ad ad ad ad

Het balhoofdplaatje van Otto …

“Het fietsenmerk Meister is vernoemd naar Hermann Göring, wiens beeltenis en profile op dit plaatje is te zien. Göring was een van de belangrijkste kopstukken van het Derde Rijk en een van de rechterhanden van Adolf Hitler. Dat moest hij in 1921 bij de oprichting van het in Bielefeld gevestigde fabriekje nog allemaal worden, maar genoot toen al een grote populariteit als een van de Duitse helden uit de Eerste Wereldoorlog. Met zijn jachtvliegtuig, een Fokker Triplane, had hij maar liefst 22 vijandelijke vliegtuigen uit de lucht geschoten. Göring liet zich – opportunist als hij was - een dergelijk eerbetoon graag aanleunen. Terwijl de dappere vliegenier in de NSDAP carrière maakte en vooral voor zichzelf roem, eer en rijkdom vergaarde, pikte het fietsenfabriekje een ... 
... flink graantje mee. Göring trouwde met een steenrijke vrouw, en hij had naast zijn diplomatieke en militaire functies - hij was onder andere president van de Rijksdag, Rijksjagermeester en veldmaarschalk van de Luftwaffe - ook nog een aantal persoonlijke belangen in staalfabrieken en dergelijke. 
Op het hoogtepunt van zijn macht was der Dicke één van de rijkste mensen ter wereld, onder andere door de vele kunstwerken uit joods bezit, die hij rücksichtlos voor eigen gewin door zijn legers achterover liet drukken. Als hij vol ornaat naast der Führer stond dan leek zijn vette gestalte wel op een kerstboom, volgehangen met niet minder dan vijftig onderscheidingen, ridderorden en eretekens uit binnen- en buitenland. Hij was overal in de wereld een van de meest gehate Nazis, maar in eigen land vonden ze hem wel een toffe peer. 
Van deze populariteit heeft het fietsenfabriekje volop geprofiteerd. In 1936 werd het overgenomen door ene Ernst Doppelt die het merk tot ver na de Tweede Wereldoorlog op de markt heeft gebracht. 
Nadat de Luftwaffe de slag om Engeland had verloren, ging het met Göring langzaam bergafwaarts. Hij raakte verslaafd aan cocaïne en werd steeds minder betrokken bij belangrijke beslissingen van Hitler. Na zijn veroordeling door het tribunaal van Neurenberg pleegde hij zelfmoord, maar zijn persoon bleef onverminderd populair bij een groot deel van de Duitse bevolking. Dat is waarschijnlijk de reden waarom een fietsenfabriek, dat ostentatief met zijn persoon koketteerde, het nog tot 1957 heeft volgehouden. 
Tot volgende week!”
Otto Beaujon
Door Fred van Slogteren, 30 november 2012 10:00

Oude 'Meisters'?

Mooi verhaal Otto over het merk Meister. Bijna kwam ik in de verleiding om je te kapittelen over je kennis van de WO2. Gelukkig hebben we daar anderen voor. Opvallend is dat deze wijsneuzen zelden iets zinnigs te berde brengen. Over de wielersport bijv; was het een gebouw dan stond dat nu in lichter laaie.
Toch was er weer feest afgelopen maandag. De beste renner van het seizoen kreeg een beeldje. Uitgereikt door mannen aan wiens verleden onverminderd de geur van vals spelen hangt.
Ik zag een geagiteerde Adrie van de Poel; ‘Het was allemaal de schuld van de media.’ En een schijnheilige JP van Poppel; ‘Nee, er was helemaal niet gesproken over doping.’

Ik stel me voor hoe zo’n diner verloopt. Daar zitten ze dan, alle iets voorstellende heren uit het verleden, ze amuseren zich. Over de rug van de huidige en toekomstige generatie, ben ik geneigd te beweren. Dankzij hun verleden en vooral het pathologisch zwijgen daarover, blijft de sport besmeurd.

Er schoot mij een scene te binnen uit een beroemde Deense film Festen. Allemaal zitten ze aan tafel, een hele familie die al jaren een smerig geheim geheim laat zijn. Tot de zoon de huizes het niet meer pikt. De zelfmoord van zijn zusje is iets teveel van het goede. Hij geeft opening van zaken, vertelt over het seksueel misbruik dat zijn vader jarenlang pleegde met hem en zijn zusjes. En dan zie je het gebeuren: in plaats van die oude viezerik bij zijn lurven te pakken, wordt de boodschapper van het slechte nieuws het huis uitgegooid.

