Welkom aan de digitale stamtafel van de Slogblog


Thompson is de merknaam van een pistoolmitrailleur die door de Amerikaanse generaal James T. Thompson werd ontwikkeld. Het wapen stond in het Amerika van de jaren dertig bekend als de Tommy Gun.

Het ding werd niet alleen door het leger gebruikt, maar stond in die tijd ook hoog op het boodschappenlijstje van de maffia. Het beruchte stel Bonny & Clyde waren hartstochtelijke gebruikers van het wapen, waarmee ze rovend en moordend door de Amerikaanse staten trokken.

Chicago was met Al Capone als grote maffiabaas jarenlang het centrum van geweld en dood en de Tommy Gun had daar de naam van de Chicago typewriter. Hoeveel aanslagen per minuut er op mogelijk was, staat echter niet in de vele publicaties over die voor Amerika zo bloederige periode.

Voor u gaat denken dat u op een site voor schiettuig terecht bent gekomen, moet ik vermelden dat veel wapenfabrikanten in het begin van de twintigste eeuw ook bekend zijn geworden als makers van fietsen, motorfietsen en zelfs auto’s.

Thompson is daar echter geen voorbeeld van, hoewel er wel degelijk Thompson fietsen bestaan. Het is namelijk ook het huismerk van de Belgische familie De Smet uit Geraardsbergen, al generaties lang fietsenmakers van grote reputatie.

Het bedrijf is heden ten dage nog steeds een van de grootste fietsenfabrikanten van België met een uitgebreid leveringsprogramma stads- en recreatiefietsen, sport- en racefietsen, mountainbikes en elektrische fietsen.

Het kiezen van die Engels aandoende naam had niets te maken met de wapenfabriek in Amerika, maar is in 1921 bij de oprichting ontleend aan de naam van een beroemde rolprent uit de tijd van de stomme film.

Die film heette Miss Sadie Thompson en was wereldwijd een ongekend kassucces. Het verhaal gaat over een gevallen vrouw, in die tijd nog een onderwerp waar slechts fluisterend over werd gesproken.

Ik moet nogmaals mijn lezers teleurstellen, want ‘gevallen vrouw’ sloeg niet op een wielrenster die vol in koers onderuit ging, maar op een prostituée, in de film realistisch uitgebeeld door Gloria Swanson, de wereldberoemde heldin van de stomme film.

Thompson fietsen hebben echter wel enige overeenkomst met zowel de wapenfabriek als de filmster, want ze waren toen al uitgevoerd met een automatische versnelling in het trapashuis en over de kwaliteit van die fietsen heffen de gebruikers tot op de dag van vandaag eensgezind het ‘In de Gloria´ aan.

In het eerste deel van de trilogie van Fred over de geschiedenis van Nederland in de Tour de France, staat het levensverhaal van Antoon van der Steen (foto 2), een Nederlandse renner die 1961 aan de Tour de France heeft deelgenomen.

Als neoprof kreeg de Brabander uit Etten-Leur een contract bij de Locomotief-ploeg van ploegleider Jefke Janssen. Hij kreeg een fiets van dat merk en moest er zijn wedstrijden op rijden. Maar dat beviel Toon totaal niet.

Hij had in zijn laatste jaar bij de amateurs gereden op een Thompson fiets en daar was hij helemaal lyrisch over. Aan zijn Locomotief was niks mis, maar het voelde niet lekker. En ratio wint het niet altijd van emotie.

Dus schroefde Toon het balhoofdplaatje van de Locomotief van zijn sponsor op zijn oude vertrouwde Thompson, die hij natuurlijk eerst in de fabriekskleuren van Locomotief had laten spuiten.
... Lees meer
Door Peter Ravensbergen, 25 september 2018 12:00

De Italiaan Bartolomeo Aimo was een echte rondenrenner. Hij won er nooit een, maar behaalde wel meerdere ereplaatsen. Twee keer derde en een keer vierde in de Tour en een keer tweede en twee keer derde in de Giro is geen kattenpis.

Bartolomeo werd in 1889 geboren in Turijn en ik heb geen idee hoe je zo iemand noemt. Een Turinees of een Turijniër wellicht? Gelukkig kun je dat tegenwoordig makkelijk opzoeken en het WikiWoordenboek geeft aan dat het een Turijner moet zijn.

