ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Welkom aan de digitale stamtafel van de Slogblog


Ik kocht mijn eerste computer in 1982. Veel meer dan een tekstverwerker was het niet, maar het ding kostte met een elektronische schrijfmachine als printer en een interface ruim tienduizend gulden.

Zes jaar later had ik mijn eerste Apple met een grafisch systeem en sindsdien zijn de nieuwe computers gekomen en gegaan. Hoewel ik vaak van anderen hoorde dat bij hen de harde schijf was gecrasht, is mij dat in al die jaren bespaard gebleven.

‘Maar je komt een keer aan de beurt’, zei iemand tegen me toen ik het nog als een verdienste van mezelf beschouwde dat de mijne altijd was heel gebleven. Afgelopen vrijdag was het zover. Mijn apparaat weigerde elke dienst en dat vlak voor het weekend.

‘Het is je harde schijf’, diagnosticeerde mijn vaste leverancier maandagmorgen toen hij hem kwam ophalen. Ik bleef achter met een gapend gat op mijn bureau waar hij tussen de monitor, de printer en de scanner had gestaan.

In dat gat lagen de uit het apparaat getrokken kabels te luieren, als bewijs dat ik ooit met de hele wereld in contact had gestaan en nu niet meer. Met mijn oude laptop kon ik in ieder geval werken aan het manuscript van de biografie van Jan Raas dat in maart opnieuw verschijnt.

Maar voor de rest voelde het alsof ik een belangrijke lichamelijke functie miste. ‘Ernstig onthand’, heet dat. Ik sleepte me door de dagen tot hij er gisteravond weer was. Als een kind zo blij was ik, toen de kabels weer werden aangesloten en alles weer bleek te werken.

Wel honderd mailtjes scrollde ik over het scherm, die ik voor een deel vandaag moet beantwoorden. Het slogblog was vijf dagen niet bevoorraad geweest met nieuwe blogs en ik voelde me schuldig jegens al diegenen die er dagelijks op afstemmen.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 13 december 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BERTOLINI, Denis (1977, ItaliŽ)
DE ZUTTER, Kristof (1982, BelgiŽ)
KIRCHEN, Jean (1919, † 30.11.2010, Luxemburg)
KOOIJMANS, Ruud (1981, Nederland)
KRUPECKAITE, Simona (1982, Litouwen)
LANDA, Mikel (1989, Spanje)
LUTTENBERGER, Peter (1972, Oostenrijk)
OERSTED, Hans-Henrik (1954, Denemarken)
RIJN, Maurice van (1975, Nederland)
SANCHO, Bruno (1975, Portugal)
SPRUCH, Zbigniew (1965, Polen)
B‹CHLI, Matthijs (1992, Nederland)
INSAUSTI, Jon Ander (1992, Spanje)

of ons op deze datum ontvielen:
GELABERT, Antonio (1921, † 13.12.1956, Spanje)
MEERSMAN, Maurice (1922, † 13.12.2008, BelgiŽ)
NIJLAND, Dorus (1880, † 13.12.1968, Nederland)
RONDELE, Florent (1922, † 13.12.2000, BelgiŽ)
Door Fred van Slogteren, 13 december 2017 0:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BODROGI, Laszlo (1976, Hongarije)
CONTRERAS CA—O, Carlos Alberto (1973, Colombia)
DAJKA, Jobie (1981, † 07.04.2009, AustraliŽ)
DAY, Ben (1978, AustraliŽ)
DOHMEN, Mathieu (1952, Nederland)
GROEN, Arnoud van (1983, Nederland))
KNEGT, Gerben de (1975, Nederland)
RIEDESSER, Patrick (1975, Oostenrijk)
SANDBRINK, Jan (1944, † 03.11.2015, Nederland)
SIGNEGO, Alessio (1983, ItaliŽ)
STYBAR, Zdenek (1985, TsjechiŽ)
TEISSEIRE, Lucien (1919, † 22.12.2007, Frankrijk)
VAN LANCKER, Robert (1946, BelgiŽ)
VAN POUCKE, Michael (1983, BelgiŽ)
VERSLUIS, Arie (1948, Nederland))
VILJOEN, Chrissie (1976, Zuid Afrika)
WEISSINGER, Renť (1978, Duitsland)
LAPORTE, Christophe (1992, Frankrijk)
LINDENBERG, Jim (1996, Nederland)
LINDENBURG, Jim (1996, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
KOOT, Kees (1923, † 11.12.2007, Nederland)
WOLFF, Joop de (1909, † 11.12.1934, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 11 december 2017 0:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
ARM…E, Sander (1985, BelgiŽ)
CAZZOLA, Maria (1987, ItaliŽ)
CHERRO MOLINA, Javier (1980, Spanje)
DE CLERQ, Angelo (1991, BelgiŽ)
GHISALBERTI, Sergio (1979, ItaliŽ)
LEONET IZA, Iker (1983, Spanje)
LONGHO BORGHINI, Paolo (1980, ItaliŽ)
PLAGENZI, Marika (1987, ItaliŽ)
RODRIGUEZ GARCIA, Angel (1981, Spanje)
ZAMPINI, Donato (1926, ItaliŽ)
HENAO, Sergio Luis (1987, Colombia)
ZIJL, Melvin van (1991, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
MITHOUARD, Fernand (1909, † 10.12.1993, Frankrijk)
MORETTINI, Mariano (1931, † 10.12.1990, ItaliŽ)
VIANEN, Gerard† (1944, † 10.12.2014, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 10 december 2017 0:00

