ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Slogblog


Thorwald VENEBERG (1977, Nederland)

Iedere keer als ik Thorwald zie moet ik aan Marije Randewijk denken, de wielersportverslaggeefster van de Volkskrant. Ze lijken op elkaar als broer en zus, maar dat is kennelijk nog niemand anders opgevallen. Hij wordt vandaag al 29 jaar en hij komt zo langzamerhand al in de herfst van zijn carrière. Op zijn site ontdek ik dat hij al heel lang bezig is, want er staat een foto op van een jongetje van een jaar of twaalf met een wielerpetje op en een shirt met daarop de naam van schoonmaakbedrijf Bram Broerse, dat in de jaren tachtig amateurploegen sponsorde. De carrière van Thorwald – bijnaam uiteraard El Torro – nam echter pas goed een aanvang in 2005 toen hij de Grote Scheldeprijs won. Hij reed al jaren bij Rabobank maar behoudens zijn zege in de Noord-Nederland Tour in 2004 was de belofte nog niet ingelost. Het zal deels wel te maken hebben gehad met zijn studie, want de geboren Amsterdammer is inmiddels afgestudeerd inspanningsfysioloog. In 2005 reed hij een opvallende Ronde van Italië, waarin hij in de eerste week een berg van de derde categorie als eerste bedwong en de bergtrui pakte. Aan het eind van de dag stond hij in alle drie de klassementen bij de eerste drie. Kort daarna moest hij na een val opgeven. 2006 is een regelrecht pechjaar geweest. In de Tirreno Adriatico kwam hij door een overstekende hond zwaar ten val en hij brak zijn sleutelbeen en schaambeen. Net genezen en bezig aan zijn terugkeer kreeg hij er de ziekte van Pfeiffer overheen, die hem voor de rest van het seizoen uitschakelde. Ik ben benieuwd of hij de draad volgend jaar weer kan oppakken met de wens dat hij verder van pech gevrijwaard zal blijven. Misschien dat Marije eens een vlammend stuk kan schrijven over zijn prestaties met wellicht een onthulling. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 16 oktober 2006 0:00

Het seizoen zit er op en de renners gaan genieten van een welverdiende vakantie. Het was een wielerjaar vol tumult met veel gelazer over dopingzaken. Althans daar gaan we van uit, want het blijft een vreemde zaak dat renners voor lange tijd op non-actief kunnen worden gesteld omdat hun naam voorkomt in de agenda van een verdachte arts. Daar moet internationaal maar eens goed over worden nagedacht. Als het streven van dopingjacht het elimineren van competitievervalsing is, dan kan het natuurlijk niet zo zijn dat de opsporingsmethodes juist tot competitievervalsing leiden. Als Basso en Ullrich onschuldig zijn, dan hadden we een heel andere Tour de France gezien met waarschijnlijk een andere winnaar.
Het nu afgelopen wielerjaar was het tweede met de ProTour-formule. Is die formule geslaagd? Voor mij is dat ...

Door Fred van Slogteren, 15 oktober 2006 12:25

Tom BOONEN (1980, België)

Het afgelopen wielerseizoen was voor Tom niet zo succesvol als het jaar 2005. Toen won hij in acht dagen tijd op superieure wijze de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix en aan het eind van een superzwaar seizoen ook nog de wereldtitel. Dit jaar was het allemaal iets minder en dat is volslagen normaal. Hij is fysiek helemaal volgroeid, maar mentaal kan het nog iets verbeteren. Door zijn overrompelende persoonlijkheid zou je wel eens vergeten dat hij nog niet helemaal op zijn top is. Hij heeft bijvoorbeeld nog te weinig ervaring met verliezen en hij heeft ook nog niet helemaal geaccepteerd dat hij nooit meer ongestoord even zichzelf kan zijn. Verder vind ik het jammer dat hij te veel op zijn sprint vertrouwt en te weinig zijn andere kwaliteiten uitspeelt. Gewoon in de finale van de anderen wegrijden, zoals hij vorig jaar in de Ronde van Vlaanderen deed. Hij wordt vaak vergeleken met Rik Van Looy, maar Rik II genoot het meest van zijn overwinningen als hij zijn tegenstanders had vernederd. Ze dood had gedaan, zoals hij dat formuleerde. Dat was voor hem het schoonste, de concurrentie dood doen. Daar genoot hij van op het moment dat hij zeker wist dat hij niet meer teruggepakt kon worden Dan balde hij de vuist en dan stroomde het geluksgevoel door zijn sterke lijf. Van Looy noemde dat ‚het beetje extra’. De Keizer van Herentals heeft heel veel gewonnen in zijn carrière, maar de mooiste overwinningen waren voor hem die waar hij alleen over de meet kwam. Ik hoop dat Tom Boonen dat met hem eens is, want Tommeke heeft te veel klasse om zich, met alle respect voor die twee, uitsluitend met Petacchi en McEwen te meten. Wat dat betreft is het jammer dat Bettini zijn ploeggenoot is. (Foto: Philip van der Ploeg)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 15 oktober 2006 0:00

