ad ad ad ad

Uit de beeldentuin van Jac …

In het plaatsje Harworth in het Verenigd Koninkrijk ligt Tom Simpson begraven. Hij groeide op in dit dorp, ging daar naar school en kreeg er een opleiding tot technisch-tekenaar. Daar kreeg hij ook interesse in wielrennen en verkaste naar het vasteland om daar het vak te leren. Na zijn dood op de Mont Ventoux in 1967 vond hij hier zijn laatste rustplaats met op zijn graf de tekst ‘His body ached, his legs grew tired, but still he would not give in’. Bij de ingang van de Miner’s Recreation Ground aan Scrooby Road is in juni 1997, twintig jaar na zijn dood, door Helen Simpson deze kleinere replica van het monument op de Mont Ventoux onthuld. De tekst op de steen luidt: ‘In memory of a Harworth cyclist’. Op 11 november 2006 is ... 
... de steen van zijn sokkel gestoten en beschadigd doordat een 28-jarige automobilist, die onder invloed van alcohol reed, de controle over zijn voertuig verloor.
Achtervolger
Ondanks de furore die Bradley Wiggins de laatste jaren heeft gemaakt, zowel op de weg als op de baan, kan Tom Simpson nog steeds beschouwd worden als de beste wegrenner die Engeland ooit heeft gekend. Hij werd in 1937 geboren als zoon van een mijnwerker. Als wieleramateur boekte hij vooral, net zoals veel van zijn landgenoten, succes op de baan. Simpson was met name succesvol als achtervolger. In 1956 behaalde hij een Olympische bronzen medaille bij de ploegenachtervolging. In 1958 bereikte hij tijdens het wereldkampioenschap op datzelfde onderdeel de halve finale. In 1959 maakte hij zijn debuut bij de profs. Nadat hij naar het Europese vasteland was getrokken tekende hij een contract bij Peugeot. Hij werd meteen vierde bij het WK op de weg in Zandvoort en in 1960 reed hij zijn eerste Tour de France. 
Indrukwekkende erelijst
Simpson was een aristocratisch ogende wielrenner die aan de soms wat rauwe humor in het peloton een flegmatiek Brits tintje toevoegde, waardoor hij zich snel populair wist te maken bij het wielervolk. Hij was vrijwel altijd goed gemutst en sprak meerdere talen. Simpson paarde een onblusbare strijdlust aan een grenzeloze ambitie. Die inzet werd niet altijd beloond, maar hij reed toch in enkele jaren een indrukwekkende erelijst bijeen. Hij won meerdere aansprekende klassiekers, zoals de Ronde van Vlaanderen (1961), Bordeaux-Parijs (1963), Milaan-San Remo (1964) en de Ronde van Lombardije (1965). In dat laatste jaar was hij ook wereldkampioen geworden in het Spaanse Lasarte. Op veertig kilometer voor der streep was hij met de Duitser Rudi Altig ontsnapt en had hij zijn vluchtgezel met drie lengten in de sprint verslagen. 
Onjuiste stelling
In 1967, het jaar van zijn tragische dood, had hij in het voorseizoen de voorjaarskoers Parijs-Nice gewonnen. Ook in de Tour liet hij zich zien: in 1962 was hij de eerste Britse renner die de gele trui om de schouders droeg. De tragiek van Tom Simpson is dat hij algemeen de geschiedenis is ingegaan als het eerste doping-slachtoffer in de wielersport. Maar dat is een in twee opzichten onjuiste stelling. Na de dood van Simpson is na autopsie niet bewezen dat doping de (enige) oorzaak van zijn overlijden zou zijn geweest. Veeleer is het een combinatie geweest van een zonnesteek, hitte, zuurstofgebrek, inspanning, amfetaminen en een kleine hoeveelheid alcohol. Het autopsierapport zelf spreekt over een hartverlamming en mede daarom heeft de verzekering ook uit moeten betalen aan Helen, zijn weduwe, die tot op de dag van vandaag ontkent dat haar man is overleden ten gevolge van dopinggebruik. En het is net zo onbewezen dat, zelfs wanneer doping de doodsoorzaak zou zijn geweest, Simpson de eerste was. 
Grenzeloze ambitie
Men was zich in 1967 al wel bewust dat de sport steeds meer in de greep kwam van stimulerende middelen. Daarom weigerden de doktoren aanvankelijk de overlijdensakte te tekenen. Jacques Goddet schreef na de tragische gebeurtenis over ‘de plaag die de wielersport, de sport in het algemeen en het hele moderne leven aantast’. Het is wellicht beter Simpson te zien als iemand met een grenzeloze ambitie om te winnen waardoor hij zich, onder omstandigheden die daartoe hebben bijgedragen, letterlijk heeft doodgereden.
In Harworth bevindt zich ook een klein museum over Tom Simpson in the Sports and Social Club. Daarin is zijn fiets te zien waarop hij Paris-Nice won. 
Tot over veertien dagen!
Jac Zwart
Deze en een veelvoud aan andere wielermonumenten zijn te vinden in een serie e-boeken die zijn te downloaden van de website www.xinxii.nl en geschikt om te lezen op een iPad of andere e-readers.

Door Fred van Slogteren, 30 november 2013 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web