ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Slogblog


Roger LAPÉBIE (1911, overleden, Frankrijk)

Deze Franse Bask had twee bijnamen en die zijn zwaar met elkaar in tegenspraak. 'La placide' betekent de rustige of de zwijgzame, terwijl 'le pétandier' zoiets betekent als de tijdbom. Hoe het ook zij, beide zijn overdreven. Lapébie kon zich heel rustig gedragen als alles naar wens verliep, maar als hij zich benadeeld voelde dan was het huis te klein. En benadeeld werd hij nog wel eens, maar ook flink bevoordeeld volgens de Belgen. Daarmee doelen ze op de door hem gewonnen Tour de France van 1937. Hij was bepaald niet als favoriet vertrokken, want na een veelbelovend profdebuut in 1932 waarin hij direct een zware bergetappe in de Tour won, waren de jaren daarna veel minder florissant. In 1934 ging het nog goed, maar hem werd de zege in Parijs-Roubaix ontnomen omdat hij van fiets had gewisseld. In de Tour streed hij voor het eerst mee in het klassement en hij eindigde als derde achter zijn streekgenoot Antonin Magne en de Italiaan Mantano. Hij leek op weg een topper te worden, maar in de twee jaar daarna reed hij als een krant. Pas in 1937 meldde hij zich weer bij de besten. In het voorjaar won hij op indrukwekkende wijze Parijs-Nice om direct daarna aan zijn voorbereiding op de Tour te beginnen. De favorieten waren de Belg Sylvère Maes, de winnaar van het jaar ervoor en het Italiaanse wonderkind Gino Bartali. In de eerste bergetappe greep de pas 23-jarige Italiaan magistraal de gele trui en voor de tifosi leek de Tour beslist. Maar Gino kwam een paar dagen later zwaar ten val en moest opgeven. De trui ging naar Maes. De organisatie deed toen een paar merkwaardige dingen die met elkaar in tegenspraak waren. De ploegentijdrit werd uit de ronde geschrapt, waardoor de Belgische ploeg van Maes ernstig werd gedupeerd en Lapébie kreeg anderhalve strafminuut aan zijn broek wegens ongeoorloofd geduwd worden op de Aubisque. Dit terwijl Maes ook voor iedereen zichtbaar werd geduwd. Zo kreeg Lapébie na zijn gewonnen bergetappe niet de gele trui, maar raakte hij verder achter op de Belg. De Franse supporters namen het niet en verzamelden zich voor het hotel van Maes en de agressieve spreekkoren hielden lepe Peer de hele nacht uit zijn slaap. Om bang van te worden was het en de man uit Gistel besloot niet meer te starten. Zo won Roger Lapébie zijn Tour. Misschien wel terecht, maar hij is nooit meer op het niveau van 1937 gekomen.

Door Fred van Slogteren, 16 januari 2007 0:00

“Graag wil ik beginnen met een felicitatie aan Gerben Karstens, vanwege zijn 65e verjaardag gisteren. Hoewel Fred in het kader van de Burgerlijke Stand reeds uitvoerig bij De Karst heeft stilgestaan, doe ik dat vandaag nog eens dunnetjes over. Eerst in het kader van de Historische Zesdaagsen, die ons vandaag naar het Duitse Bremen brengen. Daarna bij het doornemen van de kranten van 15 januari uit het voorbije verleden en ook nog eens in de WEEK VAN 1979.

Ik was een fan van Gerben Karstens. In eerste instantie nog niet zozeer vanwege zijn prestaties of zijn grappen en grollen, maar vanwege een toegestuurde kaart. Het was de eerste keer dat ik op deze manier ‘in contact’ kwam met een profwielrenner en dat maakte indruk. Als 16-jarig broekie word je dan direct een fan en volg je je idool via de krant en de wielerbladen Wielersport en Wieler Revue. Aanleiding was trouwens de zware valpartij van Karstens tijdens de Zesdaagse van Bremen in 1977. Hij liep een zware hersenschudding op en brak enkele ribben en een sleutelbeen. Hij moest enkele dagen in het ziekenhuis van Bremen blijven. Er werd nog even gevreesd voor een schedelbreuk maar onderzoek leerde dat dit niet het geval was. Volgens mij stond er in de Wielersport een oproep om Gerben beterschap te wensen en onder de indruk van het verhaal in de krant deed ik dat. Later dat jaar ontving ik de hierbij afgedrukte publiciteitsfoto retour met ‘Bedankt voor je kaart’. Gerben Karstens kon bij mij niet meer kapot.

Morgenavond is de finish van de 44e editie van de Zesdaagse van Bremen. Bremen staat al sinds ...

