ad ad ad ad

Rudi ALTIG

Geboortedatum: 18 maart 1937
Geboorteland: Duitsland
Overleden op: † 11.06.2016

Hij was in zijn denken en handelen al beroepsrenner toen hij als amateur meedeed aan de wereldkampioenschappen op de baan in 1959 in Amsterdam. Hij won er de wereldtitel in het achtervolgen, maar veroorzaakte een internationale hype door tussen de bedrijven door langs de baanrand op zijn hoofd te gaan staan.
"Dat is yoga (toen nog volslagen onbekend) een concentratieritueel uit het Verre Oosten", vertelde hij de internationale pers en zijn foto in omgekeerde positie haalde de voorpagina’s van alle Europese sportkranten.
Een jaar later was hij inderdaad prof en de lieveling van al zijn landgenoten. Uiterlijk een edelgermaan. Groot, sterk en blond volledig voldoend aan het ideaalbeeld van de rassenwaan van Hitler.
Hij bleek ook een uitstekende wegrenner te zijn, die als zodanig werd opgenomen in de Franse sterrenploeg van Anquetil. Zijn grote talent demonstreerde hij in 1962 al in de Tour de France.
Nadat hij dat voorjaar eerst de Ronde van Spanje had gewonnen, won hij in de Tour drie etappes, droeg vier dagen de gele trui en reed Parijs binnen in het groen.
Een hele stapel lucratieve contracten voor criteriums, kermiskoersen en baanwedstrijden waren zijn deel en heel West-Duitsland lag aan de voeten van Der Rudi uit Mannheim.
Hij werd bij de profs twee keer wereldkampioen achtervolging en behaalde nog een derde regenboogtrui bij het WK op de weg in 1966. Ook won hij in zijn rijke carrière twee topklassiekers, te weten Milaan-San Remo en de Ronde van Vlaanderen (video).
Bij dat WK op de weg was het niet helemaal zuivere koffie; er was sprake van een duidelijke combine, maar in eigen land nam niemand hem dat kwalijk. Ook zonder hulp zou hij die dag ongenaakbaar zijn geweest.
Toen hij met de grote Jacques Anquetil als koppelgenoot in 1962 deelnam aan de Trofeo Baracchi, vond niemand, afgaande op de uitslag, het vreemd dat het Frans-Duitse koppel won.
Geen kunst, met de beste tijdrijder van de wereld, zal iedereen gezegd hebben die de koers niet had gezien. Maar het was omgekeerd. Maître Jacques zat tientallen kilometers lang uitgepierd aan Altig's wiel en was blij dat hij nog leefde toen ze de streep passeerden
De tijdritspecialist kon in het tweede deel haast niet meer overnemen, terwijl Der Bomber genadeloos doorstoomde en er zichtbaar van genoot.
Ook Peter Post was een grote bewonderaar van Altig die hij vele malen is tegengekomen in de zesdaagsen. Post had in zijn opvatting met de Duitser gemeen dat het publiek altijd waar voor zijn geld moest krijgen. Toen Post eens werd gevraagd wat volgens hem de beste zesdaagsencoureurs van zijn tijd waren, noemde hij twee Duitsers: Klaus Bugdahl en Rudi Altig.
“Rudi doet alles om het publiek op de banken te krijgen, ook al zit-ie kapot. Wat kon dat kreng afzien. Het was een sekreet voor zijn collega’s, maar het publiek droeg hem op handen. En dáár gaat het toch om!”
Na zijn carrière was hij nog vele jaren bondscoach (Foto 2) en ploegleider. In die laatste functie kwam hij in de jaren zeventig Peter Post nog wel eens tegen (Foto 3). Het bleken Alte Kameraden.
Rudi Altig wordt vandaag 79 jaar. Ik hoop in goede gezondheid, hoewel hij daar in het verleden veelvuldig mee heeft gesukkeld. Maar in 2015 (foto 4) zag hij er nog patent uit.

18-03-2016