ad ad ad ad

De Burgerlijke Stand van 30 november.

Laurent JALABERT (1968, Frankrijk)

Er zijn twee soorten renners. De ene soort gaat uit van de kwaliteiten die hij in de wieg heeft meegekregen. Ze ontwikkelen die tot het maximum en gaan verder door het wielerleven als sprinter, rouleur, klimmer of combinaties daarvan. De andere groep is veel kleiner, want dat zijn de renners die zich niet neerleggen bij het feit dat ze het ene wel kunnen en het andere niet. Ik noem drie beroemde representanten van deze groep omdat ze zich alle drie hebben ontwikkeld van een sprinter, die ook tot een bepaalde hoogte goed kon klimmen en tevens een redelijke tijdrit neer kon zetten. De eerste is Jan Janssen, de tweede Sean Kelly en de derde Laurent Jalabert. Ze wonnen tal van koersen, met hun sprint, maar ze ontwikkelden zich zodanig dat ze alle drie de Ronde van Spanje op hun naam schreven en Janssen ook nog eens de Tour de France. Dat is grote klasse en Jalabert is er een grand seigneur mee geworden die in eigen land nog altijd enorm populair is. Als hij zich tijdens de Tour buiten het commentaarhok van de Franse TV waagt, dan staan de fans in rotten van vier te wachten op zijn handtekening of het voorrecht met hem op de foto te gaan. Jaja was dertien jaar prof en behalve de Vuelta won hij vijf klassiekers en tal van kleine rittenkoersen en eendagswedstrijden. Hij behoorde tot de beste renners van zijn tijd. Jalabert was ook wereldkampioen tijdrijden en in de Tour won hij twee keer zowel het puntenklassement als het bergklassement. Over allround gesproken. Veel van die successen behaalde hij na 1994. In de Tour van dat jaar zag ik hem met zijn helm op één oor en zijn zonnebril bungelend aan het andere zwaargewond op het asfalt zitten nadat een fotograferende politieagent een massale valpartij veroorzaakte. Hij had van alles gebroken en zijn oog hing uit de kas. Maar toen moest zijn echte carrière nog beginnen. Ik had daar – en dat heb ik nog steeds – een grenzeloos respect voor. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Tom SIMPSON (1937, overleden 13.07.1967, Groot Brittannié)

Eigenlijk is Tom Simpson ook zo’n renner die zich van een hardrijder pur sang, die uitblonk in tijdritten en achtervolgingswedstrijden, ontwikkelde tot een allround coureur die in de jaren zestig tot de beste renners van de wereld behoorde. The Major had een grenzeloze ambitie en een hels temperament en dat dreef hem naar toppen, waar zijn talent eigenlijk niet toereikend voor was. Hij overschreed – net als Jan Janssen – de grenzen van de uitputting in zijn drang naar het hoogste. Hij heeft niet bereikt wat hij in zijn hoofd had, want dat was waarschijnlijk meer dan Eddy Merckx gerealiseerd heeft. Hij won wel de Ronde van Vlaanderen, Milaan-San Remo, de Ronde van Lombardije en Bordeaux-Parijs en hij was in 1965 wereldkampioen op de weg. Voor het winnen van de Tour de France kwam hij tekort. Dat wist iedereen, behalve hij en 1967 moest zijn jaar worden. Het is zijn jaar geworden en een mijlpaal in de geschiedenis van de wielersport. Hij is de beroemdste wielerdode uit de geschiedenis en de naam Mont Ventoux zal tot in de eeuwigheid aan zijn naam verbonden zijn. 13 juli 1967 luidde het eind van het gedogen in. Er werd een amfetamineverpakking, waaruit slechts één ampul ontbrak, in zijn trui gevonden toen zijn lijk in het ziekenhuis werd afgelegd. Een combinatie van extreme hitte, alcohol, amfetamine en uitputting was de doodsoorzaak, plus het feit dat de bewusteloze renner met een helicopter naar het ziekenhuis werd vervoerd. Genoeg redenen om hem niet direct als dopezondaar te bestempelen, maar Tom Simpson is het symbool geworden van dé dopingdode en dat bleef niet zonder gevolgen. Vrijwel onmiddellijk daarna werd de dopingcontrole ingevoerd. Er is sindsdien geen geval Simpson meer geweest, maar het is er niet schoner op geworden. Twee jaar na zijn dood dichtte David Bowie:

‘This is Major Tom to Ground Control
I’m stepping through the door
And I’m floating in a most peculiar way
And the stars look very different today’

Het liedje ging over een astronaut, maar geen wielerliefhebber die bij het horen ervan niet aan Tom Simpson denkt.

De andere op 30 november geborenen zijn:

BERGAUD, Louis (1928, Frankrijk)
BUYSSE, Albert (1911, overleden 13.10.1998, België)
FEDRIGO, Pierreck (1978, Frankrijk)
HABETS, Piet (1942, Nederland)
HOEVENAERS, Jos (1932, overleden 14.06.1995, België)
KLOOSTERMAN, Nol (1941, Nederland)
ROKS, Thijs (1930, Nederland)
SNIJDERS, Ron (1959, Nederland)
TULLEKEN, Jan (1883, overleden 03.11.1962, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 30 november 2006 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web