ad ad ad ad

De Burgerlijke Stand van 28 oktober.

Cora WESTLAND (1962, Nederland)

Soms krijgt de mens de pest aan zichzelf omdat hij of zij iets niet kan. Dat overkwam Cora Westland die voor de lol de racefiets van haar partner een had gepakt om op dat ding van Amstelveen naar Bussum te fietsen. Hooguit dertig kilometer was de afstand, maar ze redde het niet. Hoe ze uiteindelijk in Bussum is gekomen heeft ze me niet verteld, maar wel dat ze een grote minachting voor zich zelf voelde. De dag daarna werd ze lid van een wielervereniging en ze ging fanatiek trainen en open wedstrijden rijden. Daar was het bij gebleven als ze Monique Knol niet was tegengekomen. Die zag wel wat in dat lange blonde meisje, die inmiddels een pittig tempo kon draaien. Cora kwam bij Monique in de ploeg en het was haar taak om het peloton bij elkaar te houden, zodat de snelle Knol het in de sprint kon afmaken. Zo kwam ze in de nationale selectie en werd ze uitverkoren om in in Seoul in de Olympische wegwedstrijd te starten. Monique Knol was een van de favorieten. Westland offerde zich helemaal op en Knol won inderdaad goud. Vanwege haar talenten als temporijdster werd ze het jaar daarna opgesteld in de tijdritploeg bij het WK. Die ploeg kwam een seconde te kort voor een podiumplaats en bondscoach Hoekstra had gezien waar het aan schortte. Hij handhaafde Knol en Westland en verving de andere twee vrouwen door de volslagen onbekende Astrid Schop en de piepjonge Leontien van Moorsel. In het verre Japan werd dit viertal in 1990 wereldkampioen ploegentijdrit. Onder Hoekstra ging de nationale selectie steeds zwaardere wedstrijden rijden en dat was voor Cora een probleem. Ze had enerzijds haar studie en anderzijds had ze niet het lijf om als de veel lichtere Van Moorsel de cols te bedwingen. Ze won in 1991 bij het WK ploegentijdrit nog zilver, maar daarna wierp ze zich geheel op de studie. Haar drukke leven als ergotherapeute en moeder combineert ze nu nog met het trainen en begeleiden van jong vrouwelijk wielertalent. Ze heeft onlangs het westen verruild voor het noorden van het land en heeft daar die activiteiten voortgezet. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Jefke JANSSEN (1919, Nederland)

In de eerste Tour de France van na de tweede wereldoorlog was hij de enige Nederlander die Parijs haalde. Als klein jongetje volgde ik het allemaal in de krant. Het Parool van mijn ouders had er niet zo veel over te melden, maar in de Volkskrant van mijn oma stond wat meer. Op een dag stond er een fotootje in van Jefke op zijn racefiets. Ik knipte dat plaatje uit en plakte het met gluton op het behang boven mijn bed. Het heeft er jaren gehangen. Na zijn carrière werd Jefke Janssen ploegleider bij de Locomotief-ploeg. Daarmee reed hij jaarlijks namens de KNWU de Tour de l’Avenir. In de eerste editie brak zijn naamgenoot Jan Janssen door en dat was de reden waarom ik in 2001 bij hem op bezoek ging in een seniorenappartement in Elsloo. Hij was veel kleiner dan ik had gedacht en ook zijn vrouw was een klein bedrijvig wijfke, die mij hevig verwende met thee en van die grote dikke wafels. Hij was toen 82 jaar en hoewel hij sommige namen niet meer zo makkelijk oplepelde was zijn feitenkennis formidabel. Hij vertelde dat de vroom katholiek opgevoede Jan Janssen zijn eerste buitenlandse wedstrijd reed en op de eerste zondag wilde opgeven omdat hij anders niet naar de kerk zou kunnen. Jefke nam toen rustig plaats op de rand van het bed waar Jan zijn koffer aan het inpakken was en vroeg: ‚Jan, is er een politieagent in Nootdorp?’ Nadat Jan bevestigend had geknikt, vroeg de Limburger of die dan op zondag in de kerk zat, als-ie dienst had. ‚Nee natuurlijk niet, die man moet toch werken’, was het bitse antwoord. ‚Ja en jij moet ook werken, want wielrenner is je beroep.’ Zo had de piepjonge Jan Janssen het nog niet bekeken en na enkele minuten nadenken, trok hij zwijgend zijn rennerskleren aan en vertrok naar de start. Zeven jaar later won Jan als eerste Nederlander de Tour de France. Misschien wel dankzij de wijsheid van Jefke. Hij is nu 87 en ik zag hem laatst in Landgraaf bij de Eneco Tour. Die man gaat volgens mij nog jaren mee. (archief Wim van Eyle)

De andere op 28 oktober geborenen zijn:

BORGH, Martin van de (1934, Nederland)
DELCROIX, Ludo (1950, België)
HONIG, Reinier (1983, Nederland)
JIMENEZ MUNOZ, Julio (1934, Spanje)
RUSO, Karin 1984, Oostenrijk)
SIMON, François (1968, Frankrijk)
TEUTENBERG, Ina (1974, Duitsland)

Door Fred van Slogteren, 28 oktober 2006 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web