Bergwerff ad ad ad

CAVALLARI, Stefano (1978, Italië)
CLAVEYROLAT, Thierry (1959, overleden 07.09.1999, Frankrijk)
COONE, Jef (1934, overleden 2002, Nederland)
KNOL, Monique (1964, Nederland)
MAESSEN, Willie (1956, Nederland)
MAITLAND, Robert (1924, Groot Brittannië)
OPEL, Fritz (1875, overleden 20.08.1938, Duitsland)
VAZQUEZ HUESO, Manuel (1981, Spanje)
VERMOTE, Michel (1963, België)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 31 maart 2008 0:00

De nederlaag die Theo Bos in de afgelopen week leed tegen Chris Hoy kostte de Hierdenaar zijn regenboogtrui. Hij zal waarschijnlijk niet met genoegen terugdenken aan het WK in Manchester, maar dat zou in de komende maanden wel eens kunnen veranderen. Aan de top komen is makkelijker dan er blijven, kunnen vele kampioenen uit het verleden Theo uitleggen. Hij is een toppertje, maar als iedereen dat jaar in jaar uit tegen je zegt, dan ga je dat nog geloven ook. En dan is een sportman kwetsbaar. Dan kan er wel eens een promilletje concentratie verloren gaan en dat kan een sportman van het niveau Theo Bos zich niet veroorloven. Er mag best iets van twijfel bijkomen, wel ietsje minder dan bij broer Jan, maar genoeg om te weten dat je pas de beste bent op de eindstreep en dat je daaraan voorafgaand geen foutje mag maken. Ik ben er van overtuigd dat een type als Theo (en dat geldt wellicht ook voor Pieter van den Hoogenband) motivatie put uit deze onverwachte nederlaag. Hij zal in de komende maanden zeker nog meer voor zijn sport leven dan hij al deed en intensief over zijn vak nadenken. Ik ben er van overtuigd dat hij …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 maart 2008 11:12

FRAPPORTI, Marco (1985, Italië)
FRITZ, Albert (1947, Duitsland)
HARMS, Jos (1984, Nederland)
SCHUURING, Cor (1942, Nederland)
STELT, Robbert van der (1979, Nederland)
VAN COMPERMOLLE, Kenneth (1988, België)
VERHOEVEN, Wout (1931, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 maart 2008 0:00

Jenning HUIZENGA (1984, Nederland)

Deze Fries stond deze week volop in de belangstelling toen hij bij de wereldkampioenschappen baan in Manchester tot de finale achtervolging doordrong. Hij stuitte daar helaas op Bradley Wiggins, de fietsende Brit met de motoriek van een straaljager die de superbaan in Manchester als zijn persoonlijke vliegbasis beschouwt. Jenning komt uit Franeker en voor veel mensen is hij nog een onbekende, maar niet zo onbekend als zijn provincie- genoot Tiemen Groen in 1964 was toen hij uit het niets de Nederlandse titel achtervolging pakte. Jenning was natuurlijk wel bekend bij de insiders. Op de weg was hij al een topamateur als lid van de Team Löwik ploeg en vorig jaar werd hij al eens vijfde bij het WK achtervolging in Mallorca in een tijd die slechts één seconde meer was dan het Nederlands record. Dit succes was voor Jenning aanleiding om al zijn energie in het baanwielrennen te steken. Hij heeft het fietsen niet van een vreemd, want vader Jelte was ook wielrenner, reden waarom Jenning al op vierjarige leeftijd op een mini-racefietsje zat en de buurt onveilig maakte. Saillant detail is dat Jelte Huizenga zijn wielercarrière begon op een tweedehands fiets van Tiemen Groen, het wielermonument uit Follega die zich in tegenstelling tot Jenning altijd een buitenbeentje in de wielerwereld heeft gevoeld. Tiemen voelde zich geleefd als wielrenner en Jenning leeft voor het wielrennen. Er zijn dus overeenkomsten en verschillen. Het volgende objectief voor het vandaag 24 jaar wordende talent is een medaille op de Olympische wielerbaan van Beijing. Vier wereldtitels, zoals Tiemen behaalde, zie ik hem ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 maart 2008 0:00

