Welkom aan de digitale stamtafel van de Slogblog



Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BEZEMER, Matthijs (1988, Nederland)
BRINKHOFF, Minie (1952, Nederland)
SCHEPMANS, Benny (1953, BelgiŽ)
SCHREURS, Mark (1989, Nederland)
STAPPENBELT, Nadia (1990, Nederland)
ZABIROVA, Zulfiya (1973, Kazachstan)

of ons op deze datum ontvielen:
KEIZER, Hennie (1921, † 19.12.1990, Nederland)
WAL, Bertus van de (1915, † 19.12.1987, Nederland)
ZIEGLER, GŁnther (1933, † 19.12.2013, Duitsland)
Door Fred van Slogteren, 19 december 2018 0:00

Ik heb het een aantal maanden geleden aangekondigd dat ik vandaag op mijn tachtigste verjaardag ga stoppen met de slogblog. Nu is het zover en dit is dan ook mijn laatste blog.

De reden waarom ik er na bijna dertien jaar mee stop is gewoon metaalmoeheid. Alles wat er over de wielersport is te schrijven is wel zo’n beetje behandeld en dan ga je in herhalingen vervallen.

Veel bezoekers merken dat niet, maar ik wel en het geeft een onbevredigend gevoel. De rek is er uit. Er zijn geen uitdagingen meer, alles is geschreven en het is tijd om terug te kijken op een aantal hoogtepunten.

Die zijn er volop geweest en ik ga ze niet opnoemen, want dat vind ik eikelpoetsen, een term die ik lang geleden van een van mijn klanten hoorde. Eikelpoetsers zijn mensen die zich te pas en te onpas laten voorstaan op hun eigen prestaties.

Ik leg op dit moment de laatste hand aan de heruitgave van de biografie van Peter Post. Die verscheen voor het eerst in 1998, nu twintig jaar geleden. Post heeft in zijn leven als wielrenner en ploegleider grote successen gerealiseerd, maar heeft zich daar nooit op laten voorstaan.

Gisteren is niet belangrijk, heeft hij vaak gezegd, vandaag is al bijna voorbij en alleen morgen geldt. Hij sprak in interviews ook nooit over zichzelf als groot wielrenner en ploegleider en als het moest met de nodige terughoudendheid.

Dat heb ik van de Keizer geleerd, hoewel ik er best trots op ben dat ik het zo lang heb volgehouden om elke dag weer een paar blogs te schrijven en te plaatsen en er foto’s bij te vinden. Wat dat betreft ben ik mijn vriend Cor Vos heel erg dankbaar want zonder de wonderen van zijn archief was de slogblog niet de slogblog geworden.

Dat geldt natuurlijk ook voor de mensen achter dewielersite.net al heb ik geen idee wie dat zijn. Van Danny Von Berg heb ik bij leven ooit toestemming gekregen om uit het immense foto archief de plaatjes te gebruiken die ik nodig had.

Ook Henk Theuns, Philip van der Ploeg, Arjan Schuurman en anderen hebben met hun prachtige foto’s een belangrijke bijdrage geleverd, want één plaatje zegt meer dan duizend woorden.

Natuurlijk ook veel dank aan de vaste medewerkers op wie ik al die jaren heb kunnen rekenen. Allereerst Jan Houterman, die in die bijna dertien jaar nooit verzuimd heeft. Ook Peter Ravensbergen, Henk Theuns, Otto Beaujon, Nol van ’t Wiel en Ad van der Linden hebben het al die jaren volgehouden en verdienen daar mijn ultieme dank voor.

Ook de mensen die korte of langere tijd hun medewerking hebben verleend wil ik dank zeggen. Ze hebben allemaal een belangrijke bijdrage geleverd en er mede voor gezorgd dat de slogblog in haar hoogtijdagen de tweeduizend bezoekers aantikte.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 18 december 2018 12:00

Er zijn mensen in mijn omgeving die vinden dat ik vandaag iets over mezelf moet schrijven, omdat ik jarig ben en het vandaag mijn afscheid is als (slog)blogger. Een soort autobiografie, zeg maar. Dat vind ik niet zo’n goed idee.

In ieder stukje dat ik in de bijna dertien jaar dat de slogblog nu bestaat heb ik wel een klein stukje van mezelf weggegeven en wie dat al die jaren heeft gevolgd, moet zo langzamerhand wel weten wie ik ben.

Gewoon een doorsnee Nederlander die alleen wat lichaamslengte betreft iets buiten het gemiddelde valt. Een stukkie (daar zit ik nu aan) van meer dan honderd woorden zit er niet in en daarom heb ik een mede-jarige uitgekozen die ik als renner en als mens ben gaan waarderen.

