Het is al sinds mensenheugenis zo dat een etappe waarin twee gigantisch hoge cols bedwongen moeten worden, rustig begint. Sparen, sparen en nog eens sparen om er straks niet afgereden te worden. Maar de neutralisatie was nog maar nauwelijks opgeheven of het spul ging al op de wagen. Een man of twaalf ging ervandoor en daarbij mannen als Devolder, Voigt en Pellizotti. De groep was te groot en kennelijk te gevaarlijk voor de klassementsrenners en daarom werd het initiatief door de Astana’s recht gezet en bleven vier man aan kop over die met bijna vijf minuten voorsprong aan de beklimming van de Col d’Aspin begonnen. Jens Voigt, Pierrick Fedrigo (foto), Leonardo Duque en ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 juli 2009 17:19

De als favorieten in de Ronde van Frankrijk gestarte renners legden in de 9e etappe beslag op de beste plaatsen in de dagrangschikking. Het was de laatste rit voordat er echt geklommen moest worden in de bergen van de Pyreneeën. De kalende Italiaan Fiorenzo Magni (foto) won de spurt van een groep van 29 renners die in gesloten formatie het Zuid-Franse stadje Pau binnen suisden. Hugo Koblet, Jean Robic, Fritz Schaer, Gino Bartalj, Wim van Est en Raymond Impanis bezetten de posities direct  achter Magni. Het slechte weer en de vrees om niet al te vermoeid aan de voet van de Pyreneeëncols te arriveren gaf het eerste deel van de etappe een rustig aanzien. Pas nadat er 121 van de 197 kilometers waren afgelegd sprong een groep renners onder aanvoering van de Franse nationaal Bernard Gauthier en de regionaal Jean Mallejac weg. De grote jongens gedoogden dit niet en dus werden ze spoedig weer ingerekend. Koblet probeerde het daarna nog eens, maar hij kreeg een hele groep collega’s mee waarbij alle kanshebbers, uitgezonderd de drager van de gele trui Hassenforder. Namens Nederland waren ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 juli 2009 15:00

In 1953 was hij een van de drie debutanten in de Tourploeg van Kees Pellenaars. In tegenstelling tot de andere twee (Adri Voorting en Hein Steevens) was hij al twee jaar prof. In de kranten konden we lezen dat hij in Brabant ‘De Witte Suikere’ werd genoemd. Dat sloeg op zijn naam en zijn witblonde haar. De Fransen wisten helemaal geen raad met zijn familienaam en ze noemden hem ‘Swiekerbwiek’, zoals Hennie Kuiper daar jaren laterEnnie Kwieperre werd genoemd. Jos oogde als een stoere vent en hij kreeg een kans omdat hij goed zou kunnen knechten voor Van Est en Wagtmans, grote coureurs uit de buurt die de Tour al een paar maal gereden hadden. Vooral Wout kende hij goed want die vrolijke kwant was een kameraad en trainingsmaat toen ze als vrijgezelle jongens allebei nog in Breda woonden. In die West-Brabantse stad woonde ook Kees Pellenaars, de leider van de Nederlandse Tourploeg die in 1953 twee man meer mee mocht nemen dan het jaar ervoor. Waar iedere renner in Nederland in die dagen van droomde, overkwam Jos. Op een dag in het voorjaar van 1953 werd er ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 juli 2009 12:00

We kunnen de afgelopen week de Tour-week noemen, of de Armstrong-week, de Cancellara-week, of zelfs de Menchov-week, maar het was toch vooral de Smeets-week. Mart Smeets was alom aanwezig als een vertrouwde en soms irritante huisgenoot, want als je met de Smeetsshow nog op het netvlies in je bed stapt, dan is dat meestal ook het eerste waar je ’s ochtends aan denkt. In de Tourreportages is zijn stem weliswaar niet meer te horen, maar je weet hem op de achtergrond aanwezig. Die beperking is er niet in zijn late-night-show, want daar gaat het om hem en om niets anders. Vrijdagavond werd er ook nog een profiel van hem uitgezonden en daaruit kwam hij tevoorschijn als een immer toneelspelende, gedreven man die het maar moeilijk kan verkroppen als hij even niet in de belangstelling staat en die constant achter zichzelf aanholt om zijn vader zaliger te bewijzen dat hij echt wel iets kan. De meeste van die vaderslachtoffers proberen het in hun rol van ouder beter te doen, maar daar is Smeets niet in geslaagd. Dat bleek althans uit de getuigenis van zoon en dochter, die opgewekt ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 juli 2009 10:00

Henk POPPE (1952, Nederland)

