ad ad ad ad

Van de smalle bandjes naar de gladde ijzers …

“In de tijd dat bij ons Jaap Eden in het schaatsen en het wielrennen triomfen vierde, hadden de Noren hun eigen Jaap Eden. Hij heette Wilhelm Henie en hij was iets minder succesvol dan zijn Nederlandse collega. Waar die in totaal vijf wereldtitels behaalde, daar was Henie slechts één maal de beste van de wereld. Dat was in 1894 toen hij als wielrenner wereldkampioen werd in de discipline 100 kilometer met gangmaking. Als amateurstayer achter een tandem werd hij bij het WK nog een keer tweede en een keer derde. Als schaatser komen we Henie tegen in de uitslag van het Europees Kampioenschap allround van 1896. In een veld van ... 
... slechts vier deelnemers, niet ongebruikelijk in die tijd, werd hij op ruime afstand van de Duitser Julius Seyler tweede in het eindklassement.
Drie wereldkampioenen
Of Jaap Eden (1873-1925) en Willy Henie (1872-1937) het wel eens tegen elkaar hebben opgenomen, is niet meer te achterhalen. Het zou maar kunnen, maar dat ze op de fiets menigmaal strijd hebben geleverd staat vast. Tegen elkaar, maar ook met elkaar, want ze vormden ook een sterk tandemkoppel. Op een foto in De Kampioen van de ANWB van 7 september 1894 staan ze afgebeeld als de wereldkampioenen van dat jaar, samen met de Duitser August Lehr. Die werd wereldkampioen bij de amateursprinters met Eden op de tweede plaats en de Haarlemmer speelde ook een rol in het kampioenschap dat Henie behaalde. Samen met ene P. de Waardt bereed hij een van de tandems die Henie in zijn kampioensrace gangmaakte. 
Sonja Henie
Met het afscheid van Henie als wielrenner en schaatser verdween de naam niet in de vergetelheid. Daarvoor zorgde dochter Sonja Henie (1912-1969) die in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw uitgroeide tot de succesvolste kunstrijdster aller tijden. Liefst tien maal achtereen, van 1927 tot en met 1936, was deze blonde Noorse ’s werelds beste. Onverslaanbaar als ze in die periode was, schreef ze ook de Olympische titels van 1928, 1932 en 1936 op haar naam. Nadat Willy Henie fortuin had gemaakt in de bonthandel speelde hij met zijn vrouw een belangrijke rol in de sport- en later showcarriere van hun dochter, want als een wonderkind reisde Sonja Henie met haar ouders door Europa. 
Showfilms
Zo was zij in 1934 bijvoorbeeld even in Nederland om in de Amsterdamse Linnaeusstraat de allereerste kunstijsbaan in Nederland te openen. In 1937 beëindigde ze haar actieve sportloopbaan, omdat ze voor heel veel geld naar Hollywood was gelokt om tot ongeveer 1950 in tal van showfilms op te treden waarin ze haar kunsten op de ijspiste vertoonde. Ongeveer zoals kort daarna ook Esther Williams dat deed in uitbundige zwemballetfestijnen. Het ging wel om het schaatsen en het zwemmen, maar de dames raakten in die films ook altijd weer romantisch aan de man. 
Sjoukje en Joan
De films van Sonja Henie, die ook in ons land zeer populair waren, zullen er ongetwijfeld toe hebben bijgedragen dat in het begin van de jaren vijftig twee piepjonge Nederlandse meisjes op kosten van hun ouders naar Londen trokken om daar onder leiding van de beste trainers van de wereld naar de top van het kunstrijden te worden begeleid. Met name Sjoukje Dijkstra piekte naar de wereldtop met Joan Haanappel in haar spoor. Geïnspireerd door Sonja Henie traden de symbolische kinderen van Jaap Eden sportief in de voetsporen van de Noorse, om daarna in de grote ijsrevues haar als schaatsende showgirls op te volgen. En zo is de cirkel weer rond als een wervelende pirouette. 
IJs en wieler dienende, tot volgende week!”
Ad van der Linden
Door Fred van Slogteren, 29 december 2012 16:00

Smalle bandjes, gladde ijzers!

Allereerst mijn verontschuldigingen omdat deze reactie niet gaat over wielrennen maar over schaatsen. Althans het jurywerk.
Dus mogelijk en hopelijk levert deze reactie op de blog tóch een sportieve bijdrage.
Als verzachtende omstandigheid  mag misschien gelden dat de schaatssport en wielersport enigszins verwant zijn.
En voor de opportunisten…., het is komkommertijd in de wielrennerij dus niet veel te melden.

