HERMAN 68
door Mark Uytterhoeven
Dit boek is gerubriceerd als biografie, maar wie het leest zal het veeleer als een liber amicorum beoordelen. De hoofdpersoon is Herman Vanspringel en Mark Uytterhoeven, de auteur, is een grote vriend van de bekendste Herman van België, ook al is een andere Belg met die voornaam op papier een van de machtigste mannen van Europa. Herman Vanspringel is in het geheel niet machtig, nooit geweest ook, maar hij had wel een paar machtige poten onder zijn kont, als ik zijn grote rivaal en vriend Jan Janssen mag citeren. Een groot renner, maar als mens zó …
… bescheiden dat iedereen verbaasd is bij het zien van zijn ellenlange erelijst. Die man heeft ontiegelijk veel gewonnen en als we de Tour de France van 1968 buiten beschouwing laten dat is het niet meer dan logisch dat hij in dat jaar de wereldbeker won, die toen nog de Superprestige Pernod heette.
Het getal 68 in de titel van dit boek slaat op de leeftijd die Herman in het verschijningsjaar 2011 bereikte, maar ook op het jaar, waarin Jan Janssen in de laatste etappe van de Tour zichzelf ontsteeg en iets deed wat hij zelf niet voor mogelijk had gehouden. Jan reed geweldig op die laatste Tourdag en Herman bewoog zich bij grote uitzondering met vierkante wielen voort, een ander citaat van de eerste Nederlandse Tourwinnaar. De heren hebben het parcours van die tijdrit enkele jaren geleden nog eens gereden. Als eregasten van de organisatie van de Tour-de-Jan-Janssen, met in hun spoor de fietstoeristen die de hele editie van 1968 in drie weken tijd hadden nagefietst, waarbij ook onze eigen Jac Zwart van de beeldentuin. Daar reden de twee coryfeeën zij aan zij aan de kop van het groepje. Alsof het zo was afgesproken stegen vanaf een luchtmachtbasis in de omgeving een aantal straaljagers op die met donderend geraas boven onze hoofden in formatie een saluut brachten door in hun spoor de kleuren van de Franse vlag af te scheiden. Een onbedoeld eresaluut aan twee grote renners die in de Tour aller Fransen historie schreven.
Mark Uytterhoeven heb ik een keer ontmoet. Bij de start van de Grote Prijs Wallonië dook de populaire oud-wielerverslaggever van de VRT, of was het toen nog BRT, plots op tussen de renners. Iedereen reageerde enthousiast op zijn verschijning als was het een vriend die ze te lang niet gezien hadden. Het was een vriend die ze te lang niet gezien hadden.
Dit boek is natuurlijk een hagiografie, maar gezien de relatie tussen hoofdpersoon en auteur mag dat voor een keer.
in samenwerking met www.wielersportboeken.nl