Dit is precies de situatie zoals Nederlandse oud-vedetten met de waarheid om wensen te gaan. Ze hebben niks te vrezen, want hun supporters blijven hen trouw. De drang tot bewonderen is simpelweg te groot. Hondstrouw koesteren ze hun voormalige helden, net zo als de eigenaar van het merk Meister zijn held Hermann zoveel jaar na de oorlog.
Nee, ik ben bang dat de bijdrage van het Nederland om de sport schoner te maken niet gezocht moet worden in de openheid van helden uit het verleden. We hebben een ronduit slechte reputatie als het gaat om de hand in eigen boezem te steken.
Peter Winnen maakte een belangrijke opmerking: ‘Ik ben verbaasd. Nu pas zie je dat het publiek zich enigszins gaat afkeren van de wielersport.’
Blijf zwijgen heren,… en hopen! Vooral hopen dat er ooit geen al te strenge Petrus aan de hemelpoort zal staan.

Geplaatst door joep scholten, 30 november 2012 12:36:30

Joep Scholten

Beste Joep,
Over precies een maand ben je 65 jaar, een leeftijd om het verleden wat afstandelijker te bekijken. Waarom je druk te maken over eventueel dopinggebruik van de oude vedetten uit de jaren vijftig tot zeventig. In die jaren werd er weleens een pervetientje geslikt. Maar juist de grote mannen snoepten verstandig en slikten met mate. Van vals spelen was nauwelijks sprake. Anquetil, Merckx, Hinault waren al dan niet met verboden middelen de sterkste. Dat geldt ook voor Armstrong (inmiddels zijn de pervetientjes vervangen door epo). Als ze allemaal dezelfde middelen gebruiken (controle is dermate slecht, dat er niet betrapt wordt) krijg je wel een terechte winnaar, dus wat dat betreft geen vals spel. Onlangs was er een item op tv over de 100 meter atletiek finale in Seoul. Alle acht finalisten hadden gesnoept. Het was een spannende en eerlijke finale waarin de beste, Ben Johnson, won. Vervolgens werd Johnson “betrapt”en uit de uitslag gezet. Alsnog was er sprake van vals spel. Echt vals spel is bv de overwinning in de Giro van 1984 van Moser, door ingrijpen van de koersdirectie op de wedstrijd. Oneerlijk (niet vals) was de overwinning van Lemond in de Tour van 1989. Hij had een triatlonstuur en Fignon niet. Oneerlijk was het in de jaren negentig, toen een beperkte groep (Italianen) de beschikking had over epo.
Joep, je vergelijkingen zijn te zwaar aangezet. Om fans van oude wielervedetten te vergelijken met aanhangers van Herman Goring of niet uit de kast komende wielrenners te vergelijken met een incest plegende vader, wiens hand boven het hoofd wordt gehouden door de familie, is teveel van het goede (van het kwade). Het is maar wielrennen.

Geplaatst door Piet van der Meer, 01 december 2012 20:32:10

Het is maar sport!

Het is maar sport!
Sport wordt vaak een afspiegeling van de maatschappij genoemd. Rinus Michels noemde voetbal oorlog en meeliftend met die metafoor, heb ik wielrennen wel eens het armageddon genoemd.
Ik ben het met je eens dat sport vooral een mooi tijdverdrijf zou moeten zijn. Helaas hebben mensen er meer van gemaakt. Dus wordt er gelogen, bedrogen, gemarchandeerd, geïntimideerd en zelfs geëlimineerd. Zouden er geen regels zijn, was alles geoorloofd en konden we weer net zo als in de tijd van Rome, genieten van openlijke liquidaties in een arena. Religies met mooie ideeën over hoe mensen met elkaar om zouden moeten gaan, staken toen de kop op. Daarmee liftte ook het grootste gelijk van de wereld. Tja religies, het blijft mensenwerk. De exclusiviteit van het grootste gelijk en de macht die daar aanhangt, maakt mensen tot een potentieel gevaarlijke soort. Als de omstandigheden er naar zijn, loopt het gierend uit de klauw. Bijv. tijdens een oorlog. WO2 is des te tragischer omdat die zijn oorsprong vond in een land dat altijd de koppositie had als het ging om cultuur en beschaving. Als het daar zo mis kon gaan, kan het overal.

