ad ad ad ad

Ploegleider Huub Harings …

In 1978 ging Huub Harings als mecanicien van de ploeg Jet Star Jeans naar de voorbereidingskoersen aan de Middellandse Zee. Amper twee weken later keerde hij terug als ploegleider. Het was een bewogen seizoen in het toch al bewogen wielerleven van de man uit Sibbe. Hoe het kwam dat hij van de ene op de andere dag aan het hoofd van een profteam kwam te staan? Gewoon omdat de man die aanvankelijk ploegleider was, Koos Rook, dit werk niet meer zag zitten. Behalve zijn job als chef d’equipe in het cyclisme had Rook ook nog de leiding over een administratie- en verzekeringskantoor.

Hij kwam tot de ontdekking dat een en ander moeilijk te combineren was met het ploegleiderschap, zoals een jaar eerder wél het geval was geweest toen hij ...

... bij De Onderneming aan het hoofd van de gelijknamige ploeg stond. De Onderneming stopte na dat jaar met de sponsoring. Joop de Gans, direkteur van Jet Star Jeans, startte als sponsor. De ploeg bestond uit Gerrie van Gerwen, Co Hoogendoorn, Herman Ponsteen, Adrie van Houwelingen, Wim de Ruiter, Hans Langerijs, Jan Hordijk en drie Limburgers: Jan Krekels, Mathieu Dohmen en Johan van der Meer. De helft van de ploeg had nog nooit bij de profs gereden.

Chaotische bedoening
De Grote Prijs van Saint Raphael betekende de vuurdoop. Twee dagen later begon de Ronde van de Middellandse Zee waarin Huub Harings de taak van Koos Rook overnam. Daar was overigens een gedenkwaardige openingsetappe, die uit twee delen bestond, aan voorafgegaan. Het eerste deel had nog op normale wijze afgewerkt kunnen worden, het tweede werd een chaotische bedoening. Blijkbaar hadden de organisatoren geen waterdichte afspraken met de lokale overheid kunnen maken. Anders zou het toch niet mogelijk geweest zijn dat de karavaan op de Col de la Turbie door tegemoetkomend verkeer werd gehinderd. De afdaling werd hierdoor nog extra gevaarlijk.

Doodlopende weg
Koersleider Jacques Anquetil nam het verstandige besluit om het peloton te laten stoppen. Daarna werd een paar kilometer geneutraliseerd gereden alvorens een nieuwe start volgde. Het duurde niet lang of de renners moesten echter weer voet aan de grond zetten. Zij waren op een doodlopende weg terechtgekomen. Weer een nieuwe start, gevolgd door een puzzel. Want opeens bleek de karavaan de afslag naar een autobaan te hebben genomen. Toen vond iedereen het welletjes en werden snel de hotels opgezocht.

De bom barstte
Of Koos Rook dáár een verontrustend telefoontje van het thuisfront kreeg? Feit was in ieder geval dat hij zich voor de rest van de etappewedstrijd afmeldde. De volgende dag zat Huub Harings achter het stuur van de volgauto. Na amper twee uur kreeg de nieuwe chef d’equipe het aan de stok met een Frans jurylid die meende dat Harings de achterop geraakte renners van Jet Star achter de auto liet stayeren. De commissaris had het bij het rechte eind, maar hij zag een paar Franse en andere collega’s van de Limburger die precies hetzelfde deden over het hoofd. Toen het kleine, driftige en steeds harder schreeuwende jurylid langskwam met het dreigement dat hij bij de wedstrijdleider zou voorstellen om zowel de baas als renners van Jet Star uit koers te nemen barstte de bom. De ogen van Huub Harings schoten vuur en hij stuurde de wagen gevaarlijk dicht in de richting van de wedstrijdcommissaris.

Botsautootjes
Gedurende tientallen seconden leek het alsof er in de volgerskaravaan een paar botsauto’s van een of andere kermisexploitant meereden. Sterker nog. Harings maakte duidelijk dat het jurylid aan de finish een paar rake klappen kon krijgen als er sancties tegen de ploeg werden genomen. Zover kwam het net niet, maar de sfeer in de onmiddellijke buurt van de eindstreep, niet ver van Marseille, was allesbehalve prettig. Enkele uren later klonk het startschot voor het tweede deel van de etappe. En wie stonden met de armen om elkaars schouders bij de auto van Jet Star Jeans? Huub Harings en het Franse jurylid.

De vrede was getekend, ook al omdat andere commissarissen hadden toegegeven dat niet alleen de Nederlandse ploegleider gelegenheid tot stayeren had gegeven. “Mon ami”, zei Huub tegen zijn opponent van enkele uren eerder. Die grijnsde alleen maar. Terug in Nederland werd Harings voor de rest van het seizoen inderdaad bij Jet Star Jeans de officiële ploegleider. Koos Rook zou zich verder alleen nog met het management bezighouden. (Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

Tot een volgende keer!

Wiel Verheesen,
oud-sportjournalist die als verslaggever van het Limburgs Dagblad het voorval aan de Middellandse Zee meemaakte.

Door Fred van Slogteren, 13 oktober 2013 12:00

wiel verheesen

Met de komst van Wiel krijgen we er weer mooie verhalen bij,
heerlijk om te lezen. Ga zo door!

Geplaatst door wim van eyle, 13 oktober 2013 16:54:08

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web