Bartoleomeo Aimo werd pas op zijn 32ste professioneel wielrenner en wie uitsluitend in overwinningen denkt, zal hem dus rubriceren onder de coureurs die het net niet waren. Ereplaatsen zijn immers geen zeges.

Ook het aantal eendagswedstrijden is beperkt gebleven tot wat etappes in de Giro en een keer de overwinning in de Ronde van Piemonte. Een thuiswedstrijd want Turijn is de hoofdstad van de provincie Piemonte.

In 1924 was Aimo winnaar van de Ronde van de provincie Milaan (Giro della Provincia Milano). Dat was een koppeltijdrit die hij won met zijn landgenoot Giovanni Brunero als koppelgenoot.

Als je naar de erelijst van Brunero kijkt, dan was het eigenlijk net zo’n renner als Aimo. Ook altijd net niet. In feite waren ze ook hier niet de echte winnaars, want de grote Costante Girardengo had de afstand in zijn eentje anderhalve minuut sneller afgelegd.

Deze grote campionissimo reed al na tien kilometer alleen, nadat zijn koppelgenoot Pietro Linari door pech had moeten achterblijven. Het maakte Girardengo niets uit want alleen won hij ook.

Hij had er alleen niet op gerekend dat hij niet volgens de reglementen had gehandeld en zijn tijd en zege werden dus niet erkend. En zo is een van de weinige overwinningen van Bartolomeo Aimo niet eens een echte.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 25 september 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BEAUFRAND, Roger (1908, † 14.03.2007, Frankrijk)
BOGGIA, Stefano (1980, ItaliŽ)
CAMUSSA, Piergiorgio (1981, ItaliŽ)
COUTTS, Alec (1983, Groot BrittanniŽ)
GRAZIATO, Massimo (1988, ItaliŽ)
HOOGENDOORN, Ko (1952, Nederland)
KAIRELIS, Dainius (1979, Litouwen)
KLUGE, Mike (1965, Duitsland)
KUIPER, Bouke (1989, Nederland)
MOSER, Leonardo (1984, ItaliŽ)
NOCENTINI, Rinaldo (1977, ItaliŽ)
POLIKEVICIUTE, Jolanta (1970, Litouwen)
POLLET, Aude (1986, Frankrijk)
RICCI POGGI, Martial (1980, Frankrijk)
RUPA, Armando (1981, ItaliŽ)
SCHEPERS, Wim (1943, † 26.09.1998, Nederland)
STAHURSKAIA, Svetlana (1987, Wit Rusland)
SZOZDA, Stanislaw (1950, † 23.09.2013, Polen)
TIMMERMANS, Justin (1996, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
LOATTI, Bruno (1915, † 25.09.1962, ItaliŽ)
NEGRINI, Antonio (1903, † 25.09.1994, ItaliŽ)
VAN RIJSSELBERGHE, Bernard (1905, † 25.09.1984, BelgiŽ)
Door Fred van Slogteren, 25 september 2018 0:00

Van 22 tot en met 30 september vinden in Innsbruck de wereldkampioenschappen wielrennen plaats. In en rond de hoofdstad van de Oostenrijkse Alpen worden twaalf wedstrijden georganiseerd in de disciplines individuele tijdrit, ploegentijdrit en wegwedstrijd.

Aanstaande zondag zullen we weten of Peter Sagan voor de vierde keer wereldkampioen kan worden. Dat zou een absoluut record zijn, maar de kans is klein. Het parcours is zo zwaar dat hij als klimmer tekort zal komen, hoewel je het bij Sagan nooit weet.

Bij de zoektocht naar een aansprekende cover voor vandaag viel mijn oog op het blad Wielerrevue van september 2007 met de kop Tumult om de regenboogtrui op de cover. Dat slaat op het artikel dat de legendarische Jean Nelissen als gastredacteur schreef over wedstrijden om de wereldtitel uit de historie die bol stonden van de incidenten.