Ik zag hem voor het eerst in het echt bij het Nederlands kampioenschap in juni 2000 in het Zuid-Limburgse Gulpen. Hij zat in het begin van de strijd in een grote kopgroep met bijna allemaal renners uit continentale ploegen, die merkwaardigerwijs elite-zonder-contract renners worden genoemd.

Hij was de grote animator en de voorsprong groeide onder zijn aanvoering ronde na ronde, in tegenstelling tot die kopgroep die iedere ronde kleiner werd omdat hij er behoorlijk aan trok. Ik vermoedde dat hij door de leiding van de Rabobank-ploeg naar voren was gestuurd om de koers hard te maken en op het laatst als springplank te fungeren voor de kanonnen van die ploeg als Boogerd, Dekker en Van Bon.

Toen de ploeg in de slotfase gas ging geven en de andere grote namen van buitenlandse ploegen meehielpen, werd mijn vermoeden bevestigd. De voorsprong slonk als sneeuw voor de zon en hij werd met het restantje van de kopgroep ingelopen. Normaal toch want Léon van Bon werd kampioen. Missie geslaagd

Voor het derde deel van mijn boek over de geschiedenis van Nederland in de Tour de France hadden hij en ik het over die dag in Zuid-Limburg en tot mijn verbazing zat de zaak heel anders in elkaar. Hij was met die vroege ontsnapping meegegaan omdat hij kampioen van Nederland wilde worden.
 en hem door de ploegleiding geen restricties waren opgelegd.

Hij had een mooie voorsprong opgebouwd en voelde zich nog steeds goed en sterk genoeg om het met een mooie solo van zo'n veertig kilometer af te maken. Als de ploeg had geholpen was dat volgens hem ook gelukt, want hij verkeerde in een supervorm.

Toen zijn eigen ploeg met de kopmannen voorop als één blok op jacht naar hem ging, was hij dan ook hevig teleurgesteld. In zijn ploeg, in de kopmannen, in de ploegleiders, eigenlijk op de hele mensheid omdat hem een grote triomf door de neus was geboord.

Hij had zich in tal van koersen de kloten afgedraaid en nu er iets teruggedaan kon worden, gaf niemand thuis. Zwaar teleurgesteld en verdrietig kwam hij over de streep en vluchtte naar de bus vast van plan om iedereen eens flink de waarheid te zeggen.

Maar in de bus vloeide de champagne en was iedereen in jubelstemming over het behaalde kampioenschap van Van Bon. Hij besloot zijn mond te houden en zijn frustratie over dat gemiste kampioenschap voor zich te houden. Hij nam wraak in de Tour de France van 2003.

Aan het eind van dat jaar werd Jan Raas als algemeen directeur van het Rabobank Wielerplan ontslagen door de directie van de bank. Daar waren meerdere oorzaken van maar het falen van de ploeg in de Tour van dat jaar heeft daar zeker een beelangrijke rol in gespeeld.

In de eerste rit was er in de laatste kilometers in de nauwe straatjes van Meaux een massasprint in voorbereiding. Een stuurfout en veertig renners buitelden over elkaar heen. Vier van hen bleven liggen omdat ze niet verder konden. Daar waren er twee van Rabobank bij.

Marc Lotz was er beroerd aan toe, maar de uitschakeling van Levi Leipheimer de kopman van de ploeg was een gevoeliger verlies. Hij was de man voor het klassement en een regelrechte podiumkandidaat, de troef waar Raas en de ploegleiding op hadden ingezet.

De overgebleven renners van de ploeg waren direct in mineur en lieten het kopje hangen. Er was flink voorbereid op deze Tour en was de ploeg al op de eerste dag de belangrijkste man kwijt. Er is in die Tour weinig meer van de ploeg vernomen.

Behalve dan van dat blonde karaktermannetje uit het Zuid-Hollandse Zevenhoven dat vandaag zijn 44ste verjaardag viert. Woedend op de lamlendigheid van zijn collega's zat hij drie keer in de beslissende ontsnapping van een etappe. Hij werd achtste, derde en tweede en redde op zijn eigenzinnige manier enigszins het aanzien van de ploeg.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 18 december 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BARRY, Michael (1975, Canada)
BRAJKOVIC, Janez (1983, SloveniŽ)
CLARKE, Jonathan (1984, AustraliŽ)
DIERCKX, Steven (1986, BelgiŽ)
HATTELAND, Tone (1979, Noorwegen)
IVANOV, Ruslan (1973, MoldaviŽ)
KOOT, Kees (1923, † 11.12.2007, Nederland)
PESENTI, Guglielmo (1933, † 12.07.2002, ItaliŽ)
SANDEN, Harm van der (1990, Nederland)
BARBIER, Rudy (1992, Frankrijk)
PEDERSEN, Mads (1995, Denemarken)

of ons op deze datum ontvielen:
OUWERKERK, Frank (1943, † 18.12.1996, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 18 december 2018 0:00

