ad ad ad ad

Gerrit van de RUIT

Geboortedatum: 12 september 1911
Geboorteland: Nederland
Overleden op: † 30.07.1981

Gerrit van de Ruit uit Capelle aan den IJssel was in de jaren dertig een van de beste Nederlandse beroepsrenners. Als onafhankelijke werd hij in 1933 kampioen van Nederland voor Cees Heeren en Jan de Reus.
Een jaar later werd Van de Ruit elfde in de Ronde van Vlaanderen en vijfde in het door de Belg Karel Kaers gewonnen wereldkampioenschap voor beroepsrenners. Hij kon dus best wel een aardig stukje fietsen.
Van de Ruit was een grote sterke vent, die in het peloton De Rooie werd genoemd vanwege zijn achterover gekamde in een middenscheiding geplooide roestbruine haar. Zijn gehaakte neus gaf hem een onverzettelijk voorkomen en onverzettelijk was hij.
Hij heeft tot zijn afscheid veel gewonnen, reed in 1935 een uitstekende Ronde van Spanje met een dertiende plaats in het eindklassement en debuteerde in 1937 in de Tour de France.
Die reed hij niet uit, want al in de vijfde etappe stapte hij samen met twee andere landgenoten (de halve Nederlandse ploeg) gedesillusioneerd in de bezemwagen. Waarschijnlijk als gevolg van de slechte omstandigheden waarin de Nederlandse renners toen hun Tourwerk moesten verrichten.
Hij heeft er nooit veel over gezegd, want ome Gerrit, zeggen zijn neven Joop en Wout, was niet zo’n prater. Een stille man die zijn neefjes wel eens meenam naar het café van Chris Smits, een andere oud-wielrenner in de Rotterdamse Oranjeboomstraat.
Ome Gerrit was wel heel sportief en na zijn wielercarrière heeft hij het nog even geprobeerd als motorcoureur. En op diezelfde motorfiets als gangmaker op het wielerbaantje aan de Kromme Zandweg in Rotterdam.
Hij is vroeg met wielrennen gestopt omdat hij nodig was in het familiebedrijf. Hij was toen 28 jaar. In plaats van fietsen om den brode ging hij in zijn vrije tijd als amateur voetballen. Als veldspeler en toen de jaren gingen tellen als keeper.
De familie Van de Ruit was voor de Tweede Wereldoorlog in Capelle bij iedereen bekend. De vader van Gerrit baatte met twee van zijn broers het veerbedrijf uit dat iedere dag honderden keren heen en weer voer om de mensen over te zetten die naar hun werk moesten aan de overkant.
Daar lagen de grote industriële bedrijven, zoals Hollandia van de familie Lubbers en de grote scheepswerven waar veel Capellenaren hun brood verdienden.
Die pont heeft tot 1958 gevaren, het jaar waarin de Algerabrug in gebruik werd genomen en het middel van bestaan van de familie Van de Ruit overbodig werd.
Gerrit had het einde van de onderneming door de vordering van de brug zien aankomen en was een ijssalon begonnen in de Rotterdamse Jacob Catsstraat.
Daar heeft hij nog vele jaren zijn brood mee verdiend en met zijn vrouw Alie een goed leven gehad tot hij, vandaag precies 35 jaar geleden, op bijna zeventigjarige leeftijd aan een hartstilstand overleed.

30-07-2016