarig. Hem kennen we nog van de ritoverwinningen die hij in 1988 en ‘89 behaalde. Op 2 juli 1975 won Eddy Merckx een tijdrit over 16 kilometer in Merlin Plage, destijds een geliefde aankomstplaats in de Tour.”

Tot morgen!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 2 juli 2006 10:00

Gisteravond stelde Mart Smeets in het Tourjournaal aan Theo de Rooy en aan Patrick Lefevere, de grote bazen van respectievelijk Rabobank en QuickStep, de vraag of de wielersport na de Spaanse onthullingen en de gevolgen daarvan nog een toekomst heeft. Beide heren bleken van mening dat het professionele cyclisme een voldoende krachtig instituut is om aanslagen op haar toekomst te kunnen doorstaan. Vanuit hun standpunt gezien een normaal en diplomatiek antwoord. Maar de renners, die nu van valsspelen worden verdacht, spelen wel met vuur. Want stel dat ...

Door Fred van Slogteren, 1 juli 2006 22:00

Niet Zabriskie, geen Rogers, evenmin Millar en ook geen andere favoriet was vandaag de sterkste, maar wel die sympathieke Noor Thor Hushovd (foto) van Crédit Agricole. Hij is de eerste geletruidrager van deze Tour die wel eens een record aantal leiders kan gaan hebben. Na het wegvallen van de favorieten is alles open en dat kon eigenlijk wel eens heel leuk zijn. Het is sneu voor Basso en Ullrich als ze onschuldig zijn, maar zeker voor Vinokourov die niet beschuldigd is, maar niet kon starten omdat vijf van zijn ploeggenoten dat wel zijn. Als wielerliefhebber betreur ik wat er gisteren allemaal is gebeurd, maar als diezelfde wielerliefhebber verheug ik me op het onvoorspelbare karakter dat deze Tour zal kenmerken, met wel vijftien of meer potentiële winnaars. Daar hoort zeker George Hincapie bij die in deze proloog meer dan verraste. En de Nederlanders? Die werkten deze specialiteit geroutineerd af, waarbij Joost Posthuma mij positief opviel. Een tegenvaller was de tijd van Denis Menchov, maar ja de seconden verschil van nu vallen ver weg bij de minuten verschil die straks in de bergen genoteerd worden.
Slogblogvrienden, de Tour is op weg en laten we er van genieten. (© Cor Vos)

Voor de uitslag: http://www.cyclingnews.com/road/2006/tour06/?id=results/tour060

Door Fred van Slogteren, 1 juli 2006 16:38

Twee maanden geleden werd mij door een blad gevraagd welke vijf renners het meest in aanmerking kwamen voor het winnen van de Tour de France 2006 en waarom. Ik maakte er serieus werk van, hoewel voorspellen na zeven jaar Armstrong net zo iets is als het trekken aan de eenarmige bandiet. Ik koos voor (in volgorde): Basso, Ullrich, Vinokourov, Mancebo en Valverde. Van die vijf is bij de start vandaag alleen nog Valverde (foto) over en ik ben benieuwd hoever die Spaanse alleskunner gaat komen.
Intussen had ik een verhaal in mijn hoofd over Thomas Dekker als een van de ...

Door Fred van Slogteren, 1 juli 2006 10:24

“Op de datum van vandaag de eerste juli wonnen Nederlandse renners in de Tourhistorie totaal zes ritten: Het begon in 1964 met een zege van Jan Janssen in het eerste deel van de tiende etappe van Monaco naar Hyères. In 1975 verbaasde Theo Smit (foto © Wout List) de hele wielerwereld door als een katapult het hele peloton het nakijken te geven aan het eind van de rit van Sable-sur-Sarthe naar Merlin Plage. Theo was een renner die in de criteriums aardig mee kon komen, maar de grootste moeite had met het beklimmen van een brug. Toen Piet Libregts hem in de Frisol-ploeg opnam voor de Tour was hoon zijn deel. Wat moest Theo Smit nou in de Tour? OK, hij was snel maar natuurliojk geen partij voor razendsnelle mannen als Jacques Esclassan en Rik Van Linden. Maar in Merlin Plage was er niemand sneller dan Theo Smit. Hij zocht de vrije ruimte aan de rechterkant van de aankomstroute en als een pijl uit de boog vernederde hij het hele peloton. Een paar dagen later deed hij het nog eens. Helaas is Theo te vroeg geboren om volledig als sprinter gebracht te worden, maar zijn twee zeges in 1975 zijn onvergetelijk. Precies vier jaar na Theo won de TI-Raleigh-ploeg de vierde etappe, een ploegentijdrit over 87 kilometer eindigend in Bordeaux. Jelle Nijdam was in 1987 de sterkste in de proloog in West Berlijn, een prestatie die Erik Breukink twee jaar later ook leverde, maar dan in de stad Luxemburg. Tenslotte won Frans Maassen in 1990 de eerste etappe rond het technologische paradijs in Futuroscope. Jarig zijn vandaag José Nazabal (1951) uit Spanje, winnaar van de derde etappe in 1977 en Jean-Claude Colotti (1961), winnaar van de zeventiende etappe in 1992, toen Frans Maassen en Marc Sergeant in opdracht de zoveelste beschamende vertoning opvoerden in de stammenoorlog tussen Peter Post en Jan Raas. De naam Eddy Merckx is in deze Tourreeks nog niet gevallen, maar de Kannibaal won op 1 juli 1972 de proloog in Angers.