Van het schaatsen in het algemeen ben ik niet zo'n fan.
Niet omdat de sportieve prestaties mij niet aanspreken, want dat is wél het geval.
Nooit heb ik zelf "met de neus op het stuur" de tien kilometer gereden.
Maar ik kan mij goed voorstellen dat een schaatser tijdens zo'n rit ontzettend kapot kan komen te zitten en onderweg duizend doden sterft om maar eens een cliché te gebruiken.

Wat de afstandsritten tijdens een all round schaatskampioenschap in mijn beleving saai maken is de eentonigheid. Laat ik voorop stellen dat ik van schaatsen weinig of niets weet. Dus zie ik niets meer dan een sporter die tien kilometer rondjes schaatst.
Mensen die verstand hebben van de schaatssport zien tijdens de race dingen die ik met mijn lekenverstand niet zie.
Ik zeg dit omdat ik mij kan voorstellen dat experts als Ab Krook, Bart Veldkamp, Erben Wennemars of noem maar op, de ritten heel anders beleven als ik.
Dit geldt ook voor oud schaatsster nu presentator Ria Visser.
En wat mij betreft in mindere mate voor de man die ik als presentator zeer waardeer en respecteer en daarom hoog heb zitten, Mart Smeets.
Van Mart Smeets kan ik als het de schaatserij betreft hetzelfde zeggen als wat ik weleens over hem heb gezegd als het de wielrennerij betreft.
"Mart weet veel van de schaatssport maar hij heeft er geen verstand van".
Maar geen verstand hebben, geen deskundige zijn, dát geldt denk ik voor het gros van het kijkende publiek.
Wat schaatstoernooien voor het publiek heel leuk maakt is denk ik de altijd aanwezige goede sfeer. Compleet gemaakt door enthousiasme, grappige uitdossingen en de befaamde dweilorkesten.

Wat mij als oud jurylid KNWU, inderdaad wielrennen dus, hogelijk verbaasd is het jureren/reglementeren van de schaatswedstrijden. Volgens de letter van het reglement en niet volgens de geest. Inplaats van het interpreteren van een regel.
Ik ben van mening dat een reglement, net als de wet overigens, niet volgens de letter dient worden toegepast.
Reglementen heb ik altijd gezien als een instrument om bij wedstrijden twee dingen na te streven.
Aan de éne kant is een wedstrijdreglement een instrument om de veiligheid van deelnemers te “garanderen”. Aan de andere kant het bewaken van sportiviteit, in de zin van gelijke kansen voor iedere deelnemer.
Maar een reglement, (of is het regelement?), dient mijns inziens wél te worden geïnterpreteerd en niet rücksichtslos aan de hand van de letter te worden toegepast. Eventueel op te leggen sancties dienen te worden afgewogen aan de omstandigheden in en de gevolgen voor de wedstrijd.

Een voorbeeld!
Als door een jurylid in de startpositie een subtiele beweging wordt geconstateerd, krijgt de rijder een valse start toegewezen.
Dat zegt het reglement.
Is het voor juryleden nodig of gewenst te bepalen wat er vóór de start gebeurt?
Ik heb het nu over het reglement dat zegt dat een schaatser voor de start onbeweeglijk stil moet staan.
Naar mijn idee is het belangrijker te letten op wat er tussen start-en eindstreep gebeurt.
Door in de starthouding een subtiele beweging te maken is het nog maar de vraag of hiermee het verloop of de uitslag van de wedstrijd wordt beïnvloed.
Dus waar hebben we (zij) het dan over?.
Daar komt nog bij het fenomeen dat de tijd die de ene starter laat verstrijken voor het startschot valt en de andere starter verschilt.
In het verleden hebben zich startsituaties voorgedaan waardoor rijders niet meer wisten waar ze aan toe waren. Als het de bedoeling is een rijder onzeker te maken moet de schaatsbond dit er vooral inhouden.
Over de tijd tussen het klaar zijn voor de start van de rijder en het moment van het startschot hebben we in de wielrennerij een uitstekend werkende truuk. Het begrip truuk hier in de goede zin van het woord.