Door Fred van Slogteren, 15 januari 2007 10:00

Maurizio FONDRIEST (1965, Italië)

Ik heb eens ergens gelezen dat de wereldkampioen van 1988 van Nederlandse afkomst is. Met de familienaam Van Driest vestigde een van zijn voorouders zich in Zuid-Tirol, ook wel bekend als Trente, en in de loop der tijd is Van Driest in Fondriest veranderd. Ik heb het nooit ergens bevestigd gezien, maar Maurizio Fondriest is wel een van de weinige Italiaanse renners – misschien wel de enige - geweest die in Nederlandse dienst (Panasonic) tot uitstekende prestaties kwam en door ploegleider Peter Post als een voorbeeld voor de hele ploeg werd gezien. Post trok hem in 1990 aan, omdat de UCI punten ging toekennen aan uitslagen. Met de verzamelde punten van hun renners waren ploegen gerechtigd aan bepaalde wedstrijden deel te nemen. Post had punten nodig en zowel de wereldkampioen 1988 als die van 1990 (Rudy Dhaenens) tekenden voor de miljoenenformatie van De Lange. Onder het strenge regime van Post kwam de snelle Italiaan tot volle wasdom en met een hele reeks knappe uitslagen won hij in 1991 de wereldbeker. Zijn wereldtitel was een grote verrassing, want de Trentijn was toen nog maar net een jaar beroepsrenner. Hij heeft die titel later meer dan bevestigd. In 1993 won hij drie klassiekers (Milaan-San Remo, De Waalse Pijl en het Kampioenschap van Zürich), almede de Tirreno Adriatico. Die reeks was meer dan voldoende voor zijn tweede wereldbeker. Voor de grote rondes had Maurizio van Driest wellicht te weinig in huis, maar een 15e plaats in de Tour en een 8e in de Giro bewijzen dat hij niet louter een meerijder was. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 15 januari 2007 0:00

© Hans Middelveld

De meeste affiches in het museum van Hans hebben betrekking op wielerprogramma’s in het Olympisch Stadion in Amsterdam. We hebben al eens een uitstapje gemaakt naar Alkmaar en vandaag gaan we de grens over. Niet ver, want Dülken – een stadje met 20.000 inwoners - ligt net over de grens bij Venlo in de deelstaat Noordrijn-Westfalen, vlakbij de stad Mönchengladbach. In het stadspark lag toen - en daar ligt het nog steeds - een stadion met een wielerbaan. Daar werd op zondagmiddag 19 juli 1953 een wielerprogramma verreden met twee Amsterdamse renners als topattracties. Piet van Heusden was toen regerend wereldkampioen achtervolging bij de amateurs en Jan ...

Door Fred van Slogteren, 14 januari 2007 10:00

Gerben KARSTENS (1942, Nederland)

Voor Gerben Karstens zijn een heleboel kwalificaties bedacht, maar voor mij is hij in de eerste plaats een natuurmens. Toen hij in de jaren zestig zijn eerste wielerprestaties neerzette, nadat hij eerst met veel passie en talent de schaatssport had bedreven, wisten de journalisten hem direct te vinden. In ieder interview verklaarde hij dat hij na zijn carrière boer wilde worden. Later toen hij een succesvol prof- renner was, belegde hij zijn geld in een stuk grond in de omgeving van Rijen en iedereen vernam via de pers dat hij daar later een boomkwekerij op zou beginnen. Ik geloof dat het ook inderdaad een boomkwekerij is geworden, maar niet voor lang want Gerben is zakenman genoeg om te weten dat je niet moet doormodderen als er met zo’n stuk grond meer is te verdienen. Zo werd die lap een fraai golfterrein, waar hij zelf regelmatig en graag een balletje slaat. Schaatsen, fietsen, golfen in de vrije natuur. Het leven van Gerben in a nutshell, want hij houdt van het buitenleven in het groen. Iedereen kent De Karst als een heel goede wielrenner die naar zijn mogelijkheden gerekend er alles uit heeft gehaald wat er in zat. Hij is nog bekender door zijn grappen en grollen, maar dat is het uiterlijk, het mombakkes voor de buitenwereld. Het is zijn opvatting van je zelf verkopen.
Als je met Gerben over de natuur praat wordt het een gans andere man. Heel betrokken bij de ruimtelijke ordening van Nederland. Hij kan gedreven praten over zijn trainingen als jong rennertje in de duinen en in het groene gebied ten oosten van zijn geboortestad Leiden. Wie hem zo bezig hoort, is verbaasd. Is dit Gerben Karstens? Ja, dit is ook een facet aan deze interessante man die van vele markten thuis is. Met zijn zeiljacht is hij ieder jaar weer maanden onderweg. In de Griekse wateren trekt hij van eiland naar eiland. De mountainbike aan boord om in de prachtigste omgevingen zijn conditie bij te houden en te genieten van de overdadige flora en fauna op zijn weg. In september begint hij met zijn schip aan een uitputtende zeerally. De Vasco da Gama Rally over een afstand van ruim 4000 zeemijlen. Van Kekova aan de Turkse Rivièra naar Goa aan de westkust van India. En vandaag wordt hij 65. Zijn haren zijn wit, maar hij is nog diezelfde kwajongen die lang geleden boer wilde worden. Met drie intensief bereden fietsen in de schuur, de schaatsen in het vet, een zeiljacht aan de steiger en de golfclubs in de garderobe is de notariszoon nog lang niet uitgeraasd. Voorlopig geen geraniums.
(Foto: © T&T Tekst & Traffic)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 14 januari 2007 0:00