Tot morgen!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 1 juli 2006 10:00

“Vandaag precies 44 jaar geleden won de Reus van Goirle, ofwel Huub Zilverberg de zevende etappe van Quimper naar Saint Nazaire voor Bas Maliepaard uit Willemstad. In 1996 keek hij in Wieler Revue op die overwinning terug: ‘Het was een lange vlakke rit in Bretagne. Er werd de hele dag ontzettend hard gereden. Toen ik mij weer voorin meldde, nadat ik Manten Desmet na een lekke band had teruggebracht, bereikten we het aankomstcircuit. In het gedrang om de goede posities ontstond er een valpartij. Ik kon nog net langs die kluwen van benen en fietsen manoeuvreren en ik ontdekte tot mijn verrassing dat ik met een man of vijftien op kop zat. Er kwam een motor langs en Bas Maliepaard sprong daar direct achteraan. We haalden hem terug, maar even later ging hij er weer vandoor. In mijn eentje sprong ik naar hem toe en ik realiseerde me meteen dat Bas in de sprint veel rapper was. Dan maar een gok gewaagd, dacht ik en ik ging op vierhonderd meter van de finish voluit de sprint aan. Zo’n lange machtsprint op hoop van bzegen en gelukkig had Bas daar niet van terug.’

Tot morgen!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 30 juni 2006 10:00

“Vandaag precies 43 jaar geleden won Jan Janssen in zijn debuutjaar de zevende etappe van Angers naar Limoges. Dat was op zich een wonder omdat de gebrilde Nootdorper die ochtend naar het plein in Angers reed waar de vorige dag de etappe was geëindigd. De start was echter ergens anders. ‘Ils sont déjà partis’, riepen de laatste toeschouwers. Met ploegmaat Dick Enthoven moest hij ruim tachtig kilometers vol in de beugel om het peloton te achterhalen. Met bezwete koppen sloten ze aan en Jan was fantastisch gerodeerd voor de finale die door Rik Van Looy werd ingeleid. De Belg ging er vandoor, maar een Van Looy laten ze niet lopen. Het groepje werd teruggehaald en toen knalde Janssen er uit. Met slechts enkele tientallen meters voorsprong denderde hij het atletiekstadion van Limoges binnen en hij won zijn eerste Tourrit. Drie dagen later kreeg hij in een afdaling een klapband en dat resulteerde in een heupfractuur.
Twee jaar daarna won Jo de Roo de achtste etappe aan de westkust van La Rochelle naar Bordeaux. In 1974 won Henk Poppe de tweede etappe en dat was de eerste keer dat de Tour op Engelse bodem reed. Het was een rondje met start en finish in Plymouth. Op 29 juni 1976 won TI Raleigh maar weer eens een ploegentijdrit. Dat was het eerste deel van de vijfde etappe. 29 juni is tevens de verjaardag van de Amerikaan George Hincapie (1973). Eveneens jarig is de Fransman Pascal Poison (1958). Hij was een knecht van Bernard Hinault en hij won in 1984 de twaalfde etappe naar Blagnac. Ik denk niet dat Hinault hem heeft ingehuurd vanwege zijn naam.

