Het is vandaag 27 juli. Zit er vandaag in de Tour de France Nederlands succes in? Kijk wat onze landgenoten in het verleden op 27 juli presteerden!

27.07.1939 - Albert van Schendel

27.07.1955 - Wout Wagtmans

En hiermee is deze terugblik op Nederlandse etappewinnaars in de Tour de France weer afgelopen. Met dank aan Jan Houterman die de belangrijkste munitie aanreikte. Vanaf maandag 6 augustus is hij er weer met zijn vertrouwde ordners met wielerfeitjes van damals.

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 juli 2007 12:00

Zo juist maakt de radionieuwsdienst bekend dat de Mexicaanse schoonfamilie van Michael Rasmussen een verklaring heeft uitgegeven, waaruit blijkt dat de Deen op 13 juni – de dag dat hij in Italië gezien zou zijn – wel degelijk in Mexico was. Daarmee komt deze onverkwikkelijke zaak in een heel ander daglicht te staan. Als het zo is, dan is het voor Rasmussen makkelijk aan te tonen dat hij in Mexico was, aan de hand van vliegtickets en stempels in zijn paspoort. Theo de Rooij baseert zich op het verhaal van Cassani en op de bekentenis die Rasmussen tegenover hem gedaan zou hebben. Rasmussen ontkent zowel de bewering van Cassani als het feit dat hij tegenover De Rooij zijn aanwezigheid in Italië heeft toegegeven. Als hij zijn gelijk kan aantonen, dan heeft Rabobank een groot probleem. Dan wordt de positie van Theo de Rooij onhoudbaar en kan de bank een miljoenenclaim tegemoet zien van de terecht woedende Rasmussen. En wat te denken van de 150.000 euro de man, die zijn ploeggenoten mislopen. De komende dagen gaan ongetwijfeld nog spannend worden, hoewel ik liever de spanning van een sportieve strijd had gehad in de tijdrit van zaterdag. (Foto: © Cor Vos)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 juli 2007 11:24

Jean-Marie LEBLANC (1944, Frankrijk)

De grote Tourbaas, die vorig jaar afscheid nam, is een charmante aimabele man die met iedereen door één deur kan, maar er zijn grenzen. Dat heeft hij aangetoond in zijn gevecht met de UCI, omdat een instituut als de Tour zich niet in regeltjes laat dwingen die van bovenaf worden opgelegd. Want de Tour kent geen bovenaf, er is niks hogers dan de Tour. Vanuit het Franse machtsdenken gezien, zit daar wel iets in maar ik moet toch vooral denken aan wijlen koningin Wilhelmina die in 1944 van haar ballingschap in Londen terugkeerde en het plan had om zich niets meer aan te trekken van de te herstellen democratie, maar samen met haar schoonzoon Nederland op haar manier te gaan regeren. Maar ook een koningin valt onder de grondwet en voor de Tour de France is dat idem dito. Wat niet wil zeggen dat de UCI de renners, de nationale bonden en de sponsors maar alles door de strot kan douwen zonder voorafgaand overleg. Maar terug naar Jean-Marie. Toen ik in 2001 aan mijn boek over Jan Janssen begon, stond de eerste Nederlandse Tourwinnaar aanvan- kelijk niet te juichen. Er was al eens een boek over hem geschreven, het was allemaal al zo lang geleden en nog een aantal excuses passeerden zijn lippen. Ik zei tot mezelf: Tom Poes bedenk een list en ik dacht direct aan Jean-Marie. Janssen en hij waren ooit ploegmaats en sindsdien grote vrienden. Ik belde met de Tourorganisatie in Issy-les-Moulineaux en ik kreeg zowaar zijn secretaresse aan de telefoon. Ik legde haar uit wat ik ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 juli 2007 0:00

