ad ad ad ad

Lucien GILLEN

Geboortedatum: 7 oktober 1928
Geboorteland: Luxemburg
Overleden op: † 11.08.2010

Als de Olympische Spelen voor Nederland net zo succesvol gaan verlopen als ons door de media wordt voorspeld, dan zullen over een jaar of vier heel wat basisscholen kinderen inschrijven met voornamen als Dafne, Ranomi, Tom en ga zo maar door.
Dat zal in andere landen ook wel zo zijn, neem ik aan, maar ik betwijfel of er in 1948 in Luxemburg ouders zijn geweest die hun kind naar de wielrenner hebben genoemd die in dat jaar zowel nationaal kampioen werd in het sprinten op de baan als in het achtervolgen.
Vooropgesteld natuurlijk, dat zijn naam daar dezelfde betekenis heeft als bij ons. Met Luciën is natuurlijk niets mis. Luxemburgers plegen die naam echter niet te gebruiken, maar de dragers ervan met Lull aan te spreken. Uitspraak Loel, dat wel.
Lull Gillen was in de jaren veertig en vijftig een zwierige alleskunner die zowel op de weg als op de baan nationale titels behaalde. Zo won hij op de weg de Ronde van Picardië en verbeterde hij ooit het wereldrecord over vijf kilometer op overdekte banen.
Maar hij was op zijn best in de zesdaagsen, vaak samen met de Italiaan Ferdinando Terruzzi. Ze bonden op spectaculaire wijze de strijd aan met de grote koppels van toen, als Van Steenbergen-Severijns, Schulte-Peters, Carrara-Forlini en Strom-Arnold.
Lull startte in 141 zesdaagsen en hij won er tien. Dat is niet bijster veel, maar dat kwam door zijn afkomst. In zijn land was geen sportpaleis en dat verkleinde zijn kans op overwinningen aanmerkelijk.
Hij maakte het de grote koppels ook niet moeilijk en liet zich daar goed voor betalen. Hij kon uitstekend rekenen en niemand vond het vreemd dat hij later bankier is geworden.
Hij kwam ook uit een ander milieu dan de meeste andere wielrenners van toen. Hij was een erudiete man die financiële economie had gestudeerd, maar die zijn liefde voor de fiets (en geld) niet kon negeren.
Als renner was het een absolute vakman en een goede collega. Dat vertelde Peter Post me eens en Peter kon het weten. Hij heeft jarenlang met en tegen de Luxemburger gereden in zesdaagsen en koppelkoersen.
In het winterseizoen 1959/1960 won hij met Gillen de Zesdaagse van Munster. Post herinnerde zich de Luxemburger als een echte gentleman. Nooit schreeuwen, nooit vloeken, rustig en beschaafd zijn eigen gang gaan. Een man met stijl en opvoeding en dan kon je bij Peter een potje breken.
Hij had ook een fijn gevoel voor humor en met zijn droge opmerkingen kon hij in de stille uurtjes van de lange nachten iedereen aan het lachen krijgen.
Na zijn carrière ging hij, zoals gezegd, het bankwezen in en schopte het tot in de hoogste regionen in de omvangrijke wereld van de Luxemburgse financiële dienstverlening.
Hij liet zich nog wel eens een enkele keer zien bij de ronde van zijn land maar verder was het wielrennen verleden tijd voor hem. Begrijpelijk als je 141 zesdaagsen hebt gereden. Dat is meer dan twintigduizend uur buffelen.
Luciën - Lull - Gillen overleed vandaag precies zes jaar geleden op 82–jarige leeftijd.

11-08-2016