Slogblog


Jan Raas is na het beëindigen van zijn actieve wielerloopbaan in het bedrijfsleven langs diverse branches gegaan om sponsors voor zijn ploeg te vinden.

Voordat hij bij Rabobank bankier werd, zat hij bij Kwantum in de woninginrichting, bij SuperConfex in de mode, bij Heineken in het alcoholvrije bier en bij WordPerfect en daarna bij Novell in de automatisering.

WordPerfect kwam op zijn pad omdat de verkoop van dit Amerikaanse tekstverwerkingsprogramma in enkele Europese landen te wensen overliet. Die landen waren Frankrijk, Italië en Spanje, wielerlanden bij uitstek.

Met de verkoopcijfers is het allemaal wel goedgekomen, maar met de resultaten van de ploeg ging het in die periode hard bergafwaarts.
... Lees meer
Door Henk Theuns, 17 oktober 2018 12:00

Horst Oldenburg werd uit Duitse ouders in Polen geboren, een maand nadat Hitler met zijn legers dat land was binnengevallen en de Tweede Wereldoorlog een feit was. Vanwege de situatie vertrokken zijn ouders met Horst naar Berlijn waar hij opgroeide.

Toen die vreselijke oorlog in 1945 voorbij was, was zijn geboortestad door de geallieerden en de Russen in tweeën gedeeld en de zesjarige Horst was een Oost-Berlijner geworden.

Als tiener werd hij wielrenner en hij kwam in het straffe regime terecht van de Oost-Duitse sportscholen. Gustav Schur was zijn idool, maar het vrije westen lonkte.

Door er met Oostduitse selecties aan wedstrijden deel te nemen had hij kennisgemaakt met een cultuur waar je kon zeggen wat je wilde en dat leek hem aantrekkelijker dat de keiharde staatsdiscipline van Walter Ullbricht en zijn trawanten.

Horst besloot in 1961 naar West-Duitsland te verhuizen. Dat kon toen nog want de zo gehate muur werd pas later dat jaar gebouwd. Hij werd direct beroepsrenner en hij onderscheidde zich al snel als een sterk wegrenner.

Hij won de Grote Prijs Veith en Bohan-Tubize en hij debuteerde in de Tour de France. In de West-Duitse nationale ploeg met Hennes Junkermann en Manfred Donicke, die zich na zijn carrière zou onderscheiden als een fanatiek dopingjager.

Ook later bekend geworden zesdaagsenrenners als Sigi Renz en Dieter Kemper zaten in die ploeg en misschien hebben die Oldenburg wel enthousiast gemaakt voor het Sechstagenrennen.

Aan die Tour beleefde hij overigens weinig plezier, want in de zesde etappe kwam hij in een afdaling ten val en dat kreeg in Nederland veel aandacht omdat onze achter hem rijdende landgenoot Ab Geldermans de Duitser niet kon ontwijken.

Ze werden allebei per ambulance afgevoerd en het Touravontuur van Oldenburg was voorbij. Hij is nog een keer in de Tour teruggekomen, want hij combineerde in de rest van zijn loopbaan het wegrennen met de baan. Hij won op de weg twee keer Rund um Köln, een grote aansprekende koers en op de baan werd hij met Junkermann kampioen van West-Duitsland ploegkoers.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 17 oktober 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
ARNOUTS, Anne (1989, België)
CHADWICK, Glenn (1976, Australië)
DOMINGUEZ LEMOS, Gustavo (1980, Spanje)
DYACHENKO, Alexandr (1983, Kazachstan)
EECKHOUT, Kevin (1989, België)
VZESNIAUSKAITE, Modesta (1983, Litouwen)
COSNEFROY, Benoît (1995, Frankrijk)

of ons op deze datum ontvielen:
BIDOT, Jean (1905, † 17.10.1986, Frankrijk)
EST, Piet van (1934, † 17.10.1991, Nederland)
PLATEL, Albert (1933, † 17.10.2013, Frankrijk)
Door Fred van Slogteren, 17 oktober 2018 0:00

Dit keer geen herinnering aan een foto, maar aan een krantenknipsel uit 1954. Het werd mij gestuurd door Arjan Schuurman, een wielerliefhebber die nog wel eens in de archieven van Delpher zit te spitten en daar regelmatig juweeltjes opdiept.

