Slogblog


Albert Van Damme was een ster toen het veldrijden nog te boek stond als hardlopen met de fiets op je nek. Hij is direct veldrijder geworden en heeft dan ook geen verleden als wegrenner.

Berten was een echte specialist en dat had een economische reden. De familie Van Damme had een bloemkwekerij en dat was in de zomermaanden hard aanpakken. Er was gewoon geen tijd voor de sport.

In de winter lag dat anders en daarom koos Albert, in navolging van een oudere broer, voor de cyclocross. Baggeren door de modder. Hij kon het als geen ander en hij won in zijn carrière meer dan vierhonderd veldritten en hij was zes maal Belgisch kampioen.

Vandaag de dag zou hij geen uitslag meer rijden, want de cross is veranderd. Er wordt nauwelijks nog gelopen. Het is rammen op bosgrond en obstakels als boomwortels en kuilen ontwijken. Dat vraagt andere kwaliteiten dan die Albert Van Damme in overvloed had.

Zijn belangrijkste gave was kracht, zeker als er een glibberige heuvel genomen moest worden. Daarom reed hij graag in Zwitserland en Spanje waar de parcoursen lagen waar hij kon excelleren.

Ook toen al reden de veldrijders twee koersen in het weekend en Van Damme pikte er dan graag één mee in Spanje. Het liefst ging hij met de auto op en neer en kwam dan pas ’s maandags vroeg in de morgen terug om dan gelijk in het bedrijf te moeten aanpakken.

De vermoeidheid werkte hij weg met amfetaminen, zoals hij bekende in het boekje van Gijs Zandbergen en Wout Koster: ‘Een wielrenner die rijdt, steekt zijn hand niet op’.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 1 december 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BOTHEREL, Jacques (1946, Frankrijk)
DAY, Gabriella (1984, Groot BrittanniŽ)
GANNA, Luigi (1883, † 02.10.1957, ItaliŽ)
GUTIERREZ CATALU—A, Josť Ignacio (1977, Spanje)
KATWIJK, Fons van (1951, Nederland)
RHODES, Alex (1984, AustraliŽ)
URIA GONZALEZ, Josť Manuel (1969, Spanje)

of ons op deze datum ontvielen:
CONTERNO, Angelo (1925, † 01.12.2007, ItaliŽ)
RIVI»RRE, Gaston (1862, † 01.12.1942, Frankrijk)
SCHEPERS, Alfons (1907, † 01.12.1984, BelgiŽ)
Door Fred van Slogteren, 1 december 2018 0:00

Een plaatje uit de oude doos, want voor de naam Petit-Breton moeten we heel ver terug in de wielergeschiedenis. Toen renners nog weleens schuilnamen gebruikten om hun ware naam geheim te kunnen houden.

De man die in het begin van de twintigste eeuw onder het pseudoniem ‘Petit-Breton’ aan wedstrijden deelnam, heette eigenlijk Lucien Mazan. Hij was wielrenner van 1902 tot 1914. Maar waarom die schuilnaam?

Lucien Mazan werd in 1882 geboren in Frankrijk, maar in 1890 emigreerden zijn ouders met het hele gezin naar Buenos Aires in Argentinië. Toen hij zestien jaar was, won hij een fiets in een loterij, en dat was het begin van zijn wielercarrière.

Mazan had talent voor de wielerbaan, en daar kon hij voorlopig zijn brood mee verdienen. Vader Mazan had echter liever gezien dat zijn zoon een fatsoenlijk vak zou leren (zelf was hij horlogemaker) en daarom gebruikte de naam Lucien Breton.

In die tijd waren er wel meer renners die het voor 'thuis' niet wilden weten dat ze wielrenner waren, zoals in Nederland jonkheer Bosch van Drakestein, die zich bediende van de naam Ulyssis en vele malen kampioen van Nederland was. Toen het uitkwam werd hij door zijn adellijke familie in de ban gedaan, waardoor hij moest gaan werken om in zijn levensonderhoud te voorzien.

Lucien Breton werd kampioen van Argentinië, maar werd gedwongen om in 1902 naar zijn geboorteland terug te keren, omdat het Franse leger hem nodig had. Terug in Frankrijk voegde hij vanwege zijn geringe postuur het bijvoeglijk naamwoord ‘Petit’ (Klein) aan zijn schuilnaam toe omdat er meer renners waren die zich ‘Breton’ noemden.