Tenslotte wil ik nog even aanhalen de toepassing van het onzinnige reglementartikel tijdens de finish van het NK Marathon op 26 december jl. voor dames.
Waar Lisanne Soemanta, twee meter voor de eindstreep zonder anderen te hinderen, door vermoeidheid ten val komt en in gevallen positie nog steeds als eerste de streep passeert.
v.l.n.r.: Rixt Meijer, Lisanne Soemanta
De TV commentator lichtte later toe dat Lisanne op reglementair niet toegestane wijze de eindstreep is gepasseerd.
Reden voor de dienstdoende jury haar te declasseren naar nota bene de derde plek.
Vergeet niet dat door dit belachelijke en niets toevoegende reglementartikel een sportster de overwinning is ontnomen. Sterker, een kampioenschap is ontnomen.
Een sportster die een correcte, sportieve en strijdbare wedstrijd heeft gereden en daarom het recht heeft de wedstrijd te winnen.
En de juryleden?
De juryleden voerden uit.
En stonden er bij en keken er naar.
Heeft iemand het ooit zo zout gegeten?
Ik niet!
Mogelijk dat hier voor mijn goede kennis KNSU-man (oud Scheidsrechter van de maand) Jan Augustinus, die ik via mijn vriend Jacques Chapel een aantal keren heb ontmoet, een voor de schaatssport nuttige en sportieve taak is te doen.
Namelijk, het reëel maken en daar waar nodig het schonen van het wedstrijdreglement van de KNSB.

w.g.,
Henk Bruijntjes.

Geplaatst door Henk Bruijntjes, 03 januari 2013 10:11:24

Regel is regel?

Ook Henk maakt hier de zelfde vergissing; er gebeurt geen noemenswaardig wielerfeit in deze dagen. De Randstad aan het woord. Elders staat de cyclocross wel in de belangstelling. Wie deze misschien wel meest pure vorm van wielersport een beetje volgt, ziet prachtige wedstrijden en een boel Nederlands talent dat zich aandient. Maar het kost tijd om helemaal bovenaan mee te draaien. Dat zegt waarschijnlijk veel over het niveau waarop deze sport bedreven wordt.

Ik heb zijn naam nog niet een keer genoemd gezien op dit weblog, maar bijv. Thijs van Amerongen heeft dit jaar een interessante sprong gemaakt. Voortdurend beëindigt hij zijn wedstrijden tussen plaats vijf en tien met hier en daar een uitschieter bij de eerste vijf.

Dat ook het hooliganisme in de wielersport speelt, bleek recent in Loenhout. Een halve zool meende Sven Nijs bij elke passage met bier te moeten bekogelen. Voor alle voetballers een voorbeeld, die Sven Nijs. Bij de laatste passage greep hij in en na een korte achtervolging, de biergooier in de kraag. Ja, de jongen was bezopen en zeer geschrokken door de actie van de sporter. Samen met zijn vader bood hij Sven zijn excuses aan. Die werden aanvaard.

En dan die bestuurders of juryleden die met reglementen staan zwaaien om hun gelijk te rechtvaardigen. In de politiek op gemeentelijk, provinciaal of landelijk niveau zie je hetzelfde. De wet of het reglement blijkt een heerlijke zuil om je achter te verschuilen. Maar wetten en reglementen zijn geboren vanuit een bepaalde gedachte, de geest. Zodra je daar naar wenst te handelen ben je echter persoonlijk aanspreekbaar. Helaas zijn er maar weinig bestuurders/juryleden die daarvoor voldoende kloten hebben.
Dus Henk, dat blijft jezelf ergeren. Misschien een troost, maar ik erger me in commissie.

Geplaatst door joep scholten, 03 januari 2013 11:38:40

Regels

Regels, daar kan ik uit ervaring over meepraten. Het gebeurde in de middenjaren zestig van de vorige eeuw, de laatste ronde van de 100 kilometer wedstrijd, was ingegaan, met een nagenoeg compleet peloton, of wat er nog van over was 30 a 35 renners, de winnaar van die koers reed al ruim 10 km. alleen voorop, dus ging met de verdiende 1e prijs naar huis. De rest moest om de 2e stek sprinten, ik mengde me ook in het sprintgeweld, voelde me nog beresterk, meestal liet in zo'n situatie verstek gaan, die dag niet. Wat gebeurde er, er werd over de gehele breedte van de weg positie ingenomen, bij de finish, stond het rijen dik, de voorste mensen bogen sterk voorover, om alles goed te bekijken, ik reed op de voorste rij, om dat er links van mij ook 2 man sprintte,de meest linkse reed tegen een kijker aan, viel vervolgens, ik als derde werd ook geraakt, en gelanceerd vloog ik als een raket als 2e over de meet, niet leuk want vele schaafwonden waren mijn deel. Echter denkende dat ik 2e was geworden vergoedde veel. Tot dat de jury de uitslag bekend maakte, en in het geheel niet werd genoemd, na navraag gedaan te hebben, was ik regelementair niet geplaatst, om reden dat mijn stalen ros, ca. 1 meter voor de finish was blijven liggen, en was de finishlijn niet gepasseerd, dat gebeurde pas nadat de rest van het peloton de meet was gepasseerd. Als pleister op de onstane schaafwonde, werd mij de pechprijs toebedeeld, een biljet van fl. 25,00, een geeltje in de volksmond. Toch wat teleurgesteld moest ik hiermede genoegen nemen. Mijn prijzen geld wat ik altijd op mijn bankrekening ( tje ) zette, was die dag na aftrek van de gemaakte reiskosten met ca. 10 gulden verhoogd. De kosten aan zalf en verbandkosten werden door mijn ouders voor hun rekening genomen. Het leuke achteraf is dat ik U nu hiervan door middel van deze slogblog deelgenoot kan maken, in de komkomtijd die er heden heerst. Gegroet U allen Theo ten Dam. P.S. Het betrof de Ronde van Heeswijk- Dinther.

