ad ad ad ad

Herinnering bij een foto …

Ik heb er een paar keer bij mogen zijn. Bij het jaarlijkse wielergala, traditiegetrouw op de laatste maandag van november. Een geweldig evenement waarin de wielerwereld bij elkaar komt om de wielrenner en wielrenster van het jaar te kiezen, alsmede de beste jongere. Op een podium voor een zaal vol met grote ronde, rijk aangeklede tafels waaraan gedineerd wordt. Het ademt luxe en rijkdom, maar het was ooit anders. 
De traditie is in 1955 begonnen op initiatief van Gerrit Schulte. Die werd in 1948 wereldkampioen achtervolging na een enerverend duel met Fausto Coppi dat op de ... 
... streep werd beslist. Toen de Amsterdamse Bosschenaar in zijn nadagen was gekomen besloot hij eens per jaar een naar hem genoemde trofee uit te reiken aan de beste renner van het jaar. Toon van den Bogaerd, ook een oud-renner en een doorgewinterde wielerman stelde daarnaast de Toboga-beker beschikbaar voor de beste jongere en het feestje was geboren. 
Jaarlijks werden in het restaurant van Schulte de twee bokalen uitgereikt en de jury bestond uit een gezelschap oud-Nederlandse en oud-wereldkampioenen.De Club 48. De bovenstaande foto dateert uit 1974 toen de Gerrit Schulte Trofee door Jan Janssen werd uitgereikt aan Roy Schuiten die dat jaar wereldkampioen achtervolging was geworden. Tussen hen in staat Jan Derksen en geheel rechts Schulte. Gevieren goed voor zeven wereldtitels.
Er zou nog een trofee bijkomen, want in 1976 besloot de club bij meerderheid de Gerrit Schulte Trofee toe te kennen aan Keetie Hage, de wielermoeder van Leontien van Moorsel en de oma van Voske. Er was geen mannelijke renner dat jaar goed genoeg om voor de trofee in aanmerking te komen, terwijl De Keet twee wereldtitels kon overleggen. Maar daar sprak Schulte zijn veto over uit. Zijn beker in handen van een vrouw, een persoon die volgens hem in de keuken thuishoorde, daarvan rezen zijn haren te berge. Het was bestuurslid Jan Veenhoven die de oplossing wist. Voor Keetie werd een eigen onderscheiding in het leven geroepen, de Keetie van Oosten-Hage Bokaal die zij zelf prompt drie jaar achtereen won. 
Omdat het evenement jaarlijks in het restaurant van Schulte plaatsvond, werd er natuurlijk ook gegeten en op het menu stond steevast boerenkool met rookworst. Dampende schalen met daarboven een blauwe walm van sigarenrook waarbij Schulte zelf voor het in stand houden de grootste bijdrage leverde. Na de dood van le Fou Pédalant in 1992 is Wim Breukink (de vader van Erik) aan het roer gekomen. Die liet het nog redelijk bij het oude, maar toen Peter Post als voorzitter aantrad is het met veel door hem binnengepraat sponsorgeld uitgegroeid tot een soort gala, waarbij je geen spijkerbroek of T-shirt tegenkomt. Chique de lala en de boerenkool en de sigarenrook zijn voorgoed verleden tijd. Partir c’est mourir un peu(Foto: © Cor Vos)
Door Fred van Slogteren, 26 november 2013 10:00

Gerrit Schulte Keetie Hage

Toen ik het stukje las over Gerrit Schulte en de Gerrit Schulte trofee m.b.t. Keetie van Oosten-Hage, moest ik denken aan een tv uitzending van ergens in de jaren tachtig. Ik vermoed dat het een uitzending was i.v.m. de uitreiking van de Gerrit Schulte Trofee. Op een bepaald moment stonden Gerrit Schulte en de duidelijk zichtbaar in verwachting zijnde Keetie van Oosten-Hage naast elkaar op het podium. De camera was op hen gericht, terwijl een presentator het woord voerde. Gerrit Schulte wees naar de buik van Keetie Hage, wees vervolgens naar zich zelf en schudde toen van neen. Mogelijk kwam de act niet over bij het publiek. Gerrit herhaalde de grap.
Gerrit Schulte was niet alleen een heel groot wielrenner (na Coppi de allergrootste) maar ook als komiek mocht hij er zijn.

Geplaatst door Piet van der Meer, 26 november 2013 19:01:44

Grappenmaker Schulte

Zou het wellicht mogelijk zijn Piet van der Meer, dat het publiek niet reageerde op "de grap" van Schulte omdat men het niet gewoon grappig vond.
En misschien wel ongepast.
En dan nog even het volgende:
Coppi was een groot renner en Gerrit Schulte kon er ook wat van. Dat staat buiten kijf.
Maar om Coppi de allergrootste te noemen en direct daarna Gerrit Schulte gaat mij toch te ver. Ik kan er zo al één noemen die ik beter vond dan de twee samen. Wel eens van ene Eddy Merckx gehoord....?

Geplaatst door Bert Visser, 26 november 2013 23:24:39

Schulte

Beste Bert,
Natuurlijk was de "grap" van Gerrit Schulte ongepast. Ik heb wel eens het idee dat alles wat hij deed ongepast was. Hij was niet alleen vrouw onvriendelijk, maar ook mensonvriendelijk. Zijn koppelgenoten in de zesdaagsen werd door hem als oud vuil behandeld. En dat waren toch vaak niet de minste renners, ik denk hierbij aan Gé Peters en Peter Post. Dat Coppi de beste was en daarna Gerrit Schulte, dat waren de woorden van Schulte zelf.
Natuurlijk heb ik wel eens van Eddy Merckx gehoord. Hij is toch iemand die racefietsen fabriceert?

Geplaatst door Piet vd Meer, 27 november 2013 10:19:40

Schulte

Beste Piet,

Of Eddy nog steeds racefietsen fabriceert, weet ik niet zeker.
Ik meen wel eens ergens gehoord of gelezen te hebben dat het bedrijf naar iemand anders is gegaan. Maar dat terzijde. Je antwoord doet me plezier. Ik weet nu dat we toch op één en dezelfde lijn zitten.

Groet,

Bert Visser

Geplaatst door Bert Visser, 27 november 2013 11:04:19

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web