De slogblog heeft in de dertien jaar van haar bestaan talent opgeleverd. Neem Nol van ´t Wiel onze zaterdagse huisdichter. Hij ontwikkelde zich van een sinterklaasrijmelaar tot een waardig poëet die vaak ontroert en zijn scheppingen voorziet van fijne spot, licht cynisme, milde humor en soms een moraal. De (nu) beroemde sportcolumnist Frank Heinen debuteerde met zijn eerste verhalen op de slogblog en niet te vergeten Jan van de Horst. De oud-profrenner uit Haarlem blijkt te beschikken over een vloeiende pen en zijn verhalen waren enkele jaren juweeltjes, die zelfs in boekvorm zijn gebundeld. Daarom op de voorlaatste dag van de slogblog een gouwe ouwe van Jan waar de kerst zijdelings bij betrokken is.

Opgeruimd staat netjes ...

Op 30 oktober jl. heb ik op deze plaats het verhaal gepubliceerd hoe ik een aantal jaren terug van de bekers en andere trofeeën die ik in mijn wielercarrière heb gewonnen probeerde af te komen door ze netjes in dozen verpakt op de dag dat het vuilnis werd opgehaald op de stoeprand te zetten.

Dat de jeugd uit de buurt zich meester maakte van de mooiste exemplaren, had ik niet verwacht en zeker niet dat ze van de rest een enorme troep zouden maken. Na het opgeruimd te hebben, belde de vuinisman aan.

Hij vond dat ik als sportman dat niet mocht doen. Ik kon dan later aan mijn kleinkinderen aan de hand van al die medailles, bekertjes en vaantjes vertellen hoe opa dat allemaal had gewonnen. Hij praatte me een schuldgevoel aan en het spul ging weer terug naar zolder.

Daarmee is het verhaal nog niet af, want het kreeg nog een mooi staartje in de vorm van een kerstverhaal. Dat wil ik jullie in de donkere dagen voor kerst niet onthouden.

Een paar dagen later vertelde ik het verhaal tijdens een trainingsrit aan een maat van me, die een karige boterham verdient als beeldend kunstenaar. Ik besloot met de conclusie dat een mens maar moeilijk van z’n oud ijzer af kan komen.

Daarop zei hij: “Kom maar op met die troep, dat kan ik wel gebruiken”, waarna hij snuivend de kop overnam. Nog diezelfde dag bracht ik de dozen bij hem en was er op zolder eindelijk plaats voor de kerstspullen. ‘Gelukkig’, verzuchte Ria, ‘opgeruimd staat netjes!’

Een week voor kerst in datzelfde jaar belde mijn kunstenmakende wielervriend op met de vraag of we nog een kerstboom nodig hadden. Hij had namelijk een heel bijzonder exemplaar voor ons en of we even kwamen kijken.

Alles wat metaal was had hij uit mijn dozen gevist en met las- en soldeerapparatuur in een kunstwerk veranderd. Knap gedaan, maar ik zag die ijzeren kerstboom nog niet met ballen en lichtjes in mijn kamer staan.
... Lees meer
Door Jan van der Horst, 17 december 2018 12:00

Ik kende zijn naam wel en ook de korte geschiedenis van René Berton was me bekend als de verrassende winnaar van de Grand Prix des Nations, de jaarlijkse tijdrit over 140 kilometer die zo’n beetje werd beschouwd als het wereldkampioenschap tijdrijden.

Een prestigieuze wedstrijd met vrijwel alleen maar grote namen op de erelijst van Tourwinnaars, werelduurrecordhouders en wereldkampioenen achtervolging. In dat gezelschap detoneert de naam René Berton enigszins, hoewel hij in de Landenprijs alle plaatsen op het erepodium heeft behaald.

Derde in 1951, tweede in 1950 en eerste in 1948. Maar verder stelt zijn palmares niks voor, dus is de vraag wie was deze Berton, die in 1948 zo verrassend de grote favoriet Ferdi Kübler met meer dan vier minuten klopte?