Nog datzelfde jaar van zijn terugkeer werd hij tweede in de Bol d'Or, een hoog aangeschreven 24-uurs race om deze topkoers twee jaar later te winnen. In 1905 verbeterde hij het werelduurrecord met een afstand van 41 kilometer en 110 meter.

Dat jaar debuteerde hij in de Tour de France en werd vijfde. Het bleek een opmaat voor meer Toursuccessen, want in 1907 en 1908 won hij tweemaal op rij de Tour de France.
... Lees meer
Door Otto Beaujon, 30 november 2018 12:00

Nol Kloosterman was een bekende naam in het Nederlandse wielerlandschap zo omstreeks de eerste helft van de jaren zestig. Een goede amateurrenner die onder meer een etappe won in Olympia’s Tour.

In 1966 vroeg hij een proflicentie aan en een jaar later kreeg hij een contract bij de Televizier-ploeg van Kees Pellenaars. Hij reed dat jaar een reeks wedstrijden in België en Frankrijk en hij werd zeventiende in het Nederlands kampioenschap.

Het was het laatste jaar van Televizier en Pellenaars had niet direct een nieuwe sponsor. Nol werd werkloos, maar kreeg een shirt/broek-contractje bij Peycom. Een perspectiefloze verbintenis en dat jaar beëindigde Nol Kloosterman al zijn wielercarrière.

Het had allemaal niet veel om het lijf en ik zou op deze plaats geen aandacht aan deze Leidenaar hebben besteed als er niet twee Nederlandse titels collectief op zijn naam hadden gestaan.

Met zijn club, de Leidse wielervereniging Swift, won hij in 1966 en 1967 namelijk het Nederlands Clubkampioenschap. Mooie kunst, met zulke ploegmaats, zal menigeen zeggen. Dat is echter een onderschatting van Nol Kloosterman.

Je kan dan wel met drie kanjers onderweg zijn, je moet het wel bij kunnen benen. En daar had Nol geen moeite mee. Bart Zoet, Gerben Karstens en Joop Zoetemelk behoorden in die tijd tot de top van het Nederlandse wielrennen en ze konden met elkaar een geweldig stuk hardfietsen.

Nol Kloosterman was echter beslist niet de zwakke schakel die de kracht van de keten bepaalt. Hij draaide volop mee en droeg zijn steentje meer dan bij. In 1968 was hij er niet meer bij en zijn plaats werd ingenomen door Jan Zoons.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 30 november 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BERGAUD, Louis (1928, Frankrijk)
BUYSSE, Albert (1911, † 13.10.1998, BelgiŽ)
F…DRIGO, Pierreck (1978, Frankrijk)
GOOS, Marc (1990, Nederland)
HABETS, Piet (1942, Nederland)
HOEVENAERS, Jos (1932, † 15.06.1995, BelgiŽ)
LINDEN, Ad van der (1961, Nederland)
POZZOVIVO, Domenico (1982, ItaliŽ)
ROKS, Thijs (1930, † 07.02.2007, Nederland)
SNIJDERS, Ron (1959, Nederland)
SYS, Klaas (1986, BelgiŽ)
TULLEKEN, Jan (1883, † 03.11.1962, Nederland)
VAN RIJ, Jeroen (1985, BelgiŽ)
WERF, Teake-Piet van der (1987, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
B‹CHNER, Bruno (1871, † 30.11.1943, Duitsland)
HUYBRECHTS, Frans (1884, † 30.11.1944, BelgiŽ)
KIRCHEN, Jean (1919, † 30.11.2010, Luxemburg)
LUGINB‹HL, Ueli (1941, † 30.11.2010, Duitsland)
PELSER, Gerrie (1911, † 30.11.1997, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 30 november 2018 0:00

KOERSEN IN HET DUISTER

door David Millar

Dit is een autobiografisch boek over doping en hoewel veel wielerliefhebbers daar de buik van vol hebben, is het zeer aanbevelenswaardig het te lezen. Niet alleen voor de aanhangers van onze sport, maar ook voor renners, dopingjagers, journalisten en iedereen die denkt een mening over het probleem te mogen hebben.