Zijn magnum opus

De pen werd op een dag zijn beste vriend,
waarmee, door die Amsterdamse jongen,
met een warm kloppend wielerhart
en liefde voor ’t Groene Hart,
een boterham werd verdiend.

Diezelfde pen bracht ons boeiende boeken,
over Post en Raas, over Jan en Joop,
verhalen over Neerlands Tourverleden,
te lezen in:
‘Als je de Tour niet hebt gereden…’.

Zijn magnum opus, een monnikenwerk,
van zoeken, verzoeken en bezoeken,
van bellen en vertellen, van laten praten,
maar vooral van schrijven
en proberen overeind te blijven.

We kennen zijn verhaal, van ’t hospitaal,
zijn slapeloze nachten en de vraag
‘waarvoor doe ik ’t allemaal’.
Gaat het boek nu dicht na die ellende,
wordt Van Slogteren een zwijgende legende?

Niets van dat alles, hij pakt de draad weer op,
hij klaart de klus, voor mij ligt nu deel drie,
‘Als je de Tour wel hebt gereden…’
weet je, dit is een prestatie ‘hors catégorie’,
hij mag het zijn: trots en tevreden.

© Nol van ’t Wiel

© Cor Vos
... Lees meer
Door Nol van 't Wiel, 9 december 2017 12:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BEZEMER, Thijs (1988, Nederland)
BRULEE, Latoya (1988, BelgiŽ)
FARINA, Anna (1979, ItaliŽ)
FRANK, Mathias (1986, Zwitserland)
HASSINK, Arie (1950, Nederland)
HESJEDAL, Ryder (1980, Canada)
JACOBS, Raymond (1931, Luxemburg)
JEULAND, Nathalie (1985, Frankrijk)
MOOLMAN, Ashleigh (1985, Zuid-Afrika)
MOONEN, Daniella (1977, Nederland)
PFANNBERGER, Christian (1979, Oostenrijk)
PLANTAZ, Jan (1930, † 10.02.1974, Nederland)
RONCHINI, Diego (1935, † 18.04.2003, ItaliŽ)
SCHROEDERS, Willy (1932, † 28.10.2017, BelgiŽ)

of ons op deze datum ontvielen:
DUIKER, Bernard (1903, † 09.12.1990, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 9 december 2017 0:00

Heel wat fietsenmerken hebben in de loop der jaren speldjes uitgegeven. In de jaren zestig was het zelfs een rage om speldjes te sparen. De commercie speelde daar voortvarend op in en bij tal van producten kreeg je een speldje cadeau. Het was meestal niet meer dan een bedrukt stukje aluminium met een speld er achter gelijmd.

Elk product, van dokter Oetkers pannenkoekenmeel tot de Amersfoortse dierentuin liet speldjes maken, het liefst een serie (een heel voetbalelftal), zodat de klanten steeds weer opnieuw het product kwamen kopen, en half Nederland verzamelde speldjesen er werd driftig geruild. Met als gevolg dat de rage ook weer snel voorbij was.

Overigens zijn er nog steeds verzamelaars met de ambities om in het Guinness Book of Records te komen, met collecties van veertig-, vijftig- of zestigduizend speldjes. Je zal maar met zo iemand getrouwd zijn.

Het hier afgebeelde exemplaar is van aanzienlijk betere kwaliteit. Het is van messing gemaakt en vervolgens, geëmailleerd en van een aangesoldeerde veiligheidsspeld voorzien, waarvan je op de foto nog net een hoekje kunt zien. Volgens The Graphic Art of the Enamel Badge van Sequin is dit speldje uitgegeven in 1950,

Dat was ter gelegenheid van de geboorte van prinses Anne, de enige dochter van koningin Elisabeth en prins Philip en de jongere zuster van prins Charles. Ze komt nog wel eens in beeld, maar op een paard en niet op een fiets.

