ad ad ad ad
Deel 3 is uit

“Vandaag aandacht voor een Nederlandse zesdaagse, en wel die van Maastricht. Tussen 1976 en 1987 waren er 12 edities in de toenmalige Eurohal, waarna het financieel onhaalbaar bleek het evenement voort te zetten. En misschien was het aantrekken van de economie reden dat tussen 28 september en 3 oktober jongstleden in het MECC de dertiende Zesdaagse van Maastricht werd verreden. Winnaars waren de Zwitsers Marvulli en Risi. En hierbij blijft het niet want er ligt een overeenkomst tussen de Stichting Euro Zesdaagse en het MECC Maastricht voor een periode van nog twee jaar. Heel positief voor de florerende baanwielersport in Nederland!

In het verleden eindigden twee edities van de Maastrichtse Six op 18 december. Danny Clark won op die datum in 1984 met René Pijnen en in 1985 met Tony Doyle. Pijnen is in Maastricht recordhouder met zes overwinningen, twee maal met Gerrie Knetemann, tweemaal met Ad Wijnands en eenmaal met zowel Danny Clark als Dietrich Thurau. Daarnaast nam hij deel aan 11 van de 13 edities en dat is ook een record.

Acht maal stond een van de meest bijzondere en kleurrijke coureurs aan de start, de Belg Willy Debosscher. De ‘clown van de piste’ werd geboren op ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 18 december 2006 10:00

Bram de GROOT (1974, Nederland)

Bram is één van de steunpilaren van de Rabobank-ploeg. Zo eentje die er al vroeg in de koers vandoor gaat om alleen of met anderen de wedstrijd hard te maken. Zo zag ik hem voor het eerst in het Nederlands wegkampioenschap in 2000. Door zijn noeste arbeid voorop moesten de andere ploegen het werk doen en het resultaat was dat Leon van Bon, een van de kopmannen van Rabo, zijn eerste Nederlandse titel op de weg pakte. De laatste keer dat ik het hem zag doen was bij het laatste WK in de omgeving van Salzburg. Een grote kopgroep reed lange tijd voorop en de enige Nederlander die daar vooraan hard aan meewerkte was Bram de Groot. Het ideale werkpaard, maar ook een geweldige pechvogel. Hoe vaak is de witblonde renner uit Zevenhoven al niet op zijn kokosnoot gegaan? Ontelbare malen en het beeld van Bram na die verschrikkelijke valpartij in de Tour van 2001 zal ook niemand vergeten. Het zag er vreselijk uit, maar een paar maanden daarna was Brammetje weer volop van de partij. Werkend voor anderen. Hij kan ook heel pissig zijn. Bijvoorbeeld in de Tour van 2003 toen hij in twee etappes in de beslissende ontsnapping zat, maar het niet kon afmaken. Balend als een stekker kwam hij beide malen over de finish om daar direct aangeklampt te worden door Gerrit Solleveld om even voor de camera van de NOS te komen. De sympathieke Raborenner die altijd voor iedereen klaar staat en moeilijk nee kan zeggen, moest toen even zijn ei kwijt en dat heeft De Sol geweten. Maar hij zal het Bram snel vergeven hebben, want op Bram word je niet kwaad. En hij wint zo nu en dan ook wel eens wat. Zoals enkele etappes in kleine rittenkoersen en in 2005 de Uniqa Classic in Oostenrijk (foto) en de Ronde van Midden Zeeland. Maak er een mooie dag van Bram, daar in Slanaken. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 18 december 2006 0:00

© Hans van Middelveld

Deze affiche hing waarschijnlijk niet aan een winkelruit in Amsterdam, maar in Alkmaar. De Alkmaarse wielerbaan is nu de belangrijkste van Nederland, maar in de jaren zeventig, toen de Olympische wielerbaan in Amsterdam nog bestond, werden in de kaasstad ook al leuke baanprogramma’s georganiseerd. Zoals dit programma dat op 24 juni 1971 of 1972 werd verreden. Over het jaartal ben ik niet zeker, maar via de namen die op het biljet staan heb ik afgeleid dat het een van die twee jaren moet zijn. Borghetti was in 1971 namelijk eerstejaars prof en Damiano beëindigde zijn carrière in 1972.
De zes sprinters waarvan de namen op deze affiche staan, waren in ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 december 2006 10:00

Moreno ARGENTIN (1960, Italië)

Hij stond er met het gezicht van een oorwurm. Moreno Argentin, veelvuldig uitblinker in de Waalse klassiekers, was een van de slachtoffers van ouwe Joop, daar in Giavera del Montello bij het WK van 1985. Er ging een kopgroep van – ik meen – achttien man de laatste kilometers in. Onder hen zat de nieuwe wereldkampioen, dacht iedereen. Twee Nederlanders, twee Italianen en voor de rest allemaal andere nationaliteiten. LeMond was kansrijk, Argentin was een favoriet en die had een knecht bij zich in de persoon van Claudio Corti. Johan van der Velde, de Nederlandse kopman, had eveneens nog volop kansen en die had Gerard Veldscholten bij zich. In de afzink van de laatste klim die eindigde op een rotonde waar de weg rechtsaf ging naar de finish voltooide Joop Zoetemelk verrassend de oversteek uit het peloton en in de bocht naar rechts reed hij als enige geheel links. Omdat hij vanuit de achtervolging bij de kopgroep kwam was zijn snelheid hoger dan de rest en hij had direct een gat. Toen hij dat in de gaten kreeg, ging de ketting op de twaalf en Joop begon aan de laatste twee kilometer. Argentin zag het gevaar en gebaarde Corti om Zoetemelk terug te halen. De knecht deed wat hem gevraagd werd, maar hij kreeg het gat niet meer dicht. Niemand kreeg het gat nog dicht, want Van der Velde en Veldscholten counterden alles. Zoetemelk ging juichend over de finish en LeMond en Argentin werden tweede en derde. De Amerikaan stond glunderend op het podium, maar Argentin was zichtbaar teleurgesteld. Bij de persconferentie zei hij: “Toen Zoetemelk wegging hoopte ik nog een beroep te kunnen doen op Corti om de kloof dicht te fietsen. Hij zat echter te ver achterop. Onder het spandoek ben ik zelf voluit gegaan. In de spurt om de tweede plaats werd ik nog geklopt door LeMond. Nee, zo’n kans krijg ik nooit meer.” Een jaar later in Colorado Springs werd Moreno Argentin de nieuwe wereldkampioen. Het kan raar lopen in de wielersport. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 december 2006 0:00

Theo Bos heeft in Moskou het wereldrecord op de 200 meter met vliegende start verbeterd. Hij bracht het record op 9,77 seconde. Hij deed dat op de laaglandbaan van Moskou, waar op dit moment wereldbekerwedstrijden aan de gang zijn. Het oude record stond op naam van een Canadees die dat op een hooglandbaan had gevestigd. Een formidabele prestatie van Bos, zeker als we weten dat het een gewone kwalificatiepoging was om de finale van het sprinttoernooi te halen. Ja kunsjt, met een fiets van een half miljoen euro, zult u misschien denken, maar het projectiel uit Hierden reed nog op zijn oude karretje. Dat maakt de prestatie alleen nog maar groter.
Toen ik die tijd hoorde, meende ik die eerder te hebben gezien. 9,77 seconde. Ik wist het direct, want dat is exact de tijd die de Jamaicaan Asafa Powell op 14 juni 2005 in Athene realiseerde op de 100 meter hardlopen. Theo Bos is dus op de fiets net zo snel als de wereldrecordhouder hardlopen, zij het dat hij met behulp van een fiets twee keer de afstand heeft afgelegd van een mens zonder hulpmiddelen. Dat had ik niet gedacht. Iemand die lekker doorstapt legt in een uur zo’n vijf kilometer af. Een fietser die niet verzaakt komt op een gewone fiets toch al gauw tot het viervoudige. Dat verschil kan ik niet duiden. Het betekent dat Powell een grotere prestatie heeft geleverd dan Bos, want hij overstijgt de gewone sterveling veel verder dan Bos. Op 14 juni van dit jaar is het record van Powell al weer met een honderdste seconde verbeterd en misschien dat Bos dat op zijn superfiets kan overtreffen. Maar niet tot het verschil van gewone mensen. Zo zie je maar dat je door appels en peren te vergelijken, soms aardig in de war kunt raken. (Foto: © Cor Vos)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 december 2006 17:48

