Leif HOSTE (1977, België)

Deze Kortrijkenaar is geparenteerd aan het wielergeslacht der Malfaits, maar met de snelle finisher Frank Hoste uit de jaren tachtig deelt hij slechts de achternaam. Leif heeft echter geen familieleden nodig om enige bekendheid te verwerven, want dat lukt hem op eigen kracht uitstekend. Hij is een begenadigd keienvreter, zoals ik de specialisten van de voorjaarsklassiekers graag noem. Niet dat er al één op zijn naam staat, want hij is als de jager die de geprepareerde koppen van tal trofeeën aan de muur heeft hangen, maar het edelhert nog steeds niet heeft geschoten. De eeuwige tweede heb ik hem nog niet horen noemen, maar dat gaat zeker gebeuren als hem een hoofdprijs blijft ontgaan. In 2003 tweede in Kuurne en het Belgisch kampioenschap tijdrijden (in 2001 was hij overigens eerste) en in 2004 tweede in de Ronde van Vlaanderen. Na zijn overgang naar Discovery moest hij een jaartje wennen, maar in 2006 kwam er succes. Hij won twee etappes en de hoofdprijs van de Driedaagse van De Panne en hij werd wederom Belgisch kampioen tijdrijden. Maar het edelhert ontkwam toch weer op het laatste moment, want zowel in Vlaanderen als Roubaix was het een tweede plaats. Ook in Kuurne greep hij weer net mis. Het is om moedeloos van te worden. In 2007 keerde hij terug naar een Belgische omgeving door een contract te tekenen bij Predictor Lotto. Hij werd wederom tweede in de Roende van Vlaondern achter een superieure Ballan (op de foto samen) en hij heeft dit jaar meer pech dan hij kan gebruiken. Maar zijn supporters hebben het vertrouwen nog niet verloren, getuige dit gedicht van Marein Baas:

Leif Hoste is niet meer gewoon
Leif Hoste is een godenzoon
Leif Hoste hoeft geen stoel van goud
Leif Hoste heeft een fiets als troon

Leif Hoste dat is een kassei
Leif Hoste is de man voor mij
Leif Hoste ziet geen peleton
Leif Hoste rijdt ze zo voorbij

Leif Hoste heeft het mooiste lichaam
Leif Hoste heeft de mooiste vrouw
Denk ook na Pasen aan Leif Hoste
Leif Hoste stierf ook voor jou

Leif Hoste is de generaal
Leif Hoste pakt ze allemaal
Leif Hoste is een kettingkast
Leif Hoste is imperiaal.

Met zulke supporters moet het een keer lukken! (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 juli 2007 22:00

Het is vandaag 16 juli. Zit er vandaag in de Tour de France Nederlands succes in? Kijk wat onze landgenoten in het verleden op 16 juli presteerden!

16.07.1951 - Wim van Est

16.07.1954 - Henk Faanhof

16.07.1976 - Joop Zoetemelk

16.07.1979 - Joop Zoetemelk

16.07.1989 - Jelle Nijdam

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 juli 2007 10:00

Miguel INDURAIN LARRAYA (1964, Spanje)