Als hij in 1974 geen Touretappe had gewonnen, zou Henk Poppe uit Nijverdal al lang vergeten zijn. Zijn profcarrière was kort maar hevig, want hij verkeerde slechts twee jaar tussen de broodrenners om er medio 1975 walgend mee te stoppen. Hij moest nog 22 worden toen hij als lid van de Frisol-ploeg meeging naar de Tour de France. Het gezelschap reisde naar Brest het uiterste puntje van Bretagne. Daar werd de proloog gehouden en de volgende dag werd er in de omgeving van die Franse marinestad een korte etappe afgewerkt. Poppe werd daar twaalfde. Die avond maakte de hele karavaan per vliegtuig de oversteek naar Engeland waar in Plymouth aan de Britse zuidkust een soort criterium werd verreden. De wedstrijd leek ook echt op een criterium met een bochtig rondje en vele uitlooppogingen die alle teniet werden gedaan. Een massaspurt moest de beslissing brengen en topsprinters als Patrick Sercu, Jacques Esclassan en ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 juli 2009 0:00

Ongemerkt komt de moraal terug bij de Rabo-renners. Gisteren toonde Menchov al dat hij het kopje niet laat hangen. Ik vind het ook een beetje onterecht om hem veel verwijten te maken, want hij heeft de ploeg dit seizoen toch een dijk van een overwinning bezorgd. De Giro winnen is niet misselijk, dat is bijvoorbeeld nog nooit ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 juli 2009 17:37

In Bordeaux genoten de renners dikverdiend van de eerste rustdag. Ze hadden gedurende de eerste acht ritten met een gemiddelde snelheid gereden, die de prognoses ver overtrof. Over de renners en hun avonturen tijdens deze rustdag was verder weinig te vertellen. Het was in die tijd nog lang niet het mediacircus zoals een rustdag in de Tour van tegenwoordig. Het aantal journalisten was toen ook maar een fractie van wat het nu is, terwijl bezoek van familileden en vrienden toen nog nauwelijks voorkwam. Het merendeel van de renners kon in het hotel dus echt rust nemen, een brief of een kaartje naar huis sturen, terwijl de ploegleiders alle tijd hadden om een tussenbalans op te maken en hun tactiek voor de komende dagen te bepalen. Volgens dokter Dumas, de Tourarts, was in het geheel genomen de gezondheidstoestand van de honderd overgebleven renners bevredigend, enkele lichte verwondingen en kleine ongemakken daargelaten. Het aantal daarvan was normaal en ook onvermijdelijk, want valpartijen horen onverbrekelijk bij het wielrennen. Geen renner ontkomt er aan. De grootste patiënt van de Tourarts was op deze rustdag de Italiaan ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 juli 2009 15:00

“Ik maak mij er vandaag een beetje makkelijk van af met een kort stukje, omdat ik deze weken in Frankrijk verblijf met een ploeg fietsers die een deel van de Honderd Cols Tocht aan het rijden is. We zijn begonnen in Tarare, een plaatsje vlakbij Lyon, waarna we dwars door Frankrijk via de Puy Marie naar het zuidwesten zijn getrokken en als u dit leest, zijn we waarschijnlijk net begonnen aan de eerste echte Pyreneeëncol. Dat is de Col de Burdincurutcheta. Morgen komen we de echte Tour tegen, want onze etappe eindigt in Luz-St.Sauveur, aan de voet van de …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 juli 2009 10:00

Gijs PAUW (1934, overleden 28.04.1998, Nederland)

Deze Utrechter was in de jaren vijftig een van de sterkste amateurrenners van ons land. In 1955 stapte hij over naar de klasse van de onafhankelijken, met welke licentie je zowel bij de amateurs als de profs mocht rijden. Zo won hij bijvoorbeeld in 1957 de Ronde van Midden Nederland bij de amateurs en werd hij bij de profs zesde in de Ronde van Nederland. Gijs was een aardige jongen, die in het Utrechtse tot de beste renners van zijn tijd behoorde. Samen met zijn trainingsmaat Nop Koch en iets jongere Utrechtenaren als Michel Stolker en Lex van Kreuningen was Gijs Pauw jarenlang het wielergezicht van de Domstad. Hoewel hij nooit beroepsrenner is geweest heeft hij samen met Koch het profgilde toch een grote dienst bewezen. De twee Utrechters starten in 1956 in de profronde van Tilburg en de iets snellere Noppie werd er eerste en Gijs tweede. Blij natuurlijk, want de winnaar had recht op 750 gulden en nummer twee moest het met vijf meier doen. Maar de organisatoren lieten argeloos weten dat ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 juli 2009 0:00

Een lange etappe met het venijn in de staart, maar dan ook echt in de laatste kilometers. Een verrassende winnaar, een verrassende nieuwe leider in het klassement en Alberto Contador die zijn verantwoordelijkheid nam en zich als leider van de Astana’s opwierp. Dat zijn de belangrijkste conclusies van deze eerste Pyreneeënrit die lang gedomineerd werd door een ontsnapping van negen man. Daar kwam uiteindelijk de winnaar uit en ook Rinaldo Nocentini, de nieuwe drager van het geel, zat bij de aanvallers die er al vroeg in de rit vandoor gingen.
Ik denk dat de Astana’s goede zaken hebben gedaan. Met Contador op twee, Armstrong op drie, Leipheimer op vier en Klöden op zes staan ze er prima voor, terwijl ze de gele trui wel ruiken, maar die ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 10 juli 2009 18:51

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 11 12 12 13 13 Volgende »