ad ad ad ad
Deel 3 is uit

De Kubus van Heymans

Wij, mijn vriend Willem en ik, geloofden heilig in de vooruitgang. Met een HBS- diploma in onze achterzak was de verovering van de wereld en de rest van het leven nog maar een kwestie van tijd. En wat schriftelijke cursussen!
Alles valt te leren. Waar een wil is, is een weg. Ons nieuwe credo in twee zinnen samengebald. Voor alle zekerheid begonnen we met de schriftelijke cursus Praktijkdiploma Boekhouden bij ‘de paters van Culemborg’. Een instituut dat denkelijk in de loop der woelige jaren van ontkerkelijking ten onder is gegaan in een of ander imperium met hartelijke leraren. Nu is boekhouden natuurlijk wel de eerste keiharde confrontatie met het echte leven: credit, maar vooral debet. Groen en rood, zonder oranje tussenweg.
In ons denken was er inmiddels ook geen tussenweg meer. Wielrennen, de heroïek van de velo en de course moest voortaan het tegenwicht voor al die geestelijke en intellectuele arbeid worden. Mens sana in corpore sano. Zoals gezegd, wij geloofden in de vooruitgang. En niet zo zuinig ook. Uit de serie ‘Ken uw sport’ werd fluks de uitgave wielersport aangeschaft. Dr. P. van Dijk, voorzitter der KNWU, had het voorwoord voor zijn rekening genomen. Welk grotere autoriteit mocht je verwachten. Uitgeverij F.W. Duwaer en Zonen ging waarlijk niet over een nacht ijs. Maar daar reken je ook op als in dezelfde serie de versies ‘Onder water zwemmen’ en ‘Roulette’ het licht al hebben gezien.
Maar onze volgende stap was echt veel gigantischer: een heuse schriftelijke cursus. Iemand uit Bergen op Zoom - zijn naam is me helaas ontschoten - had zijn vingers blauw getikt op de schriftelijke leergang wielrennen. Heel serieus was de zaak aangepakt trouwens. De eerste les gaf van meet af aan alle vertrouwen. Een enveloppe met een heel pak gestencilde vellen papier.
Les 1 ging over psychologie. Ik zweer het! We snapten er geen bal van; een cursus wielrennen en over de fiets werd met geen woord gerept. De verschillende menselijke typologieën, karakterkunde en wàt weet ik nog al niet meer, werd uitgebreid behandeld. Voor de eigenhandig, wat stuntelig getekende Kubus van Heymans - met de acht temperamentstypen - was een ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 april 2006 9:59

Ayalon is het kind van Ben Blog en in het dagelijks leven ICT’er. Ik heb beroepshalve ruimschoots ervaring met ICT’ers, een mensenslag dat voor een deel van mening is dat je alle wereldproblemen met applicaties kunt oplossen. Ik heb er midden jaren negentig eens eentje gesproken die mij verzekerde dat er dankzij de ICT nooit meer een economische crisis zou komen. Hij en zijn collega’s hadden dat volledig in de hand.
ICT’ers munten niet uit in duidelijkheid, want als ze je iets uitleggen, dan begrijp je er doorgaans nog minder van dan voor de uitleg. De explicatie die Ayalon ten aanzien van zijn statistieken geeft is daar een voorbeeld van. Daarom hou ik me liever bij de feiten. Ik heb nooit ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 april 2006 7:37

Op 14 april plaatste ik een berichtje op de slogblog over onze jonge vriend Thomas Rabou die succesvol van start was gegaan in de Ronde van Ierland. Al in de eerste etappe pakte hij de gele leiderstrui. In de tweede etappe leek hij zijn suprematie te gaan bevestigen toen hij in een rit met vijf beklimmingen in zijn eentje het peloton verliet om een twintig man sterke kopgroep te achterhalen. In een afdaling nam hij daarbij iets te veel risico en vloog uit de bocht. Daar verloor hij de Ronde van Ierland. Een schrale troost was het winnen van het puntenklassement.

Vandaar ging het via een paar dagen thuis naar de Ronde van ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 april 2006 16:38

Gert Jakobs (1964)

Deze stoere Drent is er een van ruwe-bolster-blanke-pit. Met een kale kop, piercings en zwart lederen kleding ziet hij er vervaarlijk uit, maar als je je concentreert op dat vrolijke hoofd dan kom al snel tot de conclusie dat er geen centje kwaad bij zit. Hij kon ontzettend hard fietsen en daarmee werd hij de ideale gangmaker voor sprinter Jean-Paul van Poppel. Die won dankzij Gert heel veel, maar Gert zelf won af en toe een keer. Zo zit het wielerleven in elkaar. Na zijn carrière zit Gert in het entertainment. Wat hij precies doet en of hij daar succes mee heeft, weet ik niet, maar ik gun het hem wel. Laat eens wat van je horen, Gert? (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 april 2006 0:00