Geplaatst door Theo ten Dam, 03 januari 2013 12:51:20

Noord Holland

Regels moeten er zijn maar dan ook altijd correct uitgevoerd worden.Ronde van Noord Holland ik dacht 1948 Tinus Kettenis minuten voor alleen op kop niemand kon er meer bij komen toen ineens 3 renners waaronder Middelink en Peeters
achter een vrachtauto tegen de wind in vlak voor de streep niet volgens de regels erbij kwamen. Kettenis vierde na protest en toegeven van Peeters Kettenis derde Peeters vierde maar Middelink nog steeds winnaar. Het zal 1971 geweest zijn en ik stond bij de pont naar Texel zag ik de eerder genoemde Peeters, een praatje wat ik daar deed en toen zonder dat mij toen iets van dit voorval bekend was vertelde Peeters dit verhaal en hij zei je vader was winnaar want we hebben met zijn drieen kilometers zitten stayeren. Dit verhaal nagetrokken bij mijn vader Tinus en die bevestigde dit.
Dus ik lees regels en denk dan aan Peeters en mijn vader den denk ja ja hoe het maar uitkomt. Dit is geen klagen alleen maar een verhaaltje over regels.
ps. De heer Peeters vertelde mij toen ook dat een bestuurslid van de KNWU naar hem toe kwam, omdat Peeters mijn vader gelijk gaf, met de opmerking als je het protest terugtrekt zorg ik dat je naar de WK of de Spelen gaat, het was een van de twee.Hij werd uitgezonden maar bleef wel vierde.
Sportgroeten

Geplaatst door Piet Kettenis, 04 januari 2013 23:48:36

Mar (Tinus ) Kettenis

Leuk Piet, dat je het voor je vader opneemt. Tinus was voor mij een van de eerste renners die indruk op mij maakte. Tijdens de jaarlijkse Ronde van het Zuiderpark, en het enige criterium in den Haag waar je moest betalen om binnen te komen, de ronde van de Groente- en Fruitmarkt, was hij immer strijdvaardig en streed op het eerste plan mee. Of hij een van die rondes won weet ik niet, U kunt dit nazien op het wielerarchief van Foto Koos ( Koos 't Hart uit Pijnacker), In ieder geval was Her ( Manus ) Brinckman uit Rotterdam en Piet(je ) Kooiman uit den Haag eens winnaar, dat herinner ik mij wel. Het is jammer dat die beide rondes niet meer bestaan, de Groente-en Fruitmarkt is gesloopt, en de brede asfaltweg van het Zuiderpark, bestaat nog wel maar door herindeling van het park enige jaren geleden, is deze weg op stukken nog 2 m.breed, en daar kan een peloton nog onmogelijk op fietsen, de vele skeeleraars maken er wel gretig gebruik van, alwaar ik bij slecht weer vroeger ook gebruik van maakte.maar toen werd deze ronde ieder jaar nog verreden, helaas is dit allemaal verleden tijd, maar een ding weet ik zeker " Tinus Kettenis en in mindere mate zijn broer Jan, strekten mij tot voorbeeld, en Piet leef maar in de gedachte dat je vader eenmaal die ronde gewonnen hebt, trouwens hij heeft ervoor gezorgd, dat jij en je broer Martin en Joop ( Jopie ) nadien dikwijls door de luidsprekers klonken, maar ere wie ere toekomt Piet jij was de beste, misschien door je rooie haardos, gelijk mijn broer, konden misschien meer afzien? maar het is leuk op deze manier iets van je te vernemen. Gegroet allemaal: Theo ten Dam.

