ad ad ad ad

Het was me het weekje wel …

De wereldkampioenschappen zijn aan de gang, maar ik merk er niet veel van. Door het tijdverschil met Richmond in de Verenigde Staten heb ik er nog niet veel van mee gekregen. Ik zag gisteravond laat in een samenvatting iets van de dameskoers, waarin Anna van de Breggen haar tweede zilveren medaille behaalde. Vanavond is de koers voor de mannen op ook weer een onmogelijke tijd en ik zag en hoorde gisteravond in Studio Sport dat de heren er klaar voor zijn. De gebruikelijke tamtam-taal die ik de laatste jaren steeds hoor aan de vooravond van het WK. Niki Terpstra en Lars Boom, de beoogde kopmannen, hebben hun geschil bijgelegd, hoorde ik. Er werd niet bij verteld om ... 
... wat voor een geschil het gaat, maar het is uit de wereld. De twee zullen elkaar helpen en mannen als Mollema, Gesink en Dumoulin hebben plechtig beloofd voor die twee te gaan knechten. 
En dat staat allemaal in de Fabeltjeskrant, hoor ik Meneer De Uil weer zeggen, nadat Marco van Basten hem eerder deze week ook al had geciteerd. Ik geloof niet zo in dat soort sprookjes sinds het WK van 2012 in Valkenburg. Toen was er ook overeenstemming in de ploeg. Ze waren het eens, het WK in eigen land, voor eigen publiek moest geschitterd worden, het mes tussen de tanden, dat soort teksten bereikten ons via de media. Bondscoach Leo van Vliet had overal langs het parcours lichtkranten laten ophangen om zijn renners onderweg van adviezen te voorzien. Het hielp allemaal niets, de heren reden als dooie dienders rond (foto), toonden geen enkel initiatief en vonden het prima dat Philippe Gilbert zijn kunstje op de Cauberg ongestoord kon vertonen. Na afloop liet Don Leo even horen wat hij van een dergelijke mentaliteit dacht en de baas van de Amstel Gold Race kon gelijk zijn biezen pakken. Van kritiek waren de heren niet gediend. 
Of die mentaliteit bij dezelfde renners heeft plaatsgemaakt voor de wil om te winnen, moeten we afwachten, maar ik betwijfel het. Sponsors vinden het niet altijd geslaagd als een van hun renners een jaar lang in een trui moet rondrijden waarop de sponsornaam er niet uitknalt en aangezien die hun forse salaris betaalt, is de animo niet groot. Daarom zullen we waarschijnlijk laat vanavond op de Boulevard of Broken Dreams met weemoed terugdenken aan Theofiel Middelkamp, Jan Janssen, Harm Ottenbros, Hennie Kuiper, Gerrie Knetemann, Jan Raas en Joop Zoetemelk, de zeven Nederlandse wereldkampioenen uit vervlogen tijden,  toen die er vol voor gingen en dolblij waren met hun wereldtitel. 
Jan Janssen vertelde me eens dat hij die avond de regenboogtrui op een knaapje aan de kastdeur heeft gehangen en er de hele nacht verlekkerd  naar heeft liggen kijken. Zo blij was hij. Neem het me niet kwalijk, maar dit was een overpeinzing van een oude man, die van harte hoopt zich te vergissen. (Foto: © Arjan Schuurman)
Door Fred van Slogteren, 27 september 2015 10:00

geen gelijk, maar ...

Gelukkig heb ik geen gelijk gekregen. De Nederlanders hebben niet als dooie dienders gereden. Integendeel. Ze hadden een plan en dat is perfect uitgevoerd. Net als de Belgen, de Italianen, de Fransen, de Britten, de Spanjaarden en de Duitsers hun plan goed hebben uitgevoerd. Maar wereldkampioen werd een Slowaak, die met slechts twee onbekende landgenoten aan de start stond. Dat is een uitkomst waar ik erg van heb genoten, zeker omdat het Peter Sagan is, dat leuke binkie waar niemand een hekel aan heeft. Ik heb een leuke avond gehad.

