Jacques GODDET (1905, overleden 15.12.2000, Frankrijk)

Eigenlijk had Jacques Goddet een Engelsman moeten zijn. Zo eentje met een ‘stiff upper lip’. Zijn Britse uitstraling heeft hij ongetwijfeld opgedaan in de jaren dat hij als jongeling in Oxford studeerde. Daar wemelde het van dit soort types en ik vermoed dat je alleen op de toenmalige ‘universiteit voor ons soort mensen’ werd geaccepteerd als je zo leek weggelopen uit een boek van P.G. Wodehouse. Maar Goddet was een Fransman en zoon van een krantendirecteur. Victor Goddet was ooit de financiële man aan het hoofd van het dagblad l’Auto, de krant die in het begin van de twintigste eeuw begon met het organiseren van de Tour de France. Zijn mededirecteur en hoofdredacteur Henri Desgrange was natuurlijk dé man, maar Goddet zorgde ervoor dat de centjes verantwoord werden uitgegeven. Toen zijn zoon Jacques na zijn studie in Oxford in 1924 als journalist in dienst bij de krant van zijn vader trad, werd hij belast met het verslaan van de grote sportevenementen in de wereld en zo was hij als verslaggever aanwezig bij de Olympische Spelen van Parijs, Amsterdam, Los Angeles en Berlijn. Toen brak de oorlog uit en dat zette ook in Frankrijk van alles op zijn kop. In de krantenwereld lagen de verhoudingen na de oorlog heel anders dan ervoor. Omdat er na al die ellende grote belangstelling was voor sport, besloot Jacques Goddet een dagblad op te richten dat geheel aan de belangrijkste bijzaak van de wereld gewijd was. Hij noemde het blad l’Équipe en die krant is tot op de dag van vandaag een van de meest toonaangevende sportkranten van de wereld. Als beheerder van het erfgoed van de in de oorlog overleden Desgrange trok hij de organisatie van de Tour de France naar zich toe en hij deelde die verantwoordelijkheid, na een aantal jaren solo te hebben …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 juni 2007 0:00

© Henk Theuns

De Ronde van Oostenrijk was in de jaren zestig een rondrit waar Nederlandse amateurs graag aan meededen. Tussen 1960 en 1969 won er maar liefst vijf keer een talentvolle jonge landgenoot. In 1960 was dat de Limburger René Lotz, in 1963 Jan Pieterse van de Zuid-Hollandse eilanden, in 1967 was het mijn goede vriend Rinus Wagtmans uit St.Willebrord, in 1968 wederom een Limburger en wel Jan Krekels en in 1969 won Matthijs de Koning uit Scherpenzeel na een tactisch hoogstandje van de grote favoriet Joop Zoetemelk. Dit is de leiderstrui van de Ronde van Oostenrijk, een zeer donkerblauw tricot met de tekst: ‘Weisse Riese’. Witte Reus dus en dat zal wel iets met dan van oorsprong Duitse wasmiddel te maken hebben. Ik kreeg deze trui van Rini en het is een hele aparte in mijn collectie. De Ronde van Oostenrijk bestaat nog steeds en er doen nu vooral veelbelovende jonge profs aan mee. De laatste winnaar was de Amerikaan Tom Danielson, een grote klasbak die echter nog niet op het hoogste niveau is doorgebroken. Van de vijf …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 20 juni 2007 10:00

BALLESTER MARTIN, Vincente (1980, Spanje)
HAAN, Sierk-Jan de (1981, Nederland)
KORVER, André de (1915, overleden 25.02.1990, Nederland)
WEGMANN, Fabian (1980, Duitsland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 20 juni 2007 0:00

