ad ad ad ad
Deel 3 is uit

DAM, Laurens ten (1980, Nederland)
DUPONT, Hubert (1980, Frankrijk)
HAAREN, Bart van (1984, Nederland)
JANSSENS, Marc (1968, België)
MOESKOPS, Piet (1893, overleden 19.11.1964, Nederland)
PIASECKI, Lech (1961, Polen)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 november 2007 0:00

Vanmorgen heeft Peter Vogelzang als voorzitter van de naar hem genoemde commissie het rapport gepresenteerd over de zaak Michael Rasmussen. De belangrijkste uitkomst van het rapport was geen verrassing. Rasmussen heeft inderdaad gelogen over zijn verblijfplaatsen in de maand juni 2007, toen hij verondersteld werd in Mexico te verblijven. Dat had de Deen vorige week zelf al toegegeven en hij had daarmee op voorhand een welles-nietes-discussie de kop ingedrukt. Het rapport laat er ook geen enkele twijfel over bestaan dat er door Rasmussen gelogen is. Het is een gedegen rapport dat een aantal opmerkelijke conclusies trekt die niet alleen de hoofdpersoon raken, waardoor ik niet de indruk krijg dat er bewust naar een bepaalde uitkomst is toegewerkt. Met name de directie van Rabo Wielerploegen, bestaande uit voorzitter Theo de Rooij, ploegleider Erik Breukink en dokter Geert Leinders, krijgt de nodige vegen uit de pan. De belangrijkste conclusie van het rapport is dat Rasmussen nooit van start had mogen gaan, omdat er al in april vraagtekens waren over zijn whereabouts. Theo de Rooij heeft zich teveel verscholen achter de aanbeveling van de UCI dat er geen redenen waren om Rasmussen een startverbod op te leggen. Het rapport stelt: De beslissing dat Theo de Rooij de Deen terecht uit de Tour heeft gehaald, was terecht, maar die kwam te laat. En wat de attitude van de ploegleiding …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 november 2007 14:53

“Vandaag veel aandacht voor de Gerrit Schulte Trofee, een onderscheiding die jaarlijks wordt uitgereikt aan de beste Nederlandse profwielrenner. De beker is vernoemd naar Gerrit Schulte, waarover verderop wat meer informatie. De prijs wordt toegekend door de Club 48, een vereniging van oud-renners en andere voor de wielersport belangrijke mensen én de lezers van het blad Wieler Magazine. De club is genoemd naar het jaartal 1948, toen Gerrit Schulte in Amsterdam wereldkampioen achtervolging werd, door in een zinderende finale de grote Fausto Coppi te verslaan. De meest onderscheiden renner in de inmiddels lange reeks van winnaars is Joop Zoetemelk, die deze trofee maar liefst negen keer won. Zoetemelk won natuurlijk in 1980, het jaar van zijn eclatante Touroverwinning, toen hij op 14 november in Den Bosch door de naamgever zelf in de bloemetjes werd gezet. Als meest veelbelovende amateur mocht Adrie van der Poel (inmiddels toegetreden tot de rijen der profs) de Toboga-beker, de trofee voor de beste jongere, in ontvangst nemen. Beste dame was Petra de Bruin. Zij ontving de Keetie van Oosten-Hage bokaal.

Een jaar later beschouwde Van der Poel zijn seizoen na in De Gelderlander. ‘Ik heb een goed seizoen achter de rug, maar dat wil niet zeggen dat ik er al helemaal ben. Ik rijd nog steeds om te leren. Volgend jaar wil ik wat minder koersen in de koers, dus wat zuiniger rijden, iets minder erin vliegen om aan het einde van de wedstrijden wat meer over te houden. Dat kan mijn resultaten alleen maar ten goede komen. Door het grote aantal koersen, maar vooral door de instelling waarmee ik al die wedstrijden reed, heb ik een ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 november 2007 10:00

Marcello MUGNAINI (1940, Italië)