Geplaatst door Fred, 27 september 2015 22:06:14

Peter Sagan Wereldkampioen

Fred, gelijk mijn persoontje ben ik het helemaal eens wat je hedenavond om 6 minuten over tien schreef! Vanmiddag bij een voetbalwedstrijd, werd mij gevraagd wie er vanavond de regenboogtrui ging aantrekken na afloop van dit W.K. Ik heb toen geantwoord: Dat kunnen er in deze wedstrijd wel een 20 tal renners zijn die voor dit kledingstuk in aanmerking komen. Op deze omloop van ca. 16 km. met slechts 3 bergjes erin, wordt heden tendage door een man of 60 redelijk gemakkelijk verteerd, dit in vergelijking wat een groot aantal renners in de j.l. gehouden "Vuelta "kregen voorgeschoteld, was in verhouding een "Peuleschilletje", alleen het aantal km, zou voor een schifting kunnen zorgen. Enige van de 45 deelnemende landen, met Nederlanders op de 1e plaats, Belgen, Italianen,Duitsers, Polen, Australiërs, Spanjaarden, Colombianen etc. deden om beurt het kopwerk, zonder dat het iets opleverde, wat uit eindelijk tot gevolg had, dat een renner, Peter Sagan die na een super demarage, de laatste 3 km. voor zijn rekening nam, en met de titel ging, schuiven! Gefeliciteerd Peter Sagan met deze zege! Fred schreef het reeds, iedereen gunde het Peter Sagan, het "Schoffie"van het wielercircus voltooide zijn vluchtpoging met alles wat in hem zat, zijn enige demarage van vandaag werd beloond met de WK -titel, niet alleen wij wielerliefhebbers, ook zijn geklopten medestrijders gunden hem de Wereldtitel.Mede gezien de felicitaties, die na het passeren van de meet in ontvangst mocht nemen, als eerste Tom Boonen, nadien volgden er nog velenhet voorbeeld van Tom. Alleen wil ik nog wel een kritische noot afvuren op de "U.C.I."als er een huldiging plaats vind na het Kampioenschap, doe dit dan op het Parkoers, direct na de eindstreep, zodat veel meer toeschouwers de Kampioenen, van deze ceremonie getuigen kunnen zijn!Op de 2e Plaats , een mooie bloemenkrans of fraai boeket bloemen, zou in mijn ogen er best van af mogen, in plaats van het simpele bosje bloemen wat aan de diverse kampioenen en mede podiumbetreders is overhandigd! Wellicht kan de Wielervereniging "De Bollenstreek"uit Lisse dit in de toekomst gaan sponseren, De Paus krijgt ook ieder jaar weer een bloemenhulde op het Sint Pietersplein aangeboden.Theo ten Dam.

Geplaatst door Theo ten Dam, 28 september 2015 01:06:33

bloemenkrans..?

Is dat niet iets van voor de (1e?) wereldoorlog...?

Geplaatst door marcoV, 28 september 2015 10:29:57

Bloemenkrans

Is Marco V. missschien wat kort van memorie? Ik heb een decenia of 2 geleden Leontien Zijlaard - van Moorsel gehuldigd zien worden, gelijk alle andere Olympische medaillewinnaars tijdens de "Olympische Spelen van Athene". Alle kregen op hun hoofd een krans, of die van bloemen waren voorzien, dacht het niet, maar weet dat niet zeker. Marco V. nooit wedstrijden in Vlaanderen gereden? blijkt uit U opmerking, anders was deze opmerking niet nodig geweest! Ik spreek uit ervaring, in mijn wielerperiode 1954 - 1966, en dat is "slechts", een halve eeuw geleden.Toen werd alleen de winnaar gehuldigd en ontving dan meestal een lauwertak, vervaardigd uit kunstof en vaak voorzien van plastic bloemen, voorts bij grote Kampioenschappen werd de winnaar omhangen met een mooie krans, dat was wel degelijk na wereldoorlog nummer 1, neem daar van akte! Of dit nu nog gebeurd weet ik niet, kan je wel vermelden dat zo'n kunstof tak, c.q. krans een langer leven is beschoren dan echte bloemen, deze ruiken, terwijl kunstofbloemen vrij snel stofnesten worden voordat deze in het vuilnisvat verdwijnen. Dat doen deze blijken van verering op den korte of lange duur allemaal. Theo ten Dam.

Geplaatst door Theo ten Dam, 28 september 2015 12:27:51

bloemkrans.

Nee, de olympische lauwerkransen van Athene 2004, (nog maar slechts net iets meer dan één decennium overigens geleden) hadden geen bloemen in zich. Slechts een eenvoudige blijk van waardering vanuit de oudheid overgenomen. Dát vond ik dan wel weer passend, toen, eenmalig. Overigens op het hoofd, niet zo'n potsierlijk toch nog steeds ouwerwets ding om je nek. Een inmiddels overleden bevriend beroepsrenner had die dingen op de logeerkamer hangen. Maar bezoek wilde er niet slapen, die dachten dat ze bij een begrafenisondernemer waren beland. ;-)
Overdrijven en chargeren maakt de zaak vaak duidelijk, vandaar mijn verwijzing van vóór de oorlog. Hoe dan ook, afschuwelijke dingen.

Geplaatst door marcoV, 28 september 2015 13:13:55

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web