Jan ZOMER (1944, Nederland)

Bij mij op de lagere school zat een jongetje dat Lowietje heette. Lowietje was de kleinste van de klas en dat was hij ook tijdens de lessen en in het gymlokaal. Lowietje had wel een scherpe tong en daarmee was hij ons allemaal de baas. En, hij kon hard lopen, want als hij weer eens snerend had uitgehaald dan zigzagde hij als een haas voor de beledigde klasgenoot uit om hem daarna van veilige afstand uit te sliepen. Voor de andere kinderen in de klas was Lowietje dan even een held, want hij had iets gedaan wat zij niet durfden. Het slachtoffer daarentegen kon maar twee dingen doen: Lowietje in elkaar slaan (kun je wel tegen dat kleine ventje?) of meelachen als een boer met kiespijn. Als ik Jan Zomer, die vandaag de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, tegenkom, moet ik altijd aan Lowietje denken. Ook een kleine man met een grote mond, maar soms ook met een klein hartje. Ieder jaar kom je in zijn boekjes wel een menselijk trekje tegen als een klaproos tussen het onkruid. In die stukjes toont hij zich dan een mens en vaak ook een goed schrijver. Zijn interview met de terminaal zieke Frans Mahn was destijds van een hartverwarmende compassie en laatst las ik zijn interview nog eens terug dat hij lang geleden had met de onlangs overleden Henk Nijdam. De toen nog geheel valide oud-wereldkampioen bleek een ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 mei 2009 0:00

Na vanmiddag geloof ik er wel in. De wijze waarop de Raborus vanmiddag te werk ging was erg overtuigend. Een superzware en zeer technische tijdrit, waarbij constant geschakeld moest worden met honderden bochten. Razend moeilijk en als je dan de hele concurrentie het nakijken geeft dan ben je wel kanshebber voor de eindzege. Daarvoor is het wel zaak om steun in het peloton te vinden, want de Raboploeg is in het hooggebergte zeker niet sterk genoeg om eventuele combines te weerstaan. Dat is Menchov al eens eerder overkomen in de Vuelta van 2005. Toen nam de VSWP (Verenigde Spaanse Wieler Ploegen) hem in de tang en kon hij het alleen niet klaren. Dat hij de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 mei 2009 19:57

Mino DE ROSSI (1931, Italië)

Ik kan me niet voorstellen dat deze Italiaan met warme gevoelens aan Nederland denkt en zeker niet aan Nederlandse wielrenners. Hij was achtervolger van beroep. Een hele goede en wel zo goed dat hij in 1951 wereldkampioen werd bij de amateurs. Hij had direct beroepsrenner kunnen worden, maar hij besloot dat een jaartje uit te stellen, omdat 1952 een Olympisch jaar was en hij zijn entree bij de profs beter kon maken met een gouden medaille om de nek. Het lukte hem, want met zijn landgenoten Campana, Messina en Morettini won hij goud in de ploegachtervolging op de baan. Dat was in juli en enkele weken later moest hij in Parijs zijn wereldtitel verdedigen. Het ging prima op het roze cement van het Parc des Princes en zonder veel tegenstand bereikte hij de finale. Hij verwachtte in de eindstrijd geen problemen, want de andere finalist was een volstrekt onbekende jongen uit Olanda en die zou hij wel even leren wat fietsen was. Hij was zo zeker van zijn zaak dat hij al publiciteitsfoto’s liep uit te delen met de tekst: ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 mei 2009 0:00

Het is een bekend gezegde in de wielersport: ‘de Tour de France win je niet op een boterham met pindakaas’. Ik hoor dat een Fransman niet zo gauw zeggen, net zo min als ik een …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 20 mei 2009 10:00

Willem PEETERS (1953, België)

Deze renner herinner ik me vooral als de kwelgeest van Hennie Kuiper – op dat moment wereldkampioen – in de Omloop Het Volk van 1976. De kleine Tukker had er zin in die dag, zo aan het begin van het seizoen en hij was dan ook een van de 38 vluchters die zich al vroeg in de wedstrijd afscheidde van de rest. Er werd hard gekoerst en het werd een afvalrace. Op circa 20 kilometer van de streep waren er van de 38 nog 16 over en de wereldkampioen besloot het karwei af te maken. Hij ging ervandoor en hij kreeg zowaar een gaatje, want in die groep zaten mannen als Jan Raas, Walter Planckaert, Eric Leman, Roger De Vlaeminck, Freddy Maertens, Frans Verbeeck en Eddy Merckx. De enige die het gevaar zag en bij Kuiper aansloot was de 22-jarige Willem Peeters uit Leuven. Als hij met de Nederlander had samengewerkt had hij in ieder geval de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 20 mei 2009 0:00

