ad ad ad ad

De Burgerlijke Stand van 29 juni.

Pierre BARBOTIN (1926, overleden 19.02.2009, Frankrijk)
In de Tour de France van 1956 droeg deze renner fier het rugnummer 1, in de
regel voorbehouden aan de winnaar van het jaar ervoor. Dat was zijn landgenoot Louison Bobet en die stond in 1956 niet aan de start vanwege een blessure opgelopen na een val in de Ronde van Spanje eerder dat jaar. Daarom werd de Franse nationale ploeg in alfabetische volgorde herschikt en kwam Barbotin aan het begeerde rugnummer. Het gaf hem geen vleugels want de in Nantes geboren coureur beëindigde die Tour als 46ste met een achterstand van 1 uur 53 minuten en 38 seconden op zijn landgenoot Roger Walkowiak, die deze Tour begon als een in der haast opgeroepen reserve voor een renner die op het laatste moment naar de nationale ploeg was gepromoveerd. En dat was niet Barbotin, maar Gilbert Bauvin.
Bijna zijn hele carrière reed Pierre Barbotin in de ploeg waarvan Louison Bobet kopman was. Hij was dan ook een ... 
... aantal jaren de rechterhand van de drievoudige Tourwinnaar uit Saint-Méen le Grand in Bretagne. Het leverde hem vooral tweede plaatsen op achter zijn meester. Zo was hij in 1950 de op de een na beste in het Nationaal Criterium, een jaar later in Milaan-San Remo en in datzelfde jaar in het Franse kampioenschap voor profs op de weg. Steeds achter Bobet van wie hij natuurlijk niet mocht winnen. In 1956 behaalde hij wederom een mooie tweede plaats en wel in Parijs-Nice, maar nu achter de Belg Fred De Bruyne. Hij won natuurlijk ook wel eens wat en zijn zesde plaats in de Tour de France van 1951 duidt erop dat hij een goede renner moet zijn geweest, die het lot van de knecht blijmoedig op de schouders droeg. Eén keer was hij echter onbetwist eerste. In de Tour van 1956 droeg hij het nummer dat hem in uitslagen vaak onthouden is. Als een late genoegdoening. (Foto: archief dewielersite.net)
De andere op 29 juni geborenen zijn:
BEUTLER, Annette (1976, Zwitserland)
DUVAL, Aurélien (1988, Frankrijk)
GAIARDONI, Sante  (1939, Italië)
GILMORE, Graeme  (1945, Australië)
HINCAPIE, George  (1973, Verenigde Staten)
LOPES, Pedro Miguel (1975, Portugal)
LÖWIK, Gerben  (1977, Nederland)
MEDICI, Matias (1975, Argentinië)
PIECHELE, Andrea (1987, Italië)
TROUSSELIER, Louis  (1881, overleden 24.04.1939, Frankrijk)
AARZEL NIET EN MELD JE AAN VOOR HET SLOGBLOG TOURSPEL 2012!
DE KLEINE GOKKERS (100 PUNTEN BONUS) HEBBEN NOG 24 UUR OM HUN TEAM IN TE SCHRIJVEN.
Klik hier

Door Fred van Slogteren, 29 juni 2012 0:00

Sante Giardoni

Zomaar gezeten op een bankje op het middenterrein van het Olympisch Stadion zaten de sprintmatadoren gebroederlijk bijeen. Mooie slanke sportlijven van Arie van Vliet, Jan Derksen en Antonio Maspes. Als laatste zat een kleine dikzak met dikke vrouwenbenen die ook mocht meedoen. Een donkere Siciliaanse man met een zonnige glimlach. Zenuwen kende hij niet. Ik kon mijn ogen niet van hem afhouden. Was die man met de dijen van mijn tante Alie misschien Sante Giardoni? Ja hij was het zeker, wist ik even later toen die massale kale benen de pedalen geselden in zijn demarrage naar winst op zijn opponent. Mijn avond kon niet meer stuk.

Geplaatst door Jan v d Horst, 29 juni 2012 09:07:35

Sante Giiardoni

Zoals jij, Jan van der Horst, ik mag toch wel tutoyeren, dank je wel! geimponeerd raakte door de dijen van Sante Giardoni, werd ik eens geimponeerd door een Duitse renner, met een lichaam waar Johny Weismuller jalours op geweest zou zijn. Deze renner was Rudy Altig, welke de eigenaardige gewoonte had om voor zijn achtervolging een poosje op zijn kop ging staan, dat duurde ruim 10 minuten, een vorm van Yoga, werd mij verteld. Direct daarna viel de start van de 5 km. achtervolging die hij met overmacht won in een tijd van 6 minuten en enkele seconden. Dat heeft bij mij ook een indruk gemaakt,dat ik dat ook eens wil memoreren, Jan na jouw bericht uit het Olympisch Stadion deed mij dit relaas schrijven. Overigens wat een tijd was dat met de populaires, en revanches van W.K.'s en de grote Prijs van Amsterdam was dat. Aan de speaker Willem van Steenbergen met " Hallo - Hallo, Motoren in de baan, en wedstrijd commissaris Ottenhof, de met zware stem sprekend jurylid, die bij ieder renner respect afdwong. Ja met weemoed denk ik terug aan het Olympisch Stadion in Amsterdam, met de vraag waarom moest de wielerbaan verdwijnen. Met het slopen van de diverse buitenbanen werd een gedeelte van onze wielersport geamputeerd, jammer maar waar! Nu allen gegroet Theo ten Dam.

Geplaatst door Theo ten Dam, 29 juni 2012 21:13:56

Italiaanse sprinters

Antonio Maspes als ranke verschijning. Ik heb hem nooit als zodanig waargenomen. Hij had geen pan met spaghetti overgeslagen hoor. Bekijk de foto's nog maar eens goed.
Maar ja da's allemaal nog maar klein bier vergeleken met die sprint-hulks van tegenwoordig. Hoezo pasta.

Geplaatst door theo, 30 juni 2012 00:40:07

wereldkampioenschap 1959

...als jochie van elf jaar, met mijn broers, was ik toeschouwer bij dat wereldkampioenschap in het Olympisch Stadion. Onuitwisbare indruk maakte de val van de Italiaanse stayer Pizalli. Tijdens de finale, met de gashandels open, raakte Pizalli héél even de zijkant van de rol. De man stuiterde letterde over het beton. Links en rechts scheurde de motoren er rakelings langs. Dat gebeurde op een vrijdagavond. Prachtige, angstbrul van vijftigduizend toeschouwers. Schitterende vonkenregen van die fiets. Kom daar eens mee aan bij dat rare hoofdstandje van die Altig. Ik bedoel maar...

Geplaatst door André Stuyfersant, 01 juli 2012 11:39:39

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web