ad ad ad ad

De jarige van vandaag …

Het verschil tussen een kopman en een knecht kan soms zeer gering zijn. Johan De Muynck was een prachtige renner. Hij zat mooi op de fiets en hij kon goed mee in het hooggebergte. Hij had alleen niet de uitstraling van een kampioen.

Hij reed in de tijd van Merckx en een van de grootste concurrenten van De Kannibaal was Roger De Vlaeminck. De Zigeuner uit Meetjesland was geen kandidaat voor de Tour en ook niet voor de Giro.

Wel kon Le Gitan heel goed uit de voeten in de kleinere etappekoersen, ook als die voor een deel door het hooggebergte gingen. Zo won hij de Ronde van Zwitserland, met zes etappezeges en maar liefst zes maal de Tirreno Adriatico.

Het is dus niet vreemd dat hij ook een zege in de Ronde van Romandië begeerde en in de editie van 1976 moest het gebeuren. Het is een lastige koers en de ambities van De Vlaeminck werden behoorlijk getemperd door de deelname van Merckx.

De Vlaeminck begreep dat hij de koers zwaar moest maken en hij stuurde zijn knecht Johan De Muynck in een bergetappe vooruit. Hij wist wat De Muynck kon en Merckx en zijn mannen zouden dan jacht op hem moeten maken, waarvan De Vlaeminck dan wellicht kon profiteren.

Maar het pakte anders uit. De Muynck vloog die dag en niemand achterhaalde hem. De etappewinst en de leiderstrui waren zijn deel. Twee dagen later ging Merckx op avontuur om de volle winst te gaan pakken.

Maar De Vlaeminck en De Muynck sloten aan en gezamenlijk wisten ze Merckx zo uit te putten dat die op een gegeven moment moest lossen.

Toen de kopman en de knecht voldoende voorsprong hadden, verwachtte iedereen dat De Vlaeminck van De Muynck zou wegrijden om vervolgens zijn knecht te onttronen en de leiding over te nemen.

Maar het was De Muynck die demarreerde en de etappe en de ronde won. De Vlaeminck was woedend, maar de ruzie werd toch bijgelegd.

In de Ronde van Italië, die een paar weken later van start ging, was De Muynck nog steeds in blakende vorm. Drie dagen voor het einde droeg hij dan ook triomfantelijk het roze.

De Vlaeminck was geenszins van plan zijn knecht te ondersteunen en hij zorgde ervoor dat in de afsluitende tijdrit De Muynck zonder ploegleidersauto reed.

De roze trui bleef onderweg verstoken van informatie over de concurrentie en hij kon dus alleen maar zo hard mogelijk rijden.

Aan de finish kwam hij 19 seconden tekort om zijn leiderstrui te behouden en zo werd de Giro van 1976 gewonnen door Felice Gimondi.

Twee jaar later won Johan De Muynck echter alsnog de Ronde van Italië. Zijn palmares had volgens kenners veel langer kunnen zijn als hij eerzuchtiger was geweest.

Ik weet het niet, ik vind het nogal wat als je dwars tegen alle wielerwetten in je kopman te grazen neemt. Dan heb je toch een mentaliteit die door roeien en ruiten gaat. Of niet?

Johan De Muynck, de jarige van vandaag, viert op deze maandag zijn 68ste verjaardag.

Foto 1: archief dewielersite.net
Foto 2: © Cor Vos

Door Fred van Slogteren, 30 mei 2016 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web