Zo juist de nieuwe Wieler Revue uit de brievenbus gehaald en gelijk maar even gaan zitten om het weer prachtig uitgevoerde blad even door te bladeren om het vervolgens vanavond of morgen te gaan lezen. Op pagina 46 kwam ik mijn column tegen, waarin ik grappige of opvallende wetenswaarheden die mij op wielersport.slogblog.nl zijn overkomen met de lezers van Wieler Revue deel. Tot mijn verbazing zag ik er een naschrift onderstaan van Ben Blog. Voor niet ingewijden: Ben Blog is de exploitant van een aantal weblogs, waaronder één over de wielersport. Ik heb die wielerblog vanaf 1 juni 2005 tot en met 31 januari jl. dagelijks gevuld en geredigeerd. Op die laatste datum zijn Blog en ik uit elkaar gegaan omdat hij er niet in was geslaagd inkomsten te genereren waarmee hij mij een fatsoenlijk honorarium kon betalen.
Toen hij mij in het voorjaar van 2005 benaderde om ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 april 2006 14:00

© Otto Beaujon

“Falcon Cycles werd in 1880 gevestigd in Barton-on-Humber, en het bedrijf zou al snel uitgroeien tot één van de grootste fabrieken in Engeland. In 1913 ging Falcon samen met Elswick en rond 1965 splitste Falcon zich weer af en het werd een klein merk voor de mooiste en duurste fietsen-op-maat. Die ontwikkeling had alles te maken met de komst van ontwerper Ernie Clements. Clements was een renner van formaat geweest, maar ook een meester op het gebied van fietsontwerp. Hij was wat dat betreft van gelijke allure als in Engeland mensen als Claud Butler, Hetchins en Freddy Grubb en in Italië een man als Masi. Merken als Butler en Falcon hebben ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 april 2006 10:00

Jan Rol (1933)

In 1955 werd hij volgens de tekst in het boek De Ronde van Noord-Holland van Rob Kat ‘in het pak’ gedaan door twee Belgen en daarom moest en zou hij het jaar daarop wraak hebben. Dat lukte en Jan Rol won in de Zaanse Kepplerstraat de sprint van een kopgroep van negen man. De Alkmaarder was in die jaren een sterke amateur die in zijn carrière drie amateurklassiekers won. De laatste was in 1961 en dat was de Ster van Zwolle. Hij was als onafhankelijke in de amateurkoersen teruggekeerd na een mislukt profavontuur. Na zijn carrière begon hij een racespeciaalzaak in Alkmaar.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 april 2006 0:00

Wieler Revue blikt in het mei-nummer vooruit én achteruit. Want er valt natuurlijk nogal wat te melden over de klassiekers in april. Maar er is ook veel aandacht voor de Giro d’Italia, die op 6 mei met een proloog op Waalse bodem begint. Daarom staan er naast een voorbeschouwing interviews in met kandidaten voor de zege, zoals Ivan Basso, Gilberto Simoni, Damiano Cunego en Paolo Savoldelli. Maar natuurlijk wordt ook het wereldkampioenschap op de baan in Bordeaux uitvoerig nabeschouwd. Daar eigende Theo Bos zich op imponerende wijze twee wereldtitels toe, terwijl Peter Schep op even indrukwekkende wijze zijn wil oplegde in de puntenkoers. En er is een reportage uit sunny Curaçao, waar Bart Brentjens de zoveelste triomf in zijn toch al zo rijke carrière boekte in de eerste manche van de World Cup mountainbike.

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 april 2006 20:18

1 mei 1981 – 1 mei 2006: het lijkt een hele tijd, maar voor mij is hij omgevlogen. Exact 25 jaar geleden meldde ik mij in Epe boven het voormalige postkantoor, waar oprichter-uitgever-hoofdredacteur Bert Hulleman de scepter zwaaide over Wieler Revue. Hulleman had in juni 1977 het lef om een wielerblaadje op te starten en met veel vallen & opstaan had hij 1981 gehaald. Mijn eerste bijdrage als freelancer dateerde van een jaar eerder, een drieluik over mijn idool Fausto Coppi, met foto’s uit het archief van de legendarische Evert van Mokum. Maar omdat ik toen nog ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 april 2006 13:17

“Dit is een van de boeken van Appie Happie, een vermaard stripfiguur uit de jaren zeventig, destijds dagelijks in Het Parool met een jaarlijks album er achteraan. Ik heb altijd een zwak gehad voor karikaturen en mijn favoriete karikaturist is Pellos, een Fransman. Die werkte voor Miroir du Cyclisme. In Nederland hadden we in de jaren vijftig Bob Uschi met zijn befaamde plaatjesalbums en later Dik Bruynesteijn. Dik was als karikaturist ook een striptekenaar en het leuke vind ik dat hij altijd bekende sporters of andere bekende mensen karakteriseerde en ze dan een aangepaste naam gaf. Hij kon ook twee personen in één man verenigen en zo werden ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 april 2006 10:00

2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende »