Welkom aan de digitale stamtafel van de Slogblog


Als ik weleens over de A2 naar Zuid-Limburg rij dan zit ik bij iedere afslag te bedenken welke wielrenners uit de op de borden vermelde plaatsen afkomstig zijn of waren, want de meeste uit mijn herinnering leven niet meer.

Bij Echt denk ik altijd direct aan Piet van den Brekel, een van de beste Limburgse renners uit het begin van de jaren vijftig. In de periode dat hij wielrenner was, waren er tientallen goede amateurs in Limburg en een handvol sterke beroepsrenners in Limburg.

Daarna is het jarenlang kwakkelen geweest met Limburgse aanwas, jaren waarin eenlingen als Frans Maassen en Max van Heeswijk de eer van de provincie moesten hooghouden. Gelukkig heeft Limburg nu weer meerdere wielrennende zonen om trots op te zijn met Tom Dumoulin en Wout Poels als belangrijkste exponenten.

Aan de erelijst van die twee kon Van den Brekel niet tippen, want als beroepsrenner heeft hij zijn belofte niet waargemaakt. Hij ging de geschiedenis in met de bijnaam Pietje Floep omdat hij als de dood was voor injecties. Dan ging hij geheid gestrekt.

Zijn hoogtepunt als wielrenner bereikte hij in zijn amateurtijd bij het WK van 1952 in Luxemburg. Met Hein Gelissen, Piet Kooyman, Cees Aanraad, Adri Voorting en Aren van `t Hof vormde hij de Nederlandse ploeg. De nationale selectie reed die dag goed aanvallend in de voorste gelederen, maar het parcours was niet selectief genoeg voor een geslaagde ontsnapping.

Het werd een eindsprint met een grote groep waarbij de oranje trui van Piet en de azuurblauwe van de Italiaan Ciancola als eersten over de finish flitsten. Het was lang wachten tot de foto’s van de fotografen op de finishlijn waren ontwikkeld en afgedrukt. Toen het eenmaal zover was, was er nog steeds geen verschil te zien. Nog geen millimeter, bog geen sigarettenvloeitje, nog geen haartje.

Twee regenboogtruien uitreiken was geen optie. Goede raad was duur, fotofinishapparatuur bestond nog niet en dus besloot de jury na lang beraad dat de twee de volgende dag er nog eens om moesten sprinten. Een apotheose die net zo onbevredigend is als strafschoppen nemen na een WK-finale voetbal.

Het feest ging niet door omdat een Luxemburgse matennaaier had gezien dat Piet onderweg een reservefiets had aangenomen en dat was in die tijd streng verboden. Dat die klikspaan aan eigenbelang deed, omdat hijzelf bij diskwalificatie van Piet als derde op het podium zou komen te staan, werd niet in de beraadslagingen meegenoemn, want Piet wist van niets.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 21 juli 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
ARYS, Evelyn (1990, BelgiŽ)
DE BACKER, Jos (1920, † 08.10.2002, BelgiŽ)
DE WAELE, Bert (1975, BelgiŽ)
LOHMANN, Walter (1911, † 18.04.1993, Duitsland)
LUCASSEN, Jos (1977, Nederland)
MICHAUX, Willy (1913, † 22.10.2002, BelgiŽ)
RIJCKAERT, Marcel (1924, † 10.05.2001, BelgiŽ)
RONDELEZ, Jozef (1921, † 11.03.2010, BelgiŽ)
STAMSNIJDER, Hennie (1954, Nederland)
STROOSNIJDER, Michel (1989, Nederland)
VANNI, Chiara (1989, ItaliŽ)
WAMBST, Georges (1902, † 01.08.1988, BelgiŽ)
WOLF, Michael (1985, Verenigde Staten)
MAISON, Jťrťmy (1993, Frankrijk)

of ons op deze datum ontvielen:
GRAAF, Aad de (1939, † 21.07.1995, Nederland)
VERBIST, Charles (1883, † 21.07.1909, BelgiŽ)
Door Fred van Slogteren, 21 juli 2018 0:00

Nous les Canards de la Toilette hebben met genoeglijke verbijstering zitten kijken naar de etappe van gisteren in de echte Tour. Benieuwd als we waren wat de consequenties van al die Hollandse panache was op het Slogblog Tourspel.