Marco PANTANI (1970, overleden 14.02.2004, Italië)

Op de dag dat onze vooroorlogse Tourcoryfée Theo Middelkamp negentig jaar werd, overleed Marco Pantani. Er ging een schok door de wereld, want de net 34 jaar geworden Il Pirata was immens populair. Een van de laatste echte klimmers, zo eentje die de cols opspoot als was het een vlakke weg en in de klim eindeloos kon demarreren tot hij ze allemaal had gelost. Dat was voor de echte liefhebber genieten. De ellende begon op 5 juni 1999. Ik was toen met vakantie in Italië en we waren met de auto onderweg van Milaan naar Lago di Trassimeno in Umbrië. De vrolijke muziek op de radio werd plotseling onderbroken door een ernstige mededeling. In het in rad Italiaans uitgesproken bericht viel herhaaldelijk de naam Pantani en ik hoorde ook het woord ‘medico’. In Trassimeno vroeg ik in het hotel wat er aan de hand was en men vertelde me dat Marco in de Ronde van Italië uit de strijd genomen was wegens een te hoge hematocrietwaarde. Hij had toen al vier etappes op zijn naam geschreven en hij leek op weg zijn zege van 1998 te prolongeren. Op de TV zag ik ’s avonds een kleine gebroken kale man die zonder gêne zijn grote verdriet toonde. 19 dagen later werd bekendgemaakt dat nader onderzoek had aangetoond dat bij Pantani geen epo-gebruik was vastgesteld. Daarna is het alleen maar bergafwaarts gegaan met de grote klimmer die in 1998 de Tour de France won, nadat hij in de etappe naar Les Deux Alpes zijn voornaamste concurrent Jan Ullrich had vernederd. Hij werd in 2000 veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf. Nadat hij in 1995 in een wedstrijd een open beenbreuk had opgelopen, bleek in het ziekenhuis dat hij een hematocrietwaarde had van over de 60. In hoger beroep werd die straf een jaar later ongedaan gemaakt, maar het is voor het kleine olifantje geen genoegdoening geweest. De vondst van een insulinespuit leverde hem vervolgens een schorsing op van acht maanden. Na die straftijd zijn z’n sportieve prestaties nooit meer op het niveau gekomen van voor 1999 en hij werd een schuwe en paranoïde man. Achtervolgd door paparazzi en de schrijvende pers zocht hij steeds meer de eenzaamheid. Op 14 februari 2004 werd hij dood aangetroffen in een hotelkamer in Rimini. ‘Lasciatemi in pace!’, had hij tegen de receptioniste gezegd die naar zijn welzijn informeerde, omdat hij dagenlang zijn kamer niet was uitgeweest. Hij heeft de rust gekregen waar hij om vroeg en zijn vele supporters rouwen nog steeds om het verlies van een van de grootste klimmers uit de Italiaanse wielerhistorie. Marco sei grande! (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 13 januari 2007 0:00