Bestuurlijke ratten en ware helden
Gelukkig kom je in alle tijden mensen tegen die zich verzetten tegen de waan van de dag. Iedereen kent het verhaal van Mandela en Gandhi. Uitzonderingen die grote veranderingen bewerkstelligden, ze overleefden zelfs hun heldendaad. Hans en Sophie Scholl en bijv. Dietrich Bonhoeffer hadden minder geluk. Hun persoonlijke moed was er niet minder om. Als rolmodel zijn ze van onschatbare waarde.
Piet, je refereert aan het finaleveld van de 100 meter sprint in Seoul. Acht man volgepompt met anabolica, één moest bloeden. Ga je daarin spitten, stijgt de geur van bedrog van vooral bestuurders boven. Het Atletiek en IOC instituut was rot tot aan de nok. De heren Nebiolo en Samaranch waren schoolvoorbeelden van bestuurlijke ratten. De wielersport heeft Hein Verbruggen. Nog steeds erelid. Ooit ging er iets mis in hun hoofden; ze beheerden een andere agenda dan slechts mooie sport faciliteren.
Van twintig jaar daarvoor hebben John Carlos en Tommie Smith zich in mijn geheugen genesteld. Mexico city ’68 bleek achteraf een ware schandvlek voor KNWU bestuurders. Nederlandse primeur vanwege goud met anabolica. In plaats van schamen wisten de heren bestuurders niets beters dan stompzinnig juichen. Nooit een excuus of ook maar iets dat leek op een analyse achteraf. Maar Tommie en John, die op kousenvoeten en met gebalde vuist het ereschavot betraden, maakten op mij een onsterfelijke indruk. Ze vroegen aandacht voor de raciale misstanden in hun land. Over rolmodel gesproken! Wel betaalden deze mannen een hoge prijs voor hun moed. Verketterd en verguisd door hun sportbonden en alles wat zich establishment noemde. Nu, ruim veertig jaar na dato is er brede waardering gegroeid, ook in de VS, voor het belang van hun daad.

Brandhout
Maarten Ducrot zei vorige week in een interview: ‘Als ik zie wat gemiddeld in de ploegleiderauto zit, past maar één omschrijving: Brandhout.’
De wielersport is ziek, ernstig ziek en die ziekte vindt zijn oorsprong in het verleden. Daar moet flink de bezem door. Zonder oprakelen van dat verleden, kan dat niet. Daarbij vallen spaanders, komen reputaties in een nieuw daglicht te staan.

Een poging van de KNWU
De KNWU voorzitter Wintels praat met de leiders van de drie profploegen die Nederland kent. Nu al weet je dat de aanpak die Iwan Spekenbrink voorstaat, anders, rigoureuzer zal zijn dan zijn twee collega’s willen. Waarom? Iwan en ploeg zitten niet opgezadeld met een ongemakkelijk verleden.
Bij Vacansoleil bijv. is Hilaire Verschuren één van die ploegleiders, een leeftijdgenoot die graag vooruit wil kijken. Althans, dat is wat ie zegt. Grappig. Twee jaar geleden bestond zijn vooruitkijken nog uit het inhuren van Ricco en Mosquera. Foutje. Hilaire heeft een bewonderenswaardig CV; hij was o.a. ploegleider van Frank VandenBroecke, Mario De Clercq, Tom VanNoppen. Gelukkig leven die laatste twee nog. Bijzonder eigenlijk dat je zo door de drek kunt wandelen en toch ongeschonden kunt blijven, ja zelfs geen spetje op je revers daaraan overhoudt. Is dat het gevolg van alleen maar vooruit willen kijken?

Vragen, lastige vragen
Wie een beetje wil nadenken, struikelt over de vragen die gesteld moeten worden. Bijvoorbeeld: Is er al een journalist geweest die heel erg nieuwsgierig is geworden naar dat laatste jaar Motorola? Toen gingen volgens het USADA rapport bij Lance cum suis de ogen open en begon de systematische aanpak van een Epo, Groeihormoon en Anabolen carrière. Zou Hennie Kuiper, toen ploegleider daar al iets van gemerkt hebben? Of bestuurde hij alleen maar een auto met fietsen op het dak? Ik ben er nieuwsgierig naar.

