ad ad ad ad

Guus BIERINGS

Geboortedatum: 28 september 1956
Geboorteland: Nederland

De vader van Guus Bierings wilde dolgraag wielrenner worden. Zijn Belgische oom won twee keer de Grote Schelde Prijs, maar vlak voor Godfried de Vocht in de Tour zou debuteren, maakte een zware val een eind aan zijn carriere.
En aan de wieleraspiraties van zijn neefje, want diens ouders vonden die wielersport veel te gevaarlijk.
Jaren later stimuleerde douaneambtenaar Bierings de wielerambities van zijn zoon Guus. Dat was een talentje en als neo-amateur werd hij opgepikt door Jan van Erp om deel uit te gaan maken van de beroemde paarse brigade. Tussen de bedrijven door behaalde Guus het diploma gymnasium alpha.
Guus Bierings was een temperamentvol rennertje die van alle markten thuis was. Al in het tweede seizoen bij de amateurs werd hij opgemerkt door de bondscoach en met jongens als Arie Hassink en Theo de Rooij ging hij mee naar buitenlandse etappewedstrijden en naar het WK.
Het seizoen 1978 begon slecht. In maart brak hij zijn elleboog en dat raakte geïnfecteerd. Wekenlang kon hij geen fiets aanraken. Toen het weer mocht was hij snel weer in vorm en onder leiding van bondscoach Rini Wagtmans reed hij een puike tijdrit in de Ronde van Henegouwen.
Hij kreeg direct de toezegging dat hij een plaats had verdiend in de tijdritploeg voor het WK.
In juni viel hij weer en met een gebroken sleutelbeen stond hij wederom een aantal weken aan de kant. Bij Wagtmans is echter een woord een woord en met zijn ploeggenoten Bert Oosterbosch en Bart van Est en met trainingsmaat Jan van Houwelingen begon Guus aan de maandenlange voorbereiding op het WK in het Westduitse Brauweiler.
Ze gingen van de ene zware wedstrijd naar de andere en het zelfvertrouwen groeide met de dag.
Collega Piet van der Kruys zag de vier het parcours oprijden en hij schrok van de blik in hun ogen. Geconcentreerd en onoverwinnelijk als gladiatoren. Er stond geen maat op het viertal en met grote overmacht werd de wereldtitel behaald.
Voor de intelligente Bierings is een profbestaan nooit een hartewens geweest. Natuurlijk dacht hij er wel eens aan, maar hij wilde geen nobody worden. Hij reed regelmatig mee in open wedstrijden en het sfeertje bij de profs stond hem niet echt aan. Bovendien was er het dopingverhaal, dat toen nog een grote rol speelde in de beroepswielrennerij.
Guus koos heel bewust voor een maatschappelijke loopbaan bij de belastingdienst in Eindhoven. Via een zware interne opleiding werd hij controleur en dat is enigszins te vergelijken met een registeraccountant.
Als zodanig is hij kind aan huis bij grote ondernemingen. Fietsen doet hij nog veel en als penningmeester van de VVBW is hij nog nauw bij het wielrennen betrokken.
Soms mijmert hij wat hij als prof zou hebben bereikt. Tijdgenoten als Lubberding en Van der Poel hebben het ver gebracht, maar er zijn veel meer voorbeelden van jongens die het niet maakten.
De dood van Bert Oosterbosch maakte veel indruk op hem en het was uiterst bizar dat op de dag van de begrafenis in het Franse Chambéry het wereldkampioenschap ploegentijdrit werd verreden.

Uit Wielerhelden van Oranje 2003

28-09-2016