ad ad ad ad

Alfredo BINDA

Geboortedatum: 11 augustus 1902
Geboorteland: Italië
Overleden op: † 19.07.1986

Deze Italiaanse renner van lang geleden overleed vandaag precies dertig jaar geleden op 83-jarige leeftijd. Hij is net als Gino Bartali, die gisteren de hoofdpersoon in deze rubriek was, een legende.
Alfredo Binda staat prominent in het rijtje campionissimi van het Italiaanse cyclisme. Het is bij mijn weten verder nooit voorgekomen dat de organisatie van een grote ronde een renner heeft verzocht om niet aan de start te komen.
Dat vreemde verzoek vond in 1930 plaats om in de Giro d’Italia de spanning terug te brengen. Dat verzoek werd aan Binda gedaan nadat hij een jaar eerder voor de vierde keer met overmacht de Giro had gewonnen.
Het was niet leuk meer. In vijf jaar tijd boekte hij 33 etappezeges in de Giro en won hij vier maal het eindklassement in de ronde van zijn vaderland. Dat heeft zelfs Eddy Merckx in de jaren zestig en zeventig niet gepresteerd. Na 1930 won Binda nog eens het eindklassement en nog acht ritten in de Giro.
Binda gaf aan het verzoek gevolg, maar ze moesten hem er wel dik voor betalen. Hij was ook drie keer wereldkampioen en daarmee stelde hij een voorbeeld voor Rik Van Steenbergen, Eddy Merckx en Oscar Freire, die dat kunststukje ook op hun naam hebben staan.
Binda was vier keer kampioen van zijn land, hoewel hij in de omgeving van Nice in Frankrijk woonde. Verder won hij vier keer de Ronde van Lombardije en twee keer Milaan-San Remo. In de Tour is hij maar één keer gestart.
Dat was in 1930, het jaar dat hij de Giro oversloeg. Hij viel uit en kwam als renner nooit meer in de Tour terug. Na zijn carrière is hij nog jaren in de wielersport actief gebleven als keuzeheer en ploegleider van de Italiaanse ploeg bij het WK en in de Ronde van Frankrijk.
Hij kreeg te maken met renners als Bartali en Coppi, die zich ook campionissimo mochten noemen. Hij hoopte vurig dat onder zijn leiding een Italiaan de Tour zou winnen en wereldkampioen zou worden.
Zijn wereldtitel in 1932 was de laatste voor Italië geweest en hij was niet iemand die dat, ter meerdere glorie van zichzelf, de laatste wilde blijven. Dit in tegenstelling tot zijn collega Sylvère Maes, de keuzeheer en ploegleider van de Belgische Tourploeg.
Peer Maes was in 1939 de laatste Belgische Tourwinnaar toen hij in 1948 ploegleider werd van de Belgen in de Tour en bij het WK. Enkele malen is er een Belg als tweede geëindigd en dan haalde Maes, volgens de geruchten, steeds weer opgelucht adem als het net niet was gelukt.
Binda had daar totaal geen moeite mee en in 1953 mocht hij het genoegen smaken dat een superieure Fausto Coppi het internationale profpeloton in de bergen rond Lugano fietsles gaf. Nooit in de geschiedenis van het WK zijn de nummers twee tot en met laatst zo vernederd als toen door Coppi.
Ook bracht Binda als ploegleider van de Italiaanse squadra drie keer een Italiaan in het geel naar Parijs. Eén maal Bartali en twee maal Coppi. Alfredo Binda is al heel lang niet meer onder ons, maar Il Joconda wordt in zijn vaderland nog altijd als een campionnissimo vereerd. Next to God!

19-07-2016