Begint het beschadigen van iemand door vragen te stellen over zijn verleden? Indien ja, moeten we het vak geschiedenis opdoeken. Niemand zal dat echter in zijn domme hoofd willen halen. Of is sportgeschiedenis een andere tak van sport?

De ware boosdoener
Welnu Piet, ik ben en blijf mordicus tegen het gebruik van foute stofjes. Misschien mogen dan de grote vedetten ongeschonden uit die slikstrijd zijn gekomen, er is genoeg collaterale schade bij het voetvolk. Daar hoor je geen mens over, ja, hooguit als er eens één sterft; ‘je kon zo lachen met die jongen.’ Dat zwelt aan tot bedenkelijke proporties, tot een verstandige man (Koos Taxc) die onzin met harde feiten onderuithaalt. Dat is het mooie van dit weblog. Dan zwijgt de juichende massa. Maar voor hoe lang? We kennen het antwoord want kritiekloos bewonderen, het schaamteloos toejuichen zit in ons DNA. Het is erin gekropen en één is zeker, het gaat ten koste van het verstand. Misschien is mijn belangrijkste drijfveer wel om dom gedrag van de massa aan de kaak te stellen. Een goede analyse van de geschiedenis leert: de grootste boosdoener is steeds weer de juichende massa met zijn onbedwingbare drang om een of andere idioot op het schild te hijsen.

Geplaatst door joep scholten, 03 december 2012 12:40:19

sport

Wat schieten we er mee op om te proberen ouwe koeien uit de sloot te halen?

Geplaatst door Klaas Kwantes, 04 december 2012 15:15:30

Oude koeien

Klaas, er is een mooie scene uit de film Dancing with Wolves. De oorlogsgetraumatiseerde luitenant trekt naar een buitenpost ver in het Indianengebied. Daar vindt hij een hutje bij een vijver. Dat water blijkt ondrinkbaar want het vol ligt met oude rottende koeien/paarden. Het eerste wat hij doet is die kadavers verwijderen en ze verbranden. Zo garandeert hij zich voor de toekomst van drinkwater.

In de wielersport schijnen we maar niet te willen begrijpen dat slechts een verwerkt (en daarmee gereinigd) verleden voorwaarde is voor een leefbare toekomst.

Net op de radio het volgende bericht: de wielersport(KNWU?) wordt met €300.000 gekort in zijn subsidies. Als de wielersport zelf geen schoon schip maakt, doen anderen dat voor ons.