Het artikeltje gaat over het bezoek dat de voltallige Tourploeg van 1954 bracht aan Leiden waar ze te gast waren in een pannenkoekenrestaurant in de Steenstraat om daarna een gratis knipbeurt te krijgen bij een gulle herenkapper daar in de buurt.

Met de verslaggever van het Leidsch Dagblad op de hielen lieten de Tourrenners zich die dag verwennen. Als tegenprestatie gingen ze na afloop van alle verwennerij naar het herstellingsoord Aardenburg in Doorn waar oorlogsgewonden werden verpleegd en gerevalideerd.

De acht renners (Hein ‘Tarzan’ van Breenen, Klaas en Wim van Est, Henk Faanhof, Jules Maenen, Jan Nolten, Thijs Roks, Jos Suijkerbuijk, Gerrit Voorting en Wout Wagtmans) werkten er gezellig aan mee en de stijl waarmee een en ander door de verslaggever is opgeschreven brengt je in gedachten terug naar die kneuterige jaren vijftig.

De smaakmakers waren voor de uitspraken natuurlijk Hein van Breenen en Wout Wagtmans, de humoristen van de ploeg. Van Breenen, de oudoom van Dylan Groenewegen wordt geciteerd. “Kom d’r gauw bij”, riep Tarzan in hoogmokums naar Wagtmans, terwijl hij met zijn vork in een enorme pannenkoek zat te prikken. “Ik ben je al vijf slagen voor”.

De verslaggever volgde de renners tot het einde naar de parkeerplaats en stelde daar niet zonder lichte jalouzie vast dat de heren wel veel moesten verdienen, vanwege de bolides waar ze in reden. Vooral de Porsche van Wagtmans had zijn belangstelling.

De mensen moesten in die tijd met de krant vermaakt worden, drong tot me door. Er was nog geen televisie, althans het merendeel van onze bevolking had er geen. Sociale media waren verre toekomstmuziek en kneuterigheid was troef.

Het werd me afgelopen vrijdag nog eens goed duidelijk hoezeer de tijd is veranderd toen ik na 64 jaar een ontmoeting had met Theo, een schoolvriend die al dertig jaar niet meer in Nederland woont. Met zijn schotel volgt hij aan de andere kant van de wereld alles in Nederland op de voet.

Zo namen we na de obligate herinneringen aan die voltooid verleden tijd de huidige politieke toestanden in ons land door en hij wist er alles van. Dat is ook weer wel wat waard, hoewel we dat de Turken en Marokkanen in onze samenlevingop last van Geert Wilders dienen kwalijk te nemen.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 16 oktober 2018 12:00

Thorwald Veneberg is sinds mei van dit jaar directeur van de KNWU, een functie die hij tot voor kort combineerde met die van bondscoach. Bij de vorige maand gehouden wereldkampioenschappen in Innsbruck was hij als zodanig bijzonder succesvol.

Bij de vrouwen kwam hij met twee wereldkampioenen thuis en bij de mannen met een zilveren medaille, terwijl Tom Dumoulin in de wegwedstrijd met een vierde plaats net naast het eremetaal greep. Voorwaar de meest succesvolle bondscoach sinds jaren.

De Amsterdammer was voor hij bij de KNWU ging werken een veelbelovende wielrenner die als belofte in 2000 kampioen van Nederland was en daar een profcontract mee verdiende bij Rabobank.

Hoewel hij sterk reed in de Midi Libre kwam het er niet uit. Dat werd onder meer veroorzaakt door het feit dat hij zijn profbestaan combineerde met een studie bewegingswetenschappen en dat gaat moeilijk samen.

Hij had bovendien nogal wat pech en dat was er oorzaak van dat hij na twee contractverlengingen niet meer voor een derde in aanmerking kwam. Met de wet in de hand vond hij dat Rabobank hem een vast dienstverband had moeten aanbieden.

Het bleek een kansloze missie want het dienstverband van iemand met een jaarcontract in het bedrijfsleven is iets anders dan het contract van een profwielrenner met zijn sponsor. Het idee alleen al bezorgde hem de nodige reputatieschade.

Persoonlijk vond ik het maar een merkwaardige man toen hij enkele jaren geleden in de aanloop naar de Ronde van Midden-Nederland, waar ik samen met Harry Mater als VIP-gast voor was uitgenodigd, bij ons aan tafel kwam.

