ad ad ad ad

Ko WILLEMS

Geboortedatum: 27 oktober 1900
Geboorteland: Nederland
Overleden op: † 23.09.1983

Er bestaat een foto van Ko Willems waarop hij staat afgebeeld met al zijn trofeeën. Op zijn trui zijn z'n medailles gespeld en op een tafeltje staan alle gewonnen bekers.
Het gezicht van de Amsterdammer kijkt blij noch trots, want een man van uiterlijkheden was hij niet. Een rustige en bescheiden vent, die alleen op de racefiets haantje de voorste wilde zijn.
En dat is hem vaak gelukt, zoals tijdens de Olympische Spelen van 1924 in Parijs. Dat was op de oude wielerbaan in het Bois de Vincennes waar Jan Janssen vele jaren later de Tour de France won.
Er waren twee Nederlanders ingeschreven voor het nummer 50 kilometer zonder gangmaking. Dat waren Willems en de twee dagen jongere Jan Maas uit Steenbergen.
Officieel reden ze op die achtste juli voor hun eigen kans, maar ze waren wel zo slim om met elkaar in de slag te gaan. Maas, zo'n echte Brabantse locomotief, zou proberen te ontsnappen en Willems zou dan niet aan de jacht meedoen.
Mocht het Maas niet lukken weg te blijven dan was de snelle Amsterdammer een grote kanshebber in de eindsprint.
Vijftien keer demarreerde Maas en evenzoveel keer werd hij teruggehaald. Door het hoge tempo moesten veel renners lossen en uiteindelijk maakten enkele ronden voor het einde vijftien man zich op voor de eindsprint.
In de laatste ronde raakte Willems ingesloten, maar slim als hij was wist hij dat er dan altijd weer een gaatje komt. Hij kon fantastisch zijn kans afwachten.
Het gaatje was klein maar groot genoeg en als een wervelwind schoof hij naar de koppositie om die niet meer af te staan.
In augustus van hetzelfde jaar maakte Ko Willems zijn profdebuut. Drie jaar lang trok hij door heel Europa om zijn contracten na te komen, want hij was een veelgevraagd coureur.
Wie in die tijd ergens werd gecontracteerd ontving een spoorkaartje thuis om van en naar de plaats te reizen waar de wedstrijd zou plaatsvinden. Met de fiets in een jute zak of in een rieten mand, gingen de heren coureurs per trein overal naar toe waar wat te verdienen was.
Dat was vaak geen pretje. Overvolle treinen en veel vertraging waardoor het soms dagen duurde voor de bestemming bereikt werd. Willems had een bloedhekel aan dat gereis, want slapen was er nooit bij in zo'n volgeladen rokerige coupé met zwetende mensen, huilende kinderen en veel te veel bagage.
Eén keer had hij echter het rijk alleen. Na een wedstrijd in Polen, waar hij zwaar was gevallen, aanvaardde hij verpakt in zwachtels de thuisreis.
Die duurde zo lang dat zijn wonden begonnen te stinken. Zo erg dat zijn medepassagiers een goed heenkomen zochten, waarna hij zich eindelijk eens lekker kon uitstrekken.
Ko Willems overleed op 23 september 1983. Zijn naam leeft niet alleen voort in de Olympische geschiedenis, maar ook door de rijwielzaken die hij heeft opgericht en grootgemaakt.
Die zijn nu eigendom van zijn zoon. Die draagt ook een bekende sportnaam, want de zeiler Hans Willems was deelnemer aan de Olympische Spelen van 1964 in Tokyo, waar hij zestiende werd in de Finjollenklasse.

Uit Wielerhelden van Oranje 2003

27-10-2016