Groet,

Joep Scholten

Geplaatst door joep scholten, 04 december 2012 16:28:03

Het is maar sport

Beste Joep,
Ik denk dat ieder weldenkend mens tegen gebruik van foute stofjes is. Echter lang niet alle stoffen die op een verboden lijst staan, zijn fout. EPO is in principe een medicijn. Testosteron kan als medicijn gebruikt worden. Alles met mate zei de kleermaker en hij sloeg zijn vrouw met de el. Sla, andijvie etc. is gezond voor een mens. Echter als je dagelijks 16 kroppen sla eet, bestaat er kans op nitraat vergiftiging. Als na een langdurige zware inspanning de testosteronspiegel te laag is, is het voor de gezondheid juist goed om de hormoonspiegel aan te vullen. Wat betreft het aantal ongelukken (doden, ernstig verslaafden) in de wielersport door gebruik van amfetamines, daar heb ik geen idee van. Ik ken er enkelen. In de wereld van alcohol- en drugsverslaving buiten de wielersport zijn ook de nodige doden gevallen. Ik ken er meer dan enkelen. Het gebruik van alcohol in beperkte mate lijkt eerder positief dan negatief te zijn. De Chinese wijsgeren van duizenden jaren geleden rookten elke dag een pijpje opium, raakten niet verslaafd en kwamen tot grote wijsheden. Ook hier weer: alles met mate. Het gebruik van stoffen die nu op een verboden lijst staan onder dokterstoezicht toegediend met inachtneming van een regelgeving zou m.i. niet verkeerd zijn. Ik begrijp dat dit een utopie is.
Ik was er live (op tv) bij toen Tommie Smith en John Carlos hun gebaar maakten op het ereschavot. Volgens mij was niet zo zeer hun gebaar tegen rassendiscriminatie wat grote commotie veroorzaakte, als wel het moment waarop dit gebeurde n.l. tijdens het hijsen van de Amerikaanse vlag en het spelen van het Amerikaanse volkslied. In veel landen (en zeker in de VS) wordt een belediging tegen vlag of volkslied beschouwd als een doodzonde. Hadden ze hun ongenoegen bekend gemaakt tijdens de persconferentie, dan was het een ander verhaal geweest.
De term “Voetbal is oorlog” was slechts een constatering van Rinus Michels na de wedstrijd Nederland Brazilië tijdens het WK van 1974. Michels propageerde dat niet. Het is een door de media uit zijn verband gerukte kreet.
Joep, je hebt het over de kritiekloosheid van de massa, maar wat mij ergert is het kritiekloze gedrag van de pers richting dopingbestrijders. De dopingbestrijders zijn mensonterend bezig (naakt urineren voor twee getuigen, invullen van en het houden aan where abouts, producten op een dopinglijst zetten, welke geen enkel stimulerende effect hebben). Ondanks miljarden subsidies vinden ze niets. Naar mijn schatting moet er in het tijdperk Armstrong (ca 15 jaar) 5000 urinemonsters zijn genomen van hem en zijn ploegmakkers, niets gevonden. Vervolgens weet USADA renners, die nimmer zijn betrapt, over te halen voor belastende verklaringen richting Armstrong in ruil voor strafvermindering. Strafvermindering waarvoor? Ze zijn immers nooit betrapt. In het USADA rapport (door de pers met gejuich ontvangen) staan dezelfde soort onzinverhalen als die destijds rondgingen bij het overlijden van Tom Simpson: Het begraven van dopingproducten van de Armstrongploeg in een bos bij Luxemburg, in de bus een kast vol met bloedzakken hangend aan kleerhangers, het doorspoelen in de wc van reserve bloed van een lid van de Armstrongploeg die aangaf naar een andere ploeg te vertrekken, het luid zingen in de bus over dopinggebruik, een motorordonnans die achter het peloton rijdt met een thermoskan vol epo, etc. Is hier sprake van dopingjacht of is hier uitsluitend sprake van jacht op Armstong.
Over helden gesproken: Ik vond Anquetil een held, weliswaar van een heel ander kaliber dan jouw helden, maar toch een held. Hij stond niet toe dat er kerels in zijn pis en stront gingen roeren, hij ging niet naakt urineren voor het oog van twee getuigen.
Overigens ben ik wel overtuigd van het dopinggebruik van Armstrong. Het kost hem zeven Tourzeges, twee Rondes van Stiphout en meer. Een schrale troost is dat de eerste maanlanding wel op naam van Armstrong blijft staan.
Op één van jouw opmerkingen zou ik graag reageren, maar niet via slogblog. Even nadenken hoe ik dat het beste kan doen.

PS
Ik ben voor een humaner anti-dopingbeleid, een opgeschoonde lijst van dopingproducten, voor elke sport een eigen lijst en een gevarieerde strafmaat oplopend van één maand schorsing tot levenslange schorsing
Hoe er op doping gecontroleerd moet worden, zonder mensonterende praktijken zou ik overigens ook niet weten.

Geplaatst door Piet van der Meer, 06 december 2012 19:25:19

30 x Joep

Alweer pagina's lang is onze
Joep ons de les aan het lezen.
Bang dat het klootjesvolk hem
nog steeds niet begrijpt.Ook
laat hij nog even weten welke
belangrijke kennissen bij hem
op de koffie komen, geweldig!
Het zou hem best wel eens kun-
nen lukken om straks langs de
door hem genoemde Petrus door
de poort der poorten te glip-
pen.

Geplaatst door Bap van Breenen, 06 december 2012 20:27:13

Lege briefjes

Beste Bap,

Het zou mooi zijn als je eens de moeite nam inhoudelijk te reageren. Van alleen maar getoeter om het geluid is nog nooit een mens wijzer geworden.