Nou die waren niet gering, vooral voor de teams van de sprinters. Zoals Team Golda dat nog maar negen renners in de strijd heeft, waarvan er een al dagen om Anke Bangma, zijn moeder roept. Vergeefse moeite, want in Doodstil is het doodstil en punten levert hij al dagen niet meer op. Sterkte Bauke, mien jong!

Team Golda was lang niet het enige slachtoffer, want tal van teams zijn een stuk kleiner geworden en kunnen een goed klassement op hun eendenbout schrijven. De klimmers deden het daarentegen uitstekend, ook al moest ook Nibali het veld ruimen.

De deskundigen zijn er nog niet uit of de etappe van gisteren de koninginnenrit was, maar net als in de echte Tour, waar het nog maar om drie echte favorieten lijkt te gaan, tekent zich in het Slogblog Tourspel ook al enigszins het podium af. Een beetje vroeg, maar op dat verhoog kan het elke dag snuivertje wisselen zijn.

Vriezenveen versus de Achterhoek, is onze voorzichtige prognose van de eindstand. De drie damteams eten elkaars dambordje leeg, terwijl Team Bikeaholic van Wout Driever daar van profiteerde door de etappe van gisteren te winnen met negentien snavellengtes voor op - jaja we voorspelden het al – Team Hans van Iterson en nog eens vijf meer op Team Martin van der Meer (derde), met (nog net op de foto) Team Francine Pipelin (moet dat niet zijn: pipelet?) op de vierde plaats.

Pas daarna volgden de eerste dammers en wel die van Team Manuel Alberts. Op een zwemvliesje gevolgd door de dames en heren uit het Westland. Met Team Saskia van Rijn als eerste met net achter haar het tweede Drievertje. We hebben de twee broertjes wel eens dichter bij elkaar zien staan. Te weinig overlegd, misschien?

Onderin is het nog steeds een treurige bende in de eendenkooi. We kunnen er geen chocolat van maken. Einzelgängers, die met hangende hangoren op een volle boerderij voor spek en bonen meedoen, kosten ons allen maar tijd. Zoals Peter Post, in een ver verleden de oppereend van Team Raleigh en Team Panasonic eens terecht opmerkte: “Je bent toch geen wielrenner geworden, om laatste te worden?”

Bovenin het klassement is het meer genieten, hoewel de dambusters nog altijd op de eerste drie plaatsen staan. Wel heeft er een wisseling van de macht plaatsgehad, reden waarom Team Vibeman nu aan het eerste bord zit, met naast zich aan het tweede Team Annemarie Alberts en Team Manuel Alberts aan het derde leeggesnaaide bordje. Maar hun positie is lang niet meer zo stevig als in de laatste dagen. Elke dag peuteren de teams van ‘Lucky Luuk’ Driever en Renate van der Meer een stukje van hun achterstand af.
... Lees meer


Door Ad & Fred van het Tourspel, 20 juli 2018 12:00

De Tour de France van 1951

Etappe 16: vrijdag 20 juli 1951 Carcassonne - Montpellier, 192 km.

In zijn beroemde boek De Renner geeft auteur Tim Krabbé de lezers een raadseltje op: In de zestiende etappe van de Tour van 1951 gewonnen kwamen twee Tourwinnaars buiten de tijdslimiet over de finish?

Krabbé gaf zelf het antwoord. Dat waren Fausto Coppi (foto 1) en Roger Walkowiak (foto 2). Weliswaar moest de laatste de Tour nog winnen, maar Coppi had in 1949 al gewonnen.

Ze werden niet uit de strijd genomen, die twee, want een man als Coppi stuur je niet naar huis. De Italiaan was dat jaar niet in grootse vorm en dat kwam door het overlijden van zijn broer Serse, die vijf dagen voor de start van de Tour van 1951 dodelijk was verongelukt.

Bovendien was de grote campionissimo ziek geworden en hield hij geen voedsel binnen. Maar daar houden wielrenners geen rekening mee en de superieure Hugo Koblet deed gewoon zijn ding en won voor de derde keer een etappe.

Een wandeletappe, een zogenaamde overgangsrit tussen de Alpen en de Pyreneeën. Op 110 kilometer voor Montpellier haperde het mechanisme van de Italiaanse werelduurrecordhouder.

Hij werd gelost toen zich een kopgroep vormde met de favorieten voor de eindzege. Coppi verspeelde zijn laatste krachten in een zinloze achtervolging, kwam nog tot veertig meter van het laatste wiel en bleef toen hangen.

De volgers zagen vervolgens het drama gebeuren van een groot kampioen die pas twee uur later in de vierde groep van het uiteengeslagen veld in Montpellier over de finish kwam. Geflankeerd door zes bezorgde knechten die hem met moeite op zijn fiets konden houden.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 20 juli 2018 11:00

Leen Poortvliet uit Dirksland op de Zuidhollandse Eilanden was een opvallende renner. Eén meter 95 lang is hij en dat is heel groot voor een wielrenner. Als hij in een peloton voorbij flitste kon hij je niet ontgaan tussen al die kleine kereltjes waarmee ieder peloton vol zit.

Hij had door die lengte een geweldige abri en het was altijd dringen om bij hem in het wiel te zitten. Leen was geen oogstrelende stylist, want hij moest het van zijn kracht hebben. Een stoemper en daarom een ideale knecht om de koers hard te maken.

Dat was zijn taak bij Willem II-Gazelle de vermaarde ploeg van Ton Vissers in de jaren zestig en zeventig. In 1969 ging de sigarenploeg naar de Tour de France en de lange neoprof werd uitverkoren om knechtenwerk te doen voor Rik Van Looy, Rini Wagtmans en René Pijnen.

Dat waren de kopmannen van de ploeg. Het ging niet lekker met de man van Goeree Overflakkee. Hoewel hij de proloog met een 24ste plaats nog redelijk doorkwam, daar lag hij in de eerste rit in lijn direct op zijn gezicht, waarbij stevige blessures opliep aan buik en dijbeen.

Hij had daar veel last van en in de derde rit raakte hij ver achter om net voor het sluiten van de tijdcontrole binnen te komen. Hij herstelde enigszins en hij kon zich in de dagen die volgden nog goed verdienstelijk maken voor de ploeg.

Onder meer door bij Van Looy te blijven toen de Belgische veteraan in de vijfde etappe het tempo niet kon volgen en met bijstand van Lange Leen slechts twaalf minuten verloor, hoewel het peloton die dag veel haast had om de finish te bereiken.

De eerste bergrit over de Ballon d’Alsace was een kwelling voor Leen, maar in de eerste tijdrit liet hij zien meer in zijn mars te hebben dan steeds ver in de achterhoede eindigen. Met 22 seconden achterstand finishte hij op de tiende plaats.

De eerste rit in de Alpen overleefde hij nog ten koste van wederom een grote achterstand, maar in de tweede bergetappe naar Briançon was het einde oefening. Hij raakte weer betrokken bij een valpartij en belandde met zijn hoofd op een afrastering.

Hij kwam wel in Briançon aan, maar in de ambulance. Hij reed daarna nog twee jaar als prof bij de ploeg van Ton Vissers, won ook nog een handvol criteriums maar hield het daarna voor gezien. Althans met het profwielrennen, want hij bleef nog jaren actief bij de amateurs en later bij de veteranen..
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 20 juli 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BOLTEN, Uwe (1959, Duitsland)
DAMEN, Piet (1934, Nederland)
ECHAVE MUSATADI, Federico (1960, Spanje)
ELFERINK, Arjan (1974, Nederland)
GABRIEL, Frťdťric (1970, Frankrijk)
GODART, Suzie (1962, Luxemburg)
HELLEMONS, Janus (1912, † 14.01.1999, Nederland)
HOUBEN, Piet (1922, Nederland)
KUZNETSOV, Nikolai (1973, Rusland)
LIEFAARD, Piet (1959, † 23.07.2000, Nederland)
MCCONVEY, Connor (1988, Ierland)
MCNALLY, Mark (1989, Groot BrittanniŽ)
OTTERSPEER, Coen (1990, Nederland)
VAN DER SCHUEREN, Kenny (1982, BelgiŽ)
MORICE, Julien (1991, Frankrijk)

of ons op deze datum ontvielen:
MERKENS, Toni (1912, † 20.07.1944, Duitsland)
Door Fred van Slogteren, 20 juli 2018 0:00

Nous les Canards de la Toilette hebben het er maar moeilijk mee. Dat komt omdat tussen alle zonneschijn van deze warme en droge zomer door het Slogblog Tourspel steeds onvoorspelbaarder, ongrijpbaarder en vooral spannender dan ooit is.