© Peter Ravensbergen

“De letters M.B. op deze mooie fiets staan voor Manus Brinkman, wiens rijwielzaak in de Rotterdamse wijk Feijenoord lag. Op weg naar de MTS fietste ik dagelijks door de Oranjeboomstraat, die landelijk werd door de TV-serie ‘Toen was geluk heel gewoon’ met Gerard Cox en Joke Bruijs. De straat had in de jaren zestig en zeventig een verschrikkelijk wegdek van kinderhoofdjes, waarbij je fiets letterlijk uit elkaar rammelde en zelfs op de bromfiets was het een beproeving om er te rijden. Aan het eind van deze kasseistrook stond de Oranjeboom Brouwerij, waar je dan een glas bier kon heffen als je het overleefd had. De rijwielzaak van Manus Brinkman lag zeer strategisch aan deze straat, want de (plak)kans om lek te rijden, was nergens zo groot als waar ook in Rotterdam. In 1948 en ‘49 won Manus als amateur de Ronde van Feijenoord. Hij dankte zijn naamsbekendheid echter aan het veldrijden, waar hij in de jaren veertig de eerste pionier in Nederland van was. Vlak na de oorlog in 1948 gaf Heintje Davids het startschot voor de veldrit rond de Sint Laurenskerk. Heden ten dage een ondenkbare plaats voor een veldrit, maar toen niet omdat het hele centrum nog plat lag na het bombardement van 1940 en er genoeg puin lag om een dergelijke rit succesvol te organiseren.
In Nederland fietste je toen nog alleen voor een bekertje, maar er moest in die kommervolle jaren ook brood op de plank komen en dus trok Manus met grote regelmaat naar België, waar wel prijzengeld uitgekeerd werd. ‘Ik stond aan de start van mijn eerste wedstrijd aldaar, maar was zo groen als ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 19 juni 2007 10:00

Francesco MOSER (1951, Italië)

Francesco Moser is één van mijn favoriete renners geweest. Een van de grootsten uit de wielergeschiedenis, hoewel hij nooit de Tour de France won en hij alleen de Giro heeft gewonnen omdat het parcours in 1984 helemaal op zijn mogelijkheden werd uitgezet. Hij kon zich op alle terreinen van de wielersport met de besten van de wereld meten, maar in het hooggebergte kwam hij tekort. Verder was hij een compleet renner. Een superieure jachtrijder, die ook nog eens een sterke sprint in huis had. Hij won elf klassiekers in zijn profcarrière, die zestien jaar duurde. Vooral zijn drie overwinningen in Parijs-Roubaix maakten indruk, omdat het in die tijd niet vanzelfsprekend was dat een Italiaan die strontkoers won. Die verwende gesoigneerde mannetjes bleven liever in eigen land om daar onder een lekker zonnetje van die Italiaanse semi-klassiekers te rijden. Nee dan Checco, die zocht te concurrentie op. De internationale competitie, waar hij mannen tegenkwam als Merckx, Hinault, Kuiper, Thurau, Raas, Zoetemelk, Maertens, Pollentier en nog een hele reeks van dat soort keienvreters. In 1977 werd hij wereldkampioen in San Cristobal in het verre Venezuela. Het was een van zijn twee wereldtitels, want een jaar eerder was hij ook wereldkampioen achtervolging door in de finale onze landgenoot Roy Schuiten te verslaan. Hij had er ook op gerekend dat hij 1978 wederom wereldkampioen op de weg zou worden. Maar daar stak ene …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 19 juni 2007 0:00

“’Aad van den Hoek was een openbaring!’ Dat zei ploegleider Ton Ketting eind mei 1970, nadat hij met zijn amateurploeg had deelgenomen aan de Franse koers Paris-Vincennes-Saint Pourcain. ‘Alle Franse bladen hebben over hem geschreven. In de tijdrit werd hij van de 66 vertrekkers achtste. In de tweede etappe gaf hij driemaal zijn wiel af en kwam toch terug. Daar steekt een compleet coureur in. En dan te bedenken dat die jongen pas 18 jaar is (geboren 14 oktober 1951). Daar zal de Nederlandse wielersport nog veel plezier aan beleven.’
Aad van den Hoek uit Dirksland verdiende als professioneel wielrenner de kost tussen 1974 en 1983. Hij reed maar liefst negen jaar voor de schier onverslaanbare Raleigh ploeg van Peter Post. Hij maakte dus alle grote Nederlandse successen van zeer nabij mee en reed met de gouden generatie Zoetemelk, Kuiper, Raas en Knetemann. Met die laatste was hij erg goed bevriend en in de Tour de France was hij vaak de ‘aangever’ tijdens de legendarisch geworden Kneetstories. Zong ooit met de Kneet een onderweg gemaakte versie van ‘De glimlach van een kind’. In het boek ‘De Kneetstory’ van Hans Prakke is aan deze vriendschap een hoofdstuk gewijd. Van den Hoek is duidelijk: ‘Voor mij was het in ieder geval mijn beste vriend.’ Begin jaren zeventig leerden zij elkaar kennen tijdens de Ronde van Algerije en de Tour de l’Avenir. Zij werden vrienden en vaste kamergenoten. ‘Op de een of andere manier klikte het meteen al.’ Een gekke combinatie, de bedachtzame Van den Hoek van de steil conservatieve Zuid-Hollandse eilanden en de exuberante Amsterdammer.