Bijvoorbeeld die uit 1963 toen de Belg Benoni Beheyt zijn kopman Rik Van Looy dwarsboomde en er met de titel vandoor ging. Het is niet meer goedgekomen tussen de twee. Ook het WK van 1973 in het Spaanse Montjuich was bijzonder voor België. De Italiaan Felice Gimondi won het van topfavoriet Eddy Merckx en de in dat jaar snelste man van de wereld: Freddy Maertens.

Volgens Maertens had Merckx met hem afgesproken dat hij in ruil voor een fors bedrag de sprint zou aantrekken voor Merckx. Maar in de sprint bleef Merckx zitten, en won verrassend Gimondi. Volgens Maertens zag de zwakker wordende Merckx liever de Italiaan winnen dan zijn ‘kroonprins’ Maertens.

In 1979 stond de strijd om de wereldtitel in Valkenburg in het teken van het conflict tussen de Nederlandse topwielrenners en de NOS. Wereldkampioen Raas weigerde voor de Nederlandse camera’s te verschijnen en ploegleider Peter Post reed de motor met verslaggever Mart Smeets achterop finaal van de weg. Vanmorgen heeft u daar in de blog over Jeu Jöris meer over kunnen lezen.

In 1988 was de finale van de belangrijkste eendagskoers van het jaar bloedstollend. Winnaar werd de jonge Italiaan Maurizio Fondriest. Verrassend nadat zijn medevluchter de Canadees Steve Bauer de favoriete Belg Claude Criquielion de hekken in reed en Fondriest de titel min of meer cadeau kreeg.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 24 september 2018 12:00

De naam Jeu Jöris staat er bijna garant voor dat we het over een Limburger hebben. Helemaal juist, een echte Limburger uit Geleen. In het begin van de jaren vijftig beschikte dat mijnstadje over drie aansprekende beroepsrenners.

De beroemdste was natuurlijk Jan Nolten, die in 1952 de revelatie was van de Tour de France. Maar ook Huubke Vinken mocht er zijn. Derde bij het WK voor amateurs in 1949 en in 1952 kampioen van Nederland op de baan in het nummer vijftig kilometer zonder gangmaking.

Op dat soort resultaten kon Jeu Jöris zich niet beroepen. Voor hem geen heldendaden in de Tour of het WK en ook geen Nederlandse titel. Jeu was alleen onderscheidend in de Ronde van Nederland van 1952.

En hoe? Vrijwel iedere dag vloog hij erin, ging hij onvermoeibaar in de aanval. Het lukte steeds net niet, want de Nederlandse nationale ploeg, met mannen als Wim van Est en Woutje Wagtmans, was oppermachtig.

Jeu van de Limburgse ploeg was een van de weinigen die zich daar niet bij neerlegde. Hij daagde de vedetten van Pellenaars keer op keer uit, maar moest ondervinden dat de overmacht te groot was.

Een jaar later stopte hij al met de wielersport om masseur te worden. De benen van vele Limburgse voetballers werden soepeler in zijn magische handen, maar dat wisten niet veel mensen.

Die mensen weten ook niet dat Jan Raas in 1979 nooit wereldkampioen was geworden als Jeu er niet was geweest om hem voor onheil te behoeden. Dat zat zo. Jeu was die dag het hulpie van TV-verslaggever Jean Nelissen.

Die zag, net als alle kijkers in heel Europa op de monitor dat de Zeeuw maar ook alle andere kopmannen zich steeds de Limburgse heuveltjes lieten opzeulen, hangend aan de broek van hun ploeggenoten.

Zoals gezegd deden ze het allemaal, maar de wraakzuchtige NOS herhaalde de beelden van Raas steeds weer dankzij de nieuwe slomo-techniek. Raas had met de hele Nederlandse wielertop Mart Smeets en regisseur Martijn Lindenberg in de ban gedaan, wilden niet meer met ze praten en dit was de wraak.

Nelissen zag het met zorg aan en toen hij achter zich de beraadslagingen van de jury hoorde, besloot hij in te grijpen. Hij stuurde Jeu Jöris op pad met de boodschap om op de een of andere manier de zorg voor het lot van Raas op de Nederlands ploegleiders over te brengen.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 24 september 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
ADAM, FranÁois (1911, † 04.05.2000, Frankrijk)
ALLAN, Donald (1949, AustraliŽ)
ARTEXTE GUZURAGA, Mikel (1976, Spanje)
BLANCHY, Michael (1981, BelgiŽ)
CAPELLE, Dieter (1983, BelgiŽ)
CLEMENT, Stef (1982, Nederland)
DE LOOR, Kenneth (1986, BelgiŽ)
KIEKENS, Henk (1930, Nederland)
STEURS, Geert (1981, BelgiŽ)
VAN DE WOUWER, Kurt (1971, BelgiŽ)
WOOD, Oenone (1980, AustraliŽ)
ZILIOLI, Italo (1941, ItaliŽ)
KOREVAAR, Jeanne (1996, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
BERGAMASCHI, Vasco (1909, † 24.09.1979, ItaliŽ)
DRUMMEN, Jef (1940, † 24.09.2006, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 24 september 2018 0:00

Er zijn sinds 2013, het jaar dat de geloofwaardigheid van met name de wielersport wankelde, flinke stappen gemaakt om de sport in het algemeen en de wielersport in het bijzonder weer interessant en geliefd te maken.

Er zijn in onze sport nauwelijks nog dopinggevallen geconstateerd en in andere sporten komen steeds meer gevallen aan het licht die het daglicht niet kunnen verdragen. Om er iets aan te gaan doen.

Zoals ook de schaatsers nu onder vuur liggen, vanwege te liberaal medicijngebruik, zoals de vader van Pieter van den Hoogenband het noemt. In gewoon Nederlands vanwege doping. Dat is erg voor een sport die na het voetjebal voor Nederlanders de meest populaire sport is.

Maar het is naar buiten gekomen en ik ga er vanuit dat de KNSB er nu echt werk van gaat maken om niet langer een houding aan te nemen van dat doen alleen wielrenners, maar strenge maatregelen te nemen om die uitwassen uit te bannen en suspecte artsen eruit te flikkeren.

Maar hoe verhoudt een schoonmaakmentaliteit zich met wat er afgelopen week is gebeurd toen het bestuur van de WADA met negen stemmen vóór en slechts twee tegen besloot dat Rusland weer een volwaardig lid is van de WADA en dus weer aan alle internationale sportevenementen kan deelnemen.

Het is een regelrechte klap in het gezicht van al die atleten die jarenlang medailles zijn misgelopen door Russische atleten die in opdracht en gefaciliteerd door Poetin en zijn kliek de kluit jarenlang hebben belazerd.

De tien stappen voorwaarts op weg naar schone sport zijn met twintig stappen achterwaarts teniet gedaan en we zijn terug in de wereld van list en bedrog. Schone sport is een utopie, maar je kunt er wel naar streven en er alles aan doen om het uit te bannen.

Er is geen enkele reden voor die beslissing want de Russen hebben niet voldaan aan de twee eisen die waren gesteld. Er is noch erkend dat er zoiets als een door de staat gesteund dopingsysteem bestaat, noch is er informatie gedeeld welke atleten wel en welke niet zijn misbruikt.

De Russen ontkennen alles. Of het nu om beïnvloeding van de Amerikaanse presidentsverkiezingen gaat, of om het vermoorden van spionnen, het neerhalen van MH17 of het goedkeuren van het gebruik van chemische wapens in Syrië altijd klinkt vanuit Moskou het NJET en onze naam is заяц, het Russische woord voor HAAS.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 23 september 2018 12:00

Zwitserland is een land dat in de wielersport tot de grote wielerlanden wordt gerekend. Het dankt die kwalificatie aan een aantal toprenners met een verbluffend talent. Renners als Ferdi Kübler, Hugo Koblet, Tony Rominger en Fabian Cancellara.

Daarnaast brengt het Alpenland vooral degelijke coureurs voort die met veel zelfkennis niet uit zijn op een rijke palmares, maar op een plaats in de tweede rangorde waar ze grote talenten aan overwinningen helpen.

Zo iemand was Martin Elmiger die in 2001 de profrangen kwam versterken en eind 2017 afscheid nam. Hij is al bijna vergeten, want het aantal overwinningen dat hij behaalde past met gemak op de achterzijde van een postzegel.

