HOEBEN, Björn (1980, Nederland)
HIJZELENDOORN, Jan (1929, Nederland)
KRABBENBOS, Gerrit (1941, Nederland)
MANDEMAKERS, Maarten (1985, Nederland)
PRIAMO, Matteo (1982, Italië)
VOS, Janneke (1977, Nederland)
WELTZ, Johnny (1962, Denemarken)
ZAGERS, Jan (1931, België)
ZAJICEK, Phil (1979, Verenigde Staten)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 20 maart 2008 0:00

“Peter Van Petegem is natuurlijk een grote coureur geweest en ik geloof dat hij nu officieel is gestopt. Voor hij de grote renner werd die steeds bij de kanshebbers werd genoemd voor de grote klassiekers als Parijs-Roubaix en de Ronde van Vlaanderen heeft de Zwarte van Brakel een lange aanloop nodig gehad. Pas bij TVM begon hij zich te ontwikkelen tot een vedette, hoewel hij in 1994 in dit truitje al de Scheldeprijs won. Trident-Schick was toen zijn sponsor en als Schick inderdaad dat merk scheermesjes is, dan begrijp ik dat contract wel. Want Peet heeft een zware baard en hij is zo iemand die zich twee à drie keer per dag moet scheren om er gesoigneerd uit te zien. En dan is zo’n sponsor wel makkelijk. Ook om op de foto te gaan met een half geschoren en een half ongeschoren gezicht. Het was geen …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 19 maart 2008 10:00

Hanka KUPFERNAGEL (1974, Duitsland)

We denken in Nederland wel eens dat we met Leontien van Moorsel in een nabij verleden en met Marianne Vos in het heden met kop en schouders boven de rest van de wereld uitsteken. Wie dat beeld heeft moet de palmares van Hanka Kupfernagel maar eens goed bestuderen. Ze behaalde tot nu toe tien Duitse titels en zes van die tien in het cyclocrossen. Verder won ze als wegrenster en tijdrijdster twee Europese titels en hangen er zes regenboogtruien in haar kast. Een daarvan behaalde ze als juniore op de weg, verder één als elitedame in het tijdrijden en vier maal was ze de beste veldrijdster ter wereld. En de sleet lijkt er op haar 34e nog niet op te zitten, want bij het laatste WK in Treviso won ze de wereldtitel op indrukwekkende wijze. Even indrukwekkend als Marianne Vos tweede werd en na afloop verklaarde zeer tevreden te zijn met haar zilveren plak. We hebben Voske wel eens anders gehoord. Maar van Kupfernagel verliezen is geen schande. De voormalige Oost-Duitse (ze komt uit de stad Gera in de deelstaat Thüringen, waar ook Olaf Ludwig en Jens Heppner ter wereld kwamen) is rücksichtlos ambitieus en ze vertrekt in augustus naar Beijing met maar één doel: drie gouden plakken. Eén op de weg, één bij het tijdrijden en één in het mountainbiken. In die laatste tak van sport heeft ze nog geen wereldtitel behaald, maar ze is in die discipline wel kampioene van haar land. Maar het veldrijden is haar meest geliefde bezigheid, wat zeg ik haar passie. Toen ze in Treviso wereldkampioene werd riep ze uit: ‘Es ist einfach ein ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 19 maart 2008 0:00

De olympisch kampioen wielrennen van 1984, de Amerikaan Alexi Grewal, werd in juni 1992 betrapt op het gebruik van morfine. Hij ontkende en gaf als reden dat hij de laatste dagen als ontbijt muffins met maanzaad had gegeten. Dit bizarre excuus werd niet geloofd, maar na het onderzoeken van de bewuste broodjes bleek inderdaad dat het eten van maanzaad kan leiden tot een positieve controle. Grewal werd vrijgesproken.

Tot over veertien dagen!”

