ad ad ad ad

Francisco CEPEDA

Geboortedatum: 8 maart 1906
Geboorteland: Spanje
Overleden op: † 14.07.1935

In de Tour de France zijn er vele eersten. De eerste winnaar, de eerste drager van de gele trui, de eerste dopingzondaar en ook de eerste dode. Dat was de Spanjaard Francisco Cepeda. Officieel was hij het niet, want dat was Adolphe Helière, maar die kwam om het leven toen hij tijdens de Tour van 1910 op een rustdag een duik in zee nam en verdronk.
Maar echt letterlijk in de Tour op het slagveld sneuvelen deden alleen Francisco Cepeda in 1935, Tom Simpson in 1967 en Fabio Casartelli in 1995.
Drie doden in meer dan honderd edities van La Grande Boucle. Als we nagaan hoe zwaar de Tour is - en vooral in de eerste pakweg vijftig jaar is geweest - dan valt dat getal best mee.
In elke afdaling in het hooggebergte loert de dood. Iedere passage van een volgauto of een motard langs een groep renners houdt het risico in dat zo’n kwetsbare fietser geschept wordt en verongelukt. Tussen al het publiek kan dat ene ongelijnde hondje of een dronken idioot staan om op het verkeerde moment over te steken of zijn gebrek aan geestelijke vermogens te demonstreren.
Duizend-en-één gevaren bedreigen de gemiddelde Tourrenner en dan maar drie slachtoffers in ruim een eeuw. Natuurlijk zijn er in de wielersport veel meer doden gevallen, maar ook als je dat aantal afmeet aan de gigantische hoeveelheid koersen die er ooit verreden zijn, is ook dat getal te verwaarlozen.
Het bewijst dat een beroepswielrenner een fantastische vakman is op het gebied van overleven, overeind blijven, sturen, reageren en geconcentreerd zijn. Maar een enkele keer laat het geluk ze in de steek en slaat het noodlot toe.
Francisco Cepeda uit Sopuerta in Spaans Baskenland won in zijn profcarrière slechts drie wedstrijden, te weinig om nu nog herinnerd te worden. Maar zelfs zijn dood was niet genoeg om een gedenkteken te krijgen op de plaats van het ongeluk. Simpson en Casartelli kregen er wel één, maar in de omgeving van Bourg d’Oissans, herinnert niets aan de daar verongelukte coureur.
Hij was door pech ver achterop geraakt en de hele karavaan was al gepasseerd toen hij in de afdaling van de Galibier ten val kwam. Niemand heeft het gezien, want er staat in afdalingen zelden publiek.
Een verlate koerscommissaris in de laatste Tourauto zag hem langs de kant van de weg liggen. Met een schedelbasisfractuur werd hij in allerijl naar een ziekenhuis in Grenoble gebracht. Drie dagen vochten de artsen voor zijn leven. Tevergeefs en de eerste echte Tourdode was op zondag 14 juli 1935 een feit.
Heel Frankrijk vierde feest op Quatorze Juillet, maar in een klein dorp in Spaans Baskenland werd een familie in rouw gedompeld.
Het is een kwestie van media-aandacht. Zijn dodelijke val kreeg destijds slechts enkele regels in de kranten. Niets in vergelijking over wat er allemaal over Simpson en Casartelli is gepubliceerd.
Daarom op zijn geboortedag dit eerbetoon aan het eerste dodelijke slachtoffer van de Tour de France, die vandaag honderdtien jaar geleden geboren werd.

08-03-2016