Ik had nooit gedacht dat ik me op mijn leeftijd nog zo zou laten meeslepen door een soort melancholie, als is mij iets moois ontstolen. Een soort machteloos gevoel van waarom? en er geen antwoord op weten. Het nestelt zich diep in je botten als een vervelende kou, die voorlopig van geen wijken wil weten. Naarmate deze Tour vorderde en Rasmussen steviger in het zadel kwam, vond ik het steeds leuker worden. Ik kreeg een groot respect voor de Deen en voor de ploeg, omdat ik nooit had gedacht dat Rabobank dit kon. Een zo sterke kopman en een ploeg die het kleinood met allure kon verdedigen, zoals de US-Postals van Armstrong dat konden. Toen ik gisteren Thomas Dekker aan de gang zag, terwijl hij bergop het halve peloton aan flarden reed, dacht ik nog: dit is de ideale opleiding voor dit aankomende talent. Hier leert hij het vak op het hoogste niveau en dat brengt hij over een jaar of vier in praktijk. Ik gunde het ze allemaal zo, de renners, de twee Erikken, Theo de Rooij, Adri van Houwelingen, Jacob Bergsma en Ton van Engelen en vooral de bank zelf. Ik heb niet veel met banken, ze hebben voor mij als kleine ondernemer nooit kunnen betekenen wat ze in hun advertenties beloven. Maar ik vond het …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 juli 2007 21:37

Het is vandaag 26 juli. Zit er vandaag in de Tour de France Nederlands succes in? De Nederlanders die nog in koers zijn hoeven zich vandaag niet te spiegelen aan het verleden, want op 26 juli won er nooit een Nederlander in de Tour de France. Hoofdzakelijk omdat de Tour dan meestal al afgelopen was. Morgen is er wel weer historie.

Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 juli 2007 12:00

EN CYCLOPÉDIE

door Jean-Michel Gruet

“In deze van dopingverhalen omgeven Tour is de humor vaak ver te zoeken. Het is allemaal ‘bloed’serieus en lachen is er vaak niet bij. Dat is nu zo, maar dat is altijd zo geweest. De belangen in een Tour zijn zo groot dat er helaas weinig gelachen wordt en types als Woutje Wagtmans, Roger Hassenforder, Willy Debosscher en Gerben Karstens bestaan al lang niet meer. In 1997 verscheen er een man in de Tour, gewapend met een perskaart en een schetsblok. Hij was niet op zoek naar glorie, victorie, sportieve hoogtepunten, drama en menselijk lijden, maar naar de humor van het wielrennen. Om de ernst van de Tour te kunnen relativeren tot een lach. Een karikaturist, die dag in dag uit schetsen maakte, die meenam naar zijn atelier in Montargis en daar zijn grappen uitwerkte. In een volstrekt eigen stijl, want zijn tekeningen lijken bijvoorbeeld in de verste verte niet op het werk van onze Dik Bruynestein. Jean-Michel Gruet is een aquarellist, hij maakt zijn tekeningen met waterverf. En dat geeft een heel speciaal effect. Of hij die techniek bewust …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 juli 2007 10:00

Gisteren een fantastische Touretappe gezien, die helaas overschaduwd werd door weer een dopinggeval. Nota bene van iemand die ’s ochtends had deelgenomen aan die sitdown-demonstratie. Wat een hypocrisie. Maar de vreugde over de vrijwel zeker geworden zege van Rasmussen overheerste bij mij, tot het moment in de late avond toen Mart Smeets met het nieuws kwam dat Rasmussen door Theo de Rooij uit de Tour is gezet en vervolgens op staande voet ontslagen. Binnen een uur waren we op de hoogte. De Deen heeft gelogen over zijn whereabouts in de maand juni, want hij was niet in Mexico, maar in Italië. Rabobank nam vervolgens de enig mogelijke beslissing en het was einde verhaal voor The Chicken en voor die fantastische ploeg die onder aanvoering van Michael Boogerd zo schitterend gewerkt heeft. Maar liegen mag niet, zei mijn moeder al, en we moeten eerlijk zijn hield Antoine Bodar ons voor. Deze voormalige discjockey die zich tot Rome bekeerde en nu te pas en te onpas in elke talkshow zit, mocht van Smeets volledig uitpakken. Hij zei zelfs met dat zelfvoldane lachje dat hij in zijn betutteling wel op een dominee leek. En toen kreeg ik langzamerhand een beetje …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 juli 2007 9:17