Tussen 1991 en 1995 regeerde Don Miguel in de Tour de France. Er wordt op die jaren teruggekeken als een periode van grote saaiheid en Indurain zelf wordt qua uitstraling vergeleken met een blinde muur of een betonnen paal. Niet erg vleiend voor een renner die zich in 1995 schaarde in het rijtje van de superkampioenen die vijf keer de Tour de France op hun naam schreven. Maar het aanzien van vedettes heeft ook iets te maken met de tegenstanders waarmee ze moesten afrekenen en wat dat betreft was Indurain een beetje een eenoog in het land der blinden. Met alle respect zijn coureurs als Bugno, Chiapucci, Rominger, Jakula, Ugrumov, Zülle en Riis als ronderenner niet te vergelijken met de renners waar Anquetil (Poulidor, Gaul en Bahamontes), Merckx (Zoetemelk, Van Impe en Ocaña) en Hinault (Zoetemelk, Fignon en LeMond) mee hadden af te rekenen. De enige zwaargewicht (figuurlijk dan) waar Indurain mee op het podium heeft gestaan, was in 1994 Marco Pantani (toen derde). Maar Marco zou in de jaren daarna nog in de breedte groeien en de complete renner worden die in 1998 de Tour ook zou winnen. Dat wil allemaal niet zeggen dat Indurain geen groot renner is geweest. Als tijdrijder kon hij verschrikkelijk uithalen en in het hooggebergte gigantisch aanklampen. En hij was natuurlijk een prachtige atleet om te zien. Er was overigens nog een verschil met zijn drie voorgangers. Die begonnen alle drie als vedette aan hun eerste Tour, terwijl Indurain als knecht debuteerde en dat jarenlang deed. Pas na het afscheid van Delgado kreeg hij de kans zijn talenten te tonen. Hij won overigens ook twee keer de Giro, terwijl hij zich in zijn grote tijd nooit in de Vuelta liet zien. Maar het grote manco van Indurain was zijn gebrek aan charisma. Nooit zei hij waar het op stond en nooit toonde hij zich de leider, die zijn bijnaam El Rey moest waarmaken. Miguel de Zwijger paste veel beter bij hem, maar persoonlijk zou ik er Miguel de Bescheidene van maken. En bescheiden is hij, want hij laat zich nog maar zelden zien. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 juli 2007 22:00

Foto: Cor Vos 

De 8e etappe is een van de meest fascinerende etappes in de Tour sinds jaren geweest. Een etappe die van begin tot einde boeiend was. Het begon al vroeg met een omvangrijke kopgroep. Rabobank had geen mannetje mee en liet de ploeg werken. Ik zag de bui al hangen; Theo de Rooij en Erik Breukink hadden besloten de hele ploeg in functie te zetten voor de Bolletjestrui. De aanval vandaag van Michael Rasmussen was met toeters en bellen aangekondigd en de Deen heeft bij Rabobank vermoedelijk een contract voor één Touretappe en de Bolletjestrui. De bergprijs is een heel mooie prijs, maar volgens mij moet een volledige ploeg zich niet beperken tot etappezeges en nevenklassementen, maar voor het hoogste gaan. Het hoogste is natuurlijk het algemeen klassement of zelfs de Gele Trui. Aan het einde van deze etappe kan deze kritiek de prullenbak in. Vorig jaar leverde...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 juli 2007 20:45

Het is vandaag 15 juli. Zit er vandaag in de Tour de France Nederlands succes in? Kijk wat onze landgenoten in het verleden op 15 juli presteerden!
 
15.07.1952 - Hans Dekkers

15.07.1988 - Steven Rooks

15.07.1998 - Jeroen Blijlevens

15.07.2001 - Erik Dekker

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 juli 2007 10:00

Jostein Willmann (1953, Noorwegen)
Noorwegen is geen land van wielrenners. Uit Noorwegen komen schaatsers, skiërs en langlaufers. En verder veel olie van het continentale plat waar de Noren schathemeltjerijk van zijn geworden, nog rijker als wij van ons aardgas. En wielrenners? Een paar. Thor Hushovd is natuurlijk een grote, die in de Tour altijd voor publiciteit zorgt. En verder was er Dag-Otto Lauritzen die in de jaren tachtig een opvallend coureur was die o.a. de Henninger Turm won. Hushovd en Lauritzen zijn geen ronderenners en Jostein Wilmann was dat wel. Hij werd laat prof deze uit Viggja stammende Noor. Hij was 27 toen hij debuteerde bij de Duitse Puch-formatie. Het was het laatste jaar van deze ploeg en Wilmann transfereerde naar Capri-Sonne, een mooie formatie, onder leiding van Walter Godefroot, die maar twee jaar bestaan heeft. Wilmann was een coureur voor het kleine rondewerk en als goede klimmer bracht hij in 1982 zowel de Ronde van Romandië als de Catalaanse Week op zijn naam. Hij debuteerde in 1980 in de Tour de France met een 14e plaats, maar een jaar later ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 juli 2007 22:00

