In 1937 werd de eerste etappe van de Tour de France gewonnen door de Luxemburger Jean Majerus, een naam die zelfs de best gedocumenteerde wielerliefhebber niet veel meer zal zeggen. Het was de eerste rit van Parijs naar Lille over 263 kilometer met voor Majerus de prettige bijkomstigheid dat hij ook de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 februari 2010 10:00

Jos BOONS (1943, overleden 15.12.2000, België)

Een leven tussen hoop en ongeluk, zo zou je het aardse bestaan van deze Kempenaar wel mogen kenschetsen. Zijn korte erelijst toont aan dat hij over kwaliteiten beschikte, want in 1965 won hij als amateur de Ronde van Vlaanderen en dat houdt een grote belofte in. Verder was de boomlange coureur twee keer wegkampioen van zijn land en ook dat is een onderscheiding, want er reden in de jaren zestig heel wat klasbakken in het Vlaamse rond. Het is er echter niet uitgekomen, hoewel overwinningen in de Schaal Sels en de Omloop van het Waasland mooie resultaten zijn. Maar Joske was niet van de serieuze. Hij miste op een haar na etappezeges in de Tour en de Giro, maar dat was voor hem geen aansporing om harder te gaan trainen en als een asceet te leven. Zijn benen konden verschrikkelijk stoempen, maar waren daarnaast niet in staat de weelde te dragen die Jos Boons ten deel viel toen hij uitslagen reed. Hij ging aan de zwier en in plaats van een bescheiden ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 februari 2010 0:00

Georges PAILLARD (1904, overleden 22.04.1998, Frankrijk)

Een van de grote stayers uit de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw. Eeuwig in strijd met tijdgenoten als Linart, Grassin, Krewer, Sawall, Möller, Lacquehay, Metze en onze landgenoten Snoek, Leddy, Schlebaum en Blekemolen. De grote rolrijders uit een tijdperk toen de tribunes overal in Europa uitverkocht waren als deze mannen aan de start stonden. Alleen die start was al de moeite van het bekijken waard als die coureurs met hun vervaarlijke helmen die enorme plaat op gang moesten brengen voordat ze voldoende snelheid hadden om door de motor te worden opgepikt. Onder al die grote stayers van weleer was Georges Paillard zeker niet de minste, want in zijn vaderland – een walhalla voor stayers – was hij tussen 1928 en 1934 zes maal kampioen van Frankrijk. Hij won voorts in heel ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 februari 2010 0:00

PARIJS-BREST-PARIJS

door A. Versnick

“Een dun boekje, want slechts 60 pagina’s, waarover heel veel te vertellen is. Niet alleen over de inhoud, maar ook over de auteur. Fons Versnick was tientallen jaren lang een grote meneer in het Vlaamse wielrennen, waar hij op allerlei manieren een vinger in de pap had. Hij was journalist, organisator en manager van vele grote renners en het was in de jaren dertig, veertig en ook nog vijftig bijna onmogelijk in Vlaanderen iets op ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 februari 2010 10:00

Ellen van DIJK (1987, Nederland)

Een talentje deze dame uit Harmelen. Begonnen als schaatster kreeg het trainingsmiddel de racefiets steeds meer de overhand in haar ambitie een grote sportvrouw te worden. Sinds 2003 is het naast haar studie alleen nog maar de racefiets die haar leven beheerst, omdat het in deze tijd onmogelijk is om twee sporten succesvol te combineren. Op haar site lees ik over haar eerste racefiets. Bij de vuilnisbak gevonden en door haar vader opgeknapt. Dat soort verhalen heeft een hoog jongensboekgehalte, die teruggaat naar tientallen jaren geleden. Inmiddels is Ellen uitgegroeid tot een van de sterren van het internationale vrouwenpeloton. Dat mag je toch wel zeggen over deze studente bewegingswetenschappen aan de VU in Amsterdam die in 2008 wereldkampioene Scratch werd en daarna de beste ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 februari 2010 0:00

“Het is lang geleden dat die trui werd uitgereikt. 52 jaar om precies te zijn en de renner die hem destijds kreeg aangetrokken is al niet meer onder ons. Jo de Haan heette hij en hij werd in 1958 Nederlands kampioen op de weg bij de amateurs. Dat was op het autocircuit van Zandvoort en dat was een parcours dat deze …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 10 februari 2010 10:00

Kurt Asle ARVESEN (1975, Noorwegen)

