Jörg JAKSCHE (1976, Duitsland)

De belangrijkste zeges op de erelijst van deze coureur uit Fürth in Beieren zijn z’n overwinningen in Parijs-Nice en de Ronde van de Middellandse Zee in 2004. In beide rondritten won hij ook etappes en eigenlijk is 2004 zijn belangrijkste seizoen geweest. Hij won in 2007 nog de Omloop van Lotharingen en dat is het wel zo’n beetje als we het over overwinningen hebben. In de Tour de France werd hij een keer 16e, een keertje 17e en ook nog eens 18e en in de Vuelta eindigde hij één maal als 17e. Daarmee kwalificeert hij zich tot een stevige middenmotor die reed voor sterke ploegen als Polti, Deutsche Telekom, Once, CSC Liberty Seguros, Astana en Tinkoff. Voor die Russische miljonairsploeg reed hij in 2007 en toen hield de reeks op. Aan het eind van dat jaar gaf hij in een interview in Der Spiegel toe dat hij een klant was van de omstreden Spaanse arts Fuentes en beschuldigde en passant zijn vroegere teammanager Walter Godefroot (Deutsche Telekom) van alles op de hoogte te zijn geweest. Godefroot ontkende alles en deed er verder het zwijgen toe. Daarmee was kennelijk de kous af, maar Jaksche is sindsdien persona non grata in wielerland. Nadat zijn schorsing erop zat kreeg hij dit jaar nog een contractje bij ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 23 juli 2009 0:00

Ondanks de krijgshaftige taal van Bjarne Riis over aanvallen bleef het rustig tot aan de voorlaatste beklimming, de Col de Romme (1295 m.) met vooraan de Thor Hushovd Road Show. De Noor is in het puntenklassement vrijwel niet meer in te halen, maar het is toch merkwaardig dat een sprinter in de koninginnerit zijn kunstje zo lang mag opvoeren. Daarachter een grote groep met Menchov. Om de tijd te doden mochten we nadenken over het demasqué van Di Luca en de opgave van onze nationale knuffelbeer Kenny van Hummel. Op de Romme gebeurde het inderdaad en binnen de kortste keren was alles vooraan opgeveegd door de broertjes uit Luxemburg met Contador en Klöden in de verdediging. Daarachter nam Armstrong Wiggings in de houdgreep. In de klim van de Col de la Colombière was het lang wachten op de aanval van Contador. Die kwam op 16,7 kilometer voor de streep. Twee, drie trappen en hij was los om direct daarna weer in te houden. Zijn tempoversnelling was teveel geweest voor Klöden en dat was niet de bedoeling van de Astana’s. Die willen in Parijs met drie man op het podium en daarom greep Bruyneel in. Klöden mocht ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 juli 2009 18:00

Eindelijk, eindelijk. De leider van de Tour was opgestaan en had ondubbelzinnig aangetoond wie uiteindelijk de sterkste was. Louison Bobet (foto), de bakkerszoon uit Bretagne, die zich in vorige Tours nog wel eens voortijdig vertilde aan onmenselijke inspanningen, had geleerd wat wachten is. Hij had zich in de zeventien ritten voor deze dag rustig gehouden, maar zich toch onopvallend op de tweede plaats weten te manoeuvreren. Op het vinkentouw kon hij zelf het moment bepalen waarop hij toe zou slaan en dat was in de 18e etappe, de koninginnenrit van deze zo zware editie van de Tour de France. Een dagmars door het meest woeste gedeelte van de Franse Alpen bracht hem niet alleen een grootse overwinning, maar ook de gele leiderstrui met een zodanige voorsprong dat niemand meer wist wie daar nog verandering in zou kunnen brengen. Het was voor iedere volger en journalist duidelijk dat deze superieure Bobet de man was die vier dagen later in het Parijse Parc des Princes gehuldigd zou worden als winnaar van de 40e Ronde van Frankrijk.
Ook het handjevol Nederlandse journalisten was onder de indruk, niet alleen van Bobet maar ook van ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 juli 2009 15:00

Van de vier kopmannen in de Nederlandse Tourploeg van 1953 zou jeGerrit Voorting de wegkapitein kunnen noemen. Dat woord bestond toen nog niet, maar hij had er alle eigenschappen voor. Wagtmans en Nolten hadden de meeste klasse van de vier, maar ook hun beperkingen. Van Est was een goede renner, maar wel iemand die primair met zichzelf bezig was. Geen teamspeler en dat was Voorting in hoge mate. Dat viel me nog eens op toen hij me onlangs op 86-jarige leeftijd nog een heldere analyse gaf van al zijn ploeggenoten van toen. Hij was ook de oudste van het spul en de meest ervarene, als we de snel uitgevallen Jefke Janssen niet meerekenen. Gerrit Voorting was een echte prof die tien opeenvolgende jaren deel uitmaakte van de Nederlandse Tourploeg en vanwege zijn capaciteiten en constante rijden een vaste waarde was, waar Pellenaars niet omheen kon. Ze konden op hem rekenen want hij presteerde altijd goed. Hij was een sierlijke renner die op het vlakke door niemand werd voorbijgereden en in de bergen heel lang met de besten meekon. Hij kon ook nog redelijk aankomen, hoewel zijn eindschot lang niet zo scherp was als die van zijn jongere broer Adri. Dat de ploeg in 1953, naarmate de Tour vorderde, steeds meer ...
Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 juli 2009 12:00

De Amerikaanse Garmin-Slipstream ploeg doet het fantastisch in deze Tour. Twee renners staan bij de eerste tien in het klassement en Bradley Wiggins mogen we nu al de revelatie noemen van deze Tour, die heel lang de Tour de Geeuw werd genoemd. Een van de vier Nederlanders, ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 juli 2009 10:00

