Romans VAINSTEINS (1973, Letland)
In 1998 had ik een interessant gesprek met de bekende sportpsycholoog Peter Blitz. Volgens Blitz is de wens van een sportman om de beste en de snelste te zijn een gevolg van een in de genen verankerde behoefte aan strijd. Waar mensen zijn is rivaliteit en animositeit en daar is topsport op gebaseerd. Hij voerde als bewijs voor zijn stelling aan dat Israël nauwelijks sporters van intenationale allure heeft voortgebracht, omdat dat land al zo’n halve eeuw in een staat van oorlog verkeert met zijn Arabische buren. Ik stelde daar tegenover dat het gehele over de wereld verspreide jodendom wel een schat aan grote musici, geslaagde zakenmensen en nog veel meer succes heeft voortgebracht, maar weinig topsporters van betekenis. Dus lag het misschien meer aan de jood dan aan de Israëli. Op de terugweg zocht ik in mijn geheugen naar joodse wielrenners van naam, maar ik kon ze niet vinden. Pas twee jaar later werd Romans Vainsteins wereldkampioen en ik las dat hij een Let van joodse afkomst is. Een jaar later eindigde de Amerikaan Levi Leipheimer als derde in de Vuelta en ook hij heeft – aan zijn naam te oordelen – joodse wortels. Maar beiden komen niet uit een land met oorlogsdreiging. Vainsteins is een renner geweest die maar korte tijd in de belangstelling wist te staan. Hij heeft niet veel gewonnen, hoewel hij een geduchte spurt in huis had. Hij was ook slim en dat bewees hij in dat WK van 2000 in Plouay in Bretagne. Tscmil en Bartoli waren huizenhoog favoriet, maar de slimme Let wist al enkele ronden voor het einde dat ze niet weg zouden komen. Hij spaarde zijn krachten want de gehele Letse delegatie bestond maar uit drie renners, dus mochten wat hem betrof de Italianen en de Belgen het werk doen. Zonder een trap te veel te hebben gedaan, spurtte hij naar de overwinning. Daarna werd het angstig stil rond de wereldkampioen. De vloek van de regenboogtrui was volledig op hem van toepassing en in drie seizoenen behaalde hij slechts één overwinning. Eind 2004 maakte Lampre bekend dat ze zijn contract niet wilden verlengen en geen enkele andere ploeg bleek bereid hem à raison van een behoorlijk salaris in te lijven. En zo stopte de Let al op 31-jarige leeftijd. Hij heeft wortel in Italië geschoten, omdat hij trouwde met de dochter van de grote Italiaanse wijnondernemer Caldirola. Vaini, vini, fietsie zal ik maar zeggen. En daar is geen woord Hebreeuws bij, zelfs geen Jiddisch. (Foto: © Cor Vos)
Wat vermeldt het geboorteregister nog meer?
Maurice GARIN (1871, overleden 19.02.1957, Frankrijk)
Het was 8 juli 1954 en ik zat op de tribune van het Olympisch
Stadion in Amsterdam om het vertrek van de eerste Tour de France die buiten Frankrijk startte bij te wonen. Er werd van alles vertoond om het publiek bezig te houden en een van die attracties was de ereronde die Maurice Garin reed. Ik wist natuurlijk dat het de eerste winnaar van de Tour de France was. Toen al een eeuwigheid geleden, want in 1903 was mijn vader nog niet eens geboren. Ik zag een 83-jarige man met een witte snor en een petje met stramme benen op een gewone fiets een rondje over de betonnen piste rijden. Hij zwaaide vriendelijk naar het publiek en hij was zichtbaar opgelucht toen hij weer op twee benen langs de rand van de baan stond. Ik vond het een memorabel moment. Stel je voor, de eerste winnaar van de belangrijkste wielerwedstrijd van het jaar waarover ik toen alles wilde weten wat er maar te weten was. Zo wist ik dat dat vriendelijke mannetje het jaar na zijn overwinning weer won, maar dat later bleek dat hij de kluit belazerd had door delen van het parcours met de trein af te leggen. Maar dat maakte me niets uit. Hij was de eerste en ik had hem in levende lijve aanschouwd. De volgende dag stond er een foto in de krant van de fietsende bejaarde en die heb ik toen uitgeknipt en aan de muur van mijn kamertje gehangen. Het ging me waarschijnlijk niet om de man, want die was in mijn kinderogen natuurlijk stokoud, maar om die Touroverwinning. Alles over de Tour had mijn belangstelling en ik voelde geen enkele verontwaardiging over zijn bedrog een jaar later. Misschien had-ie het in 1903 ook wel gedaan maar was het toen niet ontdekt. Over vier maanden gaat de Tour 2007 van start en we weten nog niet eens wie de editie van 2006 heeft gewonnen. Dat is raar, maar geen enkele wielerliefhebber maakt er zich druk om of Landis of Pereiro al dan niet vals hebben gespeeld. Waar het om gaat is de beleving van de sport en die mag niemand het publiek afnemen. Ook de rechter niet. Vanmiddag de Omloop Het Volk. Ik denk dat veel wielerliefhebbers de slaap slecht kunnen vatten.
De andere op 3 maart geborenen zijn:
ALCALA CALLEGOS, Raul (1964, Mexico)
BARTHÉLÉMY, Albert (1906, overleden 26.11.1988, Frankrijk)
CAPPELLE, Luc (1955, België)
COZZA, Steven (1985, Verenigde Staten)
DE CLERCQ, Hans (1969, België)
DULMEN, Thom van (1985, Nederland)
ESSEN, Sharon van (1981, Nederland)
FRISCHKNECHT, Roger (1967, Zwitserland)
HARTMAN, Nicolas (1985, Frankrijk)
KLOOTWIJK, Bertil (1982, Nederland)
LÄUPPI, Adolf (1906, overleden ???, Zwitserland)
LEMOINE, Cyril (1983, Frankrijk)
MATTHIJS, Rudy (1959, België)
NANKMAN, Herman (1896, overleden 31.12.1973, Nederland)
OVION, Régis (1949, Frankrijk)
ROTH, Jean (1924, Zwitserland)
SCHORN, Jean (1901, overleden ???, Duitsland)
THILLART, Giliam van de (1982, Nederland)



