ad ad ad ad

Uit de stalling van Peter R. de Fiets

Dit is een echte Locomotief. Het merk waarop in de jaren vijftig legendarische renners als Wim van Est, Wout Wagtmans, Gerrit Voorting, Jan Nolten, Tarzan van Breenen en Henk Faanhof hebben gereden. Al die iconen van toen zijn dood, maar het merk Locomotief leeft nog volop bij verzamelaars.

De coureurs die er hun successen op behaalden figureren nog slechts in de gewelven van de slogblog, waar hun verhalen door oude mannen worden doorverteld en hopelijk voor de eeuwigheid bewaard.

Verhalen over aluminium drinkkruiken en reservetubes die kruislings om de schouders werden gedragen. Herinneringen aan furunkels op het zitvlak en beddenlakens die ’s ochtends bij het opstaan van de schaafwonden werden gerukt. Aaauuuwww!

Oudere mannen kunnen lyrisch over die tijd vertellen. Zoals de voormalige eigenaar van deze fiets, een bejaarde heer uit het Friese Bergum. Die heeft er zijn hele leven op gereden tot hij dat lichamelijk niet meer kon.

Hij kon ook niet meer zelfstandig wonen en zijn kinderen en de huisarts hadden een kamertje voor hem geregeld in het plaatselijke bejaardenhuis, om daar, goed verzorgd en met zijn natje en droogje, te wachten op de onherroepelijke komst van Magere Hein.

Er was daar geen plaats voor zijn mooie paarse Locomotief. Hij had hem het liefst naast zijn bed gehad, maar dat werd niet toegestaan. Zelfs in de berging van het tehuis was er geen plaats. Hij had zijn Locomotief jarenlang vertroeteld als zijn eigen vlees en bloed, maar de directie was onverbiddelijk. Hij moest afscheid nemen.

Zo is de fiets hij bij mij terechtgekomen. Ik heb hem vanwege de afstand niet zelf opgehaald. Dat hebben twee lieve dames uit onze kennissenkring voor me gedaan toen ze een keer in Friesland waren. De oude man was tot tranen toe geroerd toen hij zijn stalen vriend, waarmee hij zoveel moois had beleefd, in een vreemde auto zag laden.

Iedereen kijkt op zijn eigen manier tegen mijn hobby aan. Het raakt me niet meer, heb al lang geaccepteerd als een soort dorpsgek te worden gezien. Maar waarom zou ik me schamen voor het sparen van juweeltjes? Zoals deze, voor zijn leeftijd nog een mooi en gaaf exemplaar. Echt van iemand geweest die er uit liefde heel zuinig op was.

Het bijzondere is dat hij is afgemonteerd met een Zeus-groep, destijds het Spaanse equivalent van Campagnolo. Als die oude man daar in het Friese Bergum nog leeft zal hij er zeker nog dagelijks aan denken.

De aanblik van het smalle stuur met de namen van Sylveer Maes, Marcel Kint en Rik Van Steenbergen, hoe vaak heeft hij die niet gelezen. Tot tranen toe geroerd zal hij zijn, als hij zich voor de geest haalt hoe hij in die mooie center pull remmen van Altenburger kneep.

Alleen hij die door de tand des tijds heeft leren heen zien, zal oprecht met die oude man kunnen meevoelen. Zoals ik en nog een paar van die malloten in Nederland.

Foto’s: © T&T Tekst & Traffic

Door Peter Ravensbergen, 31 mei 2016 12:00

Bejaardenhuis

Je fiets in de berging van het bejaardenhuis bbrrr, daar moet je toch k niet aan denken!. Wat jammer dat men zo weinig creatief hierin is geweest daar in Bergum.
Een beetje humaan beleid had mooi geweest en de fiets ophangen als schilderij passend!
De oude heer wijzen op deze slogblog en het verhaal van Peter is wellicht een troost?!
Geplaatst door Willy Kwantes, 01 juni 2016 06:10:48

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web