Vandaag was de eerste Alpenetappe. Een etappe met alleen voor de finish één zware col en dan denk je vooraf dat de favorieten al hun energie kunnen bewaren voor de laatste beklimming. Een ideale gelegenheid eens flink aan te vallen. Als het dan heel anders uitpakt, dan is dat achteraf een heel naïeve gedachte geweest. Het is logisch om eerst eens voorzichtig te testen hoe het is met de benen. De eigen benen, de benen van ploegmakkers en de benen van Astana. Een doldrieste aanval kan morgen in een loodzware etappe wel eens zijn weerslag krijgen. Uiteindelijk vonden er door deze behoudende tactiek van de favorieten geen belangrijke verschuivingen plaats.

De etappe was op vier zenders te volgen en het was mogelijkom van het commentaar op alle zenders wat mee te krijgen. Zowel bij de NOS als op Eurosport hadden ze het vandaag herhaaldelijk over het zogenoemde...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 juli 2007 21:55

Het is vandaag 14 juli. Zit er vandaag in de Tour de France Nederlands succes in? Kijk wat onze landgenoten in het verleden op 14 juli presteerden!

14.07.1936 - Theo Middelkamp

14.07.1976 - Gerben Karstens

14.07.1978 - Joop Zoetemelk

14.07.1981 - Peter Winnen

14.07.1983 - Henk Lubberding

14.07.1992 - Jean-Paul van Poppel

14.07.2002 - Karsten Kroon

Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 juli 2007 10:00

Odiel DEFRAYE (1888, overleden 21.08.1965, België)

Wie de geschiedenissen leest van de Tourwinnaars uit het begin van de twintigste eeuw, krijgt doorgaans een groot respect voor die uit graniet opgetrokken mannen. Op loodzware fietsen van rond de 20 kilo met een vast verzet, reden ze de Tour met etappes van 400 kilometer en meer over cols, zandwegen en modderpaden vol grind, gruis en steenslag. Zij repareerden onderweg gebroken kaders, rukten met hun tanden de lekke banden van de velgen omdat hun handen bevroren waren en kwetsuren werden verbonden met een afgescheurde strook van hun onderhemd, nadat de wond eerst was gereinigd met een van zweet doordrenkte koerspet. Van opgeven hadden ze nog nooit gehoord en dat ze helden waren, dat hebben latere generaties er pas van gemaakt. Er was echter één uitzondering, zoals er op alle regels altijd wel een uitzondering is. Hij heette Odiel Defraeye en hij kwam van Rumbeke. Hij werd in 1912 de eerste Belg die de Tour de France won. Hij was misschien wel de meest talentvolle van alle Tourwinnaars van voor de eerste wereldoorlog. Maar het verschil tussen hem en de rest was zijn pijngrens. Wilden de anderen van geen wijken weten ook al preekten de weergoden hel en verdoemenis, Defraeye dacht direct aan opgeven als er weer eens gevallen werd. Hij kon toch echt niet verder met die pijnlijke knie of met die geblesseerde rug. Het waren steeds zijn ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 juli 2007 22:00

 

Daniele Bennati (l) en Danilo Napolitano (r).

Het was vandaag gelukkig voorlopig de laatste etappe voor de sprinters. Niks tegen een sprint, maar één week is mooi geweest. Enkele dagen zag het er naar uit dat het met Tom Boonen dezelfde kant op ging als in de Tour van 2006, maar plots is alles anders. Ondanks een kapotte fiets sprintte Tombo naar zijn eerste ritzege sinds 4 juli 2005 in Tours en bovendien zit hij nog eens stevig in het Groen. McEwen, de voornaamste belager van Boonen is bovendien gekwetst. Erik Zabel sprint weer als vanouds, maar lijkt zich na zijn bekentenis te schamen om in de Groene Trui rond te rijden. Die Groene Trui van 1996 werd hem vandaag officieel ontnomen. In tegenstelling tot Riis blijft Zabel van harte welkom in de Tour.

Eigenlijk had ik vandaag stiekem gehoopt op een overwinning van een Italiaanse...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 juli 2007 21:15

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende »