Doelstelling
www.wielersport.slogblog.nl is een digitale stamtafel waar echte wielerliefhebbers van gedachten kunnen wisselen over het verleden, het heden en de toekomst van de wielersport. Iedere oprechte wielerliefhebber is welkom aan te schuiven. Het liefst onder eigen naam en met respect voor andermans mening.
Colofon
Editor



T&T Tekst & Traffic - Zeist

Redactie:
Fred van Slogteren
fred@slogblog.nl

Medewerkers:
Otto Beaujon, Louis Bovee, Patrick Cornillie, Wim van Eyle, Jan van der Horst, Jan Houterman, Rob Kat, Ad van der Linden, Jos van Nierop, Philip van der Ploeg, Peter Ravensbergen, Evert de Rooij, Joep Scholten, Henk Theuns, Miel Vanstreels, Jac Zwart.

Meewerkende fotografen:
Fotopersburo Cor Vos, Hans Middelveld, Philip van der Ploeg, Arjan Schuurman, Henk Theuns.

Archieven:
Wim van Eyle, T&T Tekst & Traffic
www.dewielersite.net
Piet Kessels
e.a.
Zoeken

« Vorige | Home | Volgende»


De Volkskrant kwam gisteren met een opzienbarend verhaal over Rabobank,
de grootste Nederlandse wielerploeg. In 2009 schreef Jan Raas in zijn biografie Op z’n Raas: ‘Wanneer ik mijn dossier over diverse gebeurtenissen in en rond de wielerploeg zou laten lekken (…) bestond er allang geen Rabo-wielerploeg meer.’ De rancuneuze Zeeuw wist wat hij toen schreef en de top van de Rabobank wist het ook. De twee partijen dachten zelfs het raadsel - in die ene zin opgesloten - tot in de eeuwigheid geheim te kunnen houden. Wishfull thinking, want er wisten natuurlijk meer mensen van de ware gang van zaken in de jaren dat eerst Raas (1996-2003) verantwoordelijk was en daarna Theo de Rooij (2003-2007), de man die in de periode Raas eerste ploegleider was. 

Lulverhalen
Achteraf heb ik het ook geweten, maar mijn speculaties over de ware toedracht werden door Raas afgedaan met de woorden: “Allemaal lulverhalen”. Ook de bank – bij monde van ... 

... de directeur Communicatie – hulde zich in stilzwijgen. De Rooij wilde in 2008 in het kader van de Raas-biografie evenmin met mij praten over de reden waarom zijn voorganger nogal oneervol werd geloosd. Hij was er waarschijnlijk nog niet aan toe. Tegenover Mark Misérus, een nog jonge maar al zeer vakbekwame wielerjournalist, vertelde de Holtenaar wel alles over de hoed en de rand van wat zich in die tijd heeft voorgedaan bij het vlaggenschip van het machtige geldinstituut, dat het hele Nederlandse wielersportgebeuren financieel op de been houdt.

Twee basisprincipes
Toen Raas en Herman Wijffels (destijds president-directeur van de bank) in 1995 een eerste verkennende bespreking voerden over de mogelijkheid van sponsoring, ging het eerst langdurig over de ethische kant van de zaak. Er werden twee basisprincipes geformuleerd die in de mogelijke overeenkomst moesten worden vastgelegd: 1. Een renner die wordt betrapt wordt op staande voet ontslagen en 2. indien er sprake is van structureel gebruik binnen de ploeg, met medeweten van de leiding en de medische staf, is het einde verhaal. Met die uitgangspunten kon Raas aan de gang. In die tijd was een groot deel van het internationale peloton aan de Epo en de Zeeuw was genoeg realist om te weten dat ook zijn renners geen leerlingen van de zondagschool waren. Ze gingen hun gang maar als ze maar niet betrapt werden. 

Vreemde in wielerland
Hijzelf, de ploegleiders en ploegarts Geert Leinders wisten officieel van niets. Het werd wel moeilijk voor Raas cs. toen Wijffels het bestuur van de bank overdroeg aan Hans Smits. Die werd als vreemde in wielerland gevraagd om net als zijn voorganger bij de jaarlijkse ploegpresentatie een woordje te spreken. De kersverse CEO keek ter voorbereiding eens in zijn computer wat dat wielerplan jaarlijks kostte (poehhh, dat is veel geld!) en liet zijn secretaresse een lijstje brengen van geboekte overwinningen. Dat zag er best aardig uit, maar in de Tour de France, publicitair het belangrijkste wielerspektakel van het jaar, kwamen de oranje-boys er lang niet aan te pas. 

