ad ad ad ad

Een bedrijfsongeval

Een ander punt dat gisteravond druk besproken werd in de wandelgangen was het dodelijk ongeluk in de Zesdaagse van Gent. Er liepen nogal wat oud-renners rond met (veel) zesdaagse-ervaring. Zij waren unaniem in hun oordeel: dit was een bedrijfsongeval. Niemand wil dat maar het is in ieder beroep onvermijdelijk. Het is 55 jaar geleden dat iets dergelijks is gebeurd. Dat was in 1951 tijdens de Zesdaagse van Berlijn en het slachtoffer was onze landgenoot Gerrit van Beek. Een nu dus ruim een halve eeuw later Isaac Galvez. Daar zitten misschien wel vijfhonderd zesdaagsen tussen en de roep om ...

... meer beveiliging is dan ook onzin. Hier was geen sprake van iemands schuld. Er werd aan het begin van de avond een minuut stilte in acht genomen voor Galvez en verder werd er uitvoerig stilgestaan bij de arme Dimitri Defauw, de Belg met wie Galvez in aanraking kwam. Iedereen had zich gestoord aan persberichten waarin sprake was van een stuurfout van de Belg. Iedereen stuurt omhoog geen decimeters, maar hooguit centimeters. Ze passeren elkaar meestal rakelings en dat leidt een enkele keer tot een valpartij. De coureurs zijn zo stuurvast, reageren zo snel en zijn zo vakbekwaam dat er zelden of nooit iets gebeurd. En als er een valpartij plaatsvindt dan staan de renners in 99 van de 100 gevallen direct weer op. De kans dat een renner overkomt wat de betreurde Isaac Galvez is overkomen, is gezien de wet op de kansberekening en vooral de praktijk van de zesdaagse uiterst gering. Dus geen gezeur over Dimitri Defauw. Die jongen heeft het al moeilijk genoeg. En ik zag aan het gezicht van Peter Schep dat die er voorlopig ook nog niet mee klaar is. En toen ik Michael Zijlaard vroeg of hij er zaterdag bij geweest was, zei hij uit het diepst van zijn hart: ‘Gelukkig niet!’ (Foto: © Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 28 november 2006 17:34

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web