ad ad ad ad

De Burgerlijke Stand van 29 september

Felice GIMONDI (1942, Italië)

Ik kan me die Tour van 1965 nog heel goed herinneren. Jacques Anquetil die ‘m al vijf keer gewonnen had was niet van de partij en Raymond Poulidor was daarom huizenhoog favoriet. En wat heel bijzonder was, Nederland had dat jaar vier kopmannen in de strijd. Althans in mijn eigen optiek en die van sommige kranten. Jan Janssen werd als kopman van de Pelforth-ploeg grote kansen toegedicht, ondanks het feit dat hij een paar dagen voor de start bij een keuring te horen kreeg dat hij een ernstige hartkwaal had en verder fietsen zeer onverstandig zou zijn. Die arts had nog nooit het hart van een topwielrenner onderzocht en die schrok zich te pletter van het paardenhart van Jan. Ook Arie den Hartog, Cees Haast en de debuterende Peter Post werden in staat geacht een hoge klassering te bereiken. Janssen was de enige die aan de verwachtingen voldeed met een negende plaats in het eindklassement. De andere drie vielen roemloos uit. En ook Poupou redde het niet, want er was plots een nieuwe ster aan het firmament verschenen. Een pas 22-jarige Italiaan. Hij maakte deel uit van de Italiaanse Salvarini-ploeg met daarin mannen als Vittorio Adorni en Arnaldo Pambianco. Maar al in de derde etappe van Roubaix naar Rouen zegevierde Felice Gimondi en hij pakte de gele trui. Ze wisten wel wie hij was, want een jaar eerder had hij de Tour de l’Avenir gewonnen. Door slim te koersen sprokkelde hij nog wat tijdwinst bij elkaar en in de bergen hield hij stand en hij won ook nog de klimtijdrit in de buurt van Aix les Bains voor Poulidor en Pingeon. Zo won hij de Tour van 1965 en ook nog drie keer de Giro en een keer de Vuelta. Hij won ook zes klassiekers en hij was wereldkampioen, alsmede een aimabel mens. Na zijn carrière werd hij een gefortuneerd zakenman en hij is al jaren ambassadeur van het vermaarde fietsenmerk Bianchi. Daar heeft hij bijna zijn hele carrière op gereden, behalve in het jaar van zijn grootste overwinning. De materiaalsponsor van Salvarini was namelijk het merk Fiorenzo Magni. Gimondi wordt nog regelmatig geïnterviewd en dan staat er altijd in dat hij het prototype is van een gentleman. Een heer van stand, want hij woont net als Heer Bommel in een kasteel. Niet in Rommeldam, maar in Bergamo. (Foto: archief Wim van Eyle)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Michel STOLKER (1933, Nederland)

Ik heb hem één keer gesproken. Telefonisch. Dat was in 1998 en het gesprek was onderdeel van de research voor mijn boek over Peter Post. Ik had uitgevonden dat hij net als Post in 1956 prof was geworden en ik wilde graag weten hoe dat toen was. Stolker vertelde een voor deze tijd ongelooflijk verhaal. Hij startte als beroepsrenner bij de Locomotief-ploeg van Kees Pellenaars à raison van 150 gulden per maand. Een tienmaandscontract, want in december en januari lag het wegrennen stil en dus hoefde de sponsor niks te betalen. Stolker was echter als een kind zo blij met dat contract, want we hebben het over 1956. Van de 26 amateurs die dat jaar overgingen was hij de enige die zo bevoorrecht (!) was. 22 jaar en D’n Pel liet hem gelijk de Giro en de Tour rijden. In Italië won hij een rit, maar de Tour kon hij niet volbrengen. Uitgeput spoorde hij na de negende etappe naar huis. In de twee jaar daarna presteerde hij nauwelijks iets, maar hij kreeg toch een contractje bij de Franse ploeg van Jacques Anquetil. Daar bloeide hij helemaal op en hij reed toch nog een mooie palmares bij elkaar met zeges in de Midi Libre en de Ronde van Picardië. Toen ik hem sprak was hij antiekhandelaar in Hoeven. Hij schetste het beeld van zijn leven, waarin hij zich zelf lang heeft verloochend door zijn verlegenheid. Hij kon niet goed voor zich zelf opkomen en hij liet vaak over zich heen lopen. Hij is daar na vele jaren met psychologische hulp uitgekomen en je mag nu wel zeggen dat hij voor zich zelf opkomt en dat is meer dan een understatement. Er zijn mensen die hem maar een rare vinden, iemand met vreemde opvattingen maar ik denk dat hij eindelijk het geluk heeft gevonden. Vrede met je zelf hebben is een kunst die vele jaren vergt om het te leren. Bij Stolker speelt de herontdekking van de fiets daarin een grote rol. Hij staat bij mij in de categorie ‘persoonlijkheden’. (Foto: archief Wim van Eyle)

De andere op 29 september geborenen zijn:

BAILETTI, Antonio (1937, Italië)
BERGAMASCHI, Vasco (1909, overleden 24.09.1979, Italië)
KREUNINGEN, Lex van (1937, Nederland)
MERVIEL, Jules (1906, overleden 01.09.1978, Frankrijk)
MÖHLMANN, Peter (1982, Nederland)
NEVELS, Leon (1961, Nederland)
PIEPOLI, Leonardo (1971, Italië)
ROMBOUTS, Sandra (1976, Nederland)
SEVILLA RIBERA, Oscar (1976, Spanje)
VERSTRATEN, Jean-Pierre (1979, Nederland)
WEILENMANN, Leo (1922, overleden 06.01.1999, Zwitserland)
WEYLANDT, Wouter (1984, België)

Door Fred van Slogteren, 29 september 2006 0:00

Stolker in avondetappe

Vanavond in de Avondetappe: Michel (Mies) Stolker, oud-knecht van Jacques Anquetil en Heleen Crielaard, hoofd sponsoring van Rabobank.

Geplaatst door Jan, 15 juli 2011 10:21:40

kopvrouw?

Nooit geweten dat Crielaard kopvrouw is geweest.

Geplaatst door Michel, 15 juli 2011 11:23:26

Michel Stolker

Jammer dat Stolker zo weinig aan het woord mocht komen. Deze man heeft werkelijk wat te melden. Ik zag hem voor het eerst op tv tijdens de WK van 1961 in Bern. Hij was één van de smaakmakers van de wedstrijd, welke gewonnen werd door Van Looy en Mies Stolker als vijftiende en laatste van de kopgroep beëindigde. Stolker is de enige Nederlander die de Midi Libre heeft gewonnen. De beelden van de Ronde van Italië uit 1956 waren schitterend. Overigens wel vreemd dat een 22 jarige neo prof zowel de Giro als de Tour moest rijden. Hoe maak je jonge renners kapot.We kunnen het niet meer aan Pellenaars vragen.

Geplaatst door Piet vd Meer, 16 juli 2011 11:22:39

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web