En Piet,
Fred heeft mijn emailadres die wil dat best wel geven

Geplaatst door joep scholten, 06 december 2012 23:19:22

Dhr. Scholten

Tekst van dhr Scholten:
In de wielersport schijnen we maar niet te willen begrijpen dat slechts een verwerkt (en daarmee gereinigd) verleden voorwaarde is voor een leefbare toekomst.

Maar wanneer nu toegegeven wordt dat er fouten zijn gemaakt; dát er gebruikt is, betekent dit dan ook dat iedereen alsnog gestraft moet worden (dat is toch ondoenlijk?) of is bekennen niet gewoon voldoende?
Ook in het normale strafrecht verjaren sommige zaken, toch?

Geplaatst door Willy Kwantes, 07 december 2012 20:28:01

Moreel besef

Geachte mevrouw Kwantes,

Door een calamiteit in de voetballerij heeft iedereen plotseling de mond vol van rolmodel. Hoe belangrijk is het niet dat jongeren zich kunnen spiegelen aan iets of iemand die als lichtend voorbeeld kan dienen voor sport, maatschappij, kunst; het maakt niet uit wat. De professionele voetballerij schiet daarin in ieder geval schromelijk tekort. Hetzelfde mag gezegd worden van de wielersport. We willen graag geloven dat het vooral een kwestie uit het verleden was. Helaas is dat verleden permanent aanwezig. In het wielerpeloton, met name in het begeleidende circus zijn voornamelijk oud-renners actief.

Zodra een jong grietje of jochie op een racefiets stapt, komen zij/hij in aanraking met een (oud)renner of renster. Mag je, nee moet je daarom geen hoge eisen stellen aan het moreel besef van deze mensen? Vindt het leuk of niet, maar voor jonge gasten zijn ze rolmodel.

Nou kan er tijdens een leven of carrière van alles mis gaan. Daarvoor een levenlang verketterd worden, kan nooit de bedoeling zijn. Zeker niet wanneer iemand aantoont dat hij/zij van zijn/haar fouten heeft geleerd. Toch zijn er beroepen waar levenslange uitsluiting vanzelfsprekend is. Iedereen vindt het normaal dat een docent die zich vergrijpt aan een leerling uit dat beroep moet worden gegooid. Ook over de arts die zijn macht misbruikt, is weinig meningsverschil. Hoe aanbevelingswaardig is het om de notoire stiekeme slikker/spuiter uit vroeger dagen ver weg te houden bij renners?

Het wordt anders wanneer die persoon tot inkeer komt, zijn fouten erkend en zich wil inzetten anderen te behoeden voor een zelfde domheid. In de wielrennerij is David Millar daarvan een mooi voorbeeld. In de atletiek speelt Marion Jones een vergelijkbare rol. Gestraft en tot inkeer gekomen en daarvan rekenschap willen geven bij een kwetsbare populatie, in haar geval o.a. in gevangenissen.

In Nederland kennen we een paar van die mannen. Winnen, Ducrot, Rooks gaven opening van zaken. Alle drie zijn daarom verketterd door hun collega’s. Wat voor hen spreekt, is dat ze die opening van zaken niet gaven omdat het nodig was voor een carrière. Misschien was het zielenpijn, een bezwaard geweten of simpelweg het morele besef dat ze anderen wellicht konden behoeden dezelfde stommiteit te begaan? Wat het ook was; ze deden het.

Voor mij staat vast: We zullen veel strenger moeten screenen vooraf. Elke halve zool die ooit eens op racefiets zat, hoort niet automatisch toegelaten te worden tot ploegleider of verzorger van wielrenners.

Geplaatst door joep scholten, 08 december 2012 15:24:50

gelijk

Joep Scholten heeft er altijd veel woorden voor nodig, maar hij heeft wel gelijk. Pedofielen hebben vaak ook hun straf uitgezeten, maar heel Nederland staat op zijn achterste benen als zo iemand in de buurt van kleine kinderen wordt gesignaleerd. Er zijn renners die oprecht berouw hebben van hun gedrogeerd verleden, maar er zijn er ook die daar nog steeds geen kwaad in zien, hoewel de wielersport meer dan bezoedeld is.

Geplaatst door Michel, 08 december 2012 16:32:06

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web