© Philip van der Ploeg

Na de perspresentatie van afgelopen dinsdag staat de Campina Ronde van het Groene Hart volop in de belangstelling. Het is de openingswedstrijd van het professionele Nederlandse wielerseizoen. Daags na Milaan-San Remo heeft iedere rechtgeaarde wielerliefhebber zin in het nieuwe seizoen, dat ons hopelijk vele Nederlandse successen zal brengen. Bij de organisatie zijn dan ook tal van vragen binnengekomen of er ook een toerversie van deze prachtige ronde gaat komen, zoals bij veel andere klassiekers en semi-klassiekers het geval is. Helaas is een toerversie over hetzelfde parcours niet mogelijk. De Campina Ronde van het Groene Hart gaat over enkele vierbaanswegen, waarlangs geen fietspaden liggen. Bovendien zitten toerfietsers er niet op te wachten om door grote steden als Rotterdam, Amsterdam en Utrecht te rijden. Een toerversie over een aangepast parcours is natuurlijk wel mogelijk, maar vereist de nodige voorbereiding. Er zijn hierover contacten met in het Groene Hart gevestigde wielerverenigingen om in 2008 wellicht tot een organisatie te komen. De Leidse Wieler- en Toervereniging Swift zal op zaterdag 24 maart vanuit Leiden een toertocht organiseren over verschillende afstanden. Die rit zal de naam Joop Zoetemelk Classic krijgen en wellicht is dit initiatief een basis om belangstellende toer- en recreatiefietsers volgend jaar een aangepaste toerversie van de Campina Ronde van het Groene Hart aan te bieden.

Door Fred van Slogteren, 12 januari 2007 13:00

© Otto Beaujon

“Schwinn is een in 1895 gedeponeerd Amerikaans fietsenmerk, dat vooral in de eerste jaren van zijn bestaan veel aan wielersport heeft gedaan en dan voornamelijk op de wielerbaan. In de laatste jaren van de negentiende eeuw had de firma Arnold, Schwinn & Co. uit Chicago een zelfbenoemd ‘World Racing Team’, bestaande uit John S. Johnson, James Michael, JW Parsons en Jay Easton. Die wonnen zogeheten Madisons (ploegkoersen) op vele wielerbanen in Amerika en Europa. Met de Amerikaanse Nederlander Herman van Herik erbij vormde het team een sterke quint (vijfpersoonsfiets). Maar de meeste bekendheid verwierf Schwinn met de geslaagde recordpoging van ...

Door Fred van Slogteren, 12 januari 2007 10:00

Dave ZABRISKIE (1979, Verenigde Staten)

Zijn geboorteplaats Salt Lake City, de hoofdstad van de Amerikaanse staat Utah, is de internationale hoofdzetel van de Mormonen, een over de hele wereld verspreide religieuze groepering, die officieel ‘de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen’ heet. Zabriskie zou ook een mormoon kunnen zijn, want in de stad wemelt het van de mormonen. Dizzy (in het Amerikaans synoniem voor duizelig, maar ook voor niet helemaal bij de tijd zijn) heeft echter niets met een mogelijk mormonengeloof te maken, maar alles met zijn initialen. DZ, in het Amerikaans uitgesproken als ‘diezie’ klinkt fonetisch een beetje als dizzy. David Zabriskie was in 2005 de derde Amerikaan in de geschiedenis van de Tour de France die de gele trui droeg, nadat hij de proloog had gewonnen met het snelste gemiddelde ooit in de Tour gerealiseerd. Een paar dagen later maakte hij in de ploegentijdrit een zware val, waar hij behoorlijk dizzy van bleef liggen. Een kandidaat voor het erepodium is hij niet, omdat hij een groot maar zeer beperkt talent is. Zabriskie kan alleen maar verschrikkelijk hard fietsen en daarom is zijn vizier gericht op het winnen van prologen en tijdritten. Hij won inmiddels in alle drie de grote ronden een of meer ritten tegen het horloge. Om volledig te zijn moet ik vermelden dat hij na een lange solo ook eens een gewone etappe won in de Ronde van Spanje. Een wereldtitel behalen in zijn favoriete discipline lijkt me een kwestie van tijd. Hij wordt vandaag 28 jaar en hij is nu fysiek op het toppunt van zijn kunnen. Vorig jaar werd hij tweede achter zijn ploeggenoot Fabian Cancellara uit Zwitserland. Ploeggenoot ja, want na vier jaar US Postal in de schaduw van Lance Armstrong, rijdt hij de laatste twee jaar voor het wonderteam CSC van Bjarne Riis. Benieuwd wat Dizzy in het komend seizoen gaat presteren. (Foto: © Philip van der Ploeg)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 12 januari 2007 0:00

Ga voor een van de honderden schitterende prijzen, die aan de prijsvraag ‘Campina Ronde van het Groene Hart’ verbonden zijn.

Ga naar www.rondevanhetgroenehart.nl of klik op de banner ‘Ronde van het Groene Hart’ in de linker kolom.

Veel succes!!!

Door Fred van Slogteren, 11 januari 2007 12:00

« Vorige 1 2 3 ... 997 998 999 1000 1001 1002 1003 1004 1005 1006 1007 ... 1078 1079 1080 Volgende »