Het in 1910 opgerichte fietsenmerk was zo kort na de Tweede Wereldoorlog, in goede doen. Dat was te danken aan Eileen Sheridan, de fenomenale lange-afstandsfietsster die door Hercules werd gesponsord. Eileen kreeg voor elke recordmijl die ze bij elkaar fietste van de sponsor één pond. Een pond had in die tijd een waarde van om en nabij de tien gulden en dat tikte lekker aan, want Eileen wist niet van ophouden.

Ze pakte alle 21 officiële langeafstandsrecords met ruime marge, inclusief 250,5 mijl in 12 uur en 446 mijl in 24 uur. In 1954 reed ze op een zonnige dag met wind mee het fameuze end-to-endrecord. Dat ging van Lands' End in het zuidwesten naar John O'Groats, 887 mijl ver weg in het meest noordoostelijke puntje van Schotland. Dat deed ze in twee dagen, elf uur en zeven minuten, inclusief sanitaire stops.

Dat waren 1428 kilometers, in regen en kou, over berg en dal, in het dagelijks verkeer, met een gemiddelde snelheid van 25,9 kilometer per uur! Er reed wel een auto voor haar uit met borden waarop was te lezen dar er een recordfietser aankwam en er dus ruim baan moest worden gemaakt.

Alsof het nog niet genoeg was trok ze na aankomst in John O’Groats droge kleren aan en reed nog een Schots rondje van 113 mijl om ook nog het 1000-mijlsrecord te pakken.
... Lees meer
Door Otto Beaujon, 8 december 2017 12:00

Tegenwoordig rijdt er in het gemondialiseerde profpeloton nog wel eens een verdwaalde Argentijn mee, maar in vroeger tijden kwam dat niet voor. Dit ondanks het feit dat er in Buenos Aires vele jaren lang ieder jaar een zesdaagse werd georganiseerd.

De meeste daarvan zijn gewonnen door Europese renners, die de oversteek naar dat verre land hadden gemaakt. Op de erelijst staan dan ook namen als Fausto Coppi, Miguel Poblet, Danny Clark en ook onze landgenoot Frans Slaats.

Die won in 1944, midden in de oorlog en dat is een verhaal apart. Slaats vertrok begin 1940 naar Argentinië om daar de zesdaagse te rijden. Toen hij daar was trokken de Duitse legers Nederland binnen en Slaats kon niet meer terug.

Pas na de oorlog keerde hij weer met die ene triomf in de Zesdaagse van Buenos Aires op zijn erelijst aan de zijde van de Italiaan Rafael Di Paco.

Op de lijst van winnaars van Buenos Aires staan ook enkele Argentijnen en ik zal hun namen niet oplepelen, omdat ze u waarschijnlijk toch niets zeggen. Mij in ieder geval niet.

Behoudens dan die van Jorge Batiz, die begin jaren vijftig in de wielersport stapte als sprinter. Hij won in 1955 goud bij de Panamerikaanse Spelen in Mexico City, en in dat zelfde jaar en het jaar erop werd hij tweede bij het WK sprint voor amateurs.

Hij won diverse sprintwedstrijden in Zuid-Amerika en in Europa en besloot zich toen toe te leggen op het zesdaagsenwerk. Hij reed zes jaar achtereen in Buenos Aires, won daar vijf keer en eindigde de zesde keer als tweede.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 8 december 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
DONADONI, Alice (1988, ItaliŽ)
FOSS, Line (1978, Noorwegen)
KAPUSTA, Sylwia (1982, Polen)
KONOVALOVAZ, Ignaz (1985, Litouwen)
LOUDER, Jeff (1977, Verenigde Staten)
MOUREY, Francis (1980, Frankrijk)
PIRARD, Frits (1954, Nederland)
SLINGERLAND, Cashandra (1974, Zuid Afrika)
SMIT, Job (1991, Nederland)
VAN RAEPENBUSCH, Ruben (1991, BelgiŽ)
VEENSTRA, Wiebren (1966, Nederland)
VRIJMOED, Maurice (1988, Nederland)
KONOVALOVAS, Ignatas (1985, Litouwen)
LIJKE, Piet van der (1934, † 30.11.2014, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
BALEMANS, Theo (1910, † 08.12.1976, BelgiŽ)
DOMINICUS, Jef (1913, † 08.12.2001, Nederland)
FAVARO, Giorgio (1944, † 08.12.2002, ItaliŽ)
LE STRAT, Ange (1918, † 08.12.1999, Frankrijk)
Door Fred van Slogteren, 8 december 2017 0:00

ALS JE DE TOUR NIET HEBT GEREDEN

door Fred van Slogteren

Het heeft wel wat voeten in de aarde gehad, maar sinds 1 december is het derde en laatste deel van Fred van Slogterens trilogie over de geschiedenis van de Nederlandse ploegen en renners in de Tour de France dan toch eindelijk een feit.