Waarom? Omdat het - tamelijk uniek - is geschreven door een toprenner die het hele proces in een haarscherpe analyse beschrijft.

Het gaat vooral over de rol die het gebruiken van ongeoorloofde middelen heeft in de psyche van de renner. Hoewel Millar heel veel verzachtende omstandigheden aanvoert, steekt hij ook heel duidelijk de hand in eigen boezem.

De Schot vindt de wortels van zijn eigen gebruik terug in zijn jeugd en zijn leven buiten de sport. Dingen waar hij invloed op heeft gehad en dus voor verantwoordelijk is.

Behalve dat is het boek ook een aanklacht tegen de wielerwereld als zwart/wit denkende samenleving en tegen de dopingbestrijders. Millar, een toprenner en briljant tijdrijder, is ooit betrapt geweest, vervolgens langdurig geschorst om daarna weer in het peloton terug te keren.

Dat was in 2006, toen het dopinggebruik nog wijd verbreid was en zich nog tal van affaires hebben voorgedaan. Hij was niet meer zo sterk als voorheen, maar wel clean en een fel propagandist voor het uitbannen van doping in de sport.

Het peloton had toen geen boodschap aan hem, want over zijn missie om aan te tonen dat topwielrennen zonder doping mogelijk is, haalden de Schuhmachers, de Rebellins, de Rasmussens en al die andere overtreders de schouders op.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 29 november 2018 12:00

Helemaal onbekend was Cyril Dessel niet toen hij na de tiende etappe van de Tour de France 2006 in het geel werd gehesen, want de Fransman was al aan zijn achtste profseizoen bezig. Hij was daarin niet echt opgevallen.

Hij kon aardig klimmen en hij maakte op die 12e juli deel uit van een grote kopgroep op weg naar Pau. De Tourdirectie had in die rit een col van de buitencategorie opgenomen en daar kwam het gros van de kopgroep in grote nood.

Twee goede klimmers zagen hun kans schoon en lieten de rest achter. Het waren Dessel en de Spanjaard Juan-Miguel Mercado. Dessel van de AG2R-ploeg en Mercado van het ProContinental-team Agritubel dat met een wildcard het Tourcircus was binnengeslopen.

De twee werkten goed samen, want ze hadden direct een akkoord gesloten. Mercado de ritzege en Dessel de gele trui. Zo hielden ze de eenzame achtervolger Landaluze van zich af en Frankrijk had een nieuwe held.

Het sprookje duurde één dag, want op 13 juli volgde de rit van Tarbes naar Val d’Aran, waarin het Rabobank-collectief Menchov-Boogerd-Rasmussen het initiatief nam en Dessel maar liefst 4 minuut en 45 seconden moest toegeven.

De manier waarop hij die dag zijn trui verdedigde, verdiende alom respect. Net als landgenoot Thomas Voeckler een paar jaar daarvoor moest hij steeds weer lossen als er versneld werd, maar hij kwam ook steeds weer terug.

Toen de rookwolken waren opgetrokken stond hij tweede in het klassement op slechts acht seconden van de nieuwe leider Floyd Landis. Hij zakte in de dagen daarna naar de derde, de vierde en de zevende plaats en op die stek stond hij nog toen de karavaan moegestreden op de Champs Elysées arriveerde.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 29 november 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BRAKE, Remco te (1988, Nederland)
BRESCI, Giuliano (1921, † 08.08.1998, ItaliŽ)
DANGUILLAUME, Andrť (1920, † 24.04.2004, Frankrijk)
DELFOSSE, Sťbastien (1982, BelgiŽ)
DRAPAC, Damian (1988, AustraliŽ)
HOOL, Glenn (1993, Nederland)
HUTAROVICH, Yauheni (1983, Wit Rusland)
KULISH, Angelika (1989, Polen)
SIJEN, Danny (1976, Nederland)
SKUJAITE, Lina (1988, Litouwen)
STAMSNIJDER, Bas (1989, Nederland)
ZIMMERMANN, Urs (1959, Zwitserland)
VAN DEN HAUTE, Steffy (1993, BelgiŽ)
NOPPE, Christophe (1994, BelgiŽ)

of ons op deze datum ontvielen:
RANSCHAERT, Bram (1901, † 29.11.1987, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 29 november 2018 0:00

In 1984 nam Johan van der Velde afscheid van Peter Post, de ploegleider die in de Raleigh-jaren zo veel voor hem had betekend. Niet om met Jan Raas verder te gaan naar Kwamtum Hallen, zoals acht van zijn collega’s, maar om een nieuw wielerleven te beginnen in Italië.