Dat hij mij niet bleek te kennen, vond ik niet erg, toen Harry hem vertelde dat ik de auteur was van het jubileumboek van de 75-jarige KNWU. Een mens kan niet alles weten. Dat hij geen idee had wie Harry was vond ik kwalijker en dat hij zich verder nogal arrogant en hautain gedroeg vond ik evenmin voor hem pleiten.

Ook hoorde ik hoe hij bij zijn aantreden als bondscoach nogal abrupt een eind had gemaakt aan de relatie met een mij bekende mekanieker die jarenlang als freelancer voor de KNWU had klaargestaan. Dat was ronduit schofterig.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 16 oktober 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
EIBEGGER, Marcus (1984, Oostenrijk)
GIL PEREZ, Koldo (1978, Spanje)
HAAN, Jesse de (1987, Nederland)
LE BIGAULT, Emile (1933, † 27.02.2002, Frankrijk)
MASSON SR., Emile (1888, † 25.10.1973, België)
PATUZZO, Eleonora (1989, Italië)
PUJOL MUÑOZ, Oscar (1983, Spanje)
UEBELHART, Jessica (1990, Zwitserland)
WILLOCK, Erinne (1981, Canada)
VENTURINI, Clément (1993, Frankrijk)
DEMOITIE, Antoine (1990, België)
BENNETT, Sam (1990, Ierland)
BROEKHOVEN, Rob van (1995, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
BOURLON, Albert (1916, † 16.10.2013, Frankrijk)
HOURLIER, Leon (1995, † 16.10.1915, Frankrijk)
Door Fred van Slogteren, 16 oktober 2018 0:00

In 2008 was ikop deze plaats n totaal 49 keer present met een terugblik in de wielergeschiedenis. Zo gingen op maandag 12 mei van dat jaar mijn gedachten terug naar 11 mei 1975 toen ik aanwezig was bij de Ronde van Oosterhout, niet in Brabant maar nabij Nijmegen.

Voor zover ik me kan herinneren was dit de allereerste koers die ik heb bezocht. Het ‘wielervirus’ had ik al wel in me maar de combinatie van voetballen en het feit dat er in de omgeving heel weinig wielerwedstrijden waren, zorgde ervoor dat ik pas zo laat mijn koersdebuut maakte.

De zege was voor Wim van Steenis uit Hoogblokland. Hij was de sterkste van een kopgroep van drie waarin de toekomstige prof Adri van Houwelingen (foto 1) uit Heesselt tweede werd en Alex Bongers uit Apeldoorn derde.

In het programmaboekje, dat ik net zo trouw heb bewaard als een moeder het eerste melktandje van haar kinderen, zie ik namen staan als Henk Botterhuis, oud wereldkampioen bij de studenten, Jan van Houwelingen, die net als broer Adri een degelijke profcarrière zou realiseren.

Verder Wim de Ruiter, de Overijsselaar die naar Zeeland emigreerde om er de gabber van Jan Raas te worden, Gerard Verwaayen, die als fysiotherapeut in 2006 het Nederlands Elftal begeleidde bij het WK en ook werkzaam was bij Vitesse.

Ook op de deelnemerslijst stond Albert Scheffer, die in datzelfde jaar vijfde werd in Olympia’s Tour. Uit mijn administratie (kruisjes bij de namen) blijkt voorts dat Adri van Houwelingen met negen punten de leidersprijs gewonnen moet hebben.

Adri, toen 21 jaar oud, zal zich deze Ronde van Oosterhout ongetwijfeld niet meer herinneren, want een jaar later zou hij furore maken met het winnen van de Ronde van Noord-Holland en een etappe in Olympia’s Tour.

Het was de start van een fraaie wielerloopbaan. In 1982 boekte de oudste Van Houwelingen zijn meest aansprekende zege. Met tien en een halve minuut voorsprong op Sean Kelly won hij de achttiende etappe in de Tour de France van Morzine naar Saint-Priest.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 15 oktober 2018 12:00

Het gekke is dat als we het hebben over onze kampioensdames de naam van Kirsten Wild niet als eerste uit onze herinnering omhoog floept. Dan denk ik en velen met mij primair aan Anna van der Breggen, Annemiek van Vleuten, Marianne Vos, Chantal Blaak, enzovoort.