In de bijna afgelopen week is er veel duidelijk geworden over het al dan niet doorgaan van de Ronde van het Groene Hart op 25 maart 2007. Op iets minder dan honderd dagen voor de start op de Lammermarkt in Leiden heeft Raymond Keur, wethouder van de sleutelstad met onder meer sport in zijn portefeuille, tijdens een persconferentie bekendgemaakt dat het college bereid is daarvoor een aanzienlijk bedrag beschikbaar te stellen. Bovendien is de gemeente bereid de zogenaamde softe sponsoring voor haar rekening te nemen. Daarmee wordt bedoeld de inrichting van de startplaats met dranghekken in de directe omgeving.
Die persconferentie vond afgelopen woensdag plaats en een dag later besliste de gemeenteraad van Woerden dat de Zuid-Hollandse kaasstad op diezelfde 25e maart bereid is de omgeving van de Pompmolenlaan beschikbaar te stellen voor de finish. Wethouder Manfred van der Heijde heeft zich er heel sterk voor gemaakt en donderdagavond was het woord aan de raad. Het voorstel werd met grote meerderheid aangenomen, waardoor de route van de Ronde van het Groene Hart nu vrijwel definitief is. Er zijn natuurlijk nog enkele hobbels te nemen, maar het stichtingsbestuur onder leiding van oud-ANWB-directeur Paul Nouwen gaat er van uit dat de Ronde van het Groene Hart een dag na Milaan-San Remo door de binnentuin van de Randstad zal rijden.

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 december 2006 10:00

Roy SCHUITEN (1950, overleden 20.09.2006, Nederland)

Over vier dagen is het drie maanden geleden dat Roy overleed en in de dagen daarna kwamen de necrologieën in de kranten en tijdschriften. Ik vond het allemaal nogal negatief wat er geschreven werd. Hem werd de eer gegund een groot tijdrijder te zijn geweest, maar verder hield de waardering niet over. Dat is het merkwaardige van ons Nederlanders. Aan de ene kant zijn we er als de kippen bij om iemand in een hokje te stoppen, om hem of haar vervolgens kwalijk te nemen dat hij niet meer presteert dan waartoe hij door ons is veroordeeld. Als we zo met talentrijke mensen omgaan, dan moeten die welhaast in een spagaat raken om aan de verwachtingen te voldoen. Roy Schuiten is daar een goed voorbeeld van. Een van de beste tijdrijders aller tijden. Categorie Boardman, zou ik zeggen. En die kon ook niet veel meer dan hard fietsen. In plaats van hem te prijzen en hem vanwege dat talent de waardering te geven die hij verdiende, werd hij afgerekend op zijn wat onderontwikkelde communicatievaardigheden. Dat is Zoetemelk ook overkomen, maar Joop is Joop en die trok zich daar geen moer van aan. Die deed zijn eigen ding en voor de rest moest iedereen het maar bekijken. Maar Schuiten zat anders in elkaar. Die was mentaal kwetsbaar en hij hunkerde naar erkenning. Ondanks al zijn fenomenale prestaties – twee keer wereldkampioen, winnaar van een onvervalste klassieker en zegevierend in alle grote tijdritten – vond hij pas echt geestelijke rust toen hij in dienst van Saronni in Italië lekker kon fietsen met alle luxe en verzorging die daar in het Italiaanse wielrennen bij hoort. Toen voelde hij zich pas senang, hoewel hij geen opzienbarende uitslagen meer reed. Als Roy Schuiten in Italië was geboren, zou hij een heel andere renner zijn geworden en misschien ook wel een ander mens. En ze hadden hem natuurlijk nooit ploegleider moeten maken. (Foto: archief fam. Schuiten)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 december 2006 0:00

Gisteren was heel België in rep en roer vanwege de grap van de Waalse televisie die uiterst serieus het bericht bracht, dat Vlaanderen zich had afgescheiden van de Belgische federatie. De taalgrens zou direct door de gendarmerie bewaakt gaan worden en ook de Koninklijke familie was op de vlucht. Misschien is 14 december in België net zo iets als 1 april bij ons, maar het was een nogal doorzichtige grap die met name de Vlamingen niet konden waarderen. Met uitzondering dan van Filip De Winter die er wel om kon lachen en vond dat de Walen de vinger op de zere plek van België hadden gelegd. Gisteravond laat viel ik op België 2 in een discussieprogramma over de grap en ik hoorde dat de bevolkingsgroepen volslagen langs elkaar heen leven en er nauwelijks communicatie mogelijk is, omdat de Walen geen Vlaams spreken en de meeste Vlamingen geen Frans. Omdat ik me afvroeg hoe het tegenwoordig in het wielerpeloton is gesteld met de verhouding tussen Vlamingen en Walen heb ik Andre Putzeys (foto) gebeld, de eminente ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 december 2006 12:00

© Otto Beaujon

“Jan Nieuwendijk was een van die vele kleine Amsterdamse fietsenbouwers in de eerste jaren van de vorige eeuw. Om u een idee te geven: Amsterdam was ooit de thuisbasis van zo’n veertig à vijftig fietsenbouwers. De bekendste waren wel Locomotief en Simplex, en zowat de enige die nog bestaat is RIH Sport in de Westerstraat. De oudste constructiewerkplaats waar fietsen gemaakt werden was die van H.J. Samuelson aan de Plantage; het gebouw is tegenwoordig een werkplaats van Artis.
Jan Nieuwendijk heeft behalve als racefietsenbouwer ook indirect geschiedenis gemaakt, omdat hij de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 december 2006 10:00

Roy SENTJENS (1980, België)

Toen Roy Sentjens in het prille voorjaar van 2003 na een indrukwekkende solo de Belgische semi-klassieker Kuurne-Brussel-Kuurne won, leek mij dat een van de eerste tekenen dat de doorbraak van de veelbelovende generatie Rabo-jonkies op het punt stond te beginnen. In mijn enthousiasme stuurde ik een felicitatiemailtje naar Jan Raas, toen nog de grote baas van Rabobank. Daarna is Roy Sentjens nog slechts drie keer in het nieuws geweest. In de eerste plaats omdat hij als kind van een Nederlandse vader en een Belgische moeder (of omgekeerd, daar wil ik af zijn) voor de Belgische nationaliteit koos. In zijn plaats zou ik dat ook hebben gedaan, want met alle respect voor het Nederlands paspoort is België toch veel meer wielerland dan Nederland. Met alle voordelen van dien. Het tweede nieuwsfeit is zijn overwinning in juni van dit jaar in de eerste editie van de GP Knetemann. Dat was voor mij – en misschien voor hem ook – het bewijs dat hij in potentie een goede renner is en dat zijn zege in K-B-K geen toevalstreffer was. Het laatst haalde hij het nieuws toen hij enkele maanden geleden bekendmaakte dat hij na tien jaar Rabobank gaat verlaten om in dienst te treden bij Davitamon-Lotto. En dat was het dan voorzover het Roy betreft. Ik ben benieuwd of we de komende jaren nog meer van hem zullen horen. Hij heeft zeker mogelijkheden, maar in het moderne wielrennen is het niet alleen zaak bij een ProTour-ploeg onderdak te vinden, maar ook om er kansen af te dwingen. En daar gaat de renner zelf niet over. Ik wens hem veel succes en ik blijf hem volgen. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 december 2006 0:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 Volgende »