ad ad ad ad

Marcello MUGNAINI

Geboortedatum: 12 november 1940
Geboorteland: Italië

Wie naar de uitslagen van deze Italiaan kijkt, zal erkennen dat hij een degelijk ronderenner is geweest. Vierde en zevende in de Giro d’Italia is niet niks en zijn vijfde plaats in de Tour de France van 1965 onderstreept dat nog eens.
Hij was ook nog eens derde in de Ronde van Zwitserland en als amateur reikte hij al naar de vierde plaats in de Tour de l’Avenir.
Marcello Mugnaini zal het allemaal nog wel eens trots opdiepen aan zijn kleinkinderen, maar toen hij in 1969 afscheid van de wielersport nam, schreef men toch hoofdzakelijk over een teleurstellende carrière.
Hoewel hij in de Tour en de Giro etappes won, was Marcello geen opvallende coureur. Een typische ronderenner die al begon te snurken als hij zijn bed zag en verder onopvallend zijn plaatsje in het peloton bezette.
Zo in het midden van de jaren zestig was het een publiek geheim dat de heren coureurs zich vrij algemeen drogeerden, ook al ontkenden ze met onschuldige ogen en werd de heilige Maria erbij gehaald om de ontkenning te bekrachtigen.
Niemand tilde er zwaar aan. Jasperine de Jong zong succesvol over pilletjes voor de pep, die in die jaren ook rond het Leidseplein van hand tot hand gingen en dat het een maatschappelijk probleem begon te worden. Ach ja, moest kunnen!
In het peloton liep het de spuigaten uit en diverse overheden in Europa gingen over tot harde actie. De Tour kende in 1967 nog geen officiële dopingcontrole, maar de Franse justitie was wel degelijk bevoegd om in te grijpen.
En zo deed een gezelschap van politiefunctionarissen en artsen op 13 juli tijdens de Tour van 1967 een inval in de rennershotels. Iedereen voelde zich overrompeld en er werd het nodige gevonden in de koffers van de coureurs en hun soigneurs.
Kort na de start doorkruiste de karavaan het dorp Calas en daar veroorzaakte een loslopend hondje een valpartij, waarbij twee renners bewusteloos op het wegdek bleven liggen.
Het peloton trok verder, maar de Duitser Wilfried Peffgen en de Italiaan Marcello Mugnaini werden met de ambulance naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis vervoerd.
De verwondingen van Peffgen vielen mee, maar met de Italiaan was meer aan de hand. Er werden fracturen in zijn arm, sleutelbeen en schouderblad ontdekt en er moest geopereerd worden.
Zijn bloed werd onderzocht en de artsen ontdekten een grote hoeveelheid amfetamine in het lichaam van de patiënt. Een operatie is dan niet van gevaar ontbloot en de dienstdoende anesthesist durfde dan ook niet aan de verdoving van de patiënt te beginnen.
Mugnaini’s ploegleider, de oud-renner Luciano Pezzi, werd er bij gehaald en die deed wat vage mededelingen omtrent de samenstelling van het ontbijt die morgen. Hij wist van de hoed en de rand, maar was beducht die kennis te delen.
Met een groot risico voor een fatale afloop begon de chirurg te snijden en het liep wonderwel goed af. We zouden dit waarschijnlijk nooit geweten hebben als diezelfde dag niet ene Tommy Simpson het leven had gelaten op de Mont Ventoux.
Dat en het geval Mugnaini waren toen voldoende aanleiding om in de Tour officieel de dopingcontrole in te voeren. En waar dat allemaal toe heeft geleid, daar zijn we vandaag de dag nog niet over uitgepraat.
Bij leven en welzijn wordt Marcello Mugnaini vandaag 76 jaar.

12-11-2016