ad ad ad ad
Deel 3 is uit

CRUZ, Antonio (1971, Verenigde Staten)
HOPMANS, Kees (1964, Nederland)
KOEDOODER, Vera (1983, Nederland)
MEENT, Eric van de (1985, Nederland)
MICHELOTTO, Claudio (1942, Italië)
NAPOLITANO, Danilo (1981, Italië)
ORTIZ ORTIZ, Nilton Alexis (1983, Colombia)
RANUCCI, Sante (1933, Italië)
VAN DER SLAGMOLEN, Herman (1948, België)
WALKER, William (1985, Australië)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 31 oktober 2007 0:00

GOESINNEN, Floris (1983, Nederland)
GRUTEKE, Piet (1947, Nederland)
LAEREMANS, Bart (1984, België)
LUST, Jan (1920, overleden maart 1975, Nederland)
PEREZ MORENO, Ruben (1981, Spanje)
POLIDORI, Giancarlo (1943, Italië)
QUINZIATO, Manuel (1979, Italië)
ROMPELBERG, Fred (1945, Nederland)
VIN, Robèr van de (1969, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 oktober 2007 0:00

“Op zondag 29 oktober 1978 was AHOY'-OP-ZONDAG weer het toneel van een aantal boeiende koersen. Bij de nieuwelingen was Peter Pieters tijdens het omnium de grote uitblinker. De teleurstellende vijfde plaats in de puntenkoers kostte hem echter de zege, die ging nu naar ene C. Verschuur. Bij de amateurs wonnen Lau Veldt en Sjaak Pieters de afvalwedstrijden, Gerrit Möhlman en Dick van Egmond de puntenritten en Gaby Minneboo de dernykoers over 5 kilometer.
Hoogtepunt was de finale van het Nederlands kampioenschap koppelkoers. Kampioen werden Theo van Tol en Hans Koot. Op de foto is het winnende koppel bezig met de gouden koers. Zilver was met een ronde achterstand voor Peter Hellemons en Fred Grootzwagers en brons met twee ronden achterstand voor Barend Huveneers en Dick van Egmond.

In de krant van 29 oktober 1981 werd het voorbije wielerseizoen geanalyseerd. Ondanks het feit dat hij zijn wereldtitel verloor aan Freddy Maertens en ook een onthutsende nederlaag leed in ‘zijn’ Grote Landenprijs tegen Daniël Gisiger bleef ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 oktober 2007 10:00

BLOMME, Maurice (1926, België)
CASTAÑEDA ORTEGA, Jaime (1986, Colombia)
DIERICKX, André (1947, België)
JOOSEN, Paul (1917, overleden 03.09.1990, Nederland)
KOEKEN, Cees (1948, Nederland)
PIETERSE, Jan (1942, Nederland)
RAGGIANTE, Sabrina (1968, Italië)
WOJTAS, Arkadiusz (1977, Polen)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 oktober 2007 0:00

GEVELD DOOR DE GRIEP. Tot spoedig.
Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 oktober 2007 21:39

Martin van den BORGH (1934, Nederland)

Zo’n typische Limburgse coureur van weleer. Rustig en bescheiden met een ietwat trage motoriek, als bewijs dat Limburg al een beetje buitenland is. Maar fietsen kon-ie. Een echte ronderenner, die goed omhoog kon op zijn Limburgse Eroba-fiets. Die fiets kwam uit Echt en dat is ook de geboorteplaats van Van den Borgh. Hij was acht jaar beroepsrenner en de overwinning in de Ronde van Noord-Frankrijk is zijn belangrijkste wapenfeit geweest. Hij was dan ook geen winnaarstype, maar meer een gewaardeerd helper. Onder andere van Charly Gaul in de Tour de France 1958. Er reed toen een gecombineerde Luxemburgs/ Nederlandse ploeg, omdat de Luxemburgers nooit een volwaardige ploeg op de been konden brengen, maar in Gaul wel een uitgesproken zegekandidaat hadden. Het was helemaal niet de bedoeling dat Van den Borgh van start zou gaan, maar hij werd op het laatste moment opgeroepen als invaller van de ziek geworden Wout Wagtmans. Hij werd een ontdekking, want hij bleek in staat in de bergetappes lang van voren te blijven. Met andere woorden, hij kon klimmen, en dat is nog steeds een zeldzaam talent in Nederland. Maar dalen is iets anders dan klimmen en daar was hij minder bedreven in. In de afzink van een col kwam hij ten val en moest per ambulance verder. Het jaar daarna begon hij slecht voorbereid aan de Tour. Net hersteld van een zware knieblessure forceerde hij en moest wederom opgeven. In de eerste etappe van de Tour van 1960 leek hij op onsterflijkheid af te stevenen toen hij in Brussel afgescheiden van een groepje op het Heizelstadion afstormde. Hoe die Belgen dat toch voor elkaar krijgen, weet ik niet, maar voor de zoveelste keer in de wielerhistorie werd de koploper door de een of andere sukkel de verkeerde kant op gestuurd. Martin reed zo het parkeerterrein van het stadion op, terwijl het trio achter hem het stadion instormde. Of het opzet was is moeilijk te bewijzen, maar de Belg Julien Schepens won wel de etappe voor de Belg Jos Hoevenaars. Omdat hij de vergissing snel in in de gaten had kon Van den Borgh nog keren en werd hij vierde net voor het aanstormende peloton. Hij zette de Tour dapper voort en hij werd nog een keer tweede, een keer vierde, een keer vijfde en een keer negende in een etappe, maar het ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 oktober 2007 0:00

Het nieuws van de week was de zesdaagse. Nu alle grote namen, uitgezonderd Erik Zabel, op een ver strand bijkomen van een hectisch seizoen, zijn de snelle jongens van de winterbaan weer aan de beurt om in de schijnwerpers te staan. Ik ben er dinsdagavond geweest. Als VIP, wat inhoudt dat je gast bent in één van de loges op het middenterrein. Mijn voortreffelijke gastheer was Peter Nijssen, uitgever van Het Sporthuis, de afdeling Sport van uitgeverij De Arbeiderspers. Met tientallen andere auteurs heb ik meegewerkt aan De Sportkalender 2008 met 366 treffende gebeurtenissen uit de sportgeschiedenis. De samenstellers zijn Ed van Eeden en Jan Luitzen en hun inspanningen hebben een alleszins leuk resultaat opgeleverd. Tussen de bedrijven door heb ik wat rondgewandeld op het middenterrein en vele bekenden mogen begroeten. En af en toe stond ik aan de baanrand om het gebeuren te bekijken. Het liefst kijk ik naar de renners die in de ploegkoers zijn afgelost en boven in de baan hijgend bijkomen van de inspanning die ze net in de jacht hebben geleverd en die ze binnen enkele seconden weer zullen moeten gaan leveren. Dat is puur afzien en dat is aan die koppen duidelijk te zien. En dan bestaat Aartje ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 oktober 2007 10:00

Adri van HOUWELINGEN (1953, Nederland)

Hij was in het begin van de jaren zeventig een van de beste amateurs van ons land, deze tuinderszoon uit Heesselt. Zijn overgang naar de beroepsrenners was daarom vanzelfsprekend. Hij was een modale prof die in tien jaar tijd zeven ploegen versleet. Hij reed vooral in dienst van anderen en zijn palmares is daarom bescheiden en niet in overeenstemming met zijn talent. Er staan een Touretappe en een zege in de Ronde van Nederland op zijn erelijst, maar ik denk dat er meer uit had moeten komen. Misschien was Adri wel wat te netjes voor het milieu, waar het er toch vooral om gaat om als een bezetene het bordje van een ander leeg te eten. Ook maatschappelijk was er geen dwingende noodzaak, want Adri wist dat er altijd plaats voor hem zou zijn in het familiebedrijf. Toen hij helemaal in de fruitkwekerij was gesetteld ging op een dag de telefoon. Dat was eind 1995 en het belletje kwam uit Zeeland. Jan Raas, met wie hij als renner heel wat had beleefd, had een nieuwe, fantastische sponsor gevonden en hij had twee ploegleiders nodig. De ene – Theo de Rooij – was marketingmanager bij Shimano en Adri werkte met zijn broers in de tuinderij. Het aanbod van Raas kwam voor beide als een geschenk uit de hemel, want ze hadden gewoon heimwee naar die mooie wielertijd. Theo werd eerste en Adri tweede ploegleider bij Rabobank en met Joop Zoetemelk als oproepkracht deelden ze tot en met 2002 broederlijk de verantwoordelijkheden. Na het vertrek van Raas werd De Rooij diens opvolger als manager, Erik Breukink werd eerste ploegleider, Frans Maassen tweede en Adri verdween naar de achtergrond met af en toe een beurt in een grote wedstrijd. Zo kwam hij – zij het een jaar vertraagd – met de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 oktober 2007 0:00

Paul MARTENS (1983, Duitsland)

In de week dat deze Duitser 24 jaar wordt, werd bekend dat hij een contract voor twee jaar heeft getekend bij Rabobank. Paul is nu drie jaar beroepsrenner. In zijn eerste jaar liep hij stage bij T-Mobile. Toen het duidelijk werd dat hij bij deze ploeg geen vaste verbintenis zou krijgen, werd hij opgepikt door Skil-Shimano. Daar heeft hij de afgelopen twee seizoenen gereden en bepaald niet anoniem. In 2005 werd hij Duits kampioen tijdrijden bij de espoirs en een jaar later won hij als prof een etappe in de Ronde van Luxemburg en in de Münsterland Giro. Dit jaar werd hij tweede in de Ster Elektrotour, in welke etappewedstrijd hij de tweede rit naar Valkenburg won. Dit alles was voor Rabo-ploegleider Erik Breukink voldoende aanleiding om de renner uit Freiburg aan te trekken. ‚Paul is bij ons zeer bruikbaar vanwege zijn allround kwaliteiten. Hij kan een goede tijdrit rijden en heeft ook nog eens een goede sprint in de benen’, staat in het persbericht dat afgelopen dinsdag door Rabobank naar de media werd gestuurd. In Duitsland wordt Martens gezien als een type Schumacher. Ook iemand met een oplopende prestatiecurve, die uiteindelijk uitmondde in belangrijke overwinningen, zoals in ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 oktober 2007 0:00

Exclusief voor onze slogblog waren René Paulissen en fotograaf Philip van der Ploeg vorige week zaterdag aanwezig bij de finish van de Ronde van Lombardije. De avond ervoor had René een kort interview met de latere winnaar Damiano Cunego. Met dank aan beide vrienden, hierbij het geschreven resultaat met de fraaie finishfoto van Philip.

‘Ultimo Chilometro!!’, schalt het door de speakers. Op de tv-schermen achter de finish volg ik temidden van de schrijvende pers de ontknoping van het duel tussen Cunego en Riccò. Philip staat vijftig meter verderop bij de finishlijn met de camera in de aanslag. Vijf minuten later slaan we elkaar lachend op de schouders en voelen we ons ook een beetje winnaar. Gisterenavond hadden wij namelijk de Damiano Cunego gesproken in zijn hotel even buiten Varese.
Omdat ons Italiaans net zo matig is als het Engels van Cunego heeft Fabrizio, in het dagelijks leven onder andere voorzitter van de Michael Rogers fanclub, aangeboden als tolk op te treden. Ietwat nerveus, maar gesteund door Fabrizio en de zegen van Madonna del Ghisallo, die we eerder die dag hadden bezocht, stonden we om 19.00 uur precies bij de receptie voor onze afspraak met De Kleine Prins.
Sylvester Szmyd liep een beetje verveeld in de lobby rond toen we Maurizio Piovani, ploegleider van Lampre-Fondital, uit een zijvertrek op ons af zagen komen. Hij schudde ons de hand en zei dat Cunego over een minuutje beneden zou zijn om ons te woord te staan. So far so good. Het minuutje werden er tien, en net toen we dachten dat hij toch niet zou komen, zagen we zijn kleine gestalte beneden aan de trap verschijnen. De zenuwen maakten plaats voor adrenaline, en onze blik van verstandhouding zei: we gaan ervoor!!

Geplaatst door Fred van Slogteren, 25 oktober 2007 11:52

2 3 4 5 6 Volgende »