In deel 3 van zijn magnum opus ALS JE DE TOUR NIET HEBT GEREDEN zijn naast fiches van zeven ploegen 86 rennersbiografieën opgenomen, van John Bogers tot Marco Minnaard. Hoewel verstokte romantici misschien vooral in de eerste twee delen hun gading vonden, is deel 3 (over het tijdvak 1987-2017) ook voor de jongere wielerliefhebbers uiterst aangenaam leesvoer.

Want met geportretteerde renners als Breukink, Van Poppel, Theunisse via (Erik) Dekker, Blijlevens en Boogerd naar Gesink, Mollema en Dumoulin (om maar een paar krenten uit de pap te pikken) sluit het laatste deel van deze fameuze trilogie wat meer aan bij de belevingswereld van de wat jongere fans.

Toen Fred van Slogteren in de tweede helft van de jaren negentig in Wielerrevue begon aan zijn reeks Tourportretten, kon hij niet bevroeden dat deze schrijfsels uit zouden monden in een klus waaraan zelfs Sysiphus zich niet zou hebben gewaagd. Deze mythische figuur beging de blunder om de goden van de Olympus uit te dagen.

Voor straf moest hij tot het einde der tijden een rotsblok tegen een berg op duwen. In 1996 daagde Fred de wielergoden uit en ook hij werd voor zijn hoogmoed gestraft. Gelukkig niet tot het einde der tijden (hoewel het er wel even naar uitzag toen zelfs zijn dappere uitgever Frans van den Muijsenberg van Uitgeverij Sylfaen in de bezemwagen dreigde te stappen), maar toch wel tot eind 2017.

In die 21 jaar heeft Fred van Slogteren een volwassen monument neergezet, niet alleen voor de Nederlandse wielersport maar ook voor zichzelf. Ik ben blij dat ik destijds als hoofdredacteur van Wielerrevue (en later Wieler Magazine) deze vroegere reclameadviseur, copywriter en bedrijfsjournalist in staat heb kunnen stellen om zijn droom te verwezenlijken om voor een breed en betrokken publiek te kunnen schrijven over de hobby die hij al vanaf zijn jonge jaren in Amsterdam koesterde: de wielersport.

Zijn artikelen mondden uit in biografische boekwerken over Peter Post, Jan Janssen, Joop Zoetemelk en Jan Raas (een boek dat hij binnenkort hoopt te kunnen updaten) en een jubileumuitgave over de KNWU. Bij al die projecten paarde Fred een niet te stillen honger naar kennis aan een enorm doorzettingsvermogen en een aangename schrijfstijl, waardoor hij met deze boeken een standaard heeft gezet voor het genre.

En ondertussen werkte hij gestaag door aan zijn trilogie. In december 2013 verscheen deel I, een jaar later gevolgd door deel II en nu is dus ook deel III klaar. In totaal portretteerde Fred 251 Nederlandse Tourrrenners en als het aan hem gelegen had waren dat er 252 geweest.

In zijn ontroerende voorwoord haalt Fred namelijk een renner uit de vergetelheid die op 29 december 2003 op 35-jarige leeftijd een einde aan zijn leven maakte: Michel Zanoli.

De boomlange coureur was ooit op de Mavo een klasgenootje van zijn dochter en als jochie mocht Michel een keer met zijn vader John meerijden in het clubje trimmers waarvan Fred ook deel uitmaakte. 'Toen dat mannetje op kop kwam, wisten we niet wat er gebeurde', schrijft Fred. 'Niet normaal, zo hard als dat kereltje reed.'

Het bleef bij die ene keer, want 'Het moest wel leuk blijven.' Spijt klinkt door als Fred zijn voorwoord afsluit met de woorden: 'Hij werd maar 35 jaar, de Hulk die ik zo graag een plaatsje als Tourrenner in dit boek had gegund.'

In dit derde deel maakt Fred ook een rake analyse van de neergang van het Nederlandse wielrennen in het algemeen en in de Tour in het bijzonder, die inzette halverwege de jaren negentig. Terecht trekt hij de conclusie dat die deconfiture niet alleen terug te voeren valt op het destijds wijdverbreide dopinggebruik.

Hij wijst erop dat het Nederlandse wielrennen, verwend door de jarenlange successen van ploegen als Raleigh, Panasonic, Kwantum, PDM en TVM, last had van de wet van de remmende voorsprong, waardoor zaken als training en begeleiding op de sukkeltoer waren geraakt.

Toen Jan Raas zijn renners nog naar de overwinning probeerde te vloeken, waren er in Italië en Spanje ploegleiders die in moderne methoden en technieken investeerden. Gelukkig sprong de Rabobank als sponsor in het zwarte gat en daarmee werd de basis gelegd voor de wederopbloei waarvan we anno 2017 de vruchten plukken.
... Lees meer
Door Evert de Rooij, 7 december 2017 12:00

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1076 1077 1078 Volgende »