Superknecht Van den Hoek won in 1976 de Ster der Beloften en de Acht van Chaam. Een jaar later won hij een rit in de Ruta del Sol en in 1978 een etappe in de Ronde van Nederland. Voorts nog een handvol criteriums. Aad werd ooit eens bewust ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 18 juni 2007 10:00

Teun MULDER (1981, Nederland)

Teun uit Zuuk’, dat klinkt een beetje als ‘Klazien uit Zalk’, maar Teun Mulder uit het nabij Epe gelegen dorpje Zuuk is geen kruidenvrouwtje, maar een topsprinter. Honderd procent baanrenner, want voor het wegwerk is hij veel te ongedurig. Hij wil wel zes uur aan één stuk op de fiets zitten, maar dan moet er ook wat te beleven zijn. En op de baan is er afwisseling zat, want dat je na elke zoveel seconden weer hetzelfde punt passeert dat ziet een gepassioneerde baner helemaal niet. Die is met zijn vak bezig en met een coach als Peter Pieters zorg je er wel voor dat de aandacht niet verslapt. Teun zou al vele titels op zijn naam hebben staan als hij niet een maatje had gehad die in bijna alles nog net effe beter is. Zijn vroegere trainingsmaat uit het nabijgelegen Hierden is verhuisd naar Alkmaar om daar nog harder op de baan te kunnen trainen en zo ver wil Teun niet gaan, want Zuuk is Zuuk en dat is hem zeer dierbaar. Niet dat hij nou helemaal in de schaduw van Theo Bos is verdwenen, want hij heeft ook een regenboogtrui in de kast hangen. In 2005 was hij wereldkampioen keirin en dat was een mijlpaal in zijn carrière. Teun heeft een mooi leven, hij ziet veel van de wereld door de wereldbekerwedstrijden en met Theo Bos en Tim Veldt (zoon van de vandaag eveneens verjarende Lau Veldt) vormt hij met enkele buitenlandse sprinters een mooi en attractief pauzenummer in de zesdaagsen. Zo haalt hij regelmatig de kranten, maar daar kijken ze in Zuuk niet van op. Als Teun weer iets bijzonders heeft gepresteerd wordt de calèche met een span paarden echt niet van stal gehaald om de gelauwerde dorpsgenoot te huldigen, want in Zuuk doe je al gek genoeg als je gewoon doet. Alleen voor zijn regenboogtrui werd een uitzondering gemaakt. ‘Dat heb je mooi gedaan, jong’, zeiden de Zukenaren, waarna ze overgingen tot de orde van de dag. (Foto: © Cor Vos)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 18 juni 2007 0:00