Frans Stoele

Geplaatst door Fred van Slogteren, 18 maart 2008 10:00

Fabian CANCELLARA (1981, Zwitserland)

Wat moet ik nog over deze Zwitserse geweldenaar schrijven wat niet al lang bij alle wielerliefhebbers bekend is. Een begenadigde tijdrijder die afgelopen zondag in de Tirreno Adriatico weer eens een proeve van bekwaamheid aflegde. Ook in de Tour de France van vorig jaar drukte hij in de eerste week zijn stempel op de belangrijkste wielerwedstrijd van het jaar, maar het mooist vond ik zijn zege twee jaar geleden in Parijs-Roubaix. Jullie weten het nog wel, die klucht met die spoorwegovergang waarvoor zijn naaste concurrenten uit de uitslag werden verwijderd. Maar toen had Cancellara al toegeslagen en ze definitief verslagen. Ze hadden hem nooit meer gepakt, behalve als de Zwitser had lekgereden. Niemand twijfelde daaraan, want de macht waarmee hij op de verschrikkelijke keien van de Carrefour de l’Arbre toesloeg en een renner als Vladimir Gusev deklasseerde, was van een Merckxiaanse schoonheid begeleid door Coppiaans engelengezang. Fabian had zich in de dagen ervoor steeds meer geërgerd aan de euforiaanse krantenartikelen over Tom Boonen, die wederom niet te stuiten zou zijn. De Belg had de week ervoor Vlaanderen gewonnen en iedereen ging er van uit dat Tommeke net als het jaar ervoor ‘de dubbel’ zou scoren. Wie zou hem kunnen tegenhouden, kraaiden de Belgische gazetten. Het was pure doping voor Fabian en de adrenaline spoot door zijn aderen toen de finale ging beginnen. Hij had het scenario helemaal in zijn hoofd zitten tot en met de plaats waar hij zijn finale demarrage zou plaatsen. Alleen op die wielerbaan aankomen, dat hebben alleen de heel groten gedaan, hield hij zich voor en na een 4e en een 8e plaats in de twee jaar daarvoor – zijn eerste profjaren – was het tijd voor de jonge Zwitser om ook op die eretribune plaats te nemen. En niemand kon hem stoppen, het was een ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 18 maart 2008 0:00

“Op 17 maart 1982 won Gerrie Knetemann in de Tirreno Adriatico een tijdrit over 18 kilometer in San Benedetto del Tronto en heroverde hiermee tevens de leiding in het algemeen klassement. Eerder had hij de proloog al gewonnen. In een recordgemiddelde van 48,108 kilometer per uur versloeg hij de Italiaanse favorieten Francesco Moser (elf seconden) en Giuseppe Saronni (twintig seconden). Knetemann was in staat de ‘baanbrekende’ versnelling van 54x12 rond te draaien, hetgeen zoveel wil zeggen als 9.61 meter per pedaaltrap. ‘Hij reed soms zeventig kilometer per uur’, riep ploegleider Peter Post na afloop enthousiast uit. Met nog één etappe te rijden en dertien seconden voorsprong op Saronni, zeventien op Moser en twintig op LeMond geloofde Knetemann nog lang niet in de eindzege. ‘Hoe moet ik sprinten tegen Saronni? Tegen hem is toch iedereen kansloos. Morgen kan één coureur tot maximaal een volle minuut aan bonificatie verdienen.’ Uiteindelijk zou inderdaad Saronni aan het langste eind trekken en de Tirreno Adriatico van 1982 winnen. Gerrie Knetemann werd verdienstelijk tweede.
Nog vijf nachtjes slapen en dan is het weer tijd voor Milaan-San Remo, De bijnaam van deze koers is La Primavera al spreken sommigen ook van la prima vera, de eerste échte wielerklassieker van het jaar. En letterlijk het betgin van de lente. Wat overwinningen betreft is Eddy Merckx recordhouder, want hij won deze wedstrijd maar liefst zeven keer. Vroeger werd Milaan-San Remo altijd verreden op 19 maart, de naamdag van Sint Jozef en daarom wordt de eerste klassieke eendagswedstrijd van het jaar ook wel de deSint-Jozefsklassieker genoemd. De wedstrijd vindt de laatste jaren steeds …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 maart 2008 10:00

BOUCHER, David (1980, Frankrijk)
BOUYER, Franck (1974, Frankrijk)
CATALDO, Dario (1985, Italië)
CHÉREL, Mickaël (1986, Frankrijk)
CLAUDE, Mathieu (1983, Frankrijk)
DE VOCHT, Godefried (1908, overleden 23.10.1985, België)
FISCHER, Jean (1867, overleden 03.03.1953, Frankrijk)
GARDEYN, Gorik (1980, België)
GELDERMANS, Ab (1935, Nederland)
GUTTE, Mario (1964, Nederland)
HERRERO DOMINGUEZ, Sergio (1978, Spanje)
HIEKMANN, Torsten (1980, Duitsland)
LENTELINK, Gerrit (1932, Nederland)
MEYNDERS, Arie (1913, overleden 06.06.1968, Nederland)
RUIZ CABESTANY, Pello (1962, Spanje)
VERFAILLE, Jan (1957, België)
VLAYEN, André (1931, België)
ZANDIO ECHAIDE, Xabier (1977, Spanje)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 maart 2008 0:00

Mauro GIANETTI (1964, Zwitserland)

Hij was prof van 1986 tot en met 2002. Zo eentje die elk jaar wel een of twee koersen won, maar hooguit een subtopper was hoewel de Grote Prijs Lugano (1986), Milaan-Turijn (1990) en Parijs-Camembert (1997) geen kinderachtige koersen zijn. En dan is het 1995 en wint Mauro Gianetti in één seizoen Luik-Bastenaken-Luik en de Amstel Gold Race, wordt hij tweede in de klimkoers op de Montjuich, vijfde in de Waalse Pijl en vierde in het WK. Hij reed dat jaar zo goed dat hij derde werd in de wereldbeker achter Museeuw en Tcmil. In een tijd dat veel renners die voorheen net als hij maar net subtoppers waren ineens gingen vliegen. Er is niets bewezen en hij is nooit op iets onoirbaars betrapt. Maar it makes you wonder. Hij is al lang gestopt en het heeft weinig zin oude koeien uit de sloot te halen, maar 1995 was wel het jaar toen Frans Maassen en Edwig Van Hooydonck het walgend voor gezien hielden en iets anders in het leven wilden gaan doen. Als alle ellende die we de laatste jaren hebben beleefd en die de sport een zeer slechte naam heeft bezorgd zin heeft, dan is het misschien het feit dat dit soort dingen niet meer kunnen gebeuren. Of wel? Wie zal het weten? En als deze speculatie ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 maart 2008 0:00

Robert Gesink werd door de oude rotten in het pak gedaan en dat zou hem met meer ervaring en een sterkere ploeg niet zijn overkomen. Dat was de boodschap die de heren Smeets en Ducrot (vooral de eerste) vanmiddag keer op keer lieten klinken. Het leek wel of de patriarch van Studio Sport het leuk vond dat Gesink uit de leiderstrui werd gereden. De oorzaak waarom Robert uiteindelijk tegen een overmacht moest capituleren zat volgens mij in die lekke band, waardoor hij zo’n tien minuten vol in de beugel moest om met zestig in het uur terug te komen. Daarbij blies hij twee van zijn drie laatste helpers op, zodat hij er vrijwel alleen voorstond in de finale en zelf ook bepaald niet meer fris was. Weliswaar maande Sanchez de groep tot rust, maar dat gebeurde pas toen Gesink al minutenlang alles had moeten geven. Hij kwam in het peloton terug toen de klim naar de top van de Tanneron op het punt van beginnen stond. Hij moest dus eerst de hele groep voorbij om …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 maart 2008 18:13

Afgelopen donderdag is tijdens een persconferentie in Zoetermeer de deelnemerslijst bekendgemaakt voor de 2e Campina Ronde van het Groene Hart, die over precies acht dagen op de Markt in Zoetermeer van start gaat. Koersdirecteur Herman Brinkhoff (foto) zorgde vorig jaar voor een schitterend parcours, dat dit jaar nagenoeg hetzelfde zal zijn. Het belangrijkste verschil is de startplaats. Dat was vorig jaar Leiden en nu dus Zoetermeer, een stad met inmiddels honderdduizend inwoners, waar dit jaar tevens het duizendjarig bestaan wordt gevierd, een feit dat onlangs bij toeval is ontdekt. Verder zijn de doorkomsten in Amsterdam en Utrecht uitgebreid en wordt ook Woerden al aangedaan voordat daar circa anderhalf uur later de finish wordt bereikt.
Het belangrijkste nieuws dat Herman de pers meedeelde was het feit dat maar liefst zeven ProTour-ploegen aan de start zullen staan. Drie meer dan vorig jaar en het hadden er zelfs vier kunnen zijn als de achtste aanmelding niet te laat was binnengekomen. Rabobank, …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 maart 2008 10:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 Volgende »