Tot die zeldzame overwinningen behoren zijn vier zeges in het Zwitserse kampioenschap op de weg. Verder staan de Tour Down Under, de Vierdaagse van Duinkerke, de GP d'Isberques en de Grote Prijs Kanton Aargau op zijn erelijst.

Hij reed voor Phonak, AG2R, IAM Cycling en sloot zijn carrière af bij BMC, allemaal ploegen waar ze met genoegen en dankbaarheid aan hem terugdenken. Op Der Martin kon je bouwen omdat hij nooit verzaakte met de gelijkmatigheid van een Zwitsers uurwerk.

Elmiger startte zeven keer in de Tour de France en één keer in zowel de Giro als de Vuelta. Een 64ste plaats in de eindstand was zijn beste resultaat. Ook in de klassiekers was hij aanwezig om anderen te helpen. Hij reed ze allemaal meerdere keren met een hoogst enkele keer een top-tien notering.

Martin Elmiger reed voor het geld, omdat hij waarschijnlijk op geen andere manier meer kon verdienen dan als dienstbaar wielrenner. En aan zijn geld moesten ze niet komen, zoals hij in 2006 duidelijk liet blijken.

Dat jaar reed hij bij Phonak en hoewel die ploeg al vroeg in het seizoen bekendmaakte dat 2006 het laatste jaar zou zijn, kreeg Elmiger een nieuw contract aangeboden. Waarschijnlijk was er een nieuwe sponsor in beeld en teammanager John Lelangue wilde zijn ploeg graag bij elkaar houden.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 23 september 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
AUGEREAU, Fernand (1883, † 26.07.1958, Frankrijk)
BOUQUET, Camille (1979, Frankrijk)
DE KEULENAER, Reno (1988, BelgiŽ)
FOIS, Valentino (1973, † 28.03.2008, ItaliŽ)
GILLES, Armand (1920, † 13.09.1943, BelgiŽ)
HASSINK, Areke (1981, Nederland)
LIJKE, Nick van der (1991, Nederland)
LOUW, Lucien de (1969, Nederland)
MIGLIORINI, Claudia (1967, ItaliŽ)
RICH, Michael (1969, Duitsland)
SNEEBOER, Paul (1980, Nederland)
STROET, Rens te (1989, Nederland)
TRAFICANTE, Roberto (1984, ItaliŽ)
VAN MINGEROET, Jarno (1977, BelgiŽ)
CHETOUT, LoÔc (1992, Frankrijk)
BECKERINGH, Derk Abel (1992, Nederland)
NIBALI, Antonio (1992, ItaliŽ)

of ons op deze datum ontvielen:
BOISHARDY, Marcel (1945, † 23.09.2011, Frankrijk)
SZOZDA, Stanislaw (1950, † 23.09.2013, Polen)
Door Fred van Slogteren, 23 september 2018 0:00

Wishfull thinking

Bij afwezigheid van Nol
ben ik vandaag zijn vervanger
om iets te schrijven, het is te dol
het liefst iets met een cliffhanger.

Het WK dat komt er aan,
nauwelijks meer een nationaal gebeuren.
33 jaar geleden is het welaan
dat Jopie zich tooide met regenboogkleuren.

Die dag zal ik nooit vergeten,
net zo min als de dagen dat
Jan, Harm, Kuip, Kneet en Raas het deden,
in herinnering kort, in werkelijkheid een enorm gat.

Het is de hoogste tijd,
deze schandvlek uit te wissen,
dus trekken Wilco, Bauke en Tom ten strijd
om die eer dit jaar niet weer te missen.

Wat een bekroning zal dat zijn
voor dat geweldige seizoen,
dat moeten anderen in lijn
Niki, Tom en Stevie maar eens na gaan doen.

Zij springen in het oog,
krijgen misschien geen kans,
maar dan is er nog twee turven hoog
Sammetje Oncles op z´n Frans.

Twee wereldtitels zou mooi wezen,
een met die klok voor Tom, de andere voor Oomen.
Dan kunnen we in de kranten lezen,
dat eindelijk de zilvervloot weer is gekomen.

Johannes Witte de With
(volgende week is Nol er weer)

... Lees meer
Door Nol van 't Wiel, 22 september 2018 12:00

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1148 1149 1150 Volgende »