AGGIANO, Elio (1972, Italië)
BRUNERO, Giovanni (1895, overleden 23.11.1934, Italië)
FABBRI, Nello (1934, Italië)
FRANK, Gert (1956, Denemarken)
ROGIERS, Emiel (1923, overleden 05.12.1998, België)
SULKERS, John (1982, overleden 05.02.2006, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 maart 2008 0:00

“Chinees is een gezongen taal. Dat wil zeggen dat de uitspraak van één karakter nooit meer is dan één lettergreep, ook al bestaat het beeld uit 28 lijntjes. Om het onderscheid te maken tussen alle karakters met dezelfde basisuitspraak is de intonatie onmisbaar. Dus zijn de klanken kort of lang, met een stijgende toonhoogte, dan wel gelijkblijvende, dalende of omlaag en weer omhoog gaande tijdens één lettergreep. Het is een beetje te vergelijken met het zingen van smartlappen. Het Chinese fietsenmerk Forever bestaat slechts uit twee karakters: Yong en Zhou. Maar er zijn 30 verschillende karakters voor Yong en 35 voor Zhou, met respectievelijk 37 en 42 verschillende betekenissen. Kunt u het nog volgen? Ik vroeg eens tijdens een werkbezoek aan China aan onze tolk hoe je ‘Forever’ in het Chinees uitspreekt. Met veel geduld zijn we ongeveer anderhalf uur, waarin er maat liefst drie liter thee doorheen ging, bezig geweest om die uitspraak onder de knie te krijgen. Telkens weer moest de man …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 maart 2008 10:00

BINCOLETTO, Pierangelo (1959, Italië)
CAMANO ORTUZAR, Iker (1979, Spanje)
LAMBOT, Firmin (1886, overleden 19.01.1964, België)
MAULE, Cleto (1931, Italië)
POLLOCK. Rhys (1983, Australië)
RAMIREZ ABEJA, Javier (1978, Spanje)
RUIKERS, Charles (1945, Nederland)
VALJAVEC, Tadej (1977, Slovenië)
VEENSTRA, Wietze (1969, Nederland)
WELLENS, Leo (1959, België)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 maart 2008 0:00

ALLE KLEUREN VAN DE REGENBOOG

door Herman Laitem

“Dit in 2002 bij uitgeverij Boek en Media verschenen werk is bedoeld om alle Belgische wereldkampioenen bij de beroepsrenners op de weg nog eens in het zonnetje te zetten. In 160 pagina’s vermeldt Herman Laitem alle wereldkampioenen tussen 1927 en 2002. De niet-Belgen slechts als een statistisch feit, maar waar het zijn landgenoten betreft steeds met een royale ereboog. Een wedstrijdverslag met alle details die hij heeft kunnen vinden. Laitem is een echte wielerliefhebber en als kenner erg geïnteresseerd in de nostalgie van de wielersport. In het dagelijkse leven is hij lector Journalistiek en Bedrijfscommunicatie aan de Hogeschool van Hasselt en de wielersport is zijn grote hobby. Hij heeft een mooie biografie op zijn naam staan van Odiel Defraye. Dat was in 1912 de eerste Belg die de Tour de France won en wie het boek leest verbaast zich over de details die Laitem heeft weten te achterhalen. Dat moet echter niet zo moeilijk zijn geweest, want hij is getrouwd met Chris Defraye en de oude Odiel uit Rumbeke was de grootoom van haar vader. Dus al die mooie kleine wetenswaardigheden circuleerden daar al tientallen jaren door de familie. Ook de verhalen over de Belgische …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 maart 2008 10:00

Tom DANIELSON (1978, Verenigde Staten)

Hij geldt al jaren als een grote belofte deze Amerikaan uit de staat Connecticut. Het peil van een LeMond of Armstrong heeft hij echter nog niet bereikt en ook mannen als Landis en Hamilton blijven hem qua palmares ver voor. Hij is een echte sportjongen en zijn eerste liefde was de motorcross. Daarna werd het mountainbiken en dat deed hij echt goed. Omstreeks het jaar 2000 stapte hij over naar het wielrennen en hij viel direct op in een lange reeks Amerikaanse wedstrijden. Ik weet niet goed hoe ik het niveau daarvan moet inschatten, maar het winnen van de Tour of Qinghai Lake in China gaf een indicatie dat die Danielson in potentie een goede wielrenner moest zijn, omdat in die ronde altijd sterke Europese en Australische renners van start gaan. In 2004 kwam hij eindelijk naar Europa door een contract te tekenen bij de Italiaanse topformatie Fassa Bortolo. Het was een jaar van acclimatiseren om daarna over te stappen naar Discovery Channell in het laatste jaar van kopman Lance Armstrong. Danielson presteerde goed en in 2006 boekte hij enkele aansprekende resultaten. Zoals zijn 6e plaats in de Vuelta en vooral zijn overwinning in de Ronde van Oostenrijk. In 2007 ging een deel van het seizoen naar de knoppen vanwege een sleutelbeenbreuk en werd hij geconfronteerd met het afscheid van zijn sponsor. Hij kreeg een aanbieding van de op een Amerikaanse licentie koersende formatie Slipstream-Chipotle van oud-renner Jonathan Vaughters. Geen ProTour team maar ProContinental. Gezien het feit dat er naast Danielson ook mannen in die ploeg zitten als David Millar, Christian Vandevelde en David Zabriskie zou het wel eens kunnen dat Slipstream een aantal wildcards krijgt voor de grote koersen. Daar zouden dan ook twee ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 maart 2008 0:00

“Dit is een heel bijzonder truitje en niet alleen omdat hij nog nooit door iemand gedragen is. Ik heb hem gekregen van een van de allergrootste wielrenners uit de wielerhistorie. Die oud-renner heet Rik Van Looy en alleen superlatieven zijn geschikt om te beschrijven hoe groot die man als wielrenner is geweest. Hij was een grote persoonlijkheid en hij was de eerste die het systeem van kopman en knechten echt vorm gaf. Was het daarvoor toch iets heel vrijblijvends, waar per wedstrijd hulp ingekocht werd, Van Looy selecteerde zijn knechten zorgvuldig alvorens ze in zijn ploeg op te nemen. Daar hadden ze maar één taak en dat was hem zo veel mogelijk bijstaan zodat hij fris aan de finale kon beginnen en het kon afmaken. Zo heeft hij honderden wedstrijden gewonnen waaronder alle klassiekers van zijn tijd. De renners die …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 maart 2008 10:00

Dick ENTHOVEN (1936, Nederland)

Hij is geboren en getogen in de Grote IJ-polder tussen de hoofdstad van Nederland en Halfweg. Zeg maar een Amsterdamse jongen van het platteland. De naam Enthoven kom je in die contreien regelmatig tegen, maar zelf woont Dick al weer een mensenleven lang in België. In Stekene in het Waasland. Hoewel ze dat ontkennen woont de huidige generatie Nederlandse beroepsrenners vrijwel eensgezind in België vanwege de belasting, maar de generatie van Dick Enthoven verdiende lang niet genoeg geld om voor de Nederlandse fiscus op de loop te gaan. Zij woonden aan gene zijde van de grens omdat daar de koersen waren waar ze de frankskes konden verdienen voor het dagelijks brood en soms een stukje beleg. Als amateur was hij kampioen van Nederland op de weg in 1959 en aan het eind van dat seizoen debuteerde hij bij de profs in Parijs-Tours. Hij verdiende er een contractje mee bij de Franse ploeg St.Raphaël-Geminiani. Twee jaar later transfereerde hij naar Pelforth-Sauvage-Lejeune de ploeg waar Jan Janssen zijn eerste schreden zette als kopman. In de schaduw van Jan beleefde Dick enkele aantrekkelijke jaren, waarin veel gereisd en gewonnen werd. In 1965 had de ploeg hem niet meer nodig en toen was het gauw gedaan met de carrière van deze rustige, bescheiden coureur. Hij reed één keer in de Tour de France en eindigde daarin als 34e. Zijn belangrijkste wapenfeit is echter het winnen van de Ronde van Nederland in 1961. Na zijn wielerloopbaan besloot hij in België te blijven wonen, waar hij een baan vond in de wegenbouw. Een jaar of wat geleden heb ik …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 maart 2008 0:00

“Hij is op 10 november 1928 geboren in Maasland en zijn naam is Manus Brinkman. Maasland is een mooi dorp in de omgeving van Rotterdam en een andere bekende wielrenner die uit die plaats komt is Teun van Vliet. Manus was van 1951 tot en met 1961 beroepsrenner en hij reed in die periode o.a. voor Mars, Magneet-Vredestein, Plume Vainquer uit het Belgische Gent, Feru-Hag uit Zwitserlend en tot slot voor Simca. Elk jaar fietst Manus nog zo’n tienduizend kilometer rond Heerle in Brabant, waar zijn caravan staat, en op pensioengerechtigde leeftijd won hij nog de Ronde van Spijkenisse. Manus was de Godfather van het Nederlandse veldrijden en hij finishte in deze discipline bij de wereldkampioenschappen meestal rond de twintigste plaats.
Winnaars in zijn periode waren Dufraisse, Longo en Wolfshol. In 1954 won Gerrit Voorting in Rotterdam de Ronde van Charlois. Diverse grote namen verschenen aan de start maar haakten een voor een door malheur af. Zo kreeg de beroemde Luxemburger Charly Gaul een lekke band, evenals de Amsterdammer Harm Smits. Wim van Est brak vervolgens een pedaal, maar de grootste pechvogels waren …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 maart 2008 10:00

Raymond DELISLE (1943, Franrkijk)

Raymond Delisle was geen grote renner, maar wel een heel opvallende. Zijn bijnaam luidde ‘le Baroudeur’, wat zoveel betekent als de soldaat die pas met vechten stopt als hij dodelijk verwond is. Zo dramatisch is de wielersport niet, maar Raymond kwam er vaak dichtbij. Nooit te beroerd om de strijd te doen ontbranden als het naar zijn gevoel wat te gezapig was. Hij was een goede eendagsrenner, die diverse mooie koersen op zijn naam schreef. De meeste faam verwierf hij echter in de Tour de France, waarin hij twaalf keer van start ging. Alleen de eerste keer in 1965 haalde hij de finish niet. De andere elf keer wel en zijn beste prestatie was een vierde plaats in 1976 achter Lucien Van Impe, Joop Zoetemelk en Raymond Poulidor. Hij reed in dat jaar nog voor Peugeot, de ploeg waar hij al zijn gehele profloopbaan voor reed. In 1977, zijn laatste jaar, transfereerde hij naar Miko Mercier en hij werd daar ploeggenoot van de twee renners die hem in die Tour van 1976 voorafgingen. Joop en zijn naamgenoot Poulidor. Net als die twee was Delisle vooral een ronderenner. Hij ging tijdens zo’n ronde steeds beter rijden en iedere dag steeg zijn aanvalslust. Hij won twee keer een etappe en behalve zijn vierde plaats in het eindklassement van 1976 werd hij ook nog eens negende en drie keer elfde. Zijn slechtste klassering dateert uit 1969 toen hij als 37e eindigde. Merkwaardig genoeg reed hij de Giro en de Vuelta slechts één keer. In 1968 werd hij 39e in Italië en in 1974 viel hij uit in Spanje, nadat hij wel een etappe had gewonnen. Tegenwoordig is Raymond ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 maart 2008 0:00

“Freddy Maertens behaalde in zijn loopbaan maar liefst 373 overwinningen, waarvan 54 in zijn topjaar 1976. Parijs-Nice was één van de koersen waar hij in dat jaar heel nadrukkelijk aanwezig was. Maar ondanks het feit dat hij zes etappes won, twee keer tweede werd en nooit de slag miste, was de eindzege voor de Fransman Michel Laurent. Het zag er zelfs even naar uit dat Hennie Kuiper de koers naar de zon zou winnen maar, gehuld in de leiderstrui, verloor hij 17 seconden teveel op Laurent. Luis Ocaña werd derde en een zwaar teleurgestelde Freddy Maertens vierde. ‘De klimmers zijn duidelijk bevoordeeld door die bonificatie op de Mont Ventoux, ze hadden voor de sprinters ook wat moeten doen. Al was het maar net als vorig jaar, tien seconden voor de winnaar van de etappe’, mopperde hij na afloop.
 
Inderdaad was het wat vreemd dat zowel Hennie Kuiper als Michel Laurent op de top van de kale berg ieder 1 minuut bonificatie verdienden. Ze kwamen samen als eersten door op de top tijdens de 5e etappe naar Greox-les-Bains. Jean-Pierre Danguillaume won daar de etappe met 22 seconden voorsprong op een groep van zo'n dertig renners waarvan Freddy Maertens de sprint won. Op dat moment had hij inclusief de proloog al vier ritzeges en twee tweede plaatsen gescoord en stond hij vijfde in het algemeen klassement. Later dat jaar zou Maertens ook nog ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 10 maart 2008 10:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 Volgende »