© Hans Middelveld

Met grote letters staat het op deze affiche: FINALE 6 DAAGSE IN NEDERLAND. Tijd en plaats: woensdag 10 juli 1963, Olympisch Stadion te Amsterdam. We snakten in die tijd naar een zesdaagse in Nederland, vanwege de successen die een toen nog jonge Peter Post in het buitenland behaalde. Dat wilden we ook graag zien, maar de kans dat er in Nederland een sportpaleis zou worden gebouwd was uiterst gering. De wedstrijden op dit affiche hebben dan ook niets met de traditionele zesdaagse te maken. Het was de laatste dag van een zesdaags evenement op open banen en ik denk, maar weet dat niet zeker, dat de eerste vijf afleveringen op andere Nederlandse banen zijn gehouden. Er lag in die tijd ook een baan in het Utrechtse Galgenwaardstadion en ook één in het Goffertstadion in Nijmegen, respectievelijk de thuishavens van de voetbalclubs DOS en NEC. Werden daar toen die eerste vijf wedstrijden gehouden? Wie het weet mag reageren. Het verwarrende is dat er 14 koppels staan aangekondigd, met echte zesdaagsenamen in de gelederen als ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 juni 2007 10:00

Eddy MERCKX (1945, België)

Wie naar de carrière van Eddy Merckx kijkt, kan maar tot één conclusie komen: een fenomeen. Niet dat ik zijn regeerperiode van 1965 tot mei 1978 als de meest boeiende periode in het internationale cyclisme heb ervaren, want daarvoor was zijn dominantie te groot. Hij startte in zijn loopbaan ongeveer in 1800 koersen en hij won bijna een derde daarvan. Dus een van de drie keren dat hij vertrok, won hij. Het is ongelooflijk en zijn palmares bevat vele van dat soort records. In januari 2005 had ik een anderhalf uur durend gesprek met hem in zijn kantoor in Meise. Als je dat piepkleine dorp doorrijdt zie je plotseling vlak voor een mooi verstild en zeer katholiek kerkhof een boerenhoeve liggen, waar de naam Eddy Merckx boven de deur staat. Dat is de roemruchte fabriek waar superieure racefietsen vandaan komen. Enigszins gespannen ging ik naar binnen, want de afspraak was niet zonder problemen tot stand gekomen. De dame van de receptie verwees me naar een stoel in de showroom waar een levensgrote, ingelijste airbrush hing van Eddy in zijn grote dagen. Hij voert in de gele trui een kopgroep aan met de grootste concurrenten uit zijn toptijd en dat zijn van rechts naar links: Poulidor, Fuente, Van Impe en Zoetemelk. Ik hoorde zijn stem in het kantoor waar de deur van open stond. Ik keek in de richting van het geluid en ik zag hem gekleed in een zwart schipperstruitje telefonerend achter zijn bureau zitten. Onze blikken ontmoetten elkaar en ik begreep dat hij mij had zitten …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 juni 2007 0:00

Soms denk ik wel eens, kan ik er maar niet beter mee ophouden? Met die slogblog, bedoel ik. Natuurlijk zie ik dagelijks de statistieken, die getallen aangeven die ik bijna niet voor mogelijk hou. Maar verder merk ik niks. Er zijn natuurlijk reacties, maar wel veelal van dezelfde mensen. Hans Prakke, Jan van der Horst, André Stuyfesant, Jan Zomer, Bap van Breenen, William van Peer, Theo en Harry Hermkens zijn enkele van de mensen die regelmatig reageren, maar verder merk ik niks. Ik krijg natuurlijk ook mailtjes van mensen die niet in de openbaarheid van de slogblog willen reageren, maar verder merk ik niks. Dus denk je af en toe: waar doe ik het voor? En dan is er ineens die zwaluw die de lente maakt. Richard Plugge, hoofdredacteur van het blad Sportweek, mailde mij gisteren dat wielersport.slogblog.nl in het komende nummer (verschijnt woensdag a.s.) wordt uitgeroepen tot ‘weblog van de week’. En dat doet deugd. Ik weet niet hoeveel weblogs hiervoor beoordeeld worden, welke maatstaven de jury (if any) heeft aangelegd, maar dat dondert niet. Met de gewaardeerde medewerking van Jan, Peter, Henk, Wim, Otto en Hans is de slogblog onderscheiden. Natuurlijk ook dankzij de foto’s van Cor, Henk, Guus en Philip is het kennelijk een aantrekkelijk product, dat door veel meer mensen wordt gewaardeerd dan ik dagelijks merk. Daarom geen gezeur en sombere gedachten meer; we gaan door!!! Bedankt Sportweek!

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 juni 2007 11:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 Volgende »