Natuurlijk zagen de kenners wel dat die Berton er wel wat van kon, maar hij had totaal geen uitstraling. Een onopvallende graatmagere jongen, die je ook niet moeders mooiste kon noemen.

De wielerliefhebbers zagen hem gewoon niet staan en hij kon als prof maar ternauwernood de kost verdienen. Na een redelijk optreden in de voorjaarsklassiekers kreeg hij een contractje voor de Landenprijs en hij bedacht dat dit misschien wel zijn laatste kans was om als prof te slagen.

Hij trainde zich wezenloos en hij sloopte alles van zijn fiets en zijn lijf wat niet hoogst noodzakelijk was. Zo verdwenen een rem en de derailleur. Ook een bidonhouder was overbodig en met 32-spaakswieltjes bespaarde hij ook nogal wat gewicht, zeker als je daar de lichtste bandjes omheen monteert.

Zo verscheen hij aan de start en met het geluk dat hij voor bandenpech gespaard bleef reed hij de wedstrijd van zijn leven, waarbij hij ook nog eens de snelste tijd ooit reed.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 17 december 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BECKERS, Wim (1962, Nederland)
BEEN, Nico (1945, Nederland)
DACQUAY, Jean (1927, † 07.12.2014, Frankrijk)
DIJK, Kim van (1984, Nederland)
GENTY, Jean-Claude (1945, Frankrijk)
GONZALES CAPILLA, Santos (1973, Spanje)
GUDSELL, Tim (1984, Nieuw Zeeland)
KRYS, Hubert (1983, Polen)
PADRNOS, Pavel (1970, TsjechiŽ)
RETSCHKE, Robert (1980, Duitsland)
TOUFFET, Elodie (1980, Frankrijk)
VAN DEN BERGHE, Anthony (1984, BelgiŽ)
VERHAEGHE, Hannah (1988, BelgiŽ)
HOLST ENGER, Sondre (1993, Noorwegen)

of ons op deze datum ontvielen:
PRINSEN, Wim (1945, † 17.12.1977, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 17 december 2018 0:00

Mijn laatste ´weekje´ de wekelijkse column waarin ik terugblik op de afgelopen week en actuele wielergebeurtenissen van commentaar voorzie. Aan mij het laatste woord na het afscheid van Jan Houterman, Peter R. de Fiets, Henk Theuns, Wim van Eyle, Otto Beaujon, Nol van ´t Wiel en Ad van der Linden.

Ik loop nog niet vooruit op de laatste blog van aanstaande dinsdag, omdat er nog voldoende actualiteit is om aandacht aan te besteden. Allereerst heeft Tom Dumoulin (foto 1) zich uitgesproken dat de Giro volgend jaar zijn prioriteit heeft.

Zijn voorkeur lag lang bij de Tour, maar het routeschema van de Giro ligt hem beter, liet hij gisteren weten. Of hij daarna ook nog de Tour gaat rijden laat de Maastrichtenaar nog even in het midden.

Een wijs besluit, je moet datgene doen waar de meeste kansen liggen en dat is duidelijk de Giro. Die roze trui stond hem twee jaar geleden goed en die overwinning van toen is voor herhaling vatbaar.

Ook goed nieuws is dat de stad Utrecht in 2020 de start van de Vuelta mag organiseren. Niet iedere Utrechter is het daarmee eens, maar die worden nog wel enthousiast als het zover is. De Tourstart van 2015 ligt nog vers in het geheugen.

Minder gecharmeerd ben ik van het streven om ook het WK naar de provincie te halen, want ik zie het ieder jaar in de Ronde van Midden-Nederland, de Utrechtse heuvelrug is echt niet selectief genoeg om een massasprint te voorkomen.

Tenzij de Utrechtse initiatiefnemers onder leiding van Cor Jansen de wereldtitel van Dylan Groenewegen willen vieren, want die is dan een van de grootste kanshebbers. Dylan in de regenboogkleuren is een mooie optie, maar dan moet hij niet met een millimeter door Marcel Kittel geklopt worden.

In de WB-wedstrijden in Londen won baanrenner Matthijs Büchli gisteren maar weer eens goud op de keirin en waren ook Kirsten Wild (goud op de omnium), Theo Bos (brons), Laurien van Riessen (brons) en het duo Lamberink-Braspennincx (brons) succesvol.

Dat Mathieu van der Poel een abonnement op de Scheldecross heeft is bijna geen nieuws meer al is het kind van Adrie en Corinne bezig aan een geweldig seizoen. De van Texel afkomstige Denise Betsema (foto 2) doet het ook hartstikke goed, want zij won bij de vrouwen.