Fellini had het bedacht kunnen hebben en er een meeslepend filmisch drama van hebben gemaakt. De man die nog geen twee weken geleden op uitbundige wijze wereldkampioen was geworden verloor enkele dagen later zijn broer. Zijn mentor die hem ooit op de fiets had gezet met de wijze raad van een mislukt coureur. Jij hebt talent, Paolo, jij moet de naam Bettini hooghouden en ik zal alles voor je doen om je te helpen. En dan, verteerd door verdriet, die zege pakken in de Giro di Lombardia op een manier die respect afdwingt. Ook naar zijn collega’s toe. Iedereen wist dat hij die overwinning vandaag begeerde om hem aan zijn broer op te dragen en dat gunde iedereen hem ook. Maar hoe zouden de laatste meters verlopen zijn als Bettini niet in de laatste klim was ontsnapt? Dan had er misschien een spel gespeeld moeten worden, waarvan niet iedereen de spelregels kende en dat wilde Bettini zijn collega’s niet aandoen. Hij was dan waarschijnlijk ook de snelste geweest, maar een sprint impliceert ook risico en dat wilde Il Grillo niet lopen. Niet vandaag althans, de dag van Sauro Bettini en de kleine wereldkampioen reikte in de laatste meters naar de finish luid snikkend naar de hemel, waar ook Federico Fellini met vochtige ogen toekeek. Net als ik trouwens. (Foto: © Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 14 oktober 2006 17:43

Floyd LANDIS (1975, Verenigde Staten)

Ik weet niet of hij er stiekem op gerekend heeft, maar Floyd Landis zal vandaag op zijn verjaardag geen absolutie als cadeau krijgen. Hij is een gevecht aangegaan voor eerherstel en dat gevecht zal meer inspanning vergen dan het rijden van de Tour de France en hem meer emotie kosten dan zijn excommunicatie uit de mennonietengemeenschap ooit zal hebben gevergd. De slagingskans van zijn missie, lijkt me nul, maar toch gaat hij moedig en grondig te werk, want hij publiceerde eergisteren op zijn website een honderden pagina’s tellend pleidooi om zichzelf te ontlasten. De beschuldigende vinger gaat vooral naar het Franse dopinglab in Châtenay-Malabry, waar zijn A- en B-staal zijn geanalyseerd. Het is een gevecht om details dat hij gedoemd is te verliezen. De enige hoop van Landis is dat er ooit een verstandig UCI-bestuur zal zijn dat het IOC kan overtuigen dat de dopinglijst herzien moet worden. Medicamenten die schadelijk zijn voor de gezondheid van de atleet of competitievervalsend werken moeten op die lijst blijven en al het andere – zeker die waar renners voor hun lichamelijk herstel behoefte aan hebben – moeten eraf. Harm Kuipers en nog een aantal wetenschappers bepleiten dat al jaren, maar in het Zwitserse Aigle zijn ze oostindischdoof. Zo lang de hoortoestellenfabriek van Phonak geen apparaatje op de markt brengt dat zelfs bobo’s tot horen brengt, zo lang zal Landis schuldig blijven. Dus niks op zijn verjaardag? Nee, waarom ook? Hij heeft net een nieuwe heup gekregen. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 14 oktober 2006 0:00

© Otto Beaujon

“De Mol, een bijnaam die tot mascotte verheven wordt? Wie zal het zeggen: de rijwielfabriek De Mol in Ossendrecht beleefde zijn gloriejaren onder leiding van Sjaan (Jean) Suijkerbuijk, geboren in 1906. Toen ik de bejaarde Suijkerbuijk in 1985 opzocht, wist hij niet meer waar de naam vandaan kwam. Zijn vader moet de fietsenfabriek rond 1900 opgericht hebben, maar de eerste melding in archiefstukken van de Kamer van Koophandel in Bergen op Zoom is pas van 1911. Volgens een oud-medewerker kwam de naam van ene Stan De Mol in Kapellen (België), van wie vader Suijkerbuijk het bedrijf overgenomen zou hebben. In 1932 bracht fietsenfabriek De Mol een Nederlandse ploeg naar ...

Door Fred van Slogteren, 13 oktober 2006 10:00

De baners van baancoach Peter Pieters doen het weer uitstekend bij de Europese baankampioenschappen in Kopenhagen. Gisteren won Jens Mouris (foto) goud op het onderdeel Endurance Omnium en daarna won Matthé Pronk zilver in de dernykoers. Later op de dag wonnen Danny Stam en Peter Schep zilver in de koppelkoers en tenslotte pakte Tim Veldt goud in het Sprintomnium. Een geweldig succes and it ain’t over yet. Maandag zag ik Jens Mouris bij de perspresentatie van de Amsterdamse Zesdaagse die a.s. maandag op de Velodrome van start gaat. Mouris rijdt daar met de Deen Marc Hester en toen hij door opperspreekstalmeester Cees Maas werd geïnterviewd, bleek hij niet alleen adrem te zijn, maar ook over humor te beschikken. Toen Maas in ‘Pierrevanostadetaal’ gewag maakte van de snel groter wordende beroemdheid van Jens, zei die relativerend dat hij inderdaad wereldberoemd was in zijn woonplaats Ouderkerk aan de Amstel. Ik zal dinsdagavond eens extra op hem letten. (Foto: © Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 13 oktober 2006 9:32