Uwe RAAB (1962, Duitsland)

Hij was al 28 jaar toen hij eindelijk prof mocht worden. Het DDR-systeem stond professionalisme niet toe, maar toen het ijzeren gordijn eenmaal was verdwenen stond de Nederlandse PDM-ploeg direct met een contract bij hem op de stoep. Hij bleef drie jaar bij PDM en verkaste toen naar Deutsche Telekom. Uwe Raab was een van de pijlers van het DDR-systeem dat vele wereldkampioenen en olympische medaille- winnaars heeft opgeleverd. In 1983 was Raab wereldkampioen op de weg en in 1986 won hij met drie andere Oost-Duitse renners brons in de ploegentijdrit over 100 kilometer. Ook was hij in 1988 winnaar van de Ronde van Oost-Duitsland, een wedstrijd waar de beste renners van het Oostblok voor naar de DDR kwamen. Maar koersen tussen de beste profs van West-Europa bleek toch andere koek. Het kwam er niet uit bij Raab en dat had voor een deel te maken met zijn leeftijd en voor een ander deel met de volstrekt andere mentaliteit waarmee in het westen gekoerst werd. Bovendien was hij in het Oostblok een vedette, terwijl hij op latere leeftijd bij de profs zich opnieuw moest bewijzen. Er is een groot verschil tussen de amateurs en de profs en dat heeft Uwe Raab meer dan ondervonden. Aan het eind van 1995 zette hij een punt achter zijn carrière en hij werd ploegleider. In mei van dit jaar kwam hij in een interview met een Duitse krant met de mededeling dat zijn afscheid alles te maken had met zijn weigering om zich epo te laten toedienen. Dat was bij Deutsche Telekom en het was de ploegleiding die hem dat min of meer opdroeg. Toen hij weigerde werd hij, volgens Raab, niet meer opgesteld en had het toen geen zin meer om zijn loopbaan voort te zetten. Ik neem aan dat hij zich nu fulltime bezighoudt met de fietsenwinkel in Dessau, waarvan hij samen met Thomas Siegel eigenaar is. (Foto: © Cor Vos)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 juli 2007 0:00

Ik had gisteren echt een beetje met hem te doen, toen hij als beklaagde van minimaal massamoord het perscentrum betrad, omringd door Theo de Rooij, Jacob Bergsma en de advocaat. Een sprietige, broodmagere jongen zonder enig charisma, met hulpeloze grote blauwe ogen tegenover een leger journalisten, waarvan driekwart op zijn bloed uit was omdat ze hem al veroordeeld hadden. De camera’s registreerden genadeloos de emoties die in hem woedden. Op dat moment gaf ik geen stuiver meer voor zijn kansen in de etappe van vandaag. Ik dacht terug aan twee jaar geleden toen hij overmand door zenuwen het lachertje werd in de Tour door in de laatste tijdrit een bijna zekere podiumplaats te verspelen. Die jongen is hier mentaal nooit tegen opgewassen, dacht ik gisteren en ik vond het zeer onterecht. Rasmussen had dit niet verdiend. Hij had schitterend gereden. Door onderschatting had hij zich op weg naar Tignes in het geel kunnen rijden en iedereen dacht dat zijn heerschappij niet lang zou duren. Maar twee dagen later zag ik hem zonder hulp van ploeggenoten zijn trui verdedigen en ik raakte onder de indruk. Daar reed een patron, die geen moment in paniek was. Hij bleef gemakkelijk overeind en hij reed voor zijn doen een dijk van een tijdrit. Je zag het …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 25 juli 2007 19:36

Het is vandaag 25 juli. Zit er vandaag in de Tour de France Nederlands succes in? Kijk wat onze landgenoten in het verleden op 25 juli presteerden!

25.07.1953 - Wout Wagtmans
Geplaatst door Fred van Slogteren, 25 juli 2007 12:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende »