Het is vandaag 13 juli. Zit er vandaag in de Tour de France Nederlands succes in? Kijk wat onze landgenoten in het verleden op 13 juli presteerden! 
 
13.07.1955 - Jos Hinsen

13.07.1965 - Gerben Karstens

13.07.1967 - Jan Janssen

13.07.1982 - Gerrie Knetemann

13.07.1987 - Erik Breukink

13.07.1988 - Jean-Paul van Poppel

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 juli 2007 12:00

Richard GROENENDAAL (1971, Nederland)

Pubers zetten zich vaak tegen hun vader af en als zoon van de op een na beste veldrijder van Nederland, vond Richard dat veldrijden helemaal niks. Waterpolo was zijn sport en dat beoefende hij naar hartelust. Maar als je vader elke week in de krant staat en de jongens op school je uitdagen, dan kruipt het bloed toch waar het niet gaan kan. Toen hij voor de zoveelste keer te horen kreeg dat hij niet kon wat zijn vader kon, pakte hij een van de fietsen van Rein uit de schuur en schreef in voor een zogeheten wilde koers in de omgeving van Sint Michielsgestel, zijn woonplaats. Hij won en voor hij het wist was hij wielrenner. Hij had talent en als amateur drong hij door tot de nationale selectie en hij reed op WK’s en was aanwezig op de Olympische Spelen van Barcelona in 1992. In de winter reed hij veldritten om aan zijn conditie te werken. Hij vond het wel leuk, maar de weg trok meer. Maar één opmerking zorgde er voor dat Richard toch voor het veldrijden koos. Hij voelde zich in 1993 niet lekker en de dokter ontdekte dat hij een ontstoken slokdarm had als gevolg van een scheurtje in het middenrif. Hij meldde die ongesteldheid bij de bondscoach, maar hij werd niet geloofd. Die deed het af als een smoes om zijn matige presteren te verklaren en hij beet de kleine ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 juli 2007 0:00

Het geaccidenteerde terrein van de 5e etappe leende zich uitstekend voor aanvallers, maar een grote en gevaarlijke aanval bleef uit. Team CSC had vooraf bovendien verklaard de Gele Trui niet ten koste van alles te verdedigen, maar eventueel een mannetje als O’Grady of Voigt mee te laten schuiven. Een Italiaan, een goede Belg en twee Fransen waren vergeefs in de weer voor een etappezege. De etappe deed denken aan Milaan-San Remo. In Milaan-San Remo is het een nerveuze en gevaarlijke aanloop naar de Cipressa en de Poggio. In deze etappe droegen de hindernissen de namen Haut-Folin en de Côte de la Croix de la Libération. Het ploegenspel was fraai om te zien. Team CSC, Liquigas, Lampre en ook Rabobank domineerden de rit voorin en achteraan in het peloton waren ploegen eveneens in touw om hun kopmannen weer terug te brengen. Het was jammer...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 juli 2007 22:45

Gert Steegmans won afgelopen maandag de Tour-etappe naar Gent. Hij was de laatste in het treintje dat de spurt aantrok voor Tom Boonen, maar de kopman, die ver voor de meet al constateerde dat ze niet meer bedreigd werden, kon of wilde zijn knecht niet meer remonteren. Gert’s glunderende glimlach reikte van Gent tot Diepenbeek, zijn geboortedorp dat grenst aan het mijne.
In mijn jongensjaren was Jos, de vader van Gert, een verdienstelijk ‘liefhebber’. In het peloton amateurs reden in die tijd nog twee Steegmansen: Willy (eveneens uit Diepenbeek) en Raymond (uit Hasselt). Voor zover mij bekend, waren ze geen familie van elkaar. Tijdens de Paastrofee van Godsheide lagen ze ooit met z’n drieën voorop. 
Raymond, tegenwoordig vélomaker in Tongeren, bracht het tot ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 juli 2007 15:00

Het is vandaag 12 juli. Zit er vandaag in de Tour de France Nederlands succes in? Kijk wat onze landgenoten in het verleden op 12 juli presteerden!

12.07.1938 - Theo Middelkamp

12.07.1966 - Henk Nijdam

12.07.1968 - Jan Janssen

12.07.1984 - Mathieu Hermans

12.07.1990 - Erik Breukink

12.07.1991 - Jean-Paul van Poppel

 

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 juli 2007 12:00

Jean BRANKART (1930, België)

Vorige maand waren er bij onze zuiderburen landelijke verkiezingen en daardoor kwam de animositeit tussen de Vlamingen en de Walen weer eens in het volle daglicht. Het zijn twee verschillende landen, met een eigen cultuur en een eigen taal die tot elkaar zijn veroordeeld in het harnas dat België heet. Zo lang ze niet moeten samenwerken gaat het redelijk, maar in combinatie geldt het recht van de sterkste. Dat is nu zo, maar dat was vijftig jaar geleden niet anders. In 1955 won Louison Bobet voor de derde keer de Tour de France. Zijn belangrijkste concurrent voor de eindzege was de Waal Jean Brankart. Een sterk coureur en een uitstekende klimmer en tijdrijder. Hij was in naam de kopman van de Belgische nationale ploeg, die behoudens Brankart en Alex Close geheel uit Vlamingen bestond. Ook ploegleider Sylvère Maes kwam uit Vlaanderen en van hem ging ook het verhaal dat hij graag de laatste Belgische Tourwinnaar wilde blijven. Daarom keken de Belgen, inclusief de ploegleider, nogal eens de andere kant op als hun Waalse kopman hulp nodig had. Dat had hij niet vaak, want hij koerste constant van voren met de grote kleppers Bobet, Gaul, Geminiani en Fornara. Geheel op eigen kracht won Brankart de zware etappe van Saint Gaudens naar Pau en als formidabel tijdrijder troefde hij Bobet af in de 66 kilometer lange rit tegen het horloge tussen Châtellerault en Tours. Nu zullen we nooit weten of Brankart met de volledige hulp van de Belgische ploeg Bobet had kunnen verslaan, maar dat de kloof met de Fransman kleiner zou zijn geweest, dan de kleine vijf minuten die hij moest toegeven, is vrijwel zeker. In de Tour is Brankart niet verder gekomen dan wat ereplaatsen. In de Giro werd hij drie jaar later ook tweede en won hij tevens de bergprijs. Zijn palmares is niet groot en zijn belangrijkste zege is die in de Midi Libre in 1959. In 1960 moest hij noodgedwongen zijn carrière beëindigen vanwege hartproblemen. (Foto: archief Sport Express)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 juli 2007 0:00

 

De 4e etappe zou op voorhand een rit voor de sprinters worden met het voorspelbare verloop. Een klein groepje weg dat dan weer gegrepen gaat worden. Bij zulke etappes krijg ik wel eens de vraag van mijn partner, en vroeger mijn moeder, waarom gaan die renners dan voorop rijden? “Ze hopen het tegen beter weten in toch te halen, op die manier komt de sponsor in beeld of op die manier hoeven hun ploeggenoten geen werk in de achtervolging te doen”, antwoord ik dan. In zulke groepjes verwacht je wielrenners met namen die Mart Smeets beledigend pleegt te introduceren met “renners waarvan u en ik nog nooit gehoord hebben”. Vandaag zat een van mijn persoonlijke favorieten in de kopgroep en zijn aanwezigheid vond ik jammer en begreep ik niet. Juan-Antonio Flecha...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 juli 2007 23:30

Het is vandaag 11 juli. Zit er vandaag in de Tour de France Nederlands succes in? Kijk wat onze landgenoten in het verleden op 11 juli presteerden!

11.07.1954 - Wim van Est

11.07.1970 - Rini Wagtmans

11.07.1977 - Fedor den Hertog

11.07.1982 - TI-Raleigh (ploegentijdrit)

11.07.1997 - Jeroen Blijlevens

11.07.2000 - Erik Dekker


 

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 juli 2007 12:00

© Henk Theuns

“Het jongerenklassement, met als uiterlijk kenmerk de witte trui, bestaat sinds 1975. Er zijn geen ingewikkelde berekeningen voor nodig want het gaat gewoon om de best geplaatste jongeren in het algemeen klassement. Dit klassement wordt betwist door renners tot 25 jaar, dus echt jong zijn ze ook weer niet. Althans naar rennerbegrippen, want een gewone sterveling is natuurlijk nog piepjong op z'n 25e. De allereerste winnaar van de witte trui was Francesco Moser en onze Hennie Kuiper, in dat jaar zowel Nederlands kampioen als wereldkampioen, werd tweede. Vijf Nederlanders hebben dat klassement gewonnen en de laatste keer is al weer vijftien jaar geleden. Henk Lubberding, Johan van der Velde, Peter Winnen, Erik Breukink en Eddy Bouwmans waren de Nederlandse winnaars. Drie keer werd een landgenoot tweede. Naast Kuiper waren dat Erik Breukink en Gerrit de Vries. Eveneens drie keer werd een Nederlander derde. Dat waren wijlen Bertje Pronk en verder Johan van der Velde en ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 juli 2007 10:00

Ingrid HARINGA (1964, Nederland)

Eigenlijk was ze schaatsster en ze excelleerde in die sport op de sprint. De TVM’s en de DSB’s van ons land waren nog niet actief in de schaatssport en daarom moest Ingrid gewoon werken. Ze was politieagente te Hoofddorp en daar vonden ze haar hobby wel leuk, als het maar niet ten koste van het werk ging. En dat lukte natuurlijk niet met al die trainingen van de kernploeg. En dus moest Ingrid kiezen. Ze koos – wat kon ze anders – voor haar werk, want daar moest ze van leven. Maar sportvrouw als ze is kon ze er niet buiten en ze ging wielrennen. Dat deed ze al een beetje als training voor het schaatsen, maar toen voor het echie. Ze had talent en bondscoach Piet Hoekstra adviseerde haar naar de baan te gaan. Na een paar rondjes op de Almaarse piste wist ze het: ze had haar bestemming als wielrenster gevonden. Bij het NK werd ze gelijk kampioen op de sprint, tweede in de achtervolging en ook tweede in de puntenkoers. Haar selectie voor het WK was vanzelfsprekend. Ze keken op van haar, de kenners van het sprintnummer, want Ingrid reed haar wielersprints, zoals ze bij het schaatsen de 500 meter rijden. Vol uit het vertrek en zo snel mogelijk naar de finish. Geen mens kon haar bijhouden en ze reed zonder een rit te verliezen naar de regenboogtrui. „Bovenin de baan rijden durf ik niet en als ik sur place ga staan, val ik om“, lichtte ze met een brede lach haar simpele strijdwijze toe. In datzelfde toernooi werd ze ook nog wereldkampioene puntenkoers. In die wedstrijd reed ze vooral slim en bekeken en liet ze zien dat ze op school altijd een tien voor rekenen had. De entree van Ingrid Haringa op het internationale platform was overweldigend. In de jaren die volgden won ze er nog drie wereldtitels bij, alsmede een zilveren en een bronzen medaille bij de Olympische Spelen van 1992 in Barcelona. Zilver in de puntenkoers en brons op de sprint. Ingrid was na haar carrière ook nog even coach van een professionele schaatsploeg met onder andere Gianni Romme en ik geloof dat ze nu actief is als trainster of ploegleidster van de Odysys-ploeg van Ton van Bemmelen Sport. Een leuk mens. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 juli 2007 0:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende »