ad ad ad ad

Victor VAN SCHIL

Geboortedatum: 21 december 1939
Geboorteland: België
Overleden op: † 30.09.2009

Vandaag zeven jaar geleden schrok de Belgische wielerwereld op door het bericht dat Vic Van Schil zichzelf van het leven had beroofd. De oud-renner uit Nijlen stond bekend als een van de mannen van Merckx.
Eddy Merckx had tijdens zijn wielercarrière een groep renners om zich heen verzameld, die alles voor hem deden. Zijn luitenanten, werden ze genoemd. Toen hij na zijn carrière in Meise een racefietsenfabriek begon, nam hij een aantal van hen zelfs in dienst.
Het waren stuk voor stuk goede renners maar mentaal niet in staat het gewicht van de koers te dragen, zoals Merckx dat altijd formuleerde. De serviliteit ging ver, vooral bij Van Schil. Zoals bleek in Luik-Bastenaken-Luik in 1969.
Merckx had het gehele veld aan gort gereden en stevende op een zekere overwinning af. Hij had nog slechts één renner bij zich, toen hij aan de laatste kilometers begon.
Maar van die mens had hij niets te duchten, want dat was Vic, zijn nederige luitenant die zich gedurende de hele koers de kloten voor zijn meester had afgedraaid.
Zeer tegen zijn gewoonte in, vond Eddy dat hij daarvoor maar eens beloond moest worden. Van Schil zat er doorheen, maar Merckx spoorde hem aan in het wiel te blijven, dan mocht hij die dag winnen.
Bij de gedachte alleen al kreeg de trouwe knecht de daver op zijn hele lijf. Hij antwoordde dat daar geen sprake van kon zijn. “U gaat winnen en zelfs als U gaat vallen, dan draag ik U over de meet.”
Van Schil was al 29 jaar en had er al een hele carrière op zitten, toen hij bij Merckx in de ploeg kwam. Anderen hadden De Kannibaal al eens gewezen op de kwaliteiten van de Nijlenaar, maar Merckx had geantwoord geen behoefte te hebben aan een ‘oud peerd’.
Toen hij uiteindelijk toch overstag ging en Van Schil een contract kreeg aangeboden, heeft hij daar geen spijt van gehad. Onderdanigheid bestaat er in gradaties en bij Van Schil was dat de overtreffende, overtreffende, niet te overtreffen trap. En dan ook nog de trap van een peerd.
Ondanks het dwangmatig wegcijferen, realiseerde Van Schil ook zelf een mooie erelijst. Weliswaar met maar dertien zeges in getal, maar wel met enkele mooie. De Ronde van Wallonië, de Brabantse Pijl en twee etappes in de Ronde van Spanje tonen aan dat hij over grote kwaliteiten beschikte.
Hij was voor Merckx vooral van waarde in de bergen, want de meesterknecht kon met zijn baas in het wiel goed omhoog. Hij was daarom in de Tour altijd van de partij en had een belangrijk aandeel in de eindzege die Merckx in 1968 in de Ronde van Italië behaalde.
Een jaar voordat ook Merckx stopte, beëindigde Vic Van Schil zijn wielercarrière. Hij zou niet als veel van zijn ploeggenoten bij de fietsenfabriek van Merckx in dienst treden, maar begon in zijn woonplaats Nijlen een sportzaak.
Hij bleef de Merckx-clan echter trouw. Iedere zondagmorgen verzamelen bij Merckx thuis. Dan een pittig rondje fietsen en daarna een paar pinten vatten en verhalen ophalen. Hij ontbrak nooit en bleef altijd onderweg opletten of de meester wellicht iets nodig had. Een bidon, een schone zakdoek, een duwtje in de rug?
In augustus 2009 was hij aanwezig bij de uitvaart van de moeder van Merckx. Het viel zijn collega’s op dat hun vroegere ploegmaat erg somber was. Op het depressieve af. Hij was al een aantal weken niet verschenen op de zondagmorgen.
Desondanks was het een schok toen kort daarna zijn overlijden bekend werd. Zijn vrouw had hem gevonden, hangend aan een touw in de garage. “Hij was een vriend uit de duizend”, sprak Merckx bij de begrafenis. Vic Van Schil werd 69 jaar.

30-09-2016