Giovanni BATTAGLIN (1951, Italië)

Een van de sterkste Italiaanse coureurs tussen 1973 en 1984. Zijn topjaar was 1981 toen hij in één seizoen zowel de Ronde van Italië als die van Spanje wist te winnen. Een prestatie van formaat. Hij startte negen keer in de Giro en eindigde vier keer bij de eerste tien. In de Tour de France kwam hij minder tot zijn recht, hoewel hij in 1979 wel het bergklassement won. In dat jaar werd hij zesde in het eindklassement, terwijl hij de andere drie keer dat hij startte Parijs niet haalde. Ik herinner me Battaglin natuurlijk ook als de Italiaan die viel in de laatste honderden meters van het WK van 1979 in Valkenburg. André Chalmel was in de laatste kilometers ontsnapt en de vrij onbekende ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 juli 2009 0:00

En iedereen maar denken dat het met Armstrong gedaan was in de laatste kilometers van de beklimming van de kleine Sint Bernard. De broertjes Schleck gingen in de aanval maar Wiggins, Contador, Klöden en Nibali konden volgen. Armstrong en Evans leken knockout. Bij Evans was dat inderdaad het geval maar Armstrong herpakte zich en begon in die typische Armstrong-stijl aan een indrukwekkende terugtocht. Zijn hoop op drie podiumplaatsen voor Astana heeft hij nog niet opgegeven. Op de top zaten alle favorieten weer bij elkaar, behoudens Evans die minuten moest toegeven. Aan kop een groep van vier met de verrassende jonge Belg Jurgen Van Den Broeck. Verder bollendrager Pellizotti, al de hele dag actief, Astarloza en Moinard. Daarachter een groepje met Roche, Casar, Fedrigo en Goubert. Op de top pakte Pellizotti zijn punten voor de bergtrui en toen begon een lange, lange afdaling naar de finish. Een heel technische afzink. Een geweldige strijd tussen de eerste en de tweede groep, maar toen ze in de laatste twee kilometer bij elkaar kwamen was Astarloza al vertrokken. De meest frisse van de vier pakte de hoofdprijs. Franco Pellizotti maakte veel indruk, maar de meeste indruk maakte Lance Armstrong. De aanval van ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 juli 2009 17:43

De rit tussen Monaco en Gap werd een éclatant succes voor de Nederlandse ploeg. Als een ware gladiator reed Woutje Wagtmans het Alpenstadje binnen en ging er als eerste over de eindstreep met maar liefst 44 seconden voorsprong op Gino Bartali. Die had zijn vrouw, kinderen en alle Italiaanse tifosi beloofd dat hij vandaag zou gaan winnen om met heel Italië aan zijn voeten nogmaals zijn verjaardag te vieren. Bovendien wilde hij in deze etappe tijd terugwinnen, om nog een gooi te kunnen doen naar zijn derde Tourzege. Bij de beklimming van de laatste col was hij echter niet opgewassen tegen het geweld dat Wagtmans daar uit zijn frêle lijf perste. Om het Nederlandse succes nog klinkender te maken legde Gerrit Voorting beslag op de derde plaats in dezelfde zelfde tijd als Bartali. Met een eerste en een derde plaats kon onze ploeg de zege in het dagploegenklassement natuurlijk niet ontgaan, terwijl de kleine Wout opklom naar de tiende plaats in het algemeen klassement met een achterstand van 9’39” op leider Mallejac.
Het begin van deze etappe was maar een saaie vertoning en niets wees er op dat de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 juli 2009 15:00

Piet van de BREKEL (1932, overleden 17.07.1999, Nederland)

Als ik over de A2 naar Zuid-Limburg rijdt dan zit ik bij iedere afslag te bedenken welke wielrenners uit de op de borden vermelde plaatsen komen. Bij Echt denk ik direct aan Piet van de Brekel, een van de beste Limburgse amateurrenners uit het begin van de jaren vijftig. Die inventarisatie is ook enigszins triest, want alle namen die ik uit mijn geheugen opdiep zijn van lang geleden. In de periode van Van de Brekel waren er tientallen goede amateurs en een handvol goede beroepsrenners in Limburg. Recente namen zijn alleen Frans Maassen en Max van Heeswijk. Aan de lengte van de erelijst van die twee kan Van de Brekel niet tippen, want als beroepsrenner heeft hij zijn belofte niet waargemaakt. Zijn hoogtepunt bereikte hij als amateur in het WK van 1952 in Luxemburg. Met Hein Gelissen, Piet Kooyman, Cees Aanraad, Adri Voorting en Arend van `t Hof vormde hij de Nederlandse ploeg en die reed die dag goed ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 juli 2009 0:00

Het is niet waarschijnlijk dat er in 1953 een mooier oord denkbaar was voor een rustdag dan Monte Carlo, de hoofdstad van het kleine vorstendom Monaco. Nu is het een volledig volgebouwd belastingparadijs en heeft iedere meter een winstgevende bestemming, maar toen was het niet meer dan een luxe badplaats, zoals Nice en Cannes even verderop, met een mooie jachthaven met onmetelijke jachten toebehorend aan Griekse reders en andere superrijken. Er was nog alle ruimte om het paleisje (foto) van Rainier De Grimaldi te bekijken, die besnorde sprookjesprins en meest begeerde vrijgezel op aarde. De latere Prinses Gracia was als Grace Kelly nog bezig met haar filmcarrière en het zou nog drie jaar duren voor the prince and the showgirl elkaar zouden ontmoeten. In afwachting daarvan streek de Tourkaravaan er op de datum van vandaag een dagje neer, om er van al het ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 20 juli 2009 15:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 11 12 12 13 13 Volgende »