Tot morgen!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 29 juni 2006 10:00

“Vandaag precies 42 jaar geleden won Jan Janssen de zevende etappe van Champagnole naar Thonon les Bains. Twee andere Nederlanders waren op 28 juni eveneens succesvol. In 1971 won Rini Wagtmans de derde etappe van Straatsburg naar Nancy en in 1976 was het Hennie Kuiper die de vierde etappe won die van de mondaine badplaats Le Touquet Plage naar het Belgische Bornem voerde. Vooral de zege van Wagtmans (op de foto geïnterviewd door Fred Racké) was opmerkelijk, want de Brabander was als knecht gecontracteerd door de Molteni-ploeg van Eddy Merckx. Dat betekende weliswaar een goed inkomen, maar tevens het kaltstellen van de eigen ambities. De door hem gewonnen rit eindigde in Nancy echter op een assepiste een paardenbaan bedekt met koolas en dat betekent weinig grip voor de smalle racebandjes. Daar was de behendige Wagtmans heer en meester omdat hij geen angst kende. Hij kwam als eerste de baan op en hij klopte gedecideerd de tien medevluchters net voor Barry Hoban die er op het gebied van durven ook wat van kon. Op diezelfde dag werd de Britse tijdritspecialist Christopher Boardman drie jaar. De latere werelduurrecordhouder zou in de Tour drie maal in een tijdrit zegevieren. Ook de Italiaan Pietro Guerra (1943) is op die dag jarig en zijn belangrijkste wapenfeit als wielrenner is een etappeoverwinning in 1971.

Tot morgen!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 28 juni 2006 10:00

“Op 27 juni 1958 won Gerrit Voorting de tweede etappe van Gent naar Duinkerken en zes jaar later zegevierde Henk Nijdam in de zesde etappe van Freiburg naar Besancon. In 1971 won De Karst het tweede deel van de eerste etappe die van het Zwitserse Basel naar het Duitse Freiburg ging.
Cees Priem (foto) pakte in 1975 ook zo’n halve etappe mee en ook weer van de eerste rit, maar nu het eerste deel. Dat was geheel op Belgische bodem van Charleroi naar Molenbeek. Die rit stond op het verlanglijstje van de grote Eddy Merckx. Racing White Daring Molenbeek was de favoriete voetbalclub van De Kannibaal en als geboren Brusselaar (Molenbeek is een deelgemeente van Brussel) wilde de grote Eddy daar triomferen. Het liep anders. Merckx kwam voorop met enkele renners onder wie Priem en niemand twijfelde aan zijn winstkansen. Maar de Belgische god werd gehinderd door een verkeerd opgestelde politieman en Cees Priem reageerde attent en doeltreffend.
In 1979 won Gerrie Knetemann de proloog in Fleurance. 1980 was een ware reeks van Nederlandse etappeoverwinningen. Die begon met winst van Jan Raas in het eerste deel van de eerste etappe van Frankfurt am Main naar Wiesbaden. In de middag was er een ploegentijdrit over 46 kilometer in omgekeerde volgorde. Er stond toen geen maat op de mannen van Post die in deze specialiteit jarenlang onverslaanbaar waren. Een jaar later was het rond Nice weer raak. In 40 kilometer was Raleigh wederom onverslaanbaar, waarna Johan van der Velde de tweede etappe won van Nice naar Martigues. Vandaag is Patrick Sercu (1944) jarig, de Belgische pistier die ook heel succesvol was in de Tour. Hij won in totaal zes etappes en droeg enkele malen het geel. Een andere jarige uit België is Paul Wellens (1952), winnaar van twee bergetappes.

Tot morgen!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 27 juni 2006 10:00

“Vandaag precies 41 jaar geleden won de Arnhemse coureur Cees van Espen (1938) het eerste deel van de vijfde etappe Saint Brieuc–Chateaulin. De Tedlevizier-renner zat in een kleine kopgroep waarvan ook zijn ploeggenoot Cees van Dongen deel uitmaakte. Om beurten demarreerden de twee net zo lang tot Van Espen weg was. Om het succes compleet te maken worn Van Dongen de sprint van de rest van de kopgroep en Pellenaars stak die avond een extra dikke sigaar op. Van Espen reed die Tour overigens niet uit. Door een ernstige val in de achtste etappe en de extreme hitte gaf hij in de elfde rit op. Op dezelfde dag dat Van Espen zijn beste prestatie leverde stond in het Amerikaanse plaatsje Lakewood een taart met vier kaarsjes op tafel voor de kleine Gregory LeMond, die op dat moment geen idee had wat de Tour de France was, de superrondrit die hij drie keer op zijn naam zou schrijven.

Tot morgen!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 26 juni 2006 10:00

« Vorige 1 2 3 ... 1038 1039 1040 1041 1042 1043 1044 1045 1046 1047 1048 ... 1076 1077 1078 Volgende »