“In 1919 was er in ons land sprake van een nieuw elan. De Grote Oorlog (1914-1918) was voorbij en ook al was Nederland daarbuiten gebleven, het drong maar al te goed door dat de tijden nooit meer zouden zijn als voorheen. Gegrepen door die nieuwe tijd begon de in 1902 geboren Toon de Jonge met een compagnon een fietsenreparatiewerkplaats in de Looijersstraat in de Amsterdamse Jordaan. Drie jaar later vestigde het bedrijf zich als een heuse fietsenfabriek in de Marnixstraat, vlakbij het Leidseplein. Het bedrijf heette Joco, een afkorting van De (Jo)nge & (Co). De Jonge zelf was tot op hoge leeftijd een fervent wielrenner. ‘Rooie Toon’, zoals zijn bijnaam in het wereldje van de oude hap was, overleed zelfs in het harnas, toen hij op 84-jarige leeftijd nog aan een veteranenkoers deelnam.
Als fietser wist De Jonge heel goed hoe een fiets gebouwd moest zijn. “Hij moet ‘lopen’ en hij moet licht zijn”, zei hij altijd. Volgens die principes bouwde Joco vooral sport- en racefietsen. Joco was begin jaren dertig één van de eerste rijwielfabrieken die fietsen in …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 maart 2008 10:00

Salvatore COMMESSO (1975, Italië)

Het mooiste van deze Italiaanse veteraan vind ik zijn uiterlijk. Dan weer met een wit geblondeerde borstel op zijn kop, dan weer kaalgeschoren, of met een diepzwarte kuif en een snor en een baardje. Zet hem in die laatste uitvoering een musketiershoed op en het is net Peer de Schuymer, de piraat met wie kapitein Rob het zo vaak aan de stok had. Een louche kop op een gedrongen lijf met armen als kabeltouwen en een blik in de ogen die menigeen doet huiveren. Als hij althans in de aanval is, want dat is zijn grootste verdienste als wielrenner. AANVALLUH!!! De palmares is minder indrukwekkend dan de man, maar hij was wel twee keer kampioen van Italië. Dan kun je wel wat, lijkt me, want dat land heeft met voorsprong de laatste tien jaar de meeste internationale toprenners voortgebracht. Toto, zoals zijn bijnaam luidt, debuteerde in 1998 bij de profs in de Saeco-ploeg. Toen die rode brigade een paar jaar later werd overgenomen door Lampre, verhuisde hij mee. Een constante kracht met een vaste waarde, maar zonder veel uitschieters. Een enkele maal een etappe hier en daar, zoals in 2002 in de Tour de France. Maar als hij in de kopgroep zat, dan kon de camera niet van hem afblijven. De mouwtjes van zijn shirt tot in de oksels opgerold om die Popeye-armen extra te accentueren en die blik, die verried dat hij van plan was tenminste een moord te gaan plegen. Misschien is Toto wel een hele lieve man die het liefst bij zijn vrouw en kinders is en elke dag zijn oude moeder even belt, maar dat beeld strookt dan niet met zijn uitstraling. Ook niet met zijn …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 maart 2008 0:00

LES PIONNIERS DU CYCLISME

door Pascal Sergent

“Een van de leukste boekjes in mijn verzameling. Ik hou van lezen, maar ik hou nog meer van plaatjes kijken. Daarbij let ik vooral op de details. En wat dat betreft is er in dit boekje veel te genieten. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar het getekende omslag. Een man en een vrouw volgens de laatste negentiende eeuwse mode gekleed gaan geheel in elkaar op zonder oog te hebben voor de renners op de wielerbaan van Vincennes in het Bois de Boulogne. De renners zijn bijzaak, het span op de voorgrond eigenlijk ook, want mijn blik is gevangen door dat boompje op het middenterrein. Er zit een mannetje op een stoel en een ander mannetje staat er naast. En dan dat eenzame boompje. Het heeft er tientallen jaren gestaan, tot hij zo hoog en dik en volgebladerd was dat het uitzicht op de wielerbaan er ernstig door belemmerd werd. Toen is hij geofferd aan de sport. Dat was lang voor 1968, het jaar dat Jan Janssen in dat oude stadion zijn grootste triomf beleefde. Dit boekje is …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 maart 2008 10:00

