ad ad ad ad

Uit de ordners van Jan …

Het wegseizoen zit erop en in de lage landen werd in Putte-Kapellen voor de tachtigste keer om de Sluitingsprijs gereden. In Les Herbiers werd het Franse wielerseizoen afgesloten met een mooie tijdrit voor diverse categorieën, terwijl met de vijfdaagse Ronde van Peking ook de laatste rittenkoers betwist werd. Het einde van een boeiend seizoen waar wij als Nederlanders met gemengde gevoelens aan terug zullen denken. Teleurstellende prestaties en verwachtingen die niet waargemaakt werden, zijn ook dit jaar weer afgewisseld met ... 
... successen en succesjes die ons al met al zeker weer doen uitkijken naar volgend jaar.
Miroir du Cyclisme
Al even traditioneel is dat de bladen gaan terugkijken op al wat het afgelopen seizoen gebracht heeft. Het Franse tijdschrift Miroir du Cyclisme bracht decennia geleden jaar in jaar uit prachtige herinneringsmagazines uit onder de naam Le Livre d’Or. En ze waren er meestal heel vroeg bij zoals ook in 1984 toen bijgaand exemplaar net na half oktober in de winkel lag. Het was volgens de redacteuren een jaar van veranderingen dat met prachtige foto werd uitgebeeld over 72 pagina’s. Uiteraard ontbreekt ook een uitgebreid uitslagenblok niet. De winnaars van het seizoen komen allemaal aan de orde. En gelukkig viel er ook mooi Nederlands succes te noteren. 
Quelle année!
Wat te denken van Johan Lammerts (door de Fransen steevast Jos genoemd) die de Ronde van Vlaanderen won en Jacques Hanegraaf die de Amstel Gold Race op zijn naam schreef. Andere winnaars waren Francesco Moser (Milaan-San Remo en de Ronde van Italië), Sean Kelly (Parijs-Roubaix en Luik-Bastenaken-Luik), Claude Criquelion (wereldkampioen), Laurent Fignon (Tour de France) en Eric Caritoux (Ronde van Spanje). “Ils ont été meilleurs. Quelle année!”, zij waren de beste, wat een jaar!
Fignon versus Moser
Met het kiezen van de renner van het jaar hadden de Fransen wat moeite. Hun eigen Laurent Fignon won de Tour, was tweede in de Giro en werd Frans kampioen. Maar Francesco Moser deed het natuurlijk ook niet slecht. Winnaar van Milaan-San Remo, de Giro plus de verbetering van het onverslaanbaar geachte werelduurrecord dat al sinds 1972 op naam van Eddy Merckx stond. Dat hem dat record in het jaar 2000 door de UCI is ontnomen, vanwege aangescherpte richtlijnen wat betreft extreme zithoudingen en geavanceerde frames bij werelduurrecordpogingen, wist men uiteraard in oktober 1984 nog niet. Bernard Hinault was natuurlijk nog niet afgeschreven maar met zijn tweede plaats in de Tour achter Fignon en de zege in Lombardije kon hij niet tegen Le Professeur en Checco op. 
‘Jos’ Lammerts
Bladerend door de prachtige fotopagina’s toch maar eens op zoek naar Nederlanders en dat valt niet mee. Op pagina 61 vind ik Johan Lammerts, hoewel … Op de op die pagina geplaatste foto herken ik echter niet de latere bondscoach die in 1984 verrassend de Ronde van Vlaanderen won. Het is namelijk zijn Belgische ploegmaat Ludo De Keulenaer. Op de Muur van Geraardsbergen verraste de supersterke Sean Kelly vrijwel alle concurrenten door uit een grote groep kanshebbers weg te fietsen. Na wat schermutselingen ontstond een zes man sterke kopgroep met naast Kelly ook de Belgen Jean-Luc Vandenbroucke, Flip Van Den Brande en Rudy Matthijs plus het Panasonic duo Lammerts en De Keulenaer. 
Als een veldheer leek Kelly de slotkilometers te willen controleren maar het lukte hem niet de zes bij elkaar te houden. Alleen Vandenbroucke deed zijn werk maar de anderen bleken doof voor de smeekbeden van de Ier. Uiteindelijk demarreerde Lammerts en boekte de tweede overwinning in zijn nog jonge profloopbaan. Een teleurgestelde Kelly werd tweede, maar zou in de weken erna nog Parijs-Roubaix en Luik-Bastenaken-Luik winnen en was zijn nederlaag in Vlaanderen toen waarschijnlijk al lang weer vergeten!
Tot volgende week!
Jan Houterman
Door Fred van Slogteren, 28 oktober 2013 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web