ad ad ad ad

De Burgerlijke Stand van 27 januari.

Theo Verschueren (1943, België)
 
De voornaamste herinneringen die we in Nederland aan Jean Paul Belmondo hebben, waren zijn adembenemende duels met Peter Post achter de derny. Post was achter dat motortje niet te kloppen en de enige renner die hem het vuur aan de schenen kon leggen was Theo, de Nederlandse Belg. Vandaag precies 43 jaar geleden stond in Antwerpen het Europees kampioenschap achter derny’s op het programma. Titelhouder Post zou wel weer winnen, was de verwachting van de pers en het publiek, onbekend met het feit dat De Keizer diep gebukt ging onder een zeer pijnlijke zitvlakblessure. Het was onverantwoord om er ... 
... mee door te rijden, maar Peter spotte vaak met zijn gezondheid. Op de avond van 27 januari 1970 hoopte Verschueren zijn verjaardag luister bij te zetten met het kampioenschap, want hij wist wél waar het bij Post aan schortte. Een half uur voor de start lag de Amstelvener in zijn cabine te kronkelen van de pijn, maar had desalniettemin NEE gezegd toen zijn verzorger Piet Libregts opperde Verschueren te vragen een beetje clementie te betonen. Libregts deed het toch, maar het antwoord van de jarige was een keihard NEE. Met die boodschap keerde Libregts in de cabine terug. 
Toen hij van de weigering van Verschueren hoorde voelde De Lange opeens geen pijn meer. De adrenaline nam bezit van hem en in die titelstrijd is Verschueren nooit eerder zo afgedroogd. In 1998 vertelde Theo me dit verhaal en dat hij veel van Post heeft verloren tot hij met Noppie Koch ging rijden. “Dat had ik veel eerder moeten doen”, zei hij en dat klopt want sindsdien was hij achter de grote motor en de derny jaren lang vrijwel onklopbaar. 
Theo is in Zeeuws-Vlaanderen geboren en opgegroeid en tot wielrenner opgeleid door Cesar Bogaert, een vooroorlogse wegrenner van de meedogenloze soort. Hitler noemden de renners de man die met Marinus Valentijn de eerste Nederlander was die in de jaren dertig in de grote klassiekers uitslagen reed. In die jaren, waarin hij door d’n Cesaar werd afgebeuld, kreeg Theo een ongeluk waarbij hij onder een vrachtwagen schoof. Dat veroordeelde hem tot de piste omdat hij wedstrijden boven de 100 kilometer niet meer aan kon. Hij werd een goede zesdaagsenrenner en stayer, in welke discipline hij twee keer wereldkampioen werd. Achter Noppie uiteraard. 
Na zijn carrière opende hij in zijn woonplaats Sint Niklaas een fietsenzaak, nadat hij tevergeefs had geprobeerd de winkel van Bernard Franken, een in België wonende Nederlandse Tourrenner uit de jaren veertig, over te nemen. 
Theo is vandaag 70 jaar geworden. Hij is een fijn mens en was een geweldige renner. Waarom hij destijds door zijn collega’s Jean Paul Belmondo werd genoemd? Kijk maar eens goed naar zijn portret en haal je de gelaatstrekken voor de geest van die fantastische acteur uit komische avonturenfilms die we in de jaren zestig allemaal wel wilden zijn. Nooit vergeet ik die avond in een Groningse bioscoop bij l’Homme de Rio(Foto: © T&T Tekst & Traffic)
De andere op 27 januari geborenen zijn:
 
BOELEN, Jeroen (1978, Nederland)
CANAVESI, Severino (1911, overleden 30.01.1990, Italië)
FARAZIJN, Peter (1969, België)
FÖRSTER, Robert (1978, Duitsland)
FUERTE, Anselmo (1962, Spanje)
JANIACZYK, Blazej (1983, Polen)
MAASSEN, Frans  (1965, Nederland)
MARTINEZ HEREDIA, Enrique (1953, Spanje)
RENTMEESTER, Cees  (1947, Nederland)
REYBROUCK, Wilfried (1953, België)
ROCHE, Philip (1984, Ierland)
RUBIERA VIGIL, José Luis (1973, Spanje)
SCHEFFER, Gerrit (1949, Nederland)
STANGELJ, Gorazd  (1973, Slovenië)
STEENVOORDEN, Piet  (1935, overleden 02.07.1989, Nederland)
ZAAF, Abdel-Kader  (1917, overleden 22.09.1986, Algerije)
Door Fred van Slogteren, 27 januari 2013 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web