Marianne heeft ook heel wat eremetaal bij elkaar gereden, net als Leontien van Moorsel en in een verder verleden Keetie Hage, maar de andere dames kunnen geen van allen op het gebied van kampioenstitels in de schaduw staan van de roodharige Almelose die vandaag haar 36ste verjaardag viert.

Ze is – in de goede betekenis van het woord – een echte golddigger, want met 24 Nederlandse, zes Europese en vier wereldtitels, plus nog een hele vracht aan zilver en brons, is ze een van de meest succesvolle dames in de geschiedenis van het Nederlandse vrouwenwielrennen.

Allemaal behaald op de piste en dat is waarschijnlijk de reden waarom er eerst andere namen in ons opkomen als we het over succesvolle fietsende landgenotes hebben. Omdat die hun successen voor een groot deel op de weg hebben behaald. Daarbij zien we over het hoofd dat Kirsten daar ook haar vrouwtje staat.

Ze won vier keer de Ronde van Qatar voor vrouwen en in diezelfde koers ook vier keer het puntenklassement. Drie keer won ze de Ronde van de Zeeuwse Eilanden en twee keer de Ronde van Chongming. Plus nog drie keer het puntenklassement van de Energiewacht Tour.

Ook in het eendagswedstrijden is ze niet voor de poes, want drie keer stond ze op het erepodium van de Ronde van Vlaanderen en twee maal van de Ronde van Drenthe en in 2016 was ze tweede bij het wereldkampioenschap voor vrouwen.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 15 oktober 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
ADAMS, Joeri (1989, België)
BOONEN, Tom (1980, België)
DIETZIKER, Andreas (1982, Zwitserland)
HERTOG, Reijer den (1982, Nederland)
LINARI, Pietro (1896, † 01.01.1972, Italië)
OPSTAD, Mari Klev (1990, Noorwegen)
SANCHEZ BENITO, Azuceno (1978, Spanje)
TROMP, Esra (1990, Nederland)
VAN DEN BRANDE, Kai (1985, België)
VITORIA, David (1984, Zwitserland)
MULCKHUYSE, Bertus (1886, † 02.04.1951, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
BRASPENNINCX, Piet (1925, † 15.10.1986, Nederland)
TACCONE, Vito (1940, † 15.10.2007, Italië)
Door Fred van Slogteren, 15 oktober 2018 0:00

Hoewel je het gezien de temperaturen niet zou zeggen is het wielerseizoen 2018 toch echt vrijwel voorbij. Met een werkelijk schitterend slotakkoord in Il Lombardia, de laatste klassieker van het jaar.

Met een prachtige winnaar in Thibaut Pinot, de Fransman die zo van Italië houdt, het land dat met een big/spender/begroting van plan lijkt de hele EU op te blazen. Laten we hopen dat het gezond verstand alsnog zegeviert.

Het zal de nummer twee Vincenzo Nibali worst wezen, want de Haai van Messina heeft zijn schaapjes allang op het droge. Ik denk wel dat hij er als geboren winnaar vannacht van heeft wakker gelegen dat hij zo door Pinot werd weggereden, in wat zijn koers zou zijn.

De Nederlanders konden geen rol van betekenis spelen al zag ik een geweldige Robert Gesink het gat naar de kopgroep dichtrijden, om de weg vrij te maken voor zijn ploeggenoot Primož Roglič.

Die maakte ook indruk, maar was toch niet bestand tegen het duo Pinot/Nibali toen die op de Muur van Sormano gas gingen geven. Toen was het met de voormalige schansspringer gedaan. Net als met dat andere grote talent, de Colombiaan Bernal.

Beste Nederlander was Sammetje Oomen, de Brabantse vlieggewicht die als 27ste op een kleine vier minuten over de streep kwam. Net voor Antwan Tolhoek die andere Nederlandse revelatie van het seizoen 2018.

Zo nu nog de Sluitingsprijs Putte-Kapellen en dan zit het wegseizoen er weer op. Het is omgevlogen, want ons land deed overal mee om de hoofdprijzen. Met Tom Dumoulin en Steven Kruijswijk als vaandeldragers. Het doet je al verlangen naar het volgende seizoen.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 14 oktober 2018 12:00

« Vorige 1 2 3 ... 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 ... 1163 1164 1165 Volgende »