Het nieuws van de week is natuurlijk het bericht dat Dave Brailsford en zijn renners van Team Sky na het seizoen 2019 op zoek moeten naar een nieuwe sponsor. Multimiljardair Rupert Murdoch heeft zijn mediaconcern verkocht aan een Amerikaanse branchegenoot en die hebben niks met wielrennen.

Is dat schadelijk voor de wielersport? In mijn optiek zitten er zowel voor- als nadelen aan. Brailsford zal met namen als Froome en Thomas zeker een nieuwe suikeroom vinden, maar of die bereid is circa 35 miljoen euro op tafel te leggen mag worden betwijfeld. Zeker met de mogelijkheid van een harde brexit.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 16 december 2018 12:00

In Gotha Velo, een regelmatig bijgewerkt Belgisch naslagwerk waarin de bekendste renners aller tijden zijn opgenomen, staat over Niko Eeckhout: 'Verdienstelijk figuur uit de sub-top'. Meer niet over een renner die zijn sport 22 jaar om den brode beoefende.

Dat betekent dat toen ik met de slogblog begon hij al veertien jaar profwielrenner was en hij pas in 2017 het profpeloton de rug toekeerde en nog steeds schijnt te fietsen bij de Masters. Doorgaan tot hij erbij neervalt lijkt zijn ultieme doel.

In tegenspraak met de kwalificatie in Gotha Velo is de lange lijst met overwinningen op zijn palmares, langer dan die van menig veel beroemdere coureur. Als je naar die erelijst kijkt dan staan er veel zeges bij, behaald in kermiskoersen. Daar is niets mis mee, maar een echte kermiscoureur was hij ook weer niet.

Hij won ook de Ster van Bessèges, drie keer het Kampioenschap van Vlaanderen, de Ronde van Midden-Zeeland en de Grote Prijs Rik Van Steenbergen. Als je die wedstrijden op de erelijst van Eddy Merckx ziet staan dan valt dat weg tegen al die grote rondritten, klassiekers en wereldtitels die De Kannibaal heeft gewonnen.

Het aardige van de slogblog is dat we in die bijna dertien jaar ook tal van mindere goden voor het voetlicht hebben gehaald. Het zou ook een beetje saai worden als ik alleen maar over Merckx zou publiceren, of over Hinault, of Fausto Coppi, coureurs waar boekenkasten over vol geschreven zijn.

Toen ik in 2005 bij Wim van Eyle thuiskwam voor de eerste afleveringen van de boekenrubriek die zijn naam draagt, had hij alle boeken waar Merckx hoofdpersoon in is op tafel uitgespreid en als hij die toen op de vloer op elkaar had gestapeld had hij makkelijk het plafond kunnen stutten.

Daarom ben ik dankbaar dat er in het peloton aller tijden voldoende Niko Eeckhouts hebben rondgefietst waar ik ook over kon schrijven. Mannen die ook jarenlang hun brood als coureur hebben verdiend. Als je je ook toelegt op renners als Niko Eeckhout dan zitten daar ook zat boeiende verhalen bij.

Wat opvalt in zijn carrière is dat hij bijna alle klassiekers meerdere keren heeft gereden, met een tweede plaats in Parijs-Brussel als beste prestatie, maar slechts een keer een grote ronde heeft gereden. Dat was de Giro in 2001, die hij overigens niet heeft uitgereden.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 16 december 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
ANASTASI, Jean (1935, Frankrijk)
BOGERS, Gilles (1990, Nederland)
CONTI, Roberto (1964, ItaliŽ)
DE PRA, Tommasso (1938, ItaliŽ)
FAILLI, Francesco (1983, ItaliŽ)
JANELIUNAITE, Edita (1988, Litouwen)
LEENE, Piet (1898, † 00.00.1982, Nederland)
POLNICKI, Jiri (1989, TsjechiŽ)
PRENGEL, Sebastian (1980, Duitsland)
RIZZI, Elisa (1989, ItaliŽ)
SIMON, Edgardo (1974, ArgentiniŽ)
SUELOTTO, Eleonora (1988, ItaliŽ)
VAN DAELE, Joseph (1889, † 14.02.1948, BelgiŽ)
WERCKX, Kristel (1969, BelgiŽ)
WOLFER, Andrea (1987, Zwitserland)
VERMEULEN, Alexey (1994, Verenigde Staten)
VEROUGSTRAETE, Norbert (1934, † 17.02.2016, BelgiŽ)

of ons op deze datum ontvielen:
Door Fred van Slogteren, 16 december 2018 0:00

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1173 1174 1175 Volgende »