Geplaatst door Theo ten Dam, 05 januari 2013 13:26:03

Noord-Holland (2)

Het wedstrijdverloop van de door Piet Kettenis aangehaalde Ronde van Noord-Holland wordt op 13 juni 1946 in De Sport-Echo iets anders beschreven. De 'Amsterdamsche correspondent' meldt wel een actieve T.Kettenis, maar de slotfase is volgens de verslaggever duidelijk anders als vader Tinus aan zoon Piet blijkbaar heeft verteld. Bij Uitgeest, met nog zo'n 20 km te rijden, had het viertal Middelink, Harmans, De Booy en Kettenis een royale voorsprong op een uiteenvallend peloton. De door een valpartij op achterstand geraakte Harm Smits was de enige die nog dicht bij de koplopers kon komen. Later bleek dat hij had gestayerd en getrokken was door een auto. Als vierde aankomende werd hij hiervoor gediskwalificeerd. Vooraan moest Harmans kort voor de finish lossen en won Joop Middelink de sprint met een lengte verschil voor de Alkmaarder Leo de Booy. Tinus Kettenis eindigde derde. De Amsterdammer Rotschäfer werd door de diskwalificatie van Smits als vierde geklasseerd. Harmans, die grote indruk had gemaakt maar in de slotfase moest lossen, reed ook nog eens lek en eindigde zevende. De door Piet Kettenis opgevoerde Peeters komt in het verslag niet voor, wel staat hij als P.Peters (Haarlem) als 15e in de uitslag.
Als Piet Kettenis een kopie van het Sportecho-verslag wil hebben, moet hij maar even zijn adres opgeven.

Geplaatst door Rob Kat, 05 januari 2013 17:36:27

Haagse parcoursen

Ja, het Zuiderpark (Sparta) ken ik nog wel van di-en do- avonden met de zomeravond competities. Ook op de Werf (De Kampioen Scheveningen) waren we actief, en zo nu en dan op de Bickhorst (Hollandia). Maar her en der is het ons wel steeds onmogelijker gemaakt. Op de Werf moest zonodig de HTM een remise kwijt, en waren de tramrails niet zo welkom in een wielerparcours. van de andere kant, je blijft wel in rechte lijn sprinten dan.:-)
Een criterium op de Groentemarkt weet ik niet, dat zal beslist voor mijn tijd zijn geweest. Entree is wel vreemd. Want conform een provinciale veronderdening is het verboden om entree te heffen voor evenementen op de openbare weg in Zuid-Holland. Daarom is Parpkpop ook altijd gratis geweest. En moet de gehele tuinderij in het Westland een bijdrage in de (sponsor-)kas doen om de Wateringse Wielerdag te doen kunnen plaastvinden.

Geplaatst door marcoV, 05 januari 2013 20:30:13

Noord Holland

Beste heer Kat ik neem aan dat U het goed leest dus ik heb geen kopie nodig. Wel ben ik dan benieuwd of een Peters in 1946 naar de WK is geweest en of mijn vader een protest heeft ingediend. De heer Peters vertelde mij dit verhaal en mijn vader bevestigde dit. Deze twee hebben de wedstrijd gefietst en hoe is het verslag tot stand gekomen. Ik opper dit omdat mijn vader altijd met beide benen op de grond stond nooit opschepte en nooit overdreef als het om zijn prestaties ging. Tot slot Theo mijn vader heeft 1 wedstrijd gewonnen in zijn leven en dat was de ronde van Zuilen(Utrecht)Mijn broer heeft nog het tableau ervan.Verder was hij wel vaak de gangmaker, dat viel op te maken uit de verhalen van de toenmalige toeschouwers die deze aan mij vertelden toen ik actief fietste.

Sportgroeten

Geplaatst door Piet Kettenis, 05 januari 2013 22:41:22

Haagse parcoursen

De Haagse Groete- en Fruitmarkt was een bekende wedstrijd en ook is de ronde van Zuid Holland erop aangekomen. Theo weet je nog dat wij met zijn tweeen vooruit zaten op de Haagse Mart(Markt) toen een politieman ineens op het parcours stapte en jij er tegenaan reed. Ik viel toen over jouw fiets. De agent deed dit omdat iemand in het publiek de weg op wilde. Ome Jan heeft volgens mij een wedstrijd in Zandvoort gewonnen ik weet niet of het citcuit toen al bestond maar de foto die ik heb gezien was op een brede weg. Massaspurt daar kon Ome Jan wel weg mee die was veel rapper dan mijn vader Tinus.

Geplaatst door Piet Kettenis, 05 januari 2013 22:54:33

Groente-en Fruitmarkt

Beste Piet, jij weet waarschijnlijk niets van de Ronde van de Groente-en Fruitmarkt, welk een Prive-terrein was, en om die reden Marco V. kon er wel entree geheven worden, ik meen voor de jeugd een kwartje en ouder dan 12 jaar het dubbele, dus 50 centen. Echter de Ronde van de Herman Costerstraat, de straat waar de Haagsche Markt aan gelegen is, nog steeds, daar gebeurde het voorval van de wedstrijd over 90 km., wij als tamelijke buurtbewoners, jij op 500 meter van de Markt, wonende in de 1e Pietersburgstraat, dacht no 66? , en ik waar ik nog steeds woon, Staverdenstraat, in Mei a.s. 75 jaar, 200 meter verder op.Ja ik kan de valpartij nog herinneren als de dag van gisteren, we reden gezamenlijk, een halve ronde vooruit op het peloton, en gingen voortvarend kop over kop, en weet haast zeker, dat we die ronde gepakt hadden, voelde goed aan, echter een rot jong die door de afzetting was geglipt, direct na het passeren van de finish, een dienstdoend agent greep het ventje bij de kladder, en maakte ook een pas op de langs de kasseienliggende kleine steentjes, ik reed met het hoofd naar beneden op de kleine steentjes, met het gevolg dat ik de agent niet zag, reed er plomp verloren tegen aan met het gevolg dat jij over mij heen kukelde. Ja daar gingen onze illusies, echter Piet, wat kon jij schreeuwen, ik heb nadien nooit meer zo'n krijspartij meegemaakt, het was erger dan het slachten van een varken. Als troostprijs werd, er door de gezamenlijke kooplieden van de Markt ons een reis met deze kooplieden in het vooruitzicht gesteld, met deze kooplieden, een vraag aan jouw Piet heb jij de reis ooit gemaakt, ik in ieder geval niet, ik ga echter elk jaar overwinteren in een warmer klimaat, en dat kan ook niet iedereen zeggen. Maar het is toch weer leuk dat je dit aanhaalde, een reden om dit verhaal te beschrijven, Ja Piet de jaren gaan tellen, ben wel ca. 10 jaar ouder dan jou, ben van plan je om in mei a.s. je eens te komen opzoeken, want ik denk dat het 25 jaar geleden is dat we elkaar zagen, en wens een ieder al het goede. Theo ten Dam.

Geplaatst door Theo ten Dam, 06 januari 2013 00:04:24

Haagse Markt

Theo het enige wat ik van de Groente en Fruitmarkt weet is dat ik achter in een VW busje met mijn vader en Ome Dilles achter de renners van de ronde van Zuid Holland aanreden. Joop van der Putten werd er volgens mij dat jaar 2e. Ik zat achterin op de moter en ben toen verschrikkelijk misselijk geweest ook heb ik daar wedstrijden gezien, maar meer nog de houten kisten, waar wij forten ed van bouwden. Theo ik weet niet of ik geschreeuwd heb maar het deed verrekte pijn, de blessure die ik toen opliep in mijn rug is altijd een zwakke plek gebleven. Ik heb nooit die reis gemaakt. De tijd gaat snel Theo. Ik denk langer geleden dat wij elkaar gezien hebben. Het is zeker 40 jaar geleden dat ik bij het wielrennen ben geweest.
Bij een beetje mooi weer kunnen we een klein stukje gaan fietsen op de gewone fiets want een strijdros heb ik al heel lang niet meer.

Groetjes
Piet

Geplaatst door Piet Kettenis, 06 januari 2013 01:10:50

Noord-Holland

Beste Piet, als je destijds met Piet Peters hebt gesproken moet je wel bedenken dat zijn verhalen altijd vol fantasie zaten. Wij in onze nieuwelingentijd reden dikwijls met zessen gezeten in zijn volkswagentje naar koersjes in Brabant. Gebroken kwamen we er aan en als Piet niet zoveel leuke verhalen had verteld had ik onderweg allang uitgestapt. Vertellen zat de familie Peters in het bloed. Maar Piet spande daarbij de kroon. Bij elk gehucht waar we langsreden wist hij wel te vertellen dat hij er meermalen gewonnen had. We wisten onderhand wel dat niet hijzelf maar zijn compaan Arend van't Hof of Piet van Roon of een andere Haarlemmer waarmee hij omging er een keer met de bloemen had gestaan. Ons maakte het niets uit, want we genoten ervan.