Deze Noorse veteraan gaat al zo lang mee dat we bijna zijn vergeten dat hij in 1997 verrassend wereldkampioen was bij de beloften door in San Sebastian Oscar Freire en de Oostenrijker Gerrit Glomser te kloppen. Hij wordt vandaag 35 jaar en geldt als een betrouwbare knecht in de ploeg van Bjarne Riis, die als Saxo Bank zijn laatste seizoen is ingegaan. Met kleppers als de broertjes Schleck en tijdritspecialist Cancellara op de loonlijst moet het geen probleem zijn om een nieuwe sponsor te vinden, maar in deze barre economische tijden weet je het maar nooit. In die ploeg is Kurt Asle al zo’n jaar of acht een vaste waarde. Een coureur die steunt, sleurt en helpt waar dat maar nodig is en af en toe zijn eigen kans gaat. De laatste jaren resulteerde dat onder meer in het winnen van de 8ste etappe van de Ronde van Italië in 2007 en zijn victorie in de 11e rit van de Tour de France van 2008. Twaalf man gingen die dag lopen. Allemaal onbelangrijk voor het klassement en van elf verschillende ploegen. Ze bereikten een magnumvoorsprong, die in de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 9 februari 2010 0:00

“In het Italiaanse weekblad Tempo stond op 8 februari 1955 een interview met de afscheidnemende Gino Bartali (foto:  archief T&T Tekst & Traffic). ‘Ik hou op met wielrennen en ik wil over de wielersport ook niets meer horen’, verklaarde de populaire campionissimo. ‘En deze keer is het mij ernst.’ Bartali voerde als voornaamste argument aan dat hij zich met zijn veertig jaren niet onder de nog actieve specifieke ‘veteranen’ wilde scharen. Het was mooi geweest. Hij richtte ook een afscheidswoord tot zijn collega’s en in het bijzonder aan het adres van zijn grote rivaal Fausto Coppi, die hij het allerbeste wenste. ‘Ik hoop dat je zult winnen in alle wedstrijden waaraan je deelneemt. Als we het samen beter hadden kunnen vinden zouden we ongetwijfeld nog meer aan de glorie van de Italiaanse wielersport hebben kunnen bijdragen’, liet hij de ijverig pennende journalisten noteren. In zijn negentienjarige profcarrière heeft Bartali 168 overwinningen behaald, waaronder twee keer de Tour de France en drie keer de Giro d’Italia. Voorts droeg hij ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 8 februari 2010 10:00

Guus SCHILLING (1876, overleden 16.01.1951, Nederland)

Deze Amsterdamse sprinter was drie keer kampioen van Nederland bij de professionals. Dat was in 1901, 1907 en 1910, lang voordat ook maar iemand van ons geboren werd. Hij was van nationale klasse, want bij het WK bereikte hij slechts één keer het podium. Dat was in 1901 toen hij derde werd achter de Deen Ellegaard en de Fransman Jacquelin. Hij bereikte daarna nog twee keer de halve finale, maar dat was de limit. Dat moeten we echter niet onderschatten, want er namen toen tientallen sprinters aan het WK deel. In Nederland was de concurrentie ook niet gering, want Schilling had tussen 1898 en 1916, de jaren van zijn profbestaan, af te rekenen met mannen als Eden, Meijers, Gorter, Van der Knoop, Jansen, Mulder (van de quint), Van der Tuyn, Van Gent, Roos, Hoorn, Fokkinga, Bouma, Tulleken, Huizinga, Didier, Stol, Nijland en in zijn nadagen ook nog met een jonge Piet Moeskops. In tegenstelling tot de meeste genoemde namen is Schilling na zijn wielerloopbaan niet de vergetelheid ingegaan, maar speelde hij tot zijn dood in 1951 een belangrijke rol op de achtergrond. Hij werd trainer/coach van ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 8 februari 2010 0:00

Een triest bericht op deze grauwe zondagmorgen. Franco Ballerini, de eminente Italiaanse klassiekerspecialist uit de jaren negentig, is bij een verkeersongeluk om het leven gekomen. De lange Florentijn is vooral bekend als de man die twee keer Parijs-Roubaix won, maar ook Parijs-Brussel en de Omloop Het Volk staan op zijn erelijst. Ik vond het een mooie renner die ondanks zijn lengte prachtig op zijn fiets zat en met die lange armen geweldig aan zijn stuur kon rukken. Na zijn carrière werd hij bondscoach van de Italiaanse wielerbond met schier onbeperkte bevoegdheden. Hij maakte zich aanvankelijk niet altijd geliefd met zijn keuzes, maar de bond bleef in hem geloven. De twee wereldtitels van Paolo Bettini (2006 en ’07) en die van Alessandro Ballan (2008) maakte echter een einde aan alle kritiek en Franco had daar nog jaren op kunnen teren als het noodlot niet had ingegrepen. Behalve voor zijn familie is zijn dood ook voor de Italiaanse wielersport een groot verlies. (Foto: © Cor Vos)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 7 februari 2010 12:17

« Vorige 1 2 3 4 5 6 Volgende »