Wie naar de uitslagen van deze Italiaan kijkt, zal erkennen dat hij een degelijk ronderenner is geweest. Vierde en zevende in de Giro d’Italia is niet niks en zijn vijfde plaats in de Tour de France van 1965 onderstreept dat nog eens. Hij was ook nog eens derde in de Ronde van Zwitserland en als amateur reikte hij al naar de vierde plaats in de Tour de l’Avenir. Marcello zal het allemaal nog wel eens trots opdiepen aan zijn kleinkinderen, maar toen hij in 1969 afscheid van de wielersport nam, schreef men toch hoofdzakelijk over een teleurstellende carrière. Hoewel hij in de Tour en de Giro etappes won, was Marcello geen opvallende coureur. Een typische ronderenner die al begon te snurken als hij een kussen zag en verder onopvallend zijn plaatsje in het peloton bezette. Zo in het midden van de jaren zestig was het een publiek geheim dat de heren coureurs zich drogeerden. Jasperine de Jong zong succesvol over pilletjes voor de pep, die in die jaren ook rond het Leidseplein van hand tot hand gingen en een maatschappelijk probleem begonnen te worden. In het peloton liep het de spuigaten uit en diverse overheden in Europa gingen over tot harde actie. De Tour kende in 1967 nog geen officiële dopingcontrole, maar de Franse justitie was wel degelijk bevoegd om in te grijpen. En zo deed een gezelschap van politiefunctionarissen en artsen op 13 juli tijdens de Tour van 1967 een inval in de rennershotels. Iedereen voelde zich overrompeld en er werd het nodige gevonden in de koffers van de coureurs en hun soigneurs. Kort na de start doorkruiste de karavaan het dorp Calas en daar veroorzaakte een loslopend hondje een valpartij, waarbij twee renners bewusteloos op het wegdek bleven liggen. Het peloton trok verder, maar de Duitser Peffgen en de Italiaan Mugnaini werden met de ambulance naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis vervoerd. De verwondingen van Peffgen vielen mee, maar met de Italiaan was meer aan de hand. Er werden fracturen in zijn …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 november 2007 0:00

Arie VOOREN (1923, overleden 03.06.1988, Nederland)

Als je met heel oude oud-renners praat valt zijn naam nogal eens. Ik bedoel de tachtigers, die in en kort na de tweede wereldoorlog actief waren als beroepsrenner. Er was destijds geen droog brood te verdienen, maar wielrennen was leuker dan voor een hongerloontje in de fabriek werken of op het boerenland zwoegen. Met de koersfiets kwam je nog eens ergens en het was zaak steeds daar te zijn, waar iets meer te verdienen was dan elders. Als ze in België prijs reden, dan kochten ze voor de verdiende franskes nylonkousen, zoveel ze konden. Die werden dan in Nederland verpatst, want die waren bij ons nog onbetaalbaar. Of jumpertjes en lingerie. De heren coureurs wisten de weg wel. Zo scharrelde die generatie van dag tot dag met veel plezier het dagelijks brood bij elkaar. Als avonturiers op zoek naar de regenboog, waar aan het eind de pot met goud stond te wachten. Om die schat te verwerven moest je wel beter zijn dan de rest en er waren geruchten dat er hulpmiddelen bestonden die je in België gewoon bij de apotheek kon kopen. Hartjes en bommetjes werden ze genoemd en je ging er van vliegen. Dus als ze weer eens naar België reden om er in Antwerpen bij Alex Sport hun racespulletjes te kopen, dan was voor velen de gang naar de pharmacie de volgende stap. Ze aten ze of het snoepjes waren en ze dachten er ook veel harder van te rijden. Dat was natuurlijk niet zo en de verhoudingen binnen het peloton bleven gewoon hetzelfde. De beste won het meest, hartje of geen hartje, bommetje of geen bommetje. En als er wel eens eentje in de koers viel dan stuiterden de pilletjes uit de achterzak over het wegdek. Er waren er ook bij die er mee gingen experimenteren. Die pakten steeds meer en soms viel er wel eens eentje bewusteloos van zijn fiets om dan na een minuut of wat weer op te staan en verder te fietsen. Die generatie van toen is aan het uitsterven. Velen zijn reeds …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 november 2007 0:00

Hartelijk dank lieve slogbloggers voor al jullie medeleven met mijn griep. Ik heb heel wat mailtjes ontvangen met persoonlijke wensen voor mijn gezondheid. Dat is hartverwarmend. Twee dagen na ontvangst van mijn jaarlijkse griepprik, werd ik onverhoeds overvallen. Dagenlang hoge koorts met de groeiende overtuiging dat er meer aan de hand was. Dat was ook zo, want de griep werd al snel overruled door een fikse longontsteking en dat alles heeft me zo’n twee weken buitenspel gezet. Niet helemaal, want zo’n gedwongen verblijf in bed geeft veel tijd voor nadenken, relativeren en plannen maken. En dat is altijd nuttig, want dat zijn bezigheden waar een mens zich normaal te weinig tijd voor gunt. Over het wielrennen heb ik weinig nagedacht. Onze sport zit in een diepe crisis en de persconferentie van Rasmussen heeft nog eens aangetoond dat vooral de renners daar het slachtoffer van zijn. De strijd tussen de Deen en Rabobank is een welles-nietes-duel aan het worden met Erik Breukink plotseling in een sleutelrol. En de UCI staat handenwrijvend aan de zijlijn, omdat Rasmussen heeft toegegeven gelogen te hebben. Twee jaar schorsing hangt hem boven het hoofd, want de internationale …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 10 november 2007 14:48

Danny NELISSEN (1970, Nederland)

De wielercarrière van een van de laatste Limburgse wielrenners van niveau, heb ik eens beschreven als een bergetappe in de Tour de France. Hoge pieken en diepe dalen. Het absolute hoogtepunt van zijn loopbaan was zijn wereldkampioenschap bij de amateurwegrenners in het verre Colombia. Dat was in 1995 en hij was de laatste wereldkampioen in die klasse, omdat daarna het systeem van beroepsrenners en espoirs werd ingevoerd. Het dieptepunt was een jaar eerder zijn ontslag als beroepsrenner bij TVM, nadat hij te horen had gekregen dat de lichamelijke klachten waar hij last van had het gevolg waren van hartritmestoornissen. Hij geloofde het niet en vroeg een second opinion. Tot zijn opluchting kreeg hij te horen dat hem niks mankeerde, maar dat hij als jonge renner te veel hooi op zijn vork had moeten nemen, omdat het ploegbelang dat eiste. Hij kreeg geen profcontract meer en hij keerde terug in het amateurpeloton, vastbesloten om een contract af te dwingen op basis van prestaties. Daartoe wilde hij eerst Olympia’s Tour winnen, vervolgens Nederlands kampioen worden en tenslotte wereldkampioen. Er zijn meer renners geweest die zichzelf een zware eis oplegden, maar de meeste zullen zich dat niet (willen) herinneren. Danny wel, want hij slaagde volledig. Vooral dat WK was een toonbeeld van wilskracht en vastberadenheid. De ploeg reed volledig in zijn dienst, omdat hij uit eigen zak de premie van de KNWU zou verdubbelen als hij mocht slagen. Het was echter een onemanshow, want hij had die dag superbenen en hij kon alles. Hij ging met de eerste ontsnapping mee en ze hebben hem niet meer teruggezien. Waar anderen met de zestien reden, daar reed hij met de twaalf en hij was die dag heer en meester. Met de regenboogtrui en een kapotgereden knie keerde hij uit Zuid-Amerika terug. Hij kreeg het contract waar hij zo op had gehoopt. Rabobank …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 10 november 2007 0:00

 
© Otto Beaujon

“Eerlijk is eerlijk: we waren zestien en we keken naar het wereldkampioenschap in Sallanches. Jan Janssen werd er wereldkampioen, en we kenden hem niet. Jo de Roo kenden we wel, en Huub Zilverberg natuurlijk, en Anquetil en Baldini. De gebroeders Vaessen, stamgasten in café De Keulsteeg, waren onverbiddelijke fans van Baldini, de werelduurrecordhouder. Jeu Vaessen was schoenmaker. Althans ’s morgens vroeg en ’s avonds, want overdag reed hij criteriums in België op een fiets van Olmo. Jeu kon het weten. Wij gewone nieuwelingen reden op een Eroba. Mijn moeder ging naar een andere schoenmaker, want Jeu Vaessen gooide de schoenen van zijn klanten altijd over zijn schouder in een hoek, en dat vond zij niet chic. Jeu kende Jan Janssen ook niet, zei hij, maar zijn broer ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 9 november 2007 10:00

Kent u Philip Kooke? Juist ja, die. Verslaggever van Langs de Lijn, gespecialiseerd in voetbal, hockey en tennis. Zat gisteravond bij Pauw & Witteman. Philip heeft een boek geschreven. Over een trieste privézaak. Zijn vader lijdt aan Alzheimer en is nu met al zijn centen ingepalmd door een Poolse mevrouw, die de man de verzorging geeft die hij nodig heeft en nu stiekem met hem getrouwd blijkt te zijn en zijn vele centen heeft ingepikt. Schandalig, natuurlijk en Philip en zijn broers zijn erg bezorgd over pa in de handen van dat klerewijf. Een mooi onderwerp dat werd ingeleid met een item over Michael Rasmussen. Philip is sportjournalist en aangezien P&W daar absoluut geen kaas van hebben gegeten werd de deskundige direct ingeschakeld om commentaar te geven op de persconferentie, die de Deen gistermiddag heeft gegeven. Philip begon met te stellen dat hij geen verstand van wielrennen heeft, maar dat hij een aardige aversie tegen de wielersport heeft opgebouwd omdat hij niet meer weet wat …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 9 november 2007 8:14

BURG, Germ van der (1977, Nederland)
GALDOS ALONSO, Aitor (1979, Spanje)
JANBROERS, Ben (1948, Nederland)
MILNE, Shawn (1981, Verenigde Staten)
ORDOWSKI, Volker (1973, Duitsland)
PARRA CELADA, John Fredy (1974, Colombia)
PASSUELO, Giuseppe Walter (1951, Italië)
THURAU, Dietrich (1954, Duitsland)
VERMEIREN, Pierre (1917, overleden 30.08.1986, België)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 9 november 2007 0:00

« Vorige 1 2 3 4 5 Volgende »