De Italiaanse wielercultuur was de droom van menige renner in Nederland en België en bij een Italiaanse ploeg rijden, waar je alleen maar hoefde te fietsen en verder in de watten werd gelegd, leek een eldorado.

Veel geld verdienen en als een vedette behandeld te worden, dat leek Johan wel wat. Hij is er inderdaad gigantisch populair geworden, als Giovanni, il uomo di Gavia. Hij begon in 1984 bij Metauro Mobili, maar reed een jaar later op een Pinarello fiets voor Vini Ricordi. Dus dit truitje is van Johan, zult u denken.

Mis, Johan mocht ook iemand meenemen en koos daarvoor Wies van Dongen, een trainingsmaat en een jongen met wie hij in de wintermaanden regelmatig de kroeg opzocht om er te toepen en een biertje te drinken.

Wies van Dongen junior moet ik schrijven, want er was ook een senior. Zijn vader was in de jaren vijftig ook wielrenner geweest, onder andere in de Tourploeg van Kees Pellenaars en vandaar dat junior en senior.
... Lees meer
Door Henk Theuns, 28 november 2018 12:00

Er wordt van Arie van Houwelingen gezegd dat hij de hele dag aan het woord is. Met zo iemand houdt geen mens het uit, zou je denken, maar Arie is al ruim veertig jaar met dezelfde vrouw getrouwd.

Wie met hem praat, begrijpt het. Arie is namelijk een zeer onderhoudende en originele gesprekspartner. In de eerste plaats heeft hij gevoel voor humor en in de tweede plaats gaat het altijd ergens over.

Hij denkt over de dingen na en ontwikkelt oorspronkelijke denkbeelden. Als het heel ingewikkeld wordt, roept hij: "Ken je me volgen?"

Die laatste vraag zal zijn gangmaker Frits Wiersma nooit gesteld hebben, want Arie kon volgen als de beste. In 1959 werd het duo oppermachtig wereldkampioen bij de amateurs.

Op de laatste plaats gestart werkten ze zich naar voren en eenmaal op kop werd het hele veld verschillende malen gedubbeld.

Twintig ronden voor het einde kreeg Wiersma motorpech. Er kwam een reservegangmaker in de baan tot ome Frits kort voor het einde weer terugkeerde. Arie perste er nog een fikse eindsprint uit en met bijna twee ronden voorsprong op nummer twee werd hij wereldkampioen.

Wie hem dat zes jaar daarvoor voorspeld zou hebben had hij voor gek verklaard. Arie begon pas na zijn militaire diensttijd met wielrennen en hij kon er geen hout van. Hij ontmoette na een paar maanden een oud-beroepsrenner en die zei: "Jongen, als je drie jaar hard traint en je hebt dan nog niks gewonnen, dan ken je beter stoppen."

Arie ging keihard trainen, zwaar lichamelijk werk doen en veldrijden en in 1956 won hij vier koersen. Op de baan had hij sneller succes. Hij schreef in 1955 in voor het NK achtervolging.

Een baanfiets had hij niet, maar hij sloopte al het overbodige van zijn wegfiets af. "Laat dat achterlichie maar zitten" zei de baancommissaris die het vehikel in ogenschouw nam. Arie werd tweede achter Piet van Heusden en een jaar later nog eens achter Frans Braat.

Het was zijn broer die hem opmerkzaam maakte op een oproep om te gaan stayeren. Op een fiets van de bond probeerde hij het en hij liet zich onderrichten in de geheimen van het rolrijden. Voor de rest zocht hij het allemaal zelf uit.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 28 november 2018 9:00

« Vorige 1 2 3 ... 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 ... 1177 1178 1179 Volgende »