Hinderlijke inmenging
Zonder dat met Raas te overleggen deed de naalddunne president de uitspraak dat er binnen drie jaar een Raborenner op het erepodium van de Tour zou staan. Raas wist niet wat-ie hoorde, want Wijffels zou – als betrekkelijke insider in de wielersport – nooit zoiets gezegd hebben. Smits bleef niet lang als hoogste baas, maar ook zijn opvolger Heemskerk wilde wel eens wat return on investment zien, in met name de Tour. Raas legde dat uit als een hinderlijke inmenging in zijn bevoegdheden en veranderde in een Zeeuwse oester door nog alleen verplichte kost met de bank te communiceren. 

Affaire Rasmussen
Het werd toen een kwestie van tijd voor zijn ondergang, want de Zeeuw kon als renner wel de hele wielerwereld naar zijn hand zetten, een gevecht met een grote en machtige bank was hij gedoemd te verliezen. De Rooij zette het tolerante beleid van Raas voort en hij had zijn pensioen kunnen halen als in 2007 de affaire Rasmussen zich niet had voorgedaan. De Rabo-Deen die enkele dagen voor het einde van de Tour in de gele trui door De Rooij naar huis werd gestuurd wegens het saboteren van zijn whereabouts, veroorzaakte grote paniek in de Rabo-burelen. Alles ging toen verkeerd en de vrijwel vlekkeloze reputatie van de bank stond op het spel. 

Klokkenluider
Het is toen door de PR-mensen van de bank knap gespeeld en het tolerante schemergebied veranderde in een strakke scheidslijn van doping en niet-doping. Zero-tolerance. De schade bleef beperkt en slechts De Rooij en voorlichter Jacob Bergsma moesten het veld ruimen. En nu ligt dankzij Mark Misérus, die drie maanden aan het stuk heeft gewerkt, alles op straat en is het de vraag wat de bank gaat doen? Is dit het eind van het ooit zo ambitieuze Rabobank Wielerplan, zoals Raas voorspelde, of loopt het met een sisser af? 

Commissie Vogelzang
De bank heeft razendsnel gereageerd door al gisteren te verklaren dat het hier gaat om zaken van voor 2008. Er is eind 2007 een groot onderzoek uitgevoerd door de Commissie Vogelzang en daarmee is voor de bank de kous af. Op basis van dat rapport is er structureel veel veranderd en het zero-tolerance-beleid is sindsdien een keihard gegeven. Ik heb het rapport er nog eens op nageslagen, maar dat gaat in hoofdzaak over de zaak Rasmussen en de naam Raas komt er volgens mij niet in voor. Net zo min als er van tolerantie wordt gesproken ten aanzien van dopinggebruik. 

Ik denk dat de bank beter eens naar buiten kan brengen wat er toen precies heeft gespeeld en waarom Raas en later De Rooij de laan werden uitgestuurd. Dan kan het boek eens gesloten worden en praat over een poosje niemand er meer over. Het leidt ongetwijfeld tot gezichtsverlies voor alle partijen, want zowel Raas als Rabobank waren in woord en geschrift altijd nadrukkelijk tegen het gebruik van doping. Als je het desondanks jarenlang oogluikend hebt toegelaten, dan heb je iets uit te leggen. Al was het alleen maar uit historisch oogpunt. (Foto: © Cor Vos)

4 Reacties op "Het was me het weekje wel!"

Rasmussen heeft destijds verklaard dat Breukink wist van zijn werkelijke whereabouts: trainen in Italië in plaats van een bruiloft in Mexico. Breukink is destijds niet opgestapt. En dan moet ik onwillekeurig denken aan die Tour van het jaar daarvóór, toen Rasmussen in de laatste tijdrit twee keer van zijn onmogelijke tijdritfiets viel en maar liefst vier plaatsen in het klassement verloor. En dat met een ploegleider die zelf ooit tijdritspecialist was, en dan zijn renner op zo'n gedrocht van een onmogelijke fiets zet, hem niet wijst op de lastige afdaling in het parkoers, dat leek nergens naar. Ik denk stilletjes, dat Breukink niet van Rasmussen hield en blij was dat hij hem op deze lullige manier kwijt kon door te doen als gekke Henkie.

[Geplaatst door otto beaujon , 07 Mei 2012 10:18]

Wat een toeval. Jouw reactie op het prima artikel van Mark Miserus over het structurele oppeppen van de hematocrietwaarden in de RABO ploeg gedurende vele jaren en daarop volgend een verhaal van Jan over een trainingsmakker die aan de amfetaminen verslaafd raakte. Ik ben zo vrij te veronderstellen dat zijn belangstelling voor vrouwen daaraan niet schuld was, wel het wielermilieu uit die tijd. Daarna een oorverdovende stilte. Gelukkig geen mannen die roepen dat ze zo gelachen hebben met Smien. Zijn mazzel kwam van een vrouw die, zoals Tammy Wynette ooit zong, bij haar man bleef staan. Een buiging voor die mevrouw.