CALDWELL, Blake (1984, Verenigde Staten)
DOTTO, Jean (1928, overleden 20.02.2000, Frankrijk)
FONTAINE, Laurent (1985, België)
GARDIER, François (1903, overleden 15.02.1971, België)
HAAN, Folkert de (1978, Nederland)
HERMANN, Roman (1953, Liechtenstein)
HOOGERHEIDE, Frits (1944, Nederland)
HORRACH RIPOLL, Joan (1974, Spanje)
MUSIOL, Daniel (1983, Duitsland)
PONSTEEN, Herman (1953, Nederland)
PRONK, Matthé (1947, overleden 25.03.2001, Nederland)
ROMINGER, Toni (1961, Zwitserland)
SCHOENMAKERS, Harry (1934, Nederland)
SUTTON, Gary (1955, Australië)
VON BÜREN, Oscar (1933, Zwitserland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 maart 2008 0:00

"Afgelopen zondag startte de Astana-ploeg in de Campina Ronde van het Groene Hart en de kopman van die ploeg, de Litouwer Tomas Vaitkus, werd zelfs winnaar. Tijdens de persconferentie verklaarde hij dat hij hoopte dat deze zege er toe zou bijdragen dat Astana voor alle grote wedstrijden zou worden uitgenodigd, want Bruyneel en zijn mannen (onder wie de laatste Tourwinnaar Contador) kunnen geen goed doen bij de heren van ASO. Het is een uitvloeisel van de heilloze oorlog tussen de ASO en de UCI. Voor de ploegen die daar het slachtoffer van zijn is het frustrerend dat ze een peperdure ProTour-licentie moeten aanschaffen om vervolgens …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 maart 2008 10:00

Alan PEIPER (1960, Australië)

Twee jaar geleden verscheen het boek ‘Ongekend’ van Peter Ouwerkerk over het leven van Rini Wagtmans. De wielerwereld was verbijsterd, want voor het eerst hoorden we iets over de dramatische jeugd van het wielericoon uit St.Willebrord. In datzelfde jaar verscheen in Groot Brittannië ‘A Peiper’s Tale’, de biografie van de Australische oud-renner Alan Peiper, de huidige ploegleider van Team High Road. En wederom was er verbijstering, want Wagtmans en Peiper kunnen elkaar een hand geven waar het hun jeugd betreft. Peiper groeide in zijn vaderland op in een asociaal gezin, waarin de alcoholverslaafde vader zijn vrouw en kinderen terroriseerde. De weg naar een beter leven gloorde toen zijn moeder haar man verliet, de kinderen meenam en op zoek ging naar een beter leven. Maar liefde is blind en na een poosje keerde ze toch terug bij de man die haar keer op keer in elkaar sloeg en ook de kinderen niet ongemoeid liet. Alan besloot zijn leven in eigen hand te nemen en op 16-jarige leeftijd voor zichzelf te gaan zorgen. Hij wilde het liefst wielrenner worden, omdat daar geld in was te verdienen. Hij vond een baantje in een fabriek en iedere cent die hij overhield werd opgespaard om een racefiets te kopen. Twee jaar later was hij juniorenkampioen van Australië en toen was de spaarpot bestemd om naar Europa te trekken, het beloofde land voor wielrenners met ambities. Hij streek in België neer en op 21-jarige leeftijd werd hij prof. Hij was een attractieve coureur, die vooral uitblonk in het tijdrijden en verder zijn diensten aanbood aan een ieder die daarvan gebruik wilde maken. In 1983 kreeg hij een contract bij Peugeot waar hij drie jaar bleef. Daarna reed hij vijf jaar voor Panasonic, het sterrenteam van Peter Post en de laatste twee jaar van zijn carrière fietste hij voor Tulip, de Nederlandse computerfabrikant met een Belgische licentie. Hij won ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 maart 2008 0:00

2 3 4 5 6 Volgende »