Nu we ongeveer halverwege zijn, kunnen de teams die hoog in het klassement staan maar moeizaam aanklampen bij de teams met de betere klimmersbenen. Of anders gezegd, de klimgeiten in het Slogblog Tourspel staan nog te laag in het klassement om een directe bedreiging voor de koplopers in het spel te zijn. Het is een thriller, die we bijna dagelijks kunnen afsluiten met een cliffhanger?

Dit terwijl gisteren een Engelse rechter uitspraak heeft gedaan dat het niet bewezen is dat de beroemdste Cliff zich ophoudt met The Young Ones, en dus niet hoeft te hangen.

De ritwinst in de tweede Alpenetappe ging gisteren naar de echte klimgeiten van Team Hans van Iterson uit Geldermalsen. Plaatgenoten van de ooit zo fameuze Truus van der Plaat. Een groot succes voor een team dat na een afwezigheid van twee jaar een comeback maakt in het Slogblog Tourspel.

Het team, dat vroeger als Team Cycloholic door het leven ging, verslaat nu met minimaal verschil een team met een soortgelijke naam, Team Bikeaholic, dat met nipt verschil naast de dagzege greep. Dat is even wennen voor ploegleider Wout Driever, ooit winnaar van het Slogblog Tourspel met elf (!) dagzeges, want er is dit jaar nog geen dagsucces.

De derde plaats op het dagpodium gaat naar nog zo’n stelletje klimgeitje, de ijzersterke Tourploeg Rik Vrijman. De mannen van Rik gaan steeds beter presteren en het was indrukwekkend om te zien hoe ze de dames van Team Saskia van Rijn, de ritwinnaressen van een dag eerder, er bergop oplegden.

Goed van voren zaten ook Team Oettinger, Team Martin van der Meer, Team Casahombre en Team Manuel Alberts, want zonder dam is het behoorlijk rotter- werken- in Vriezenveen en in het klassement. En dan te bedenken dat Team Manuel Alberts pas het eerste van de drie damteams is in de daguitslag.

De twee eersten in de rangschikking hadden kennelijk óf slechte benen, óf een pijnlijke rug, óf allebei, want het als tweede genoteerde Team Vibeman vinden we pas terug op de 24ste plaats in de daguitslag, terwijl geletruidraagster Team Annemarie Alberts als 34ste de streep passeerde. Duckerdieduckie!!!

Een aanmoedigend kwakje kan er voorts af voor de teams van Lyda Derks, Lol Power. Vito Taccone, Rebel scum, Marielle67, Vainqueur 2018 en Einzelgängers, die gezien hun gebrek aan klimtalent toch opvallend presteerden.

In het algemeen klassement hebben de teams van de Overijsselse damclub ondanks wat minder presteren de touwtjes nog stevig in handen. Het lijkt Team Sky wel in de echte Tour. De vraag is echter of er door de dammers hoog spel wordt gespeeld of dat er een nieuwe variant wordt uitgeprobeerd? Als echte pool-checkers achteruit slaan en dan een meerslag maken.

De grootste bedreiging voor de dammers komt van Team Luuk Driever op plaats vier, maar dat team is gisteren niet ingelopen op het collectief uit Vriezenveen. Van de nummer vijf, Team Enrica Mas, de ster van de eerste Tourweek, hoeven we qua potentieel niet veel meer te verwachten.
... Lees meer


Door Ad & Fred van het Tourspel, 19 juli 2018 14:00

De Tour de France van 1951

Etappe 15: donderdag 19 juli, Luchon - Carcassonne, 218 km
De vijftiende etappe en de eerste zonder Nederlanders aan het vertrek. Terwijl Kees Pellenaars met zijn resterend groepje geslagenen, de laatste voorbereidingen trof voor de thuisreis, bereidde het duizendkoppige publiek in Luchon zich voor voor om de Tourkaravaan uitgeleide te doen.

Of het door de hitte kwam of door de emoties van de afgelopen dagen de veertiende etappe werd een vrij kleurloze vertoning. De renners geloofden het wel na de afmattende dagen in de Pyreneeën.

In enkele grote groepen die weinig uit elkaar lagen, kwamen ze na bijna zesenhalf uur fietsen in Carcassonne aan. Nauwelijks zag de Belg André Rosseel (foto 1) de Romeinse vestigstad opdagen of hij flitste met een verrassende demarrage weg en joeg met een vervaarlijk tempo over de dalende weg.

Even alles uit de kast, waarbij de Belg zijn minieme voorsprong verdedigde en het beloond zag met een tweede etappezege. Twaalf seconden later arriveerden Roger Decock (foto 2), de Belg die twee dagen eerder het leven van Wim van Est redde omdat hij als enige de geletruidrager in het ravijn zag verdwijnen, Maurice Diot en Louis Caput.

Het was kort gezegd een etappe om zo vlug mogelijk te vergeten.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 19 juli 2018 11:00

Wielrennen op topniveau is geen gezonde bezigheid, zegt men. Een renner is permanent op zoek naar de grenzen van zijn talent, vermogen en schroomt vaak niet de rand van de uitputting te naderen, om er een enkele keer zelfs overheen te gaan als de wil om te winnen het verstand uitschakelt.

Het werd in 1967 Tom Simpson fataal, al houden de meeste mensen het gemakshalve op een dood als gevolg van doping. Zo ver als Simpson willen de meeste coureurs gelukkig niet gaan, maar de wil om een grote koers te winnen laat renners soms domme dingen doen.

Als wielrennen op topniveau echt zo ongezond zou zijn dan zou je dat terug moeten vinden in de statistieken met sterftecijfers. Maar dat is niet zo. Natuurlijk zijn er renners die jong sterven, maar dat is onder gewone mensen net zo.

Net zoals wielrenners stokoud kunnen. Zoals Emile Idée, de Fransman die ooit een toprenner was en vandaag zijn 98ste verjaardag viert. Allez Idée, op naar de honderd.

Afgelopen zaterdag was het Quatorze Juillet, de dag waarop de Fransen de bestorming van de Bastille herdenken, het begin van de Franse Revolutie. Die dag valt altijd tijdens de Tour en in de voorbeschouwingen lees je altijd dat de Franse renners er die dag extra voor gaan.

Dat komt lang niet altijd uit, ook vorige week niet toen Dylan Groenewegen de hele sprintelite vernederde, inclusief de Franse troef Arnaud Demare. Maar het lukt ook wel eens, zoals in 1949 toen Emile Idée op die datum de veertiende etappe van Toulouse naar Nimes won.

Vóór de Belgen Roger Lambrecht en Marcel Dupont, die allebei al lang geleden zijn gaan hemelen. Twee dagen later gaf Idée de pijp aan Maarten. Al dan niet terecht, want hij stond bekend als een coureur met veel talent, die echter gauw tevreden was.

Die overwinning kan dus wel eens de oorzaak zijn geweest dat hij het wel mooi vond zo. Ze noemden hem de Koning van de Chevreuse, een eretitel maar hij is wellicht trotser op het feit de beste Franse wielrenner tijdens de Tweede Wereldoorlog te zijn geweest.

Toen werd het cyclisme weliswaar in heel bezet Europa op een laag pitje bedreven, want er waren weinig wedstrijden. Maar bij de koersen die er waren stond de fine fleur van de Franse wielersport aan de start.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 19 juli 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BEGHETTI, Oreste (1926, † 11.11.2004, Frankrijk)
BIONDI, Laurent (1959, Frankrijk)
CONTE, Oreste (1919, † 07.10.1956, ItaliŽ)
DIDIER, Laurent (1984, Luxemburg)
HENDRICKX, Albert (1916, † 13.05.1990, BelgiŽ)
PICHON, Laurent (1986, Frankrijk)
REBELLIN, Simone (1970, ItaliŽ)
RIBEIRO, Mauro (1964, BraziliŽ)
SPRAGG, James (1987, Groot BrittanniŽ)
VALSECCHI, Silva (1982, ItaliŽ)
ZANDEN, Tim van der (1984, Nederland)
ZARATE FERNANDEZ, Carlos (1980, Spanje)

of ons op deze datum ontvielen:
PRIVAT, Renť (1930, † 19.07.1995, Frankrijk)
Door Fred van Slogteren, 19 juli 2018 0:00

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1128 1129 1130 Volgende »