ad ad ad ad

Uit de ordners van Jan …

“Het was op zaterdag 26 januari 1963 toen het Limburgse Elsloo het decor was van het allereerste Nederlandse kampioenschap veldrijden. Wiel Verheesen schreef als was hij Ramses Shaffy in het blad Wielersport dat ‘de fine fleur van het nationale veldrijderscorps op het 2250 meter lange kasteeltraject zal fietsen, lopen, springen, zwoegen en ploeteren om tot een zo eervol mogelijk resultaat te geraken.’  Wie de eerste rood-wit-blauwe truidrager in het veld zou worden kon volgens de Limburgse wielerjournalist moeilijk voorspeld worden, maar hij had wel een lichte voorkeur voor Huub Harings. ‘Niet alleen vanwege de geleverde prestaties in de voorafgaande crossen, maar ook omdat hij voor eigen Limburgs publiek strijdt en het parcours van buiten kent. Maar ook ... 
... Bart Zoet, Manus Brinkman, Gerrit Ruitenberg, Jan van Dijk, Leo Coehorst, Jaap Frakking, Jef Drummen en Cor Rutgers zijn beslist niet kansloos in Elsloo”, zo nuanceerde hij zijn voorspelling nu een halve eeuw geleden.
Rond het vriespunt
De favoriet van Verheesen maakte zijn rol meer dan waar. Huub Harings, de 24-jarige krantenbezorger uit Sibbe, werd de eerste crosskampioen van Nederland. Met overmacht want het duurde meer dan een minuut voordat de verrassend goed rijdende Cor Rutgers uit Naarden tweede werd. Het brons was voor Jan van Geest uit Maasland. Het parcours was bedolven onder een laag sneeuw en modder hetgeen de strijd heel zwaar maakte. Toch mochten de heren coureurs niet klagen met een temperatuur rond het vriespunt want een week eerder was heel Nederland tijdens de strengste winter van de twintigste eeuw nog in de ban geweest van de Elfstedentocht. Ondanks de kou omzoomden heel veel toeschouwers het fraaie parcours. Ze schreeuwden hun Huubke enthousiast naar een indrukwekkende overwinning. 
Ouwe Manus
Reeds in de eerste van de dertien af te leggen ronden was de kleine man uit Sibbe de vaandeldrager van het uit 28 renners bestaande veld. Hij ontsnapte op het door de verse sneeuw extra glibberige parcours en slechts de veteraan Manus Brinkman kon in zijn wiel terugkomen. In de vierde ronde kon de Rotterdammer het hoge tempo van Harings niet meer volgen en daarmee was de strijd beslist. Op de cover van Wielersport staat een dolgelukkige Huub Harings in zijn kersverse kampioenstrui met naast zich zijn verloofde Mia Bessems. Getekend door de zwaarte van het parcours maar beslist niet aan het einde van zijn krachten stond hij op het podium. De heer Van de Ruit van de sportcommissie van de KNWU had hem de trui uitgereikt omdat dokter Van Dijk, de praeses van de wielerunie, wegens ziekte verhinderd was.
    
Uiteraard was Harings op 17 februari 1963 de aanvoerder van de Nederlandse équipe tijdens het WK Veldrijden in het Franse Calais. Met zijn negende plaats was hij ook de beste landgenoot. Wereldkampioen werd de West-Duitser Rolf Wolfshohl, die de titel voor de derde keer in de wacht sleeptewon. De Italiaanse titelverdediger Renato Longo en de Fransman André Dufraisse eindigden respectievelijk als tweede en derde.
Tot volgende week!”            
Jan Houterman
Door Fred van Slogteren, 28 januari 2013 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web