BECKER, Charlotte (1983, Duitsland)
JANSSEN, Jan (1940, Nederland)
MURRO, Christian (1978, Italië)
TOMEI, Francesco (1985, Italië)
VANTORNOUT, Klaas (1982, België)
YPENBURG, Renger (1971, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 19 mei 2009 0:00

Lothar THOMS (1956, Duitsland)

Voor veel wielerliefhebbers zal Lothar Thoms een onbekende naam zijn, maar als je zoals hij vijf keer wereldkampioen bent geweest en in 1980 goud hebt behaald bij de Olympische Spelen van Moskou, dan is het gek als je naam bijna niemand iets zegt. Dat komt waarschijnlijk omdat Lothar een telg is uit het beruchte DDR-systeem waarbinnen sportcoaches en artsen jarenlang in sportscholen van de staat eendrachtig samenwerkten om de Oost-Duitse heilstaat internationaal via de sport zoveel aanzien te geven dat het land als tegenhanger van de zo machtige West-Duitse Bondsrepubliek serieus zou worden genomen. De schaarse beelden van het land met die belachelijke Trabantjes, verpauperde steden en sterk verouderde fabrieken vermocht dat beeld niet te bevestigen, maar de sportprestaties deden dat wel degelijk. De Verenigde Staten en Rusland waren (olympische) jaren lang de machtigste sportnaties, maar de DDR kwam steeds als derde door en dat was voor een klein land een ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 18 mei 2009 0:00

Ik zit iedere middag –doorgaans met veel plezier- te kijken naar de Ronde van Italië. Er wordt leuk gekoerst en het klassement is wel zo’n beetje gemaakt. Alleen de volgorde staat nog niet vast. De namen Menchov en Di Luca zijn deze week al vele malen op de slogblog gevallen en ook het goede rijden van Basso is niet onopgemerkt gebleven. Leipheimer zit eveneens op het vinkentouw, want hij koerst alert en is zeker een kanshebber. Ook Lövkvist en Sastre spelen nog volop mee en dan is er nog ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 mei 2009 10:00

Antonio PESENTI (1908, overleden 10.06.1968, Italië)

Een mannetjesputter uit de jaren twintig en dertig. Winnaar van de Ronde van Italië in 1932 en derde en vierde in de Tour de France in het begin van de jaren dertig, toen de Franse nationalen met kanjers als Leducq, Magne, Speicher, Bidot en Pélissier de lakens uitdeelden. Pesenti was een goede klimmer die ook goed kon tijdrijden. Een typische ronderenner. In het sprinten was hij geen ster, maar merkwaardig genoeg was dat de belangrijkste eigenschap van zijn zoon Guglielmo, die in de jaren vijftig twee keer kampioen van Italië was in het baansprinten. Ook bracht Guglielmo een zilveren medaille mee van de Olympische Spelen in Melbourne van 1956, waar hij in de sprint de Fransman Michel Rousseau voor moest laten gaan. Dat heeft pa Antonio niet gepresteerd, maar een zilveren medaille op de Olympiade legt het in Italië ruimschoots af tegen een overwinning in de Giro d’Italia. Dat is eeuwige roem en die zilveren plak van Guglielmo is allang vergeten, hoewel die vast nog wel door zijn weduwe (sinds 17 juli 2002) of een ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 mei 2009 0:00

“De Giro d'Italia sluit vandaag de eerste week af, waarin we hebben kunnen genieten van een aantal spannende etappes, vooral ook omdat al snel de Dolomieten werden opgezocht. De eerste echte klim ging over de Passo di Croce d'Aune en op de beelden vanuit de helikopter was nog net even het monument zien dat daar aan de rechterkant van de weg op de top staat. De renners die daar opgelucht weer wat zwaarder konden schakelen zullen zich niet …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 mei 2009 10:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 Volgende »