Geplaatst door Jan v d Horst, 06 januari 2013 09:00:33

Noord Holland

Beste Jan,

Ik neem zo van jou aan dat Piet Peters het heeft aangedikt, maar mijn vader bevestigde het verhaal van stayeren en mijn vader dikte niets aan. Dat Piet Peters geen vierde is geworden maar 15e dat neem ik ook aan. Maar heel bijzonder is dat op winkipeda staat dat Piet Peters in 1948 naar de Olypische spelen is geweest.Ja dan heb ik weer een ? En ben benieuwd of mijn vader een protest heeft ingediend?
Buiten dit Jan jij was een hele goeie coureur.

Sportgroeten

Geplaatst door Piet Kettenis, 06 januari 2013 11:14:44

sorry

Wikipedia

Sportgroeten

Geplaatst door Piet Kettenis, 07 januari 2013 09:39:29

Tinus Kettenis geflikt?

Beste Piet, wat er in die Ronde van Noord-Holland 1946 kan zijn misgegaan, valt waarschijnlijk nooit meer met zekerheid vast te stellen. De hoofdrolspelers uit die eerste amateurklassieker zijn helaas niet meer onder ons. Alleen de nu 91-jarige Joop Harmans, een van de koplopers, zou nog in leven zijn. Volgens Fred moet hij in Castricum wonen en nog heel goed bij de pinken zijn. Bel hem eens op, je weet maar nooit wat hij nog heeft te melden. De digitale gids meldt slechts één Harmans in die plaats, dus de gok lijkt niet al te groot. Het nummer is (0251) 65.02.86. Succes!

Hoezo vaste pion?

Zelf was ik destijds elf jaar, dus heb niks over die koers te melden. Uit overlevering weet ik wél, dat met vaste pion moest worden gereden, maar dat winnaar Joop Middelink een achterwiel met aan weerskanten een pion met verschillend aantal tanden had gestoken. Al naar gelang de windrichting kon hij zodoende een aangepast verzet trappen. Hoezo strijd met gelijke wapens? De jury zag echter geen aanleiding hem de zege te ontnemen.

Tussen twee haakjes: voor mij als bijna-buur uit de nabije Hulshorststraat was je vader geen vreemde. Ik zag hem vaak in actie, was het niet op de racefiets dan toch wel in het zadel van zijn zware bakfiets vol brood. Toevallig was ik ook getuige van het moment waarop hij z'n fiets (bij wijze van spreken) overdroeg aan zijn neef en opvolger Joop van der Putten. Het moet in 1952 zijn geweest toen ik met een vriend naar Breda was gepeddeld voor de profronde van het Wilhelminapark en daar in de deelnemerslijst van het voorprogramma de naam Tinus Kettenis las. In werkelijkheid bleek neef Joop echter onder dat nummer van start te zijn gegaan. Hij was net nieuweling af en het zou wel eens zijn eerste koers bij de amateurs geweest kunnen zijn. Gegroet!

Han de Gruiter

Geplaatst door Han de Gruiter, 08 januari 2013 12:33:47

Tinus geflikt!

Zo Han dus jij bent 25 jaar lang mijn bijna buurman geweest. Woon je in het stukje Staverdenstraat- Terletstraat of naar de Dierenselaan?? En ja zoals ik het heb begrepen van mijn vader en Piet Peters, is het toen niet volgens de regels gegaan. Heb jij ook nog de jeugdwielerrondjes voor het Poliofonds bij ons gezien??
Was ook een hele leuke periode.

Sportgroeten

Geplaatst door Piet Kettenis, 11 januari 2013 16:19:09

'Buurman' van Tinus

Dag Piet. Ik woon sinds voorjaar 1939 in het derde benedenhuis vanaf de Staverdenstraat. De jou welbekende Riet van der Putten, weduwe van je vermaarde neef (of is het tóch oom?) Appie, keek vanuit haar etagewoning in laatstgenoemde straat jarenlang op me neer, zogezegd. Heb vaak met haar staan praten over de koers, die ze zo miste na de dood van haar man.

Als naaste familielid zal jij het best weten natuurlijk. maar niet iedere lezer(es) van deze rubriek is familie van de clan Kettenis/Van der Putten, dus voor al die andere wielerfreaks: Riet had plots genoeg van ons buurtje nadat twee kut-allochtoontjes van een jaar of veertien haar na het openen van de voordeur meteen een blauw oog sloegen.

Als moeder van Jolanda (zo heet die dochter toch, Piet?) had ze toen al het drama meegemaakt dat de vriend van die dochter op het voetbalveld dodelijk was getroffen door de bliksem. Het gezicht van die dochter heeft overigens heel duidel;ijke trekken van zowel Tinus Kettenis als van diens neef Joop van der Putten.

Van die poliokoersjes heb ik nooit wat gezien, nee.
Han de Gruiter.

Geplaatst door Han de Gruiter, 11 januari 2013 17:11:43

Buurman Han

Beste Han, dan woon je om de hoek van Theo ten Dam, en verder het was een neef, Ab zijn moededr was een zus van mijn vader.Het verhaal van de twee ondeugende jongens ken ik ook. Hoe Riet d'r dochter heet weet ik niet meer. Het was een goede tijd daar bij de La Reyweg. De Kessler Stichting heeft trouwens een heel mooi pand gekregen.

Groeten
Piet

Geplaatst door Piet Kettenis, 14 januari 2013 09:46:02

Buurman Han (2)

Klopt Piet. Alleen woonde ik een stuk dichter bij jou dan Theo, want die groeide op (en af) in een blok Staverdenstraat dat aan de Soestdijksekade grenst. Zijn bovenbuurman was Kees Quax, de voormalige doelman van ADO (en soms Oranje). Die kleine Ten Dam ontmoette ik al tijdens de oorlog wanneer we op de Hattemlaan 'freediekeetjes' met een prop papier deden. Hij kon toen al lakker keepen en heeft de wielersport altijd gecombineerd met een volledige dagtaak en het keepen in een lager VUC-elftal. Hij was daar eigenlijk te klein voor, in tegenstelling tot zijn oudere broer Louis, die volgens mij een betere doelman dan coureur was, ondanks de provinciale titel die op zijn naam staat.

De Kessler Stichting heeft inderdaad een schitterend nieuw pand gekregen. Toevallig stond de receptioniste, een Colombiaanse die tegenover me woont, twee dagen terug voor mijn deur met het fraaie boek dat ter gelegenheid van die nieuwbouw is verschenen. Het bevat onder veel meer een portret van Tonny Kessler, de oud-HVV'er die samen met zijn broer Deetje vele malen voor Oranje uitkwam. Bij Deetje thuis zaten in de oorlog joden verborgen, terwijl Tonny als NSB'er huiszoekingen bij zijn eigen broer liet doen. Zonder succes overigens. Tonny was in de oorlog commandant van de WA, de op militaire leest geschoeide strijdmacht van de NSB, en bovendien chef van de lijfwacht van Anton Mussert, hoogste baas van de NSB.

Zelf was ik tijdens de oorlog elke dag met een lege pan present bij de zij-ingang van de Kessler Stichting in de jou zo vertrouwde Delagoastraat. Daar was toen de uitdeelpost van de centrale keuken, voor hongerend Den Haag de enige mogelijkheid om althans nog iets naar binnen te krijgen.

Ergens in de jaren zeventig heb ik me aan diezelfde deur gemeld, maar toen in de rol van zwerver, omdat ik graag incognito wilde ervaren welke behandeling passanten er kregen. De Nieuwe Revu heeft die reportage toen geplaatst.
Terug naar de wielersport!

Han de Gruiter.

Geplaatst door Han de Gruiter, 14 januari 2013 15:38:54

Kessler Brothers

Met wielrennen heeft het niks te maken, maar wel met sport en de anekdote lijkt me te aardig om niet alsnog toe te voegen aan de reactie die ik Piet Kettenis eerder stuurde. Het ging toen over de Haagse voetballer Tonny Kessler, linkshalf van het ooit zo roemruchte HVV en Oranje, en diens technisch begaafde broer Deetje, de linksbuiten.

In het boek '100 jaar Diepput' las ik het volgende. Op dat veld van HVV gebeurde het wel, dat scheidsrechter, tegenpartij en negen HVV'ers klaar stonden voor de aftrap, maar dat de Kessler Brothers nog ontbraken. Die verschenen dan te elfder ure in vol voetbalornaat te paard, bonden hun rijdieren in alle rust aan de boom bij de ingang van het terrein, wandelden het veld op, trokken de handschoenen uit, gaven de scheids een hand en deelden hem minzaam mee: "U kunt beginnen."

Hoe arrogant kun je zijn, maar vooral hoe feodaal waren de verhoudingen in die jaren twintig nog, dat iedereen het blijkbaar accepteerde.

Over naar Theo ten Dam, die vast nog wel met de Kesslers heeft gevoetbald.

Han de Gruiter.

Geplaatst door Han de Gruiter, 15 januari 2013 13:31:01

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web