ad ad ad ad

Het balhoofdplaatje van Otto …

“Wielerprijzen zijn een studie waard. Ik moest daar van de week aan denken toen Michael Matthews een rit won in de Vuelta; hij kreeg een bos bloemen en een kleine maquette van de basiliek van San Martin de Castañeda, met het formaat van een pakje boter. Souvenir de Zamora of iets dergelijks. Matthews moest na de eerste huldiging ook nog gekust worden door twee dames in het zwart. Daar tussendoor gaf hij zijn bloemen en het basiliekje aan een man uit de coulissen die het aandenken ongetwijfeld voorzien heeft van een label en het heeft afgegeven bij de bus van Orica GreenEdge.
Ik vond het souvenir wel mooi en onverwacht bescheiden, want vaak zijn ...

... prijzen echte kitsch, van klatergoud en plastic. Maar sommige renners maakt dat niets uit en die bewaren ze hun hele leven.
De hier afgebeelde zilveren medaille is er één uit een reeks van zeven die ik onlangs tegenkwam en die ongetwijfeld afkomstig is van een renner uit de jaren dertig die lid was van de Hilversumse (Gooische) wielerclub De Adelaar. De renner op de afbeelding heeft een band om de nek, een petje met korte klep op het hoofd en zit op een fiets met vast verzet en vleugelmoeren. Tweede prijzen waren in die tijd nog van echt zilver, ter onderscheiding van de gouden eerste prijzen. Derde prijzen waren uiteraard van brons en de volgende van messing of blik.
De vorige eigenaar wist helaas niet van wie deze medaille afkomstig is, maar hij zat in een oud speciaal munten- of penningenalbum, bewaard voor het nageslacht dat er kennelijk geen prijs op stelde.

Tot volgende week!”

Otto Beaujon

Door Fred van Slogteren, 30 augustus 2013 10:00

Medailles

Beste lezers, ik ben namelijk ook in het bezit van enkele van zulke medailles, die won ik als c-klasser in de beginjaren vijftig van de vorige eeuw. Wat was namelijk het geval, e.e.a oud renner, of familielid van een overleden oud renner had zijn gegraveerde medailles bij Ome Henk Ammerlaan ingeleverd, de praeses van de Spartaan, met de bedoeling ze weer te laten verrijden bij de jonkies dezer vereniging. Zo won ik een stuk of 5 van die scheermesjes, wat had Ome Henk namelijk gedaan, om de inscripties aan de achterzijde te verwijderen, plaatste hij de achterzijde langs een slijpmachine en de gravering was verwijderd, echter de dikte van dit eremetaal waren geminiseerd,echter de meeste van die medailles waren dikwijls van zilver, dus het had toch een waarde, en verreden onder de jeugd bij de C-en B klasse van die tijd. Dit alles gebeurde omdat in die jaren, de club altijd met beperkte geldmiddelen moest trachten rond te komen. Ik ben nog fier ook op deze medailles, wat altijd inhield dat je bij de eerste 3 was geeindigd, echter een podium bestond in die tijd nog niet, en een fototoestel om e.e.a. vast te leggen behoorde echt tot de rijke lui. Het enige wat er echter aan ontbrak was de inscriptie aan de achterzijde, of het om een 1,2, of 3 plaats betrof, echter dit nemen wij nu 60 jaar later maar voor lief! Theo ten Dam.

Geplaatst door Theo ten Dam, 31 augustus 2013 01:08:58

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web