Gisteren werd bekend dat de schorsing van Ivan Basso door het Italiaans Olympisch Comité is beëindigd en dat hij weer mag koersen. Dan sta je wel even te kijken. In de dagen voorafgaand aan de Tour de France werd het vermoeden van een enorm dopingschandaal onthuld waar tientallen renners bij zouden zijn betrokken en nu blijkt het in het geval Basso niet aan te tonen. In de andere gevallen wel? De ploegen namen destijds direct de beslissing om de renners die genoemd waren uit hun Tourteam terug te trekken en zo bleef ook Basso in Italië achter. Bjarne Riis ging nog een stapje verder door de winnaar van de Giro te ontslaan. Nu laat Basso weten dat hij Riis gaat bellen. Ik snap dat niet. Die man moet toch woedend zijn? Hij overweegt zelfs nog in de Ronde van Lombardije te starten. Als ik hem was ging ik naar de beste advocaat van Italië en kon Riis voor mij de boom in. Je bent – kennelijk ten onrechte – 105 dagen geschorst geweest, je ploegleider heeft geen enkel vertrouwen in je getoond en dan ga je op hangende pootjes gauw weer koersen en het liefst in een CSC-shirt. Ik denk dat Basso in iedere ploeg met open armen wordt ontvangen, want hij is een potentiële Tourwinnaar. De beschuldigingen zijn niet te bewijzen en iemand is pas schuldig als zijn schuld bewezen is. Toch? Ik denk dat er heel wat is afgebeld, sinds de bekendmaking gisteravond. (foto: © Philip van der Ploeg)

Door Fred van Slogteren, 13 oktober 2006 8:29

Johan MUSEEUW (1965, België)

Een van de beste Belgische eendagsrenners aller tijden. De Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix waren zijn koersen en hij heeft ze allebei drie keer gewonnen. In Vlaanderen stond hij maar liefst acht keer op het podium en daarmee is zijn bijnaam De Leeuw van Vlaanderen bijna spreekwoordelijk. Hij won nog meer klassiekers en hij was ook twee keer winnaar van de wereldbeker. In 1986 was hij wereldkampioen, nadat hij een week eerder na afloop van Parijs-Tours had verklaard nooit meer op de fiets te zullen stappen. Hij had het gevoel enorm gefaald te hebben in de najaarskoers en Museeuw was mentaal kwetsbaar. Het was zijn vrouw Véronique die hem er van overtuigde dat het beter was zijn impulsieve verklaring in te trekken en als kopman van de Belgen naar Zwitserland af te reizen voor het WK in Lugano. Te vroeg, riepen de kenners, toen hij in de tiende ronde meemuisde met een groep van twaalf. Er zaten drie Zwitsers in die groep en die wilden voor eigen publiek eens wat laten zien. Daardoor werd een comfortabele voorsprong opgebouwd omdat alle sterke landen wel een mannetje vooraan hadden. Zo zaten de grote tenoren van het toenmalige peloton gevangen in de ploegentactiek en kon Museeuw het karwei afmaken. Het was eigenlijk niet zijn parcours en hij was allerminst favoriet, maar door slim te koersen en optimaal gebruik te maken van de verhoudingen in het peloton kon hij die dag de beste zijn. Hij stopte pas twee jaar geleden, maar hij is nog niet uit het nieuws. Museeuw’s naam werd genoemd toen de affaire Landuyt naar buiten kwam. Hij was al een half jaar gestopt toen hem een schorsing werd opgelegd van twee jaar. Hij mocht in die tijd geen enkele functie in de wielrennerij vervullen. Eind 2005 leek een veroordeling aanstaande, maar hij ging in beroep. Hoe het er nu mee staat weet ik niet, maar hij is nog regelmatig in beeld als PR-man van de QuickStep-ploeg waarvan hij enkele jaren geleden nog de dragende figuur was. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 13 oktober 2006 0:00

RAYMOND IMPANIS

door Marcel Grosjean

“Dit dunne boekje dateert uit 1953 en het is geschreven door Marcel Grosjean. Het is het eerste deeltje van een reeks met de titel Kampioenen en Vedetten en de hoofdpersoon is Raymond Impanis. Dat was een heel goede renner, die als zodanig niet de erkenning heeft gekregen die hij verdiende. De Belgische wielersupporters waren na de tweede wereldoorlog helemaal in de ban van het trio Van Steenbergen, Schotte en Ockers en ze hadden veel minder oog voor coureurs als Norbert Callens en deze Impanis. Dat lag deels ook aan henzelf, want vooral Impanis was een ...

Door Fred van Slogteren, 12 oktober 2006 10:00

« Vorige 1 2 3 ... 1016 1017 1018 1019 1020 1021 1022 1023 1024 1025 1026 ... 1077 1078 1079 Volgende »