In het RABO onderzoek van Mark Miserus vallen weer de standaard reacties op van oud renners en andere verantwoordelijken. Onze blonde breedlachprins uit Den Haag weet niets beters dan ‘ik blijf ontkennen’. Het orakel uit Heinekenszand is onverminderd boos op de wereld en zwijgt vervaarlijk, Theo is opvallend duidelijk, hoewel zijn taal behoorlijk diplomatiek klinkt en de bank zelf verwijst naar ooit een onderzoek. Een onderzoek waarvoor mijnheer Stapel zich nog zou schamen
Toch geloof ik met jou Fred, dat de huidige situatie beter is. De meeste renners zijn minder naïef en ook zelf overtuigd dat het anders moet. Gelukkig zijn er ook ploegleiders die de hand in eigen boezem hebben gestoken. Helaas blinkt het Nederlandse contingent daarvan uit in zwijgzaamheid. Daar moet de bezem door.
Net het boek van David Millar gelezen. Van dat soort jongens moeten we het hebben. Ik lees dat Geert Leinders nog steeds sportarts is, nu bij Sky. De vraag die ik me stel is: Kun je in stilte een zwaai maken richting een andere aanpak zonder eerst je vorige zonden te hebben beleden? Of zou Geert het hebben afgedaan in een vertrouwelijke biecht met achter het gordijntje een man die ook wat te verbergen heeft?

Joep Scholten

[Geplaatst door Joep Scholten , 07 Mei 2012 10:21]

Een uitstekend artikel van die Mark Misérus. Maarten Ducrot introduceerde het nieuwe wielrennen, MM de nieuwe wielerjounalistiek. Vergelijk dat eens met dat in Studio Sport herhaalde gesprekje tussen Smeets en Boogerd. Twee heren die een toneelstukje opvoerden. Denken ze soms dat wielerliefhebbers een stel idioten zijn? Bah!

[Geplaatst door Michel , 07 Mei 2012 13:32]

Ja dan sta je daar weer met je goede gedrag, blijf maar in het verleden wroeten, ja net een emmer stront, als je er in roert dan stinkt het verschrikkelijke!, ik gebruik het ziekelijke woord niet, om reden dat deze ook vele duizenden doden heeft gebracht. Ja nu krijgt de Rabobankploeg het weer voor zijn kiezen, en Michael Boogerd in bijzonder, wat een jalouzie spreekt hier uit, alleen al dat hij nimmer betrapt is op het gebruik van stimulerende middelen, en toch weer natrappen, hebben we niet jaren lang genoten hetgeen o.a. Michael Boogerd en Rasmussen en alle anderen, ons voorschotelde, maar begrijpt U niet dat de Rabobank ( overigens niet mijn bank ) met vele miljoenen de laatste jaren onze wielersport bracht, en nu weer een zogenaamde wielerjournalist Mark Miserus die na 3 maanden onderzoek even de wielerwereld in rep en roer wil zetten, ik denk eerder dat hij op persoonlijke roem uit is, en niet begrijpt dat indien de Rabobank straks de stekker er uit trekt de wielerwereld althans in Nederland in grotere problemen brengt, en dat in deze crisistijd, ja en een opvolger van deze geweldige sponsor is zeer moeilijk te vinden, en heeft deze Mark dan zijn zin, nee zolang het wielrennen bestaat vooral professioneel, worden de grenzen sedert het begin van de dopingcontroles steeds beter en verzwaard uitgevoerd,en dan nog de verfoeilijke where abouts er nog bovenop!.Ja ik verzeker U zolang ik amateur renner ben geweest heb ik nimmer stimulantis gebruikt, heb overigens wel een voorlopig procesverbaal uit Belgie gekregen nadat een politiebrigade vooraf aan de koers, mij voor de koers overviel, en ik mijn kofferbak open moest maken, na verklaringen wat een en ander was, kreeg een voorlopig procesverbaal thuis toegestuurd, dit procesverbaal heb ik nog steeds in mijn bezit, en het gekke is nadien nooit meer iets over vernomen heb, ja ik had immers niets te verbergen, maar met de wetenschap van nu, stel ik dat ik een zeer behoorlijke amateur, in de ware zin van het woord ben geweest, met een probleem, dat was dat ik jaarlijks tijdens de winterstop, de 10 kg. die er elke winter bijkwamen, er weer af moest trainen, wat telkens weer lukte, eind April stond ik er dan weer, dat zelfde probleem heb ik heden ten dage nog, maar let er nu wel op wat ik eet, ondanks dat dit een moeilijke opgaaf voor me is. Ik hoop dat U mijn reactie op de Raboperikelen weet te waarderen, zeg ik U allen goede dag. Theo ten Dam.

[Geplaatst door Theo ten Dam , 07 Mei 2012 15